Τα οκτώ σπιτάκια

Το 1969 εκτός από το Χριστουγεννιάτικο δένδρο στη κεντρική πλατεία, προστέθηκε και ένας τεράστιος Αι Βασίλης!!! Χαρά εμείς. Καμαρώναμε τον Αι Βασίλη μας. Ήταν θεόρατος Θα είχε 15 μ. ύψος… Παιδιά εμείς ψάχναμε να δούμε πως είναι φτιαγμένος. Οι γονείς κρατούσαν τα παιδάκια τους που ήθελαν να πάνε να τον πιάσουν.
Οι φωτογράφοι χαμογελαστοί έβγαζαν φωτογραφίες. Όλα τα παιδιά της εποχής εκείνης έχουν και μια αναμνηστική φωτογραφία σε εκείνον τον τεράστιο Αι Βασίλη. Τέτοιο θέαμα και να μη το φωτογραφίσεις. Δε γίνεται.
Και κάθε χρόνο ο ίδιος Αι Βασίλης. Εκεί. Σταθερός, ακλόνητος και αειθαλής. Με τη τεράστια χερούκλα του να κρατάει μια κούκλα που έμοιαζε να σπαρταράει μέσα στα γιγάντια δάκτυλά του! Κάτι σαν σκηνή από Κίνκ Κόγκ.
Κάθε χρόνο το ίδιο σκηνικό. Ο Αι Βασίλης φτιαγμένος από λινάτσα και γύψο στη θέση του. Και τα παιδιά έβγαζαν φωτογραφίες. Μόνη αλλαγή στις φωτογραφίες εκείνες ήταν ότι άλλαζε το ύψος του παιδιού. Τώρα που ξανακοιτάζω τις φωτογραφίες διαπιστώνω πως δε πρέπει να ήταν πάνω από 4 μέτρα. Τι είναι η φαντασία καμιά φορά! Το πιο μικρό φαντάζει τεράστιο. Και το πιο φτηνό, πανάκριβο.

Πριν από πέντε χρόνια τέτοια εποχή, στα γραφεία της τότε ΔΑΝΕΚ έγινε μια σύσκεψη. Θέμα της ο πανηγυρικός εορτασμός των Χριστουγέννων. (Σιγά τα ωά)
Ο τότε διευθυντής της έριξε για άλλη μια χρονιά την μεγάλη του πρόταση στο τραπέζι. Ο πρόεδρος της ΔΑΝΕΚ την επικροτούσε.
«Έχουμε 8 σπιτάκια. Τα αγοράσαμε πέρισυ και τα βάλαμε στη πλατεία για τα Χριστούγεννα. Όμως δεν ήταν καλά στημένα. Φέτος θα τα ξαναστήσουμε και θέλουμε επαγγελματίες να έρθουν να πουλάνε τα προϊόντα τους.»
Ο τότε εκπρόσωπος του Εμπορικού Συλλόγου του εξήγησε ότι δεν μπορεί ένας έμπορος να φύγει από το μαγαζί του που είναι 100 μ. μακριά από τη πλατεία και να πάει στο μικρό σπιτάκι της πλατείας να πουλήσει τα εμπορεύματά του. Πέρα από τις φορολογικές διαδικασίες, έκδοσης αποδείξεων κλπ.
Τα σπιτάκια στήθηκαν, τα μπιχλιμπίδια απλώθηκαν και το παζάρι έτοιμο! Ένα παζάρι σε όλο του το… μεγαλείο. Ντυμένο με Χριστουγεννιάτικα τραγούδια.Μια κασέτα που έλεγε τα ίδια και τα ίδια εκείνα βαρετά τραγουδάκια. Έβαλαν και το καρουζέλ. Έβαλαν και τα παπάκια στο νερό. Και γέμισαν ευτυχία όλοι.

Τα χρόνια πέρασαν, η ΔΑΝΕΚ έγινε ΔΗΜΩΦΕΛΕΙΑ, άλλαξε και ο πρόεδρός της, άλλαξε και ο διευθυντής της.
Τα σπιτάκια όμως δεν άλλαξαν… Υπάρχουν! Σταθερά οκτώ σπιτάκια έτοιμα να γίνουν ντεκόρ. Και πρέπει να τα αξιοποιούμε κάθε χρόνο. Να στήνουμε το ίδιο σκηνικό. Να ψάχνουμε επαγγελματίες που θα τα γεμίσουν.
Τώρα στην σύσκεψη παραβρίσκονται και ο Δήμαρχος αλλά και η Αντιδήμαρχος Πολιτισμού. Σοβάρεψε η σύνθεσή της. Το θέμα της σύσκεψης ίδιο. Οι ιδέες δεν άλλαξαν. Τι θα κάνουμε με εκείνα τα οκτώ σπιτάκια.
Όλοι ετοιμάζονται να καμαρώσουν. Να βγάλουν και τις απαραίτητες αναμνηστικές φωτογραφίες τους.
Μόνο που όταν τις ξαναδούν θα διαπιστώσουν πως το ντεκόρ πίσω τους θα είναι ίδιο. Όπως τα παιδάκια της εποχής εκείνης με τον Αι Βασίλη. Κάθε χρόνο φωτογραφίες με το ίδιο σκηνικό. Η μόνη διαφορά στις φωτογραφίες θα είναι η καμπούρα που απόκτησαν από τα χρόνια που έβαλαν στη πλάτη τους.
Χρόνια που άφησαν ρυτίδες αλλά δεν έδωσαν καινούργιες ιδέες.

Καλημέρα σας.

Φιλόξενη πόλη

2.000 τουρίστες ήρθαν με κρουαζιερόπλοιο και τους υποδέχθηκαν στο λιμάνι με κεράσματα και παραδοσιακούς χορούς. Τους έδωσαν και έντυπο υλικό για τη περιοχή. Ώστε να ξέρει ο κάθε ξένος τι πρέπει να δει. Όχι εδώ στη Καβάλα. Στα Χανιά! Εκεί προβάλουν την παραδοσιακή Κρητική φιλοξενία τους. Και θέλουν ο τουρίστας να φύγει με τις καλύτερες εντυπώσεις. Και ο Εμπορικός Σύλλογος (των Χανίων) οργάνωσε υποδοχή με τσικουδιές στην Δημοτική Αγορά (των Χανίων, για να μη ξεχνιόμαστε).
Εδώ έχουμε πολλούς Τούρκους και Βούλγαρους τουρίστες. Που έρχονται για επίσκεψη στη περιοχή μας. Γυρίζουν μέσα στη πόλη και ψάχνουν να βρουν κάτι αξιοθέατο να φωτογραφήσουν. Κάτι που να τους κινεί το ενδιαφέρον. Δεν έχουμε; Έχουμε! Τις καμάρες. Με τους γύφτους ξαπλαρωμένους στο χορτάρι όλη μέρα να λιάζονται και τους τουρίστες να φωτογραφίζουν το μνημείο με τους γύφτους σε πρώτο πλάνο! Τουριστική ατραξιόν καθημερινής χρήσης.

Η Μητρόπολή μας εδώ και χρόνια έχει δημιουργήσει στην εκκλησία του Αγ. Νικολάου ένα χώρο πολύ καλαίσθητο με την απεικόνιση της έλευσης του Απ. Παύλου στη Καβάλα. Μάχη έδωσε για χρόνια ο Μητροπολίτης, ώστε να μην είναι μπροστά από τον χώρο αυτό, σκουπιδοτενεκέδες και καφάσια. Να μη παρκάρουν φορτηγά Δ.Χ. και τον κλείνουν. Τελικά πέτυχε να μένει (κατά κάποιο τρόπο) ο χώρος καθαρός ώστε να μπορεί να βγάλει ένας επισκέπτης μια φωτογραφία. Πέτυχε δηλαδή το αυτονόητο. Και δημιουργήθηκε ένας αξιοπρεπής χώρος με τη κατασκευή του πεζοδρομίου.
Έχουμε αξιόλογες παλιές εκκλησίες. Αγ. Παύλος. Αγ. Ιωάννης. Με ιστορία χρόνων και αξιόλογη αρχιτεκτονική. Ποιος τουρίστας μπορεί να τις ‘’ανακαλύψει’’ για να τις δει;
Ποιά τουριστική πόλη στο εξωτερικό δεν έχει σε πολλά κεντρικά σημεία χάρτη της περιοχής που ενημερώνει τον επισκέπτη της για κάθε τι το απαραίτητο; Το αξιόλογο που θα δει ή θα χρειαστεί; Εδώ σε ολόκληρη τη πόλη δεν υπάρχει ούτε ένας χάρτης του κέντρου ώστε να γνωρίζει ο ξένος πού βρίσκεται. Να δει τι μπορεί να επισκεφθεί. Ακόμη και οι παλιές πινακίδες που έδειχναν που είναι το νοσοκομείο, σκεπάστηκαν πρόχειρα με μαύρες σακούλες. Οι σακούλες σχίστηκαν από τον καιρό. Και δείχνουν λάθος προορισμό. Όσο για νέες πινακίδες… ας το αφήσουμε καλύτερα. Ούτε σκέψη να γίνεται. Θα μου πεις οι φωτεινοί σηματοδότες στην είσοδο του παλιού νοσοκομείου λειτουργούσαν δυο μήνες αφού έκλεισε το νοσοκομείο, εσύ ψάχνεις νέες πινακίδες;

Πριν από καιρό είχα γράψει ένα σημείωμα με τίτλο «χαμένος στη πόλη» Ας το ξαναπώ πάλι. Δεν μπορούν να τυπωθούν τουριστικά φυλλάδια της Καβάλας στην Τουρκική και Βουλγαρική γλώσσα; Τόσο μεγάλο είναι το κοστολόγιο;
Είμαστε τουριστική πόλη. Γι’αυτό και το καλύτερο σημείο της πόλης εκεί όπου παλιά έδεναν τα φέριμποτ το αξιοποιήσαμε όπως έπρεπε. Το μετατρέψαμε σε γκαράζ στάθμευσης αυτοκινήτων. Για να υπάρχει πλήρης ‘’ευταξία’’ στο λιμάνι μας! Και να σκεφτείς ότι στο Δ.Σ. του ΟΛΚ συμμετέχει και ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Καβάλας.

Καλημέρα σας

Χαμένοι στη πόλη

Ξεκινώντας από το Geteborg της Σουηδίας, πέρασα με καράβι απέναντι στη Δανία. Σταμάτησα σε ένα πάρκινγκ στο Odde. Ένα μικρό χωριό Βόρεια της Δανίας. Εκεί υπήρχε και ένας κάδος απορριμμάτων. Μια χάρτινη μεγάλη σακούλα μέσα στο κάδο και απ’έξω έγραφε σε 9 γλώσσες τη λέξη «απορρίμματα» Και στα Ελληνικά! Όχι γιατί δε θα καταλάβαινε κάποιος τη χρήση του κάδου. Από κοινωνική αγωγή και μόνο. Από σεβασμό στον ξένο επισκέπτη. Όλα αυτά το 1982. Με την Ελλάδα μόλις τρία χρόνια στην τότε ΕΟΚ.
Ποιοί ξένοι έρχονται για τουρισμό στη Καβάλα; Τούρκοι, Βούλγαροι, Σέρβοι κυρίως. Χαιρόμαστε όταν διαπιστώνουμε ότι «γέμισε η πόλη με Βουλγάρικα λεωφορεία». Άνθρωποι που έφυγαν από το τόπο τους για να γνωρίσουν ένα άλλο τόπο. Έστω και περιστασιακά για λίγες μέρες. Να δουν, να περπατήσουν, να αγοράσουν, να σχολιάσουν, να διασκεδάσουν.
Έχουμε ένα Γραφείο Τουριστικών Πληροφοριών. Λογικά θα έπρεπε να υπάρχουν πληροφοριακά έντυπα για τη Καβάλα, την ιστορία της, τους δρόμους και τα κέντρα της, στα Βουλγαρικά, στα Τουρκικά, στα Σέρβικα. Αμ δε. Τους θεωρούμε παρακατιανούς μάλλον αυτούς τους λαούς. Μόνο ένα έντυπο στα Βουλγαρικά υπάρχει και ένα δεύτερο επίσης στην ίδια γλώσσα, προϊόν της Περιφέρειας. Το δεύτερο είναι μια περιήγηση στη Βαλκανική περιοχή Δράμας, Καβάλας, Ξάνθης, Smolyan και Blagoevgrad.
Δαπάνες εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ ετησίως για τη τουριστική προβολή μας. Ταξίδια με κουστωδίες παρατρεχάμενων και κάποιων άσχετων, στα πιο όμορφα μέρη της Ευρώπης. Όταν φτάνει η ώρα να τυπώσουμε κάποια τεύχη ή χάρτες στη γλώσσα των όμορων κρατών μας τότε σκεφτόμαστε το κόστος. Προγραμματίζουμε σε ποιες τουριστικές εκθέσεις θα συμμετάσχουμε, χωρίς να υπολογίζουμε και την αντίστοιχη επισκεψιμότητα από τα μέρη εκείνα.
Αφήσαμε τους γείτονες και τρέχουμε στη Εσπερία. Θέλουμε να έρθουν, αλλά δεν υπάρχει ούτε για δείγμα, ένας οδηγός της πόλης, στη γλώσσα τους. Ρωτάει ο Τούρκος στο Γραφείο Πληροφοριών. Του εξηγεί η πρόθυμη υπάλληλος σε άπταιστα αγγλικά! Μπαίνει και ένας Σέρβος. Χαμογελαστή η κυρία εξηγεί σε άπταιστα Αγγλικά! Άνθρωποι χαμένοι στη πόλη. Αυτοί είμαστε…
Η εκδόσεις τουριστικών οδηγών, χαρτών και ιστορικών κειμένων της πόλης δεν είναι υπόθεση μιας Δημοτικής Επιχείρησης μόνο. Λόγο και άποψη πρέπει να έχουν και οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι φορείς. Ο Σύνδεσμος Ξενοδόχων Καβάλας, το Επιμελητήριο, Ο Εμπορικός Σύλλογος, η Ομοσπονδία Επαγγελματιών. Ρωτήθηκαν για τις εκδόσεις αυτές. Εξέφρασαν κάποια άποψη ποτέ; Έκαναν προτάσεις;
Την ανεπάρκεια της τουριστικής μας προβολής ας μην την ανεχθούμε. Μας προσβάλει όλους.