Τρίτη, 10 Αυγούστου 2010

Σύγχρονοι ανάγωγοι.

Νοικιάζουν οι Δήμοι μια παραλία, σε κάποιον για να βάλει ξαπλώστρες και ομπρέλες. Εκείνος θεωρεί ότι έγινε ιδιοκτήτης της παραλίας.
Απλώνει σε όλο το μήκος και πλάτος τις ξαπλώστρες και τα παρασόλια του. Χώρος ελεύθερος, ελάχιστος. Τι κι’αν δεν θέλουν όλοι να πληρώσουν τον κεφαλικό φόρο για τη πλαζ. Ο νεόκοπος ιδιοκτήτης της άμμου έχει μπλοκάρει το σύμπαν.
Νοικιάζουν οι Δήμοι ένα πεζοδρόμιο, για να απλώσει ένα καφέ τα καθίσματά του. Και τα καθίσματα πολλαπλασιάζονται, σαν ρώσικες μπαμπούσκες, ανάλογα με τις ώρες. Σε σημείο να μη μπορεί να περάσει ο κόσμος. Λες και τα πεζοδρόμια κατασκευάστηκαν για να μετατραπούν σε τραπεζοδρόμια. Και οι πεζόδρομοι σε τραπεζόδρομους. Το καφέ έχει άδεια για 10 τραπέζια εσωτερικά και απλώνει άλλα 40 εξωτερικά.
Νοικιάζουν τα κιλικία σε αεροδρόμια. Για ένα καφέ σε πλαστικό ποτήρι θέλεις 4 ευρώ. Για ένα σάντουιτς άλλα τόσα, επειδή έχει μέσα ένα μαρουλόφυλλο το βάπτισαν… «σπέσιαλ». Ρωτάς γιατί αυτές οι τιμές και απαντούν «ξέρεις πόσα πληρώνω για ενοίκιο;» Και εσύ το βουλώνεις. Τι να απαντήσεις…
Ίδια κατάσταση και στα κιλικία των νοσοκομείων. Και των απανταχού τουριστικών σημείων.
Οι Δήμοι όταν νοικιάζουν μια παραλία δε πρέπει να περιορίζονται στην εκμίσθωση ενός ελάχιστου τμήματος μόνον, αφήνοντας τον υπόλοιπο χώρο ελεύθερο για όσους δεν θέλουν ή έχουν δική τους ομπρέλα; Τι νοικιάζουν; Το παππού τους το χωράφι;
Όταν δίνουν άδεια για τραπεζοκαθίσματα, ελέγχουν μετά και το άπλωμα τους;
Όταν βγαίνει σε δημοπρασία ένα κιλικίο δε θα πρέπει να καθορίζονται και οι ανώτατες τιμές σε τουλάχιστον 30-40 βασικά είδη διατροφής και ροφημάτων; Πρέπει. Και το έκαναν ήδη κάποιοι Διοικητές νοσοκομείων που σέβονται τον εαυτό τους και τους επισκέπτες. Που δεν αναλώθηκαν στο πόσα περισσότερα θα εισπράξουν από τους ενοικιαστές των κιλικίων. Αναλώθηκαν στο να προστατέψουν το κοινωνικό σύνολο.
Ο ελεύθερος ανταγωνισμός της αγοράς, λειτουργεί όταν ο πολίτης έχει δικαίωμα επιλογής. Σε ένα αεροδρόμιο όμως ή σε ένα πλοίο ποιες επιλογές έχει; Ποιος μπορεί να δώσει άδικο στον ενοικιαστή, όταν για μια παράγκα-κιλικίο απαιτούν να την εκμισθώσουν όσο ένα κατάστημα κεντρικού δρόμου;
Το ΕΣΡ επιβάλλει πρόστιμα, όταν σε τηλεοπτικές εκπομπές, διαπιστώνει ότι θίγεται η αξιοπρέπεια των τηλεθεατών. Όταν ο πεζόδρομος γίνεται καρεκλόδρομος, δεν θίγεται η αξιοπρέπεια του πεζού; Όταν πληρώνεις ένα σάντουιτς όσο μια μπριζόλα σε ταβέρνα, δεν θίγεται η νοημοσύνη σου; Όταν δεν έχεις πρόσβαση σε μια παραλία, επειδή κάποιος τη νοίκιασε, δεν υποτιμάται η προσωπικότητά σου;
Καλημέρα σας

Δεν υπάρχουν σχόλια: