Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2008

Βάλαμε το σκοτάδι για φάρο;

Ακόμη θυμούνται, την καθηγήτρια Αγγλικών, στο γυμνάσιο Λιμεναρίων, που παραμονές παρέλασης κρατούσε ένα ψαλίδι, κοιτάζοντας με βλοσυρό μάτι , το χτένισμα των μαθητριών… Δεκαετία του 70 και στη μόδα ήταν οι φαβορίτες και η χαίτη. Το είχε λανσάρει η Μαρινέλλα… Το αντέγραψαν οι κοπέλες της εποχής…
Αλλοίμονο αν κάποια είχε χτένισμα με χαίτη και φαβορίτες. Το ψαλίδι παραμόνευε. Ένα χρατς στο μαλλί και γέμιζε η άσφαλτος του κεντρικού δρόμου των Λιμεναρίων με μαλλιά. Με έναν μεγεθυντικό φακό στο χέρι, έλεγχε μήπως κάποια μαθήτρια έβγαλε τρίχες από τα φρύδια της. Μήπως κάποια άλλη, έσφιξε τη ζώνη της ποδιάς και έτσι κόντυνε επικίνδυνα!
Σκηνές απείρου κάλλους της εποχής εκείνης.
Άνθρωποι ανασφαλείς με τα τεκταινόμενα της εποχής, προσπαθούν να μας κρατήσουν πίσω. Στο σίγουρο. Το δοκιμασμένο. Διαγράφοντας όλες τις κοινωνικές εξελίξεις που συντελούνται γύρω τους .
Τους είδαμε όταν καθιερώθηκε το μονοτονικό.
Τους καμαρώσαμε με τις ταυτότητες και τα λάβαρα που κατέβασαν στο Σύνταγμα.
Προσπάθησαν να μας τρομάξουν με το συμβόλαιο ελεύθερης συμβίωσης των ζευγαριών.
Η καύση των νεκρών, μια άλλη πονεμένη ιστορία. Σε όλη την Ευρώπη επιτρέπεται. Εδώ περιμέναμε να ανοίξει ο χώρος, για να χωρέσει ένας τέτοιος νόμος.

Άνθρωποι με κολλημένη σκέψη, αντιδρούν σε κάθε τι νέο. Μονοπωλούν την αγάπη για τη πατρίδα

Και φτάσαμε στη φορτισμένη ατμόσφαιρα των τελευταίων ημερών. Βρήκαν αφορμή και έκαναν την εμφάνισή τους, τα γνωστά αναχρονιστικά ανθρωπάκια. Προσπαθώντας να διαγράψουν τις σκέψεις και τα όνειρα των νέων. Να επιβάλλουν τις δικές τους ξεπερασμένες απόψεις.
Καπηλευόμενοι το θάνατο ενός παιδιού, βάζουν τα δικά τους ερωτήματα.
Κάνοντας χρήση της ιδιότητάς τους, μοιράζουν φυλλάδια με τις σαχλές απορίες τους. «Πού βαδίζει η κοινωνία μας;»
Ηρεμήστε κ. Διευθυντά του Πειραματικού. Η κοινωνία μας βαδίζει με τις σκέψεις των νέων να κοιτάζουν μπροστά.
Αλλοίμονο αν οι σκέψεις των νέων μαθητών σας, ήταν ταυτόσημες με τις δικές σας.
Τότε, πράγματι θα ανησυχούσαμε.
Το σκοτάδι, ουδέποτε, χρησίμευσε σαν φάρος.

Καλημέρα σας

Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2008

Μεγαλόσχημοι τενεκέδες

Πρέπει να αισθάνεται ο πολίτης πολύ όμορφα όταν ο πρωθυπουργός της χώρας του «δεσμεύεται» να κάνει εξοικονόμηση δαπανών 10 δις ευρώ. Και φυσικά τον ψηφίζει. Γιατί ο πολίτης, θέλει να υπάρχει ισχυρή οικονομία που θα τον προστατεύει.

Πρέπει να αισθάνεται ο πολίτης πολύ άβολα όταν διαπιστώνει, 4 χρόνια μετά, πως οι «δεσμεύσεις» του πρωθυπουργού ήταν λόγια του αέρα. Δεσμεύσεις χωρίς αντίκρισμα. Το «σπάταλο κράτος», έγινε άσωτο κράτος. Οι χρυσοκάνθαροι που «έτρεξαν», βολεύτηκαν. Βολεύτηκαν αυτοί και έχουν και για τα δισέγγονά τους.

Όταν σε 4 χρόνια προστέθηκαν 40.000 επιπλέον υπάλληλοι που μας κοστίζουν 1,5 δις. καπέλο στους υπάρχοντες.

Όταν οι δημόσιες δαπάνες στην τετραετία Καραμανλή, αντί της περικοπής κατά 10 δις, έφτασαν τρεις φορές πάνω από τον πληθωρισμό. Θέλετε ένα παράδειγμα; Το 2007 με μέσο τιμάριθμο 2,7% οι κρατικές δαπάνες αυξήθηκαν 10,6%.

«Πριν τρέξουμε να πάρουμε δάνειο υποθηκεύοντας το μέλλον μας, ας δούμε τι περικοπές θα κάνουμε, κονδύλι-κονδύλι.» Δεν το λέω εγώ. Ο Στέφανος Μάνος το έγραψε σε άρθρο του, πριν μέρες στην «Ημερησία».

Και τώρα που δεν φτάνουν να ξοδέψουμε περισσότερα, τώρα που δεν έχουμε άλλους πόρους, βάζουμε μπροστά τις διαφημίσεις. «Ας αποκτήσουμε φορολογική συνείδηση» (σικ). Δηλαδή… Να εισπράξουμε περισσότερους φόρους, για να έχουμε να ξοδέψουμε! Ωραία λογική. Και περιμένουν από τον πολίτη, ανταπόκριση.

Όταν οι διοικούντες δεν σέβονται το δημόσιο χρήμα, όταν δεν έχουν πολιτική συνείδηση, τότε καλούν το πολίτη να αποκτήσει εκείνος… φορολογική συνείδηση! Σε ένα κράτος που το απαξίωσαν οι πολιτικές του, πρέπει να αποκτήσουν οι πολίτες του φορολογική συνείδηση.

Οι φόροι έχουν ανταποδοτικότητα. Ο πολίτης πληρώνει φόρους για να έχει αστυνομία στη γειτονιά του και όχι έξω από τα σπίτια των υπουργών, παιδεία χωρίς παραπαιδεία, υγεία με γιατρούς και νοσοκόμους και όχι με δασοφύλακες. Ο πολίτης δε θέλει οι φόροι του να γίνονται ταξίδια αναψυχής με το πρόσχημα συμμετοχής σε «συνέδρια» και «τουριστικές εκθέσεις», των μεγαλόσχημων τενεκέδων, που πηγαινοέρχονται σ’αυτά.

Οι πολίτες έχουν φορολογική συνείδηση. Οι διοικούντες έχουν τσίπα;

Καλημέρα σας.