Πάρτι ταμειακών μηχανών.

Κύριακή πρωί στο “MEGA”. Σε ζωντανή σύνδεση, ο καλωδιωμένος κύριος είναι λαύρος. Καταγγέλλει ότι το 70% των περιπτέρων, πανελλήνια, δεν έχει τοποθετήσει ακόμη ταμειακή μηχανή! «Είχαν υποχρέωση από 1 Ιουλίου να τις τοποθετήσουν αλλά δεν…» Μέσα στη μαύρη στεναχώρια ο άνθρωπος. Μα τι γκαϊλές τον έπιασε Κυριακάτικα πρωί πρωί; Δεν έβλεπα την εικόνα. Μόνο άκουγα. Υπέθεσα πως θα είναι κάποιος υφυπουργός. Ίσως κάποιος γεν. γραμματέας του υπ. Οικονομικών. Έκανα λάθος. Ήταν ο πρόεδρος του Συνδέσμου Εισαγωγέων Ταμειακών Μηχανών. Που αμέσως επεσήμανε ότι προβλέπεται και ποινή φυλάκισης αν δεν βάλουν ταμειακές τα περίπτερα. Ότι θα αρχίσουν έλεγχοι. Ότι είναι υποχρεωμένοι… ότι ότι… Κυριακάτικος ποταμός.
Μέρες Πασχαλιάς για τους εισαγωγείς ταμειακών. 8.000 περίπτερα. 12.000 ταξί. Βάλε και τους εμπόρους Λαϊκών Αγορών. Μη πάει χαμένη η ευκαιρία. Ένα Υπουργείο Οικονομικών στο πλευρό τους. Έτοιμοι να πουλήσουν τη πραμάτεια τους. Υποχρεωτικά και δια νόμου. Τζίρος να γίνεται στις πλάτες των επαγγελματιών. Υπάρχει κρίση στην αγορά; Γι’αυτούς όχι.
Άλλαξαν οι συντελεστές στον ΦΠΑ πριν 2 μήνες. Έβγαλαν ταρίφα για κάθε αλλαγή στην ταμειακή μηχανή. 30 ευρώ για μια ολιγόλεπτη ρύθμιση. Όσο μια ιατρική επίσκεψη δηλαδή. Άλλαξαν πάλι οι συντελεστές; Κανένα πρόβλημα. Άλλα τόσα για την ρύθμιση. Σε δουλειά να βρισκόμαστε. Το χρήμα να κυκλοφορεί.
Ενώ με τη ΠΟΛ.1149/10.5.1996 καθορίζεται ρητά να έχει χωρητικότητα τα 2.520 Ζ (ημερήσιοι μηδενισμοί 7 χρόνων) τώρα πρέπει κάθε 5 χρόνια να αλλάζουν οι ταμειακές. Ρώτησαν και για το θέμα αυτό τον εκνευρισμένο κύριο της Κυριακής. Γιατί δηλαδή μίκραινε η μνήμη των ταμειακών. Η απάντησή του ήταν αφοπλιστική. «Μα είναι δυνατόν να λειτουργεί ένα ηλεκτρονικό μηχάνημα μετά από 5 ή 6 χρόνια; Θα αγοραστεί καινούριο. Το παλιό βγάζει βλάβες». Για τη προστασία των εμπόρων λειτουργούν οι άνθρωποι! Οι ταμειακές σε όλη την Ευρώπη κυκλοφορούν με μεγαλύτερες χωρητικότητες μνήμης. Εδώ… Βρήκαν το μήνα που τρέφει τους έντεκα.
Οι εισαγωγείς έπεισαν το αρμόδιο τμήμα της Γενικής Δ/σης Εσωτερικού Εμπορίου. Και έφεραν τις υπουργικές αποφάσεις στα μέτρα τους. Ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ Β. Κορκίδης δεν ασχολήθηκε με το θέμα Υπάρχουν σοβαρότερα μάλλον, από το να στέλνει 800.000 επαγγελματίες κάθε 5 χρόνια στις πόρτες των εισαγωγέων ταμειακών. Ίσως ασχολείται ακόμη για το αν θα κατέβει ως υποψήφιος Δήμαρχος στο Πειραιά.
Μήπως ξέρουν το θέμα αυτό στη Γενική Γραμματεία Εμπορίου;
Να ρωτήσουμε αν το ξέρει η κ. Κατσέλη; Τζάμπα χρόνος. Το νέο look της είναι πιο όμορφο από πριν. Γράφει στο γυαλί όταν βγαίνει.
Και το πάρτι των εισαγωγέων ταμειακών μηχανών συνεχίζεται.
Καλημέρα σας.

Η κοροϊδία του καταναλωτή

Το ίδιο προϊόν έχει άλλη τιμή στα ράφια της Ευρώπης και άλλη στην Ελλάδα.
Πάντα ακριβότερο εδώ.
Μια ιστορία χρόνων.
Που επαναλαμβάνεται.
Πριν από δυο χρόνια ψηφίστηκε νόμος για τον έλεγχο τιμών σε σχέση με τις τιμές του εξωτερικού. Απλά ψηφίστηκε. Δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ!

Πριν ένα μήνα ξεκίνησε ο έλεγχος διαμόρφωσης των τιμών των προϊόντων μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων από το υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, στο πλαίσιο της γενικότερης προσπάθειας για τη μείωση των τιμών που έχει αρχίσει το τελευταίο διάστημα.

Στο στόχαστρο 40 μεγάλες εταιρείες (ελίτ του εμπορίου) που ανήκουν σε πολυεθνικούς και Ελληνικούς ομίλους τροφίμων, φαρμακευτικών ειδών κλπ. Πρόκειται επί της ουσίας για την πρώτη εφαρμογή του λεγόμενου transfer pricing.
Ένα πρώτο βήμα έγινε. Μένουν πολλά ακόμη.
Πριν 3 δεκαετίες εφαρμόστηκε στην Ελβετία και τη Γερμανία η «αναγραφόμενη τιμή κιλού». Αναρωτιέστε τι είναι αυτό;.

Κάτι απλό που εφαρμόζει ήδη ένα (απ’ό,τι γνωρίζω) Σούπερ Μάρκετ της Β. Ελλάδος. Δίπλα στη τιμή του προϊόντος αναγράφεται και μια δεύτερη τιμή. Πόσο κοστίζει το κιλό, στο προϊόν αυτό. Αφού έτσι μπορείς να συγκρίνεις αν τα 220 γρ. καφέ προς 3,12 ευρώ της μιας εταιρίας συμφέρουν σε σχέση με ομοειδές προϊόν άλλης, όπου τα 240 γρ. πωλούνται 3,14 ευρώ.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι η ομοειδείς συσκευασίες ως προς το βάρος. Χάνεσαι ανάμεσα στην πανσπερμία βάρους των προϊόντων. Δείτε το ράφι με τις μαρμελάδες. Το ίδιο βάζο στη μια εταιρεία έχει 320 γρ. και στην άλλη 350. Το ίδιο και στα απορρυπαντικά Δεν ήξερα ότι υπάρχει μονάδα μέτρησης που λέγεται «μεζούρα». Εφεύρεση των εταιριών όπου οι 70 μεζούρες έχουν άλλο βάρος απορρυπαντικού από αντίστοιχο άλλης εταιρίας. Κόλπα που ανεβάζουν τις τιμές.
Και μένεις εσύ να υπολογίζεις τι σε συμφέρει. Με αβέβαιο αποτέλεσμα…

Αντί να ανεβάζουμε τους έμμεσους φόρους, δημιουργώντας φορολογικό πληθωρισμό, ας κοιτάξουμε να προστατεύσουμε τους καταναλωτές. Κάτι που έπρεπε να ξεκινήσει πριν 10ετίες

Δεν είναι τυχαία η στροφή των καταναλωτών σε προϊόντα τροφίμων, μη επώνυμα. («προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας»)
Τι κάνει για τα θέματα αυτά το υπουργείο; Μια χαρά είναι. Σας στέλνει χαιρετίσματα…

Καλή σας μέρα.

Συλλέκτες Ταμειακών Μηχανών

Στα τελευταία 15 χρόνια οι επιχειρήσεις έχουν αλλάξει τέσσερεις φορές ταμειακές μηχανές.
Από τις απλές ταμειακές περάσαμε στις νόμιμες που δεν δέχονταν επιστροφή χρημάτων στον πελάτη.
Μετά ήρθαν οι ταμειακές που δέχονταν δραχμές και ευρώ και στη συνέχεια αυτές των ευρώ.
Κάθε ταμειακή έχει μια μνήμη όπου κρατά το σύνολο των πωλήσεων που σταδιακά προστίθεται ημερησίως.
Και κάθε μέρα η μηχανή τυπώνει το κλείσιμο ημερήσιων πωλήσεων της επιχείρησης. (έκδοση «Ζήτα»)
Ενώ οι προηγούμενες ταμειακές είχαν μέχρι και 2.700 «Ζήτα» και στη συνέχεια έπρεπε να αντικατασταθούν με καινούρια, οι εισαγωγείς τοποθέτησαν μικρότερες μνήμες στις ταμειακές και με το κόλπο αυτό, κατέβασαν το νούμερο στα 1800 «Ζήτα» με αποτέλεσμα να απαιτείται συντομότερη αλλαγή ταμειακής μηχανής. Σε μια εποχή που οι ηλεκτρονικές μνήμες μεγαλώνουν αυτοί κατόρθωσαν να τις μειώσουν.
Μάλιστα πέτυχαν και κάτι πιο έξυπνο.
Οι καινούριες δεν εκδίδουν αποδείξεις την επομένη, αν για κάποιο λόγο υπάρξει έστω και μια κίνηση του ενός ευρώ την προηγούμενη χωρίς έκδοση «Ζ»
Ακόμη και αν ανοίξει το συρτάρι για να πάρει ο επαγγελματίας ένα ευρώ, θα πρέπει να εκδοθεί «Ζ» !
Φυσικά αυτά τα «Ζ» δεν εξυπηρετούν κάτι τόσο σημαντικό στον έλεγχο, αφού ο έλεγχος ουσιαστικά, γίνεται σε μηνιαία ή ετήσια βάση και όχι ανά ημέρα.
Το μόνο που εξυπηρετούν είναι να γεμίζουν οι μνήμες και να χαίρονται οι εισαγωγείς τους
Κάθε έξη χρόνια θα πρέπει να αγοράζει και μια ταμειακή η κάθε επιχείρηση.
Συλλέκτες άχρηστων ταμειακών μηχανών έγιναν οι επαγγελματίες και μάλιστα πρέπει να τις φυλάξουν για… 15 χρόνια μήπως… κάτι χρειαστούν οι ελεγκτές. Κάτι που δεν χρειάστηκε ποτέ μέχρι σήμερα. Όμως ο νόμος βγήκε και έμεινε.
Τώρα μελετούν την σύνδεση των ταμειακών με το Υπουργείο Οικονομικών. Δε ξέρω σε τι θα εξυπηρετήσει αυτό, αφού τα οικονομικά σύνολα μιας ταμειακής δεν αλλάζουν. Γνωρίζω όμως ποιός θα πληρώσει τις νέες ταμειακές που ονειρεύονται.
Μικρό το κόλπο των εισαγωγέων. Μεγάλος όμως ο τζίρος τους.
Ο λόγος τώρα στην Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου.

Καλημέρα σας.