Αγωγός ανάγωγος

Όταν πριν 13 χρόνια πέρασε ο πρώτος αγωγός φυσικού αερίου από Σέρρες προς Κομοτhνή, υπήρχε πρόβλεψη να επανέλθει το πράσινο στα σημεία διέλευσης. Να γίνει φύτευση κατάλληλων φυτών ώστε να ξαναπρασινίσει το σημείο από όπου έσκαψαν για να περάσει ο αγωγός.
Ο εργολάβος που ανέλαβε το έργο αποκατάστασης με φυτά, στα σημεία διέλευσης του αγωγού, έκανε (όπως συνηθίζεται) μια πρόχειρη φύτευση με κάποιες βέργες που ‘’θα γινόταν δέντρα’’ που έμειναν όμως… βέργες ξερές αφού δεν τοποθέτησε τα φυτά που του καθόρισαν και βέβαια δεν έγινε κανένας έλεγχος στο τέλος.

Σήμερα σχεδιάζεται η διέλευση του νέου αγωγού ΤΑΡ. Που θα περάσει και αυτός μέσα από περιοχές υψηλής παραγωγικότητας, από γόνιμα χωράφια, δενδροκαλλιέργειες, κοντά από οικισμούς, δίπλα από σπίτια. Που σε απόσταση 250 μ. ένθεν και ένθεν (πιο απλά σε μια ακτίνα 500 μ,) ακυρώνεται η γη για οποιαδήποτε χρήση. Ούτε το πέρασμα της Εγνατίας Οδού δεν κατέλαβε τόση έκταση στη διαδρομή της. Και δεν αποζημιώνεται κανείς αφού η διέλευση αγωγού θεωρείται «δουλεία του χώρου» και όχι απαλλοτρίωση.

Για μεν τις δασώδεις εκτάσεις που θα περάσει μπορούμε να δεχθούμε ότι έτσι θα δημιουργηθούν ζώνες πυρασφάλειας 60 μέτρων αφού σε δεν θα υπάρχουν ούτε δέντρα σε απόσταση 30 και 30 μέτρων απ’ όπου θα περάσει ο αγωγός.

Στον σχεδιασμό που ετοιμάζεται πρέπει να αποφευχθεί, όσο είναι δυνατόν βέβαια, η διέλευση από ιδιοκτησίες χωραφιών που θα καταστούν άγονα ή Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου όπου δραστηριοποιούνται βιοτεχνίες και αποθήκες.

Ο πρόεδρος του ΤΕΕ Αν. Μακεδονίας έχει δείξει ζωηρό ενδιαφέρον ώστε σε συνεργασία με την εταιρεία που ξεκινάει τον σχεδιασμό του αγωγού ΤΑΡ μέσα στον Σεπτέμβρη, το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο και τους Αγροτικούς Συλλόγους, να γίνει η χάραξη έτσι ώστε να μη θιγούν για άλλη μια φορά οι περιοχές μας.

Ο αγωγός αυτός είναι αγωγός διέλευσης αερίου και δεν έχουμε ούτε την διαχείρισή του ούτε θα υπάρχει ιδιαίτερο όφελος μετά την κατασκευή του. Οι Δήμοι από όπου περνάει πρέπει να απαιτήσουν ανταποδοτικά οφέλη. Οφέλη που θα εισπράττει το Ελληνικό Δημόσιο πρέπει να εισπράττονται από τους Δήμους διέλευσης. Τώρα είναι η ευκαιρία να τεθεί το θέμα και το ΤΕΕ Αν. Μακεδονίας σωστά ξεκίνησε δημιουργώντας μια ομάδα εργασίας σε συνεργασία με το ΓΕΩΤΕΕ και τους αγρότες, ώστε να υπάρχουν έτοιμες οι θέσεις για τον σχεδιασμό και να κατατεθούν.

Τα λάθη που έγιναν με τον προηγούμενο αγωγό δεν πρέπει να επαναληφθούν. Ούτε ο άκομψος και ανάγωγος τρόπος που σχεδιάστηκε, πολύ περισσότερο ο τρόπος που κατέστρεψε και δεν επανέφερε το αισθητικό μέρος του έργου στην πρώτη του μορφή δεν πρέπει να επιτρέψουν να ξανασυμβεί.

Ο Δήμαρχος Καβάλας ως πρόεδρος της ΠΕΔ Αν. Μακεδονίας Θράκης, το ΤΕΕ και το ΓΕΩΤΕΕ έχουν τον πρώτο λόγο για τη περιοχή μας.   

Καλημέρα σας

Ένα ‘’Μουσείο Ήχου’’

Όταν έκλεισαν οι εγκαταστάσεις της ‘’Φωνής της Αμερικής’’ στο Νέστο, όλα τα μηχανήματα (πομποί, κονσόλες, μαγνητόφωνα κλπ) εκποιήθηκαν ως άχρηστα υλικά και πουλήθηκαν κυριολεκτικά με το κιλό. Ξεπουλήθηκαν σε παλιατζήδες για ένα ελάχιστο ποσό.

Σήμερα η μορφή ηλεκτρονικής ενημέρωσης άλλαξε και ένας Ραδ. Σταθμός ανά περιφέρεια μπορεί να καλύψει άνετα τη περιοχή με ειδήσεις.  Η ΕΡΑ Καβάλας αποτελεί παρελθόν.  Όμως υπάρχουν εκεί και κτηριακές εγκαταστάσεις, και μηχανήματα ήχου που μένουν τώρα κλειδωμένα και ανενεργά. Υπάρχουν βέβαια και δίσκοι παλιοί και μαγνητόφωνα μπομπίνας και ένα μεγάλο αρχειακό υλικό από δελτία ειδήσεων, ηχογραφημένες εκπομπές και παράλληλα ένα μουσικό αρχείο σε ψηφιακή μορφή με χιλιάδες τραγούδια.

Υπάρχει μια μεγάλη δισκοθήκη με δίσκους 45 και 33 στροφών. Δίσκοι βινυλίου που θα μπορούσαν να εκτεθούν και αυτοί. Όπως και παλιά μικρόφωνα και μαγνητόφωνα.

Υπάρχει ο πομπός των μεσαίων που λειτούργησε για περισσότερα από πενήντα χρόνια και έκλεισε στις αρχές του 2013. Ένας πομπός Αμερικάνικης κατασκευής, που όμοιός του δεν υπάρχει πλέον. Όμως αποτελεί κειμήλιο ενημέρωσης και θα μπορούσε να στεγαστεί μαζί με τα άλλα παλιά μηχανήματα ήχου του Ραδιοφωνικού Σταθμού Καβάλας, που τώρα είναι αποθηκευμένα, στο μουσείο της πόλης μας. Για να μείνουν στην ιστορία αντί να διαλυθούν για παλιοσίδερα.

Και βέβαια δεν είναι μόνο αυτά σαν αρχειακό υλικό. Υπάρχουν εκπομπές, δελτία ειδήσεων και εσωτερική αλληλογραφία που οι ιστορικοί του μέλλοντος θα εκτιμήσουν όταν τα αντικρύσουν.

Είναι και οι κτηριακές εγκαταστάσεις στην Αγ. Παρασκευή και στο ύψωμα Βασιλάκη όπου βρίσκεται ο πομπός και η κεραία της πρώην ΕΡΑ Καβάλας. Εγκαταστάσεις που πρέπει να διαφυλαχτούν και να αξιοποιηθούν κατάλληλα και όχι να αποτελέσουν σκουπιδότοπο των επιτηδείων.

Θα μπορούσε να υπάρχει περισσότερο αρχειακό υλικό από εκδηλώσεις που έγιναν πριν χρόνια στη πόλη μας. Από συνεντεύξεις με ηθοποιούς και συνθέτες που πέρασαν. Ηχογραφήσεις θεατρικών παραστάσεων. Ηχογραφήσεις πολιτικών ομιλιών και αξιόλογων διαλέξεων. Όμως τέτοιο υλικό δυστυχώς δεν θα βρεθεί αφού δεν γινόταν καταγραφή αυτών των εκδηλώσεων. Ήταν…  αδιάφορες εκδηλώσεις για να καταγραφούν.

Αυτό το αρχείο είναι πολύτιμο για τη πόλη μας, όμως είναι άχρηστο εάν πάρει την άγουσα για τις αποθήκες της Αγ. Παρασκευής.  Εκεί αναξιοποίητο θα εκποιηθεί για λίγα ευρώ. Ο Δήμος Καβάλας είναι ο μόνος που όχι μόνο μπορεί αλλά έχει και την υποχρέωση να το παραλάβει και να το διατηρήσει.

Όλα αυτά μόνο ο Δήμος Καβάλας μπορεί να διαφυλάξει και να διατηρήσει ανέπαφα ως συνέχεια ενός Ραδιοφωνικού Σταθμού που σε παλιότερα χρόνια αποτέλεσε την μοναδική πηγή πληροφόρησης και ψυχαγωγίας για τη περιοχή μας. Να τα διατηρήσει σε ένα μουσείο που θα δημιουργήσει και να το ονομάσει «Μουσείο Ήχου» Όπου θα μπορούσαν να συνεισφέρουν και οι συμπολίτες μας με άλλο αρχειακό υλικό. Όπως παλιά ραδιόφωνα, πικάπ, δίσκους ή ότι άλλο αντικείμενο έχει σχέση με τον ήχο. Σταδιακά θα εμπλουτιστεί και θα αποτελεί σημείο αναφοράς και επισκεψιμότητας από σχολεία και ιδιώτες. Από τουρίστες και ρέκτες του είδους. 

Και βέβαια ο πομπός των FM της πρώην ΕΡΑ Καβάλας θα μπορούσε να αντικαταστήσει τον υπάρχοντα του Δημοτικού Ραδιοφώνου και να εκπέμπει με μεγαλύτερη εμβέλεια, μουσική για τη ψυχαγωγία των συμπολιτών μας. Μουσικά είδη εναλλασσόμενα, χωρίς παρεμβολές μουσικών παραγωγών κατά το πρότυπο δεκάδων ραδιοφωνικών σταθμών της Ευρώπης. Είναι ήδη εγκατεστημένος σε σωστό σημείο και θα κάλυπτε όλη την περιοχή.

Η πρόταση που έκανε ο Δήμαρχος στους αρμόδιους υπουργούς, για να αποδοθεί όλο αυτό το αρχειακό, τεχνικό και κτηριακό υλικό στον Δήμο και να αξιοποιηθεί, μόνο ως πολύ θετική σκέψη θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί. Αυτό το υλικό της πρώην ΕΡΑ Καβάλας, μας ανήκει και δεν πρέπει να αφήσουμε να φορτωθεί σε φορτηγά για να πάει στις αποθήκες της Αθήνας για διάλυση. Ειλικρινά θα είναι πολύ κρίμα να χαθούν όλα αυτά τα στοιχεία.

Καλημέρα σας.

Το λογικό και το παράλογο

Οκτώ χρόνια τώρα ψάχνουμε λύση στη μονοδρόμηση της Βενιζέλου. Πριν οκτώ χρόνια ένας δρόμος που τον χρησιμοποιούν ως έξοδο τα αυτοκίνητα, δοκιμάστηκε να γίνει είσοδος (από Φάληρο προς Ωκεανίς) και απέτυχε παταγωδώς. Φτάνουμε στη προεκλογική περίοδο του 2006 και η παράταξη Σιμιτσή έβαλε σαν προεκλογικό στόχο να αλλάξει την μονοδρόμηση της Βενιζέλου. Και το 2007 έκανε την αλλαγή. Και έγινε το λάθος! Τότε αντί να γίνει έξοδος των αυτοκινήτων (αντί της εισόδου) έγινε και πάλι διπλής κατεύθυνσης. Και ακολούθησε το παλιό αλαλούμ. Τα χρόνια πέρασαν και τώρα πάλι ξεκινάει το ίδιο λάθος του Εριφυλλίδη. Να γίνει… είσοδος από Φάληρο.

Αν σταθεί κάποιος στο Φάληρο θα δει πως περισσότερα αυτοκίνητα εξέρχονται από τη Βενιζέλου παρά το αντίθετο. Σήμερα είναι πολύ πιο εύκολο να μπεις στο κέντρο παρά να βγεις. Σε όλες τις πόλεις θέλουμε να φεύγουν τα αυτοκίνητα από το κέντρο εύκολα και όχι να μπαίνουν εύκολα. Εμείς επιμένουμε ανάποδα!

Και το κυκλοφοριακό κομφούζιο συνεχίζεται στη Βενιζέλου. Εναλλαγή του λογικού με το παράλογο!!! Φορτηγά να ξεφορτώνουν (λογικό) Τεράστια αστικά λεωφορεία να μπλοκάρουν το δρόμο όπου σταθμεύουν (στάση Παπαστράτου) και από τις δυο πλευρές παράλληλα, αδιαφορώντας για το φρακάρισμα του δρόμου στο σημείο εκείνο (παράλογο) και  αγανακτισμένους οδηγούς να περιμένουν να ανοίξει ο δρόμος (λογικό).

Προχθές ο Δήμαρχος μας μίλησε για αλλαγή των υλικών που είναι στρωμένα τα παρκινγκ στο κέντρο με πιο φιλικά που δεν θα θερμαίνονται το καλοκαίρι όπως η άσφαλτος που είναι στρωμένα τώρα. Δε ξέρω πόσο πιο δροσερά θα γίνουν τα καλοκαίρια μας με την αλλαγή του υλικού, μπορώ να υπολογίσω όμως πόσο πιο καθαρή θα γινόταν η ατμόσφαιρα όλο το χρόνο, αν δεν είχαμε ρυπογόνα παλιάς τεχνολογίας αστικά λεωφορία μέσα στη πόλη. Αν είχαμε μικρά μίνι μπας να μεταφέρουν τους επιβάτες αντί των τεράστιων αστικών που μπλοκάρουν τη κυκλοφορία και είναι ή κύρια αιτία του κυκλοφοριακού προβλήματος. Η κύρια. Όχι η μόνη.

Αν θέλει κάποιος να δώσει μια ανάσα στο κυκλοφοριακό ας ξεκινήσει από τα Αστικά λεωφορεία. Για 10 επιβάτες που θα ανέβουν και άλλους 8 που θα κατέβουν από μια συνοικία δεν υπάρχει λόγος θεόρατων αστικών. Αν θέλει καθαρό περιβάλλον ας ξεκινήσει από την κυκλοφορία οικολογικών λεωφορείων. Και αν θέλει να δώσει λύσεις στη μονοδρόμηση της Βενιζέλου ας την κάνει άνοδο προς Φάληρο γιατί τα δεκάδες μαγαζιά εκεί δουλεύουν με όσους εξέρχονται προς τα σπίτια τους και όχι με τους ελάχιστους που εισέρχονται.  Δεν θα νεκρώσουμε έναν κεντρικό δρόμο για να ικανοποιήσουμε μια συγκεκριμένη ομάδα αυτοκινητιστών. Ούτε μπορούμε να λέμε «κάποιοι θα ξεβολευτούν»  και να προχωράμε σε… ανάποδη μονοδρόμηση.

Ως πρώτη προτεραιότητα είναι η απρόσκοπτη κίνηση των ΙΧ που δεν εισπράττουν επιδοτήσεις, ούτε παίρνουν δωρεάν άδειες από τη Νομαρχία, ούτε βρωμίζουν τον αέρα που αναπνέουμε. Η φιλοσοφία ‘’να φύγουν τα ΙΧ από το κέντρο’’ όμορφα ακούγεται αλλά ας μετρήσουμε και πόσες χιλιάδες άνθρωποι κάθε μέρα εξυπηρετούνται με αυτά. Άλλωστε είναι γνωστό πως νόμοι που λειτουργούν ενάντια στο κοινωνικό σύνολο δεν έχουν μακροζωία.

Καλημέρα σας.

Τα οκτώ σπιτάκια

Το 1969 εκτός από το Χριστουγεννιάτικο δένδρο στη κεντρική πλατεία, προστέθηκε και ένας τεράστιος Αι Βασίλης!!! Χαρά εμείς. Καμαρώναμε τον Αι Βασίλη μας. Ήταν θεόρατος Θα είχε 15 μ. ύψος… Παιδιά εμείς ψάχναμε να δούμε πως είναι φτιαγμένος. Οι γονείς κρατούσαν τα παιδάκια τους που ήθελαν να πάνε να τον πιάσουν.
Οι φωτογράφοι χαμογελαστοί έβγαζαν φωτογραφίες. Όλα τα παιδιά της εποχής εκείνης έχουν και μια αναμνηστική φωτογραφία σε εκείνον τον τεράστιο Αι Βασίλη. Τέτοιο θέαμα και να μη το φωτογραφίσεις. Δε γίνεται.
Και κάθε χρόνο ο ίδιος Αι Βασίλης. Εκεί. Σταθερός, ακλόνητος και αειθαλής. Με τη τεράστια χερούκλα του να κρατάει μια κούκλα που έμοιαζε να σπαρταράει μέσα στα γιγάντια δάκτυλά του! Κάτι σαν σκηνή από Κίνκ Κόγκ.
Κάθε χρόνο το ίδιο σκηνικό. Ο Αι Βασίλης φτιαγμένος από λινάτσα και γύψο στη θέση του. Και τα παιδιά έβγαζαν φωτογραφίες. Μόνη αλλαγή στις φωτογραφίες εκείνες ήταν ότι άλλαζε το ύψος του παιδιού. Τώρα που ξανακοιτάζω τις φωτογραφίες διαπιστώνω πως δε πρέπει να ήταν πάνω από 4 μέτρα. Τι είναι η φαντασία καμιά φορά! Το πιο μικρό φαντάζει τεράστιο. Και το πιο φτηνό, πανάκριβο.

Πριν από πέντε χρόνια τέτοια εποχή, στα γραφεία της τότε ΔΑΝΕΚ έγινε μια σύσκεψη. Θέμα της ο πανηγυρικός εορτασμός των Χριστουγέννων. (Σιγά τα ωά)
Ο τότε διευθυντής της έριξε για άλλη μια χρονιά την μεγάλη του πρόταση στο τραπέζι. Ο πρόεδρος της ΔΑΝΕΚ την επικροτούσε.
«Έχουμε 8 σπιτάκια. Τα αγοράσαμε πέρισυ και τα βάλαμε στη πλατεία για τα Χριστούγεννα. Όμως δεν ήταν καλά στημένα. Φέτος θα τα ξαναστήσουμε και θέλουμε επαγγελματίες να έρθουν να πουλάνε τα προϊόντα τους.»
Ο τότε εκπρόσωπος του Εμπορικού Συλλόγου του εξήγησε ότι δεν μπορεί ένας έμπορος να φύγει από το μαγαζί του που είναι 100 μ. μακριά από τη πλατεία και να πάει στο μικρό σπιτάκι της πλατείας να πουλήσει τα εμπορεύματά του. Πέρα από τις φορολογικές διαδικασίες, έκδοσης αποδείξεων κλπ.
Τα σπιτάκια στήθηκαν, τα μπιχλιμπίδια απλώθηκαν και το παζάρι έτοιμο! Ένα παζάρι σε όλο του το… μεγαλείο. Ντυμένο με Χριστουγεννιάτικα τραγούδια.Μια κασέτα που έλεγε τα ίδια και τα ίδια εκείνα βαρετά τραγουδάκια. Έβαλαν και το καρουζέλ. Έβαλαν και τα παπάκια στο νερό. Και γέμισαν ευτυχία όλοι.

Τα χρόνια πέρασαν, η ΔΑΝΕΚ έγινε ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ, άλλαξε και ο πρόεδρός της, άλλαξε και ο διευθυντής της.
Τα σπιτάκια όμως δεν άλλαξαν… Υπάρχουν! Σταθερά οκτώ σπιτάκια έτοιμα να γίνουν ντεκόρ. Και πρέπει να τα αξιοποιούμε κάθε χρόνο. Να στήνουμε το ίδιο σκηνικό. Να ψάχνουμε επαγγελματίες που θα τα γεμίσουν.
Τώρα στην σύσκεψη παραβρίσκονται και ο Δήμαρχος αλλά και η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού. Σοβάρεψε η σύνθεσή της. Το θέμα της σύσκεψης ίδιο. Οι ιδέες δεν άλλαξαν. Τι θα κάνουμε με εκείνα τα οκτώ σπιτάκια.
Όλοι ετοιμάζονται να καμαρώσουν. Να βγάλουν και τις απαραίτητες αναμνηστικές φωτογραφίες τους.
Μόνο που όταν τις ξαναδούν θα διαπιστώσουν πως το ντεκόρ πίσω τους θα είναι ίδιο. Όπως τα παιδάκια της εποχής εκείνης με τον Αι Βασίλη. Κάθε χρόνο φωτογραφίες με το ίδιο σκηνικό. Η μόνη διαφορά στις φωτογραφίες θα είναι η καμπούρα που απόκτησαν από τα χρόνια που έβαλαν στη πλάτη τους.
Χρόνια που άφησαν ρυτίδες αλλά δεν έδωσαν καινούργιες ιδέες.

Καλημέρα σας.

Έζησα το όνειρο…

Αυτές τις γιορτές ήθελα να μείνω εδώ. Δεν είχα διάθεση να κάνω σκι στις Άλπεις. Ούτε να συναντήσω τον Πάπα στο Βατικανό. Που να τρέχεις μέσα στο καταχείμωνο για πριβέ συναντήσεις και χλιδάτα ρεβεγιόν σε γκλαμουράτα σαλέ. Έμεινα στο σπίτι μου. Είδα όλα τα πλούσια προγράμματα της τηλεόρασης, απόλαυσα ηλεκτρονική θαλπωρή τηλεοπτικής κουλτούρας. Δεκάδες καινούρια Χριστουγεννιάτικα και Πρωτοχρονιάτικα προγράμματα πλημμύρισαν τις τηλεοπτικές οθόνες. Να τα έχανα; Ποτέ.

Η πόλη μου στολίστηκε από τις αρχές του Δεκέμβρη με καινούρια ντεκόρ. Το άκρον άωτον της φαντασίας του Δήμου. Πολύχρωμα λαμπάκια σε πρωτοφανείς σχεδιασμούς έδωσαν μια διαφορετική αίγλη στη πόλη. Τίποτα δε θύμιζε το πέρυσι. Όλα καινούρια! Όλα λαμπερά! Τα είδα και σοκαρίστηκα. Ξανάγινα παιδί.

Όχι δε πήγα στην Ονειρούπολη της Δράμας. Τι να δω; Μέχρι και τα Τίμια Δώρα των Μάγων έφεραν από την Μονή του Αγίου Παύλου, στο Άγιο Όρος, για να τα προσκυνήσουν οι κάτοικοι. Ένα ξύλινο χωριό στήθηκε μέσα στο Πάρκο της Δράμας για να ονειρευτούν τα παιδιά. Άκουσα ότι πήγαν εκδρομικά από όλη την Ελλάδα στην Ονειρούπολη. Σιγά τα ωά. Αυτοί Ονειρούπολη εμείς Κοσμόπολις.

Ούτε στα Τρίκαλα πήγα. Εκεί έστησαν στο χωριό του Αι Βασίλη, τον «Μύλο Των Ξωτικών». Κάπνιζαν και τα φουγάρα του παλιού «Μύλου Μουτσόπουλου». Λάδωσαν τις μηχανές και άρχισε να λειτουργεί ο Μύλος. Μαζεύτηκε κόσμος από όλη τη Θεσσαλία να δει το Εργοστάσιο του Αι Βασίλη. Πήγαν και από άλλες περιφέρειες. Βλακείες θέαμα.

Προτίμησα τη πόλη μου. Περπάτησα στους πεζόδρομους του κέντρου. Άνετοι πεζόδρομοι. Να περπατάς και να χαίρεσαι. Να αφήνεις το παιδί σου να παίζει και να μη φοβάσαι μη το χτυπήσει κανένας βιαστικός ντελιβεράς με το δίκυκλο. Ούτε να μπλέκεσαι μέσα σε τραπεζοκαθίσματα και τέντες. Αγόρασα και κάστανα από τον Ευθύμη. Οι καλύτεροι πεζόδρομοι της Ευρώπης βρίσκονται στη Καβάλα. Πεζόδρομοι με άποψη.

Προτίμησα και τη κεντρική πλατεία. Με τις δεκάδες φαντασμαγορικές εκδηλώσεις της. Γύριζε το καρουζέλ… γεμάτο παιδάκια. Πουλούσαν μεγάλα μπαλόνια οι γύφτισσες. Το σιντριβάνι πετούσε πολύχρωμο νερό. Απέναντι τα σουβλάκια του Δεληκάρη χόρευαν πάνω στα κάρβουνα! Είχαμε και παγοδρόμιο! Χιόνια δεν είχαμε. Είχαμε όμως πάγο για πατινάζ.

Στη τέντα της Πλατείας, κάθε βράδυ είχε και μια εκδήλωση. Κόσμος πολύς τις παρακολουθούσε. Το αδιαχώρητο στη πλατεία. Όλοι με ενδιαφέρον κοίταζαν τη τέντα. Η τέντα στα χάι της. Της έβαλαν και πλάτη από πίσω για να μη κρυώνουν οι καλλιτέχνες. Τη φώτισαν. Τη πρώτη μέρα, πήγε και ο Δήμαρχος. Και άναψε τα φώτα στη πλατεία! Δηλαδή για να λέμε την αλήθεια, ο ηλεκτρολόγος τα άναψε. Απλά ο Δήμαρχος έκανε ότι τα άναψε. Για το σόου της υπόθεσης δηλαδή…

Και τα όμορφα σπιτάκια, μοναδικής τεχνοτροπίας και ξεχωριστής κουλτούρας, έφεραν χιλιάδες κόσμο στη πλατεία μας. Και τι δε πουλούσαν εκεί… Μέχρι τσιμπιδάκια για τα μαλλιά.  

Απαραίτητη φιγούρα ο Γιάννης με τα σπιτικά γλυκά της Καρβάλης. Φορούσε και σκούφο για να προστατευτεί από τις νιφάδες χιονιού που έπεφταν στο σπιτάκι του.

Είχε και λαχειοπώληδες. Αγόρασα και εγώ λαχεία. Δε κέρδισαν. Του χρόνου πάλι. Αν είμαι εδώ και δε πάω στις Άλπεις, ίσως κερδίσω. Δε βαριέσαι.

Και του χρόνου.

Χαμόγελο ανθρωπιάς

Χαμόγελο ανθρωπιάς.

Μέσα από την οικονομική κρίση βγαίνουν οι παράπλευρες απώλειές της. Δεν είναι μόνο η οικονομική ένδεια που βλέπουμε μπροστά μας. Σπάει ο θεσμός της κοινωνικής αλληλεγγύης που διέπει μια οργανωμένη κοινωνία. Και από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε ο θεσμός της κοινωνικής αλληλεγγύης πρέπει να δυναμώσει. Να δείξουμε τη θετική πλευρά που όλοι διαθέτουμε απέναντι στο μοιρολατρικό ύφος που πήρε το πρόσωπό μας. Και ο αλτρουϊσμός είναι ένα Κοινωνικό Κεφάλαιο. Που βοηθάει να υπάρχει κοινωνική συνοχή. Απαραίτητη σε κοινωνικές δυσκολίες. Μας βγάζει από τη ξενοφοβία και τον ατομικισμό. Η κοινωνική αλληλεγγύη μας βοηθάει ψυχικά σε δύσκολες περιόδους, αφού αισθανόμαστε ότι μπορούμε να στηριχτούμε στον συγγενή, το φίλο, το γείτονα ή ακόμη και σε κάποιον ξένο. Η ανάπτυξή της βοηθάει να αισθανθούμε ευχάριστα μέσα στη κοινωνία ως μονάδες. Να αισθανθούμε ότι δεν είμαστε αποξενωμένοι.

Σαν χώρα το 2009 είχαμε την 51^η θέση ανάμεσα σε 110 κράτη που αντιπροσωπεύουν το 90% του πλανήτη, στη μέτρηση «Κοινωνικό Κεφάλαιο». Σήμερα η μέτρηση προξενεί θλίψη. Κατέχουμε την 100^η θέση! (Μελέτη: Prosperity Index™)

Πως μπορούμε να ξεκινήσουμε; 

Μέσα στο σπίτι μας έχουμε τόσα αντικείμενα που δε τα θέλουμε. Που μας είναι περιττά και απλά τα ξεσκονίζουμε. Βιβλία που διαβάσαμε. CD που ακούσαμε. Ρούχα που δεν μας βολεύουν. Μια σακούλα με τρόφιμα που αγοράσαμε για το σκοπό αυτό. Κάποια έπιπλα που θα μπορούσαν να τα πάρουν υπάλληλοι του Δήμου και με κάποια επιδιόρθωση να διατεθούν στη συνέχεια σε νοικοκυριά που τα θέλουν. Αυτό που βαρεθήκαμε ή είναι λίγο χαλασμένο δεν είναι για πέταμα! Μπορεί να πάρει ζωή στα χέρια ενός συμπολίτη μας.

Ο Δήμος Καβάλας ξεκινάει και πάλι το «Κοινωνικό Παντοπωλείο». Ένας θεσμός που υπάρχει σε πάρα πολλούς Δήμους όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε άλλα κράτη. Κράτη που δεν τα άγγιξε η οικονομική υποτέλεια. Σε πόλεις σύγχρονες όπως η Ν.Υόρκη το φαινόμενο είναι σύνηθες.

Μπορούμε να εμπιστευθούμε το Δήμο μας, ως φορέα υλοποίησης και να δώσουμε εκεί αυτό που έχουμε τη δυνατότητα. Αυτό που θα ανακουφίσει ένα συνάνθρωπό μας να αισθανθεί ότι δίπλα του υπάρχουν άνθρωποι. Άνθρωποι με κοινωνικό πρόσωπο. Άνθρωποι που διατηρούν ζεστή τη ψυχή τους. Που ενδιαφέρονται. Που δε στοιβάζουν για να ικανοποιήσουν τον εγωκεντρικό τους χαρακτήρα, αλλά κοιτάζουν και στο περίγυρό τους. Που δεν μοιρολογούν για τα 100  ή 200 ευρώ που μειώθηκε ο μισθός τους. Αλλά χαίρονται γιατί μπορούν και πληρώνονται ακόμη.

Μέσα στο Δήμο Καβάλας υπάρχουν άνθρωποι που στηρίζουν αυτές τις απόψεις. Δημοτικοί Σύμβουλοι που είναι πρόθυμοι να σταθούν αρωγοί στη προσπάθεια του «Κοινωνικού Παντοπωλείου». Ας σταθούμε και εμείς οι απλοί πολίτες, στο ύψος των περιστάσεων και ας βοηθήσουμε.

Για να αισθανθούμε ψυχικά καλύτερα και να χαρίσουμε ένα χαμόγελο ανθρωπιάς στους ανθρώπους που δυσκολεύονται. 

Καλημέρα σας.

Αγαπητέ θείε καλημέρα.

Θυμάσαι παλιά όταν κατεβαίναμε τη «κατηφόρα του Μενέλαου» και με ρωτούσες λίγο πριν τις καμάρες, τι είναι αυτά τα παλιά σπιτάκια; Εγώ δεν ήξερα τι ήταν αυτά. Νόμιζα τα έχτισαν κάποιοι άστεγοι για να μένουν. Τα χρόνια πέρασαν και τα σπιτάκια αυτά άρχισαν να καταρρέουν. Οι άστεγοι πέθαναν, οι τσατμάδες υποχώρησαν και τα παλιά δοκάρια της στέγης δε μπορούσαν να σηκώσουν το βάρος από τα κεραμίδια τους. Τώρα πια είναι ερείπια. Εσύ ρωτούσες εγώ δεν ήξερα. Εκείνο το διάστημα στο λύκειο μαθαίναμε για τη Τουρκία. Τέσσερις μήνες φάγαμε τότε, να μάθουμε για τον πολιτισμό και τη κτηνοτροφία της. Η δ. Μπουρμπούλια, μας υπαγόρευε το κείμενο και εμείς το γράφαμε για να το εμπεδώσουμε. Απίθανα χρόνια μόρφωσης θείε μου.

Προχθές όμως έμαθα! Αυτά τα παλιά σπιτάκια που είναι κολλημένα στις καμάρες, έχουν την επωνυμία «Μεντρεσές» Έμεναν εκεί στην εποχή της Τουρκοκρατίας οι σπουδαστές του ιεροδιδασκαλείου του Ιμαρέτ. Μάλιστα από κάτω από τον Μεντρεσέ υπήρχε και μικρό τζαμί που κατεδαφίστηκε μετά την υπογραφή της συμφωνίας, περί ανταλλαγής πληθυσμών. Τα θεμέλια του τζαμιού υπάρχουν ακόμη αν μπεις από το καρβουνιάρικο προς το βάθος μπορείς να τα δεις.

Τώρα θείε αυτά τα παλιά γκρεμισμένα σπιτάκια θα τα αναστηλώσουμε. Θα τα ξαναφτιάξουμε όπως ήταν. Θα μπορούμε εκεί να στεγάσουμε εκθέσεις φωτογραφίας ή ζωγραφικής. Θα γίνει χώρος σκέψης και περισυλλογής των ανθρώπων της τέχνης. Να έχουν και αυτοί το χώρο τους. Μη σκέφτονται έτσι αόριστα ανερμάτιστα. Βέβαια μέχρι τώρα τους παραχωρούσε ο Δήμος την παλιά Καπναποθήκη στη πλατεία Καπνεργάτη. Όμως φαίνεται πως δεν τους χωράει όλους εκεί. Γι’αυτό θα αναπαλαιώσουμε και τον Μεντρεσέ. Εκεί θα έχουν και θέα τις καμάρες εκθέτες και επισκέπτες όταν λογίζονται. Θα μπορούσε όλη η έκταση να γίνει ένα πάρκο πράσινου. Και οι εκθέσεις να γίνονται στη Καπναποθήκη. Άλλωστε δεν είναι πάνω από 10 το χρόνο. Όμως όχι. Εμείς θα ανακαινίσουμε τον Μεντρεσέ.

Τα χρήματα για την ανακαίνισή τους δεν είναι πολλά. Κάπου 720.000 ευρώ μόνο. Και αυτά από το ΕΣΠΑ θα τα πάρουμε. Εμείς μόνο την μετέπειτα συντήρησή τους θα αναλάβουμε. Και θα πληρώνουμε όλοι οι δημότες, για να υπάρχουν. Σε δουλειά να βρισκόμαστε θείε μου. Τι να κάνουμε; Αφού δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι πιο παραγωγικό με τα λεφτά του ΕΣΠΑ σκεφτήκαμε να τα ρίξουμε στον Μεντρεσέ. Μη μας πουν μετά ότι δεν αξιοποιήσαμε έτοιμο χρήμα… Έχουμε ειδικότητα στο να αξιοποιούμε τα χρήματα σε έργα διαλογισμού και γόνιμης κουλτούρας.

Εκείνο τον δρόμο που κατεβαίνει από τον Αγ. Κωνσταντίνο προς τη ΔΕΥΑΚ, όχι θείε μου δεν τον ασφαλτοστρώσαμε ακόμη. Άλλωστε πριν τρία χρόνια τον κάναμε και είναι ακόμη στα χωματουργικά. Μη βιάζεσαι. Με ρωτάς ακόμη αν τελείωσε το πάρκο στη στροφή της Σαππαίων. Χθες που έριξα μια ματιά, μόνο μπάζα και σωρούς χωμάτων είδα. Αφού δεν έχουμε λεφτά…

Καλημέρα σας.

Φιλόξενη πόλη

2.000 τουρίστες ήρθαν με κρουαζιερόπλοιο και τους υποδέχθηκαν στο λιμάνι με κεράσματα και παραδοσιακούς χορούς. Τους έδωσαν και έντυπο υλικό για τη περιοχή. Ώστε να ξέρει ο κάθε ξένος τι πρέπει να δει. Όχι εδώ στη Καβάλα. Στα Χανιά! Εκεί προβάλουν την παραδοσιακή Κρητική φιλοξενία τους. Και θέλουν ο τουρίστας να φύγει με τις καλύτερες εντυπώσεις. Και ο Εμπορικός Σύλλογος (των Χανίων) οργάνωσε υποδοχή με τσικουδιές στην Δημοτική Αγορά (των Χανίων, για να μη ξεχνιόμαστε).
Εδώ έχουμε πολλούς Τούρκους και Βούλγαρους τουρίστες. Που έρχονται για επίσκεψη στη περιοχή μας. Γυρίζουν μέσα στη πόλη και ψάχνουν να βρουν κάτι αξιοθέατο να φωτογραφήσουν. Κάτι που να τους κινεί το ενδιαφέρον. Δεν έχουμε; Έχουμε! Τις καμάρες. Με τους γύφτους ξαπλαρωμένους στο χορτάρι όλη μέρα να λιάζονται και τους τουρίστες να φωτογραφίζουν το μνημείο με τους γύφτους σε πρώτο πλάνο! Τουριστική ατραξιόν καθημερινής χρήσης.

Η Μητρόπολή μας εδώ και χρόνια έχει δημιουργήσει στην εκκλησία του Αγ. Νικολάου ένα χώρο πολύ καλαίσθητο με την απεικόνιση της έλευσης του Απ. Παύλου στη Καβάλα. Μάχη έδωσε για χρόνια ο Μητροπολίτης, ώστε να μην είναι μπροστά από τον χώρο αυτό, σκουπιδοτενεκέδες και καφάσια. Να μη παρκάρουν φορτηγά Δ.Χ. και τον κλείνουν. Τελικά πέτυχε να μένει (κατά κάποιο τρόπο) ο χώρος καθαρός ώστε να μπορεί να βγάλει ένας επισκέπτης μια φωτογραφία. Πέτυχε δηλαδή το αυτονόητο. Και δημιουργήθηκε ένας αξιοπρεπής χώρος με τη κατασκευή του πεζοδρομίου.
Έχουμε αξιόλογες παλιές εκκλησίες. Αγ. Παύλος. Αγ. Ιωάννης. Με ιστορία χρόνων και αξιόλογη αρχιτεκτονική. Ποιος τουρίστας μπορεί να τις ‘’ανακαλύψει’’ για να τις δει;
Ποιά τουριστική πόλη στο εξωτερικό δεν έχει σε πολλά κεντρικά σημεία χάρτη της περιοχής που ενημερώνει τον επισκέπτη της για κάθε τι το απαραίτητο; Το αξιόλογο που θα δει ή θα χρειαστεί; Εδώ σε ολόκληρη τη πόλη δεν υπάρχει ούτε ένας χάρτης του κέντρου ώστε να γνωρίζει ο ξένος πού βρίσκεται. Να δει τι μπορεί να επισκεφθεί. Ακόμη και οι παλιές πινακίδες που έδειχναν που είναι το νοσοκομείο, σκεπάστηκαν πρόχειρα με μαύρες σακούλες. Οι σακούλες σχίστηκαν από τον καιρό. Και δείχνουν λάθος προορισμό. Όσο για νέες πινακίδες… ας το αφήσουμε καλύτερα. Ούτε σκέψη να γίνεται. Θα μου πεις οι φωτεινοί σηματοδότες στην είσοδο του παλιού νοσοκομείου λειτουργούσαν δυο μήνες αφού έκλεισε το νοσοκομείο, εσύ ψάχνεις νέες πινακίδες;

Πριν από καιρό είχα γράψει ένα σημείωμα με τίτλο «χαμένος στη πόλη» Ας το ξαναπώ πάλι. Δεν μπορούν να τυπωθούν τουριστικά φυλλάδια της Καβάλας στην Τουρκική και Βουλγαρική γλώσσα; Τόσο μεγάλο είναι το κοστολόγιο;
Είμαστε τουριστική πόλη. Γι’αυτό και το καλύτερο σημείο της πόλης εκεί όπου παλιά έδεναν τα φέριμποτ το αξιοποιήσαμε όπως έπρεπε. Το μετατρέψαμε σε γκαράζ στάθμευσης αυτοκινήτων. Για να υπάρχει πλήρης ‘’ευταξία’’ στο λιμάνι μας! Και να σκεφτείς ότι στο Δ.Σ. του ΟΛΚ συμμετέχει και ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Καβάλας.

Καλημέρα σας

Φτωχές σκέψεις

Πόσο αλλάζει ο ανθρώπινος χαρακτήρας μέσα στα δύσκολα. Και πόσο αρνητικά μπορεί να λειτουργήσει. Σχόλια επί σχολίων για τη κρίση.
Πως θα μεταμορφωθούμε κοινωνικά και πόσο αρνητικά θα επιδράσει στη ψυχολογία μας. Ποιοι φταίνε; Εμείς πάντως όχι. Οι άλλοι φταίνε. Η κακή διαχείρησή τους!

Εμείς δεν πήγαμε ποτέ σε βουλευτικό γραφείο να ζητήσουμε μια «μικρή παρέμβαση του βουλευτή».
Ούτε ζητήσαμε ποτέ να σβήσουμε τη κλήση που βρήκαμε στο αυτοκίνητό μας.

Χτυπιόμαστε για τη διαφθορά των Δημοσίων Υπαλλήλων.
Μάχη θα δίναμε για να διοριστεί το παιδί μας στο δημόσιο.

Έγινε αφόρητη η οικονομική κατάσταση. Με δυο κινητά στη τσάντα και το τζιπ του μπαμπά να καίει τον αγλέορα άντε να δώσεις να καταλάβει ο άλλος για το ποιος ευθύνεται.

Άνοιξε τη ντουλάπα σου. Κοίταξε πόσα άχρηστα ρούχα έχει μέσα. Ρούχα που είναι ζήτημα αν φορέθηκαν ελάχιστες φορές.

Ρίξε μια ματιά στα CD που αγόρασες τα τελευταία χρόνια. Πόσες φορές τα άκουσες; Μη σε πάω και στα dvd που πήρες με τις εφημερίδες. Είναι ζήτημα αν είδες το ένα στα δέκα. Τα βιβλία που διάβασες σκονίζονται σε μια γωνιά.

Πάνε και δες μέσα στο ψυγείο σου, πόσες ξένες μάρκες τροφίμων αγόρασες αυτές τις μέρες απαξιώνοντας τα δικά μας. Ναι βέβαια. Η ανεργία καλπάζει. Δε λέω το αντίθετο. Όμως οι άλλοι φταίνε.

Δεκάδες καταναλωτικά προϊόντα καθημερινής χρήσης είναι εισαγόμενα. Μάθαμε να ζούμε με αυτά. Καθημερινό φετίχ επιβίωσης. Κοινωνικής ανέλιξης και ψυχολογικής φτώχιας.

Και τώρα που θα φτωχαίνουμε θα γυρίσει πίσω το ρολόι της ζωής μας. Ίσως θα πρέπει να ξαναγυρίσουμε στα χωριά μας. Να σπείρουμε και να θερίσουμε. Να σπείρουμε τα ινδάλματά μας όπως Σάσα Μπάστα, Τζούλια και Κορομηλά για να θερίσουμε βλήτα και αγριοκουτσουνάδες (κοινώς καυκαλήθρες).

Και άντε να πείσεις τον εικοσιπεντάχρονο να μάθει να χρησιμοποιεί τηλέφωνο με καντράν και να βλέπει ασπρόμαυρη τηλεόραση. Μπλακάουτ θα πάθει. Σαν τον Φωτόπουλο που δεν μπορεί να διανοηθεί πως θα ζήσει χωρίς σουίτα των 7.000 ευρώ για ένα μεσημέρι. Μόνο που σ’αυτόν δε βλέπω να του κάθεται το βουλευτιλίκι σαν τον Πιπεριά.
Που αφού μας ταλαιπώρησε, στο τέλος του έκατσε η μπίλια στη Βουλή.

«Αυτοί που μας κυβερνούν είναι ανίκανοι». Καμιά αμφιβολία. Δείξε μου τους ικανούς να τους ψηφίσω. Και αυτοί πριν κυβερνήσουν, για ικανούς τους είχα.

Μόνο που δε φταίνε «αυτοί». Η δυσκολία αναδεικνύει χαρακτήρες.Χωρίζει τις σκέψεις των ανθρώπων. Τις ατομικεύει. Όμως στη δυσκολία πρέπει να σκεφτόμαστε ομαδικά πως θα σωθούμε. Τα άχρηστα για μας, είναι χρήσιμα για τον διπλανό.

Κάνω μια σκέψη.
Ο Δήμος θα μπορούσε να συγκεντρώσει σε ένα χώρο ότι περισσεύει από τον καθένα μας.
Από τα cd, dvd και βιβλία που δεν θέλουμε, μέχρι ρούχα και έπιπλα που δε χρησιμοποιούμε. Και να πωλούνται στο χώρο αυτό έναντι συμβολικού τιμήματος. Παράδειγμα: 1 ευρώ για κάθε βιβλίο ή cd. Και τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν να δοθούν σε άπορες οικογένειες. Δε χρειάζονται αποδείξεις. Τα ρίχνουμε σε ένα κουτί που θα υπάρχει εκεί κλειδωμένο.
Και το ανοίγει μια επιτροπή Δημοτικών Συμβούλων.

Όπως και παρόμοια κουτιά θα μπορούσαν να τοποθετηθούν δίπλα σε ταμεία μεγάλων καταστημάτων. Με την ένδειξη:
«Δήμος Καβάλας. Υπέρ Απόρων Οικογενειών.»
Τόσο απλά
Τόσο πρακτικά.

Λοιπόν;

Καλημέρα σας.

Συνήγορε αγάπη μου

Γράφει στο ‘’facebook” κάποιες σκέψεις του ο Δήμαρχος Καβάλας σχετικά με τη μη εκλογή του Συνηγόρου του Δημότη:
«Διαβάζω στη σημερινή "Ελευθεροτυπία": απέτυχαν οι Δήμοι να εκλέξουν Συμπαραστάτη, γιατί οι παρατάξεις πρότειναν και ψήφισαν μόνο τους δικούς τους. Στο δικό μας Δήμο οι υποψήφιοι ήρθαν μόνοι τους. Ψηφίστηκαν κατά βούληση και χωρίς γραμμή από τους δημοτικούς συμβούλους. Τι έφταιξε;»
Το τι έφταιξε δε με απασχολεί. Δε μπόρεσα όμως να καταλάβω σε τι θα χρησιμεύσει αυτός ο περιβόητος συνήγορος. Ψάχνω τους λόγους που έπρεπε να αποκτήσουμε και έναν τέτοιο. Διαβάζω στην ιστοσελίδα του «Συνηγόρου του πολίτη»:
«Έχοντας πια διερευνήσει μεγάλο αριθμό υποθέσεων που αφορούν την αυτοδιοίκηση, ο Συνήγορος του Πολίτη προσπαθεί να αναδείξει την εμπειρία του σε κάποια επιλεγμένα θέματα. Ο στόχος είναι διπλός: να παρουσιάσει την καθημερινή δράση του στο σημαντικό αυτό πεδίο, αλλά και να αποτελέσει πηγή πληροφόρησης για τα ευρύτερα προβλήματα του θεσμού της τοπικής αυτοδιοίκησης.»
Κατάλαβες τίποτα;
Με υπερχρεωμένους Δήμους, και τους υπόλοιπους να τα φέρνουν δύσκολα στα οικονομικά τους έπρεπε να φορτώσουμε και έναν Συνήγορο του Δημότη. Σε μια εποχή όπου και ο θεσμός του Συνηγόρου του Πολίτη έχει απαξιωθεί αφού δεν έχουν κάποια νομική ισχύ οι αποφάσεις του παρά μόνο συμβουλευτική. Σε μια εποχή όπου τα προβλήματα του κόσμου είναι αντιμέτωπα με το οικονομικό σύστημα που εφαρμόζει η Κεντρική Διοίκηση, ερχόμαστε να χρυσώσουμε το χάπι της προστασίας του με έναν ακόμη συνήγορο. Το μεγαλείο της δημοκρατίας.
Έχουμε συνήγορο του παιδιού. Έχουμε συνήγορο του καταναλωτή. Και συνήγορο του πολίτη. Δε φτάνουν αυτοί; Κάθε δημότης είναι και πολίτης αυτού του κράτους. Δεν μπορεί να απευθυνθεί εκεί για το πρόβλημά του; Ούτε ο Συνήγορος στη κάθε Περιφέρεια αρκεί;
Ας έρθουμε όμως και στον δικό μας Δήμο. Είμαστε κάπου 80.000 δημότες. Στο Δήμο Καβάλας έχουμε 1 Γεν. Γραμματέα. 1 Γεν. Διευθυντή. 6 Αντιδημάρχους. 6 Συμβούλους Δημάρχου. 3 Προέδρους Δημ. Επιχειρήσεων. 3 Προέδρους Κοινωφελών Νομικών Προσώπων. 7 Διευθυντές σε τμήματα του Δήμου. Δεν τελειώσαμε. Υπάρχουν κι’άλλοι. Έχουμε 27 Προϊσταμένους Τμημάτων. Και 41 Δημοτικούς Συμβούλους. Έχουμε και 15 Τοπικούς Συμβούλους. Και όλων αυτών προΐσταται ο Δήμαρχος.
Δεν επαρκούν όλοι αυτοί για να λύσουν το όποιο πρόβλημα ενός δημότη; Και θα το λύσει ένας Σύμβουλος του Δημότη που απλά συμβουλευτικό ρόλο θα έχει μέσα στο Δήμο; Χωρίς πρόσθετο προσωπικό, ένας άνθρωπος θα προσπαθεί από το γραφείο του να επιλύσει προβλήματα;
Ο νέος θεσμός του Συμπαραστάτη του Δημότη και της Επιχείρησης εισάγεται με τον "Καλλικράτη" (άρθρο 77) Μη με ρωτήσεις που κολλάει η «επιχείρηση». Θα σε γελάσω.
Στην Αγγλία υπάρχει αντίστοιχα ο θεσμός του Local Gonvernment Ombudsman όμως ο ρόλος του, εκφυλίσθηκε στη εξυπηρέτηση των συμφερόντων των επιχειρηματιών.
Στην Ολλανδία λειτουργεί θετικά, με δύο στάδια. αποτελείται από ένα front office κι ένα back office. Δηλαδή παραλαβής των παραπόνων προφορικά, δικτυακά, γραπτά και με φαξ. Και στο δεύτερο στάδιο υπάρχει το γραφείο όπου οι υπάλληλοί του επισκέπτονται τις Δημοτικές υπηρεσίες και προσπαθούν να βρουν λύση.
Εδώ…
Καλημέρα σας.
ΥΓ Στη Περιφέρειά μας εκλέξαμε Συνήγορο. Μη μας λείψει. Κοιμήσου ήρεμα τώρα.

Αλμυρές συγκοινωνίες

Οι υψηλές τιμές εισιτηρίων που διαμορφώθηκαν στα Αστικά και Υπεραστικά λεωφορεία τα τελευταία χρόνια, με την οικονομική κρίση που μαστίζει τον κόσμο, έφτασε να γίνεται πρόβλημα. Πρόβλημα δυσεπίλυτο και αξεπέραστο.
Διαμαρτύρονται οι φοιτητές των ΤΕΙ για το αστικό, ανέχονται οι φοιτητές που χρησιμοποιούν το υπεραστικό λεωφορείο. Ανέχεται και ο υπόλοιπος κόσμος για τη συμπεριφορά των διοικήσεων των Αστικών και Υπεραστικών ΚΤΕΛ αυτή την σταδιακή επιβολή αυξήσεων.
Και στο τέλος χάνουν όλοι. Όσοι μπορούν δεν τα χρησιμοποιούν. Έφτασαν τα αστικά να ανεβοκατεβαίνουν με ελάχιστους επιβάτες στις συνοικίες. Δείτε ένα αστικό ακόμη και σε ώρες αιχμής, πόσους επιβάτες μεταφέρει και θα το διαπιστώσετε. Ενάντια στην ακρίβειά τους, μετακινούνται πεζοί ή αποφεύγουν τις πολλές μετακινήσεις. Και η χασούρα δεν είναι μόνο στα εισιτήριά τους. Είναι και στις εμπορικές επιχειρήσεις. Φτάσαμε στο σημείο να μη κυκλοφορεί όπως παλιά ο κόσμος στην αγορά.
Θα περιμέναμε δίπλα στη διαμαρτυρία των φοιτητών των ΤΕΙ να ακούσουμε και τη διαμαρτυρία της Ομοσπονδίας Επαγγελματιών. Του Εμπορικού Συλλόγου. Η μη μετακίνηση κόσμου έχει σοβαρότατες επιπτώσεις και στους τζίρους των καταστημάτων.
Η πόλη της Καβάλας είναι όμορφη. Με αμφιθεατρικότητα. Με άσχημη όμως ρυμοτομία και ανηφορικούς δρόμους. Δρόμους που κάνουν δύσκολη τη πεζή μετακίνησή μας. Που υποχρεωνόμαστε για 500 ή 1000 μέτρα να χρησιμοποιήσουμε το αστικό. Πληρώνοντας 1,10 ευρώ για κάθε μετακίνηση. Δηλαδή τουλάχιστον 40-50 ευρώ κάθε μήνα.
Διαμαρτύρονται οι Αθηναίοι γιατί πληρώνουν το ίδιο αντίτιμο για μια μετακίνησή τους 20 και 30 χιλιομέτρων. Αν ήξεραν πόσο μας κοστίζει εδώ…
Το πρόβλημα δεν περιμένουμε να το λύσει η Διοίκηση του Αστικού ή Υπεραστικού ΚΤΕΛ. Το συμφέρον τους κοιτάζουν και θα προτάξουν τα υπέρογκα έξοδά τους. Το πρόβλημα περιμένουμε να το λύσει ο Δήμαρχος και ο Αντιπεριφερειάρχης. Οι ιδιοκτήτες των λεωφορείων προστατεύονται από δεκάδες διατάξεις ώστε να κρατάνε σταθερές τις άδειες και το επάγγελμά τους γενικότερα. Όμως υπάρχουν αρχές και άρχοντες που πρέπει να σκύψουν στο πρόβλημα. Αυτοί βέβαια δε χρησιμοποιούν τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Έχουν τα κρατικά αυτοκίνητα. Τα χρησιμοποιούν όμως οι υπόλοιποι. Εμείς.
Λύση υπάρχει. Κάρτα απεριορίστων διαδρομών με ένα χαμηλό κόστος. Ώστε να υπάρχει κίνητρο να χρησιμοποιεί ο κόσμος της καθημερινότητας, ο μαθητής και ο σπουδαστής τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Με μια επιδότηση από την Περιφέρεια ή από τον Δήμο ώστε να μην επιφορτιστούν το κόστος μόνο οι ιδιοκτήτες των λεωφορείων. Έτσι ο κόσμος θα στραφεί στα Μέσα αυτά και δε θα χρησιμοποιεί ούτε το ΙΧ που σήμερα κοστίζει φθηνότερα από ένα διπλό εισιτήριο. Έτσι θα λυθεί και το κυκλοφοριακό με τα εκατοντάδες ΙΧ που στοιβάζονται στο κέντρο καθημερινά. Με πιό πυκνά δρομολόγια και όχι να περιμένεις κάτω από ένα άβολο στέγαστρο 15-17 λεπτά για μια διαδρομή 5 λεπτών.
Λύση που θα συμβάλει και στο πρόβλημα του κυκλοφοριακού. Λύση απλή φθηνή και δημιουργική.
Καλημέρα σας.

Κυκλοφοριακές αστοχίες

Όταν γίνεται πεζοδρόμηση ή μονοδρόμηση ενός δρόμου, τότε ο όγκος των αυτοκινήτων που δεχόταν, εξαφανίζεται ή ελαττώνεται. Ο όγκος. Όχι όμως και τα αυτοκίνητα, που μπαίνουν σε παράπλευρους δρόμους και φορτώνεται η κυκλοφορία τους.
Για να γίνει πεζοδρόμηση υπάρχουν συγκοινωνιακά κριτήρια. Δεν πεζοδρομείς με κριτήριο το αίτημα 4-5 καταστηματαρχών. Γίνεται πεζοδρόμηση όταν είναι ανύπαρκτα τα πεζοδρόμια, όταν υπάρχει έντονη κυκλοφορία πεζών που δεν χωράνε στα πεζοδρόμια ή όταν δεν δημιουργούνται κυκλοφοριακά προβλήματα. Κάνεις διαβούλευση. Ρωτάς και τους οδηγούς, αν τους εξυπηρετεί μια πεζοδρόμηση. Λόγο έχουν όλοι.
Θα περίμενε ο πολίτης να ξεκινήσει κάτι ανάλογο και η Επιτροπή Κυκλοφοριακών Ρυθμίσεων στο Δήμο Καβάλας. Να κάνει δυναμικές παρεμβάσεις ώστε να γίνει ορατή μια καλή εικόνα στο κυκλοφοριακό χάος.
Σε μια πόλη με υπερβολικά κυκλοφοριακά προβλήματα, με ανύπαρκτη οριζόντια και κάθετη διαγράμμιση στους κεντρικούς της δρόμους, χωρίς φωτεινούς σηματοδότες σε πολλά σημεία απαραίτητους (κεντρική πλατεία κλπ) με σηματοδότες παρωχημένης τεχνολογίας και ανύπαρκτης φωτεινότητας, τότε ξεκινάς από τα μεγάλα κυκλοφοριακά προβλήματα.
Ξεκινάς να δημιουργήσεις χώρους στάθμευσης, όχι μέσα σε κεντρικές αρτηρίες αλλά χτίζοντας σταθμούς αυτοκινήτων. Και αν δεν υπάρχουν χρήματα τότε το αναθέτεις σε εταιρείες που θα τους χτίσουν και θα τους λειτουργήσουν εκείνες. Δεν προγραμματίζεις χώρους στάθμευσης σε σημεία όπου δεν πρόκειται να δημιουργηθούν ποτέ ή έχουν τρελό κόστος κατασκευής όπως Κεντρική πλατεία και Ροδόπη.
Βάζεις σε μια τάξη το κυκλοφοριακό. Διαγραμμίζεις τους κεντρικούς δρόμους, ώστε να μη κυκλοφορούν χύδην τα αυτοκίνητα αλλά σε συγκεκριμένες λωρίδες όπως έγιναν οι διαγραμμίσεις στο Φάληρο και την Ιχθυόσκαλα από τη ΔΕΣΕ με πολύ καλό αποτέλεσμα.
Προσθέτεις διαβάσεις σε σημεία που δεν υπάρχουν, δεν κρατάς τεράστιους χώρους για φορτοεκφόρτωση χωρίς λόγο και χρήση (Γαλαξίας κλπ) ελέγχεις συνεχώς την στάθμευση και όχι μόνο για μια δυο ώρες το πρωί.
Προσθέτεις εσοχές για τη στάση των λεωφορείων στην αρτηρία Φάληρο – Καλαμίτσα, ώστε να μη σταματούν καταμεσής του δρόμου τα αστικά κόβοντας το ένα ρεύμα κυκλοφορίας.
Προτείνεις στη ΔΕΣΕ να βάλει σε εφαρμογή επιτέλους το πράσινο ρεύμα κυκλοφορίας και όχι να σταματούν συνεχώς τα αυτοκίνητα σε κάθε φανάρι επιβαρύνοντας έτσι τη μόλυνση με το ‘’σταμάτα-ξεκίνα’’.
Προγραμματίζεις να καθαρίσεις κάποια στιγμή, τις υπάρχουσες πινακίδες κυκλοφορίας από τα αυτοκόλλητα που υπάρχουν πάνω τους, εδώ και χρόνια. Ξεθώριασαν και άρχισαν να ξεκολλάνε μόνα τους!
Μετράς τα σημεία με τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα και προγραμματίζεις παρεμβάσεις ώστε να αποφεύγονται.
Όταν μετέχεις σε μια επιτροπή Κυκλοφορικών Ρυθμίσεων παρεμβαίνεις δυναμικά. Δεν γίνεσαι θεατής προβλημάτων αλλά λύτης τους.
Καλημέρα σας.

Όταν κάηκε η φάτνη

Και ξαφνικά ανακαλύψαμε το ρατσισμό. Σε όλο το μήκος και πλάτος του. Και φυσικά είμαστε αντιρατσιστές. Αλλοίμονο…
Έπρεπε να κατασκηνώσει μια ομάδα αθίγγανων στις καμάρες για να θυμηθούμε να ξιφουλκήσουμε κατά του Δήμου. Που δεν παίρνει μέτρα προστασίας τους. Που τους αφήνει να κοιμούνται υπαίθρια…
Δεν βρέθηκαν τώρα, εκεί, αυτοί οι άνθρωποι. Υπάρχουν χρόνια. Μάλιστα πριν από 7-8 χρόνια, μέχρι και κλουβί στο μαρμάρινο λιοντάρι, που υπάρχει στις καμάρες, κατασκεύασαν! Κλουβί κανονικό. Με χοντρά σίδερα που ορθώθηκαν τριγύρω του, ψηλά στα δύο μέτρα. Όχι για να μη φύγει το λιοντάρι. Αλλά για να μη κάθονται οι γύφτοι στα σκαλάκια που υπάρχουν στο βάθρο του και δε βγαίνουν «καθαρές» οι καρτ-ποστάλ των τουριστών.
Αν ρωτήσεις 10 φίλους σου: «Είσαι ρατσιστής;» Η απάντηση θα είναι αρνητική. Αν τους ρωτήσεις: «Σε επηρεάζει η διαφήμιση;» η απάντηση θα είναι φυσικά αρνητική. Το τι είμαστε και πόσο επηρεαζόμαστε δεν αφήνουμε ούτε στον ίδιο μας τον εαυτό να το ανακαλύψει. Μάθαμε να λειτουργούμε με βάση το θεαθήναι και την έξωθεν καλή μαρτυρία.
Τον είδα πριν λίγες μέρες να δίνει συνέντευξη μαζί με τον επίσημο οικολόγο της πόλης μας. Χρόνιοι αντίπαλοι στο Δημοτικό Συμβούλιο. Νυν «αδέλφια». Και το μυαλό μου πήγε πίσω. 13 χρόνια πριν.
Περίοδος Χριστουγέννων. Στη πλατεία στήθηκε μια μεγάλη φάτνη. Με όλα τα αξεσουάρ της. Άφθονα χόρτα όπου πάνω τους υπήρχαν οι κούκλες με τον Χριστό και τη Παναγία. Και λίγο πιο πέρα οι τρεις Μάγοι με τα δώρα. Μέσα της υπήρχαν λαμπιόνια που φώτιζαν το όλο σκηνικό.
Πραγματική πανδαισία σκηνικού, δημιουργίας ονείρων για τα παιδιά.
Όμως εκείνη τη περίοδο είχαμε και Αλβανούς. Λαθραίους στη χώρα μας αφού δεν υπήρχε νόμιμη διαδικασία εισόδου τους. Που έφευγαν από τη πατρίδα τους, ψάχνοντας για ένα μεροκάματο στη δική μας πατρίδα.
Και έμεναν τις νύχτες στα παγκάκια της πλατείας, αφού δεν είχαν κάποια στέγη. Μέχρι που τη χειμωνιάτικη περίοδο των εορτών, είδαν τη φάτνη και σκέφτηκαν να την αξιοποιήσουν κατάλληλα. Έμπαιναν τα βράδια και κοιμόταν μέσα στη φάτνη! Μήπως και ποιόν ενοχλούσαν; Τα χόρτα ήταν πιο μαλακά από τα ξύλινα παγκάκια. Η φάτνη τους προστάτευε από την υγρασία του χειμώνα.
Ενοχλήθηκαν οι τότε άρχοντες του Δήμου. Και βρήκαν λύση. Έστειλαν ένα απόγευμα την υδροφόρα του Δήμου και έριξε νερό στα χόρτα. Τα μούσκεψε καλά, ώστε να μη μπορούν να ξαπλώσουν οι Αλβανοί.
Και τη νύχτα… τους τιμώρησε ο Θεός. Έγινε βραχυκύκλωμα στα λαμπιόνια και πήρε φωτιά η φάτνη. Και κάηκε όλη!
Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα μείναμε χωρίς φάτνη. Και τα παιδιά χωρίς επέκταση των ονείρων τους. Και οι Αλβανοί ξαναγύρισαν στα παγκάκια τους. Με ένα χαρτόνι για στρώμα.
Είχαμε και τότε αντιρατσιστές. Μουγκούς αντιρατσιστές.

Καλημέρα σας.

Όταν οι λύση είναι μπροστά σου…

Να λοιπόν που έπρεπε να περάσουν άλλοι 18 μήνες, με τους όψιμους νεόκοπους συγκοινωνιολόγους, στο Δήμο Καβάλας, ώστε να κατανοήσουν πως το κυκλοφοριακό στο κέντρο της πόλης δε λύνεται με “άδειασμα” (sic) των ΙΧ αυτοκινήτων, από το κέντρο. Να κατανοήσουν το αυτονόητο. Ότι το ΙΧ είναι μέσο εξυπηρέτησης του πολίτη. Που πρέπει να τον διευκολύνουμε να κινηθεί με αυτό και όχι να απαλλαγεί από αυτό. Δυο επαγγελματικές ομάδες θέλουν να διώξουν τα ΙΧ από το κέντρο. Μόνο δυο βλάπτονται από την ύπαρξή ΙΧ στο κέντρο. ΚΤΕΛ και ΤΑΞΙ. Και θέλουμε να υλοποιήσουμε τις προτάσεις τους! Μα αυτοί έχουν κάθε λόγο να μη θέλουν την ύπαρξη ΙΧ. Οι υπόλοιποι; Οι 10.000 οδηγοί που τα χρησιμοποιούν, ρωτήθηκαν;
Το έργο “πάρκινγκ Ροδόπη “ τα τελευταία 10 χρόνια ξεκινάει και σταματάει κατά το δοκούν της εκάστοτε διοίκησης. Ο χώρος στο οικόπεδο Λαζαριστών παραμένει ισόγειο πάρκινγκ. Όπως και το οικόπεδο στο κόμβο Φαλήρου (δίπλα στην Αγροτική). Δεν πρέπει να χτιστούν τσιμεντένιοι όγκοι. Θα βλάψουν το περιβάλλον, λένε! Το πόσο βλάπτει τον αέρα που αναπνέουμε η συνεχής κίνηση όσων ψάχνουν για μια θέση στάθμευσης, το πόσο επιβαρύνεται η υγεία μας, δε μετράει. Απλά δε θέλουμε άλλο μπετό! Δε τους ενοχλεί το ότι περικυκλωθήκαμε από πολυκατοικίες, τους ενοχλεί που θα δημιουργηθούν άλλοι ένας δύο, τσιμεντένιοι όγκοι για πολυώροφα γκαράζ.
Και ονειρεύονται υπόγεια γκαράζ με πράσινο πάνω τους ώστε να μην είναι ορατά! Δηλαδή στην απλή καθομιλουμένη, νέα έργα πολυδάπανα στη κατασκευή τους, που θα δέχονται λιγότερα αυτοκίνητα στα σωθικά τους.
Η γενετική και η κοινωνιολογία μας έχουν πείσει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι από τη φύση τους και ότι μερικοί είναι πιο ίσοι από άλλους εξαιτίας της εκπαίδευσης που έλαβαν και του περιβάλλοντος που μεγάλωσαν. Έτσι λοιπόν θα περιμέναμε ότι το ποσοστό των ηλιθίων σε επαγγέλματα όπως οι επιστάτες και οι καθαριστές να είναι μεγαλύτερο λόγω της ελλιπής τους εκπαίδευσης. Όμως το ποσοστό των ηλίθιων ατόμων είναι το ίδιο σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης σε όλα τα επαγγέλματα και έχουν την ίδια κατανομή και στα δυο φύλα. Η βλακεία λοιπόν, είναι ένα χωρίς διάκριση προνόμιο, οποιασδήποτε ανθρώπινης ομάδας.
Περιμέναμε λύσεις εύκολες. Λύσεις απλές. Βρίσκουμε λύσεις πολύπλοκες και ανεφάρμοστες. Που το μόνο πλεονέκτημά τους είναι η αισθητική τους. Αυτή μας μάρανε. Η κακή αισθητική ενός ή δύο πολυώροφων γκαράζ που θα ανακουφίσουν το κέντρο της πόλης από τα παρκαρισμένα στους δρόμους αυτοκίνητα. Ας τα χτίσουν και ας τα κάνουν όμορφα εξωτερικά. Εκεί είναι το πρόβλημα;
Το ότι θα αδειάσουν οι δρόμοι και θα αποδοθούν στη ταχύτερη κυκλοφορία των αυτοκινήτων δε μετράει. Οι δρόμοι είναι πολύ ακριβοί για να χρησιμοποιούνται ως χώροι στάθμευσης. Οι δρόμοι υπάρχουν, για τη κυκλοφορία των αυτοκινήτων. Έναν πρωτοετή συγκοινωνιολόγο, αν ρωτήσεις, αυτό θα σου πει.
Αν κάποιοι ενδιαφέρονται, για τη ποιότητα της ζωής μας, ας αναβαθμίσουν το περιαστικό δάσος που κυκλώνει τη πόλη μας. Ένας χώρος πράσινου ανεκμετάλλευτος. Που μόνο στα χαρτιά του Δασαρχείου είναι “δάσος” Ας αναβαθμίσουν αυτό τον σκουπιδότοπο σε χώρο αναψυχής. Είναι τεράστια η έκτασή του. Ας ξεκινήσουν σταδιακά να τον καθαρίζουν. Να τον φυτεύουν. Να τον αξιοποιούν για το καλό των κατοίκων αυτής της πόλης. Και τα καμένα του 85 μόνα τους ξαναφύτρωσαν. Αν περίμεναν από μας….. ακόμη καμένα θα ήταν!

Καλημέρα σας