Υπάρχει αξιοπρέπεια;

Ουρές ανθρώπων στοιβαγμένες σε διαδρόμους. Κατάλοιπο μιας άλλης εποχής. Μιας παρηκμασμένης εποχής που δεν λέει να τελειώσει και στη χώρα μας.

Ουρές ανθρώπων, για το τίποτα.

Όπως κάποτε στη Κατοχή που μοίραζαν ψωμί.

Τώρα ουρές για μια υπογραφή! Όπως κάποτε στις Εφορίες. Ουρές ανθρώπων που στοιβάζονται σε υπηρεσιακούς διαδρόμους για μια θεώρηση Βιβλιαρίου Υγείας!

Σιγά τα ωά. Μη σπάσουν και τι θα απογίνουμε.

Αυτό το Βιβλιάριο Υγείας γιατί πρέπει να θεωρείται κάθε χρόνο;  Σε τι εξυπηρετεί η ετήσια θεώρηση;

Στην εποχή της ηλεκτρονικής κοσμογονίας, εμείς μείναμε να δημιουργούμε ανθρώπινες ουρές, για να βρεθούμε μπροστά σε έναν υπάλληλο, να δει στον υπολογιστή ότι έχουμε το προνόμιο να δικαιούμαστε Βιβλιάριο Υγείας και για φέτος, να το σφραγίσει και έτσι να έχουμε πρόσβαση στην υγεία.

Μια βδομάδα τώρα ταλαιπωρούνται οι ασφαλισμένοι του ΙΚΑ γι’ αυτή τη θεώρηση.

Από τις 2 τα χαράματα στήνονται έξω από το ΙΚΑ για να πάρουν σειρά. Εκατοντάδες άνθρωποι. Ανθρώπινη ουρά. Και η ουρά το πρωί έφτασε να τελειώνει στον κάτω μαχαλά!

Βλέπεις τον κόσμο να ταλαιπωρείται σε ατελείωτες ουρές. Χρόνια τώρα. Να περιμένει ο άλλος για μια υπογραφή, για μια συναλλαγή, για μια δουλειά ενός ή δύο λεπτών. Και χάνονται εργατοώρες. Αισθάνεται ο άλλος σαν ζώο στη σειρά.  Όλη η κατάντια μιας υπηρεσίας σε μια ανθρώπινη ουρά.
Πού είναι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια;

Και όχι μόνο στο ΙΚΑ. 

Και στον ΟΑΕΕ. 

Και στον ΟΑΕΔ.

Όπου κρατική υπηρεσία και ουρές. Και ανοργανωσιά. Και ανθρώπινος εξευτελισμός της προσωπικότητας του συναλλασσόμενου.

«Μπορούν οι ασφαλισμένοι να το θεωρούν και ηλεκτρονικά» μας λέει ο Διοικητής του ΙΚΑ, στα ρεπορτάζ.

Αυτό μεγάλε το είπες πριν ξεκινήσει η διαδικασία; 

Αυτή η ταλαιπωρία των πελατών σου;

Των ασφαλισμένων σου;

Ενημέρωσες με ένα σποτ στη τηλεόραση τους ανθρώπους αυτούς;

Και οι δημοσιογράφοι δείχνουν αυτάρεσκα τις ουρές. Και ακούς υπέροχους διαλόγους:

- Από τις δύο το πρωί περιμένω!

- Έτρεξαν όλοι μαζί και έριξαν τον υπάλληλο που μοίραζε τα χαρτάκια!

- Τρεις μέρες έρχομαι και δεν μπορώ να κάνω τη δουλειά μου.

- Κάλεσαν την αστυνομία γιατί άρχισαν να δέρνονται μεταξύ τους. Να. Δείτε εκεί και το περιπολικό.

Για μια δουλειά δύο λεπτών κοντέψαμε να σκοτωθούμε!!!

Και όμως…

Δεν θα μπορούσε να ΜΗΝ θεωρείται αυτό το κωλοβιβλιάριο,  όσο ζεις, και να διακόπτεται η χρήση του από το σύστημα όταν δεν είσαι ταμειακά εντάξει ή όταν αποχαιρετήσεις τον μάταιο αυτό κόσμο;

Ένα σκασμό λεφτά πληρώσαμε για την μηχανογράφηση του ΙΚΑ του ΟΑΕΕ του ΟΑΕΔ.

Αυτό δεν προβλέφθηκε;

Η μεγάλες ηλικίες, πράγματι δεν έχουν καλές σχέσεις με υπολογιστές. Και δεν μπορούν να το θεωρήσουν ηλεκτρονικά.  Συμφωνώ.

Ένας εγγονός δεν υπάρχει που θα μπει να το κάνει;
Ένας νεαρός στη πολυκατοικία τους δεν θα μπορούσε να εξυπηρετήσει αυτούς τους λίγους;

Αν όλοι αυτοί που συνωστίζονται στα σκαλάκια από τα χαράματα, πήγαιναν στο λογιστή τους θα τελείωνε η δουλειά τους, με μια αμοιβή των 5 ευρώ.

Κι’ αν κάποιοι είναι πένητες, είμαι σίγουρος, πως δεν θα τους ζητούσε ούτε αυτή τη μικρή αμοιβή το λογιστικό γραφείο.

Πάντως ο αρμόδιος υπουργός όταν βγήκε, δήλωσε δημόσια: «Μειώθηκε το προσωπικό του ΙΚΑ και θα λυθεί το θέμα αυτό. Θα κάνουμε προσλήψεις προσωπικού»
Από έναν κρατικοδίαιτο συνδικαλιστή υπουργό, ειλικρινά δεν περίμενα να ακούσω κάποια πιο έξυπνη…  λύση.

Καλημέρα σας.

Εσύ φταις

Κάνε πορείες.

Βρίσε τον Πάγκαλο, αν θες. Βρίσε και το Βενιζέλο. Βρίσε τον Καραμανλή, τον Αντρέα, τον Τσοβόλα, πήγαινε και πιο πίσω (γιατί όχι), βρίσε τη χούντα, τον εμφύλιο, το Βενιζέλο (όποιο Βενιζέλο), τον Καποδίστρια, τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, το Ρήγα το Φεραίο.

Βρίσε όποιον να ‘ναι.

Βρίσε την τρόικα, τη Μέρκελ και τους Αμερικάνους.

Αλλά ό,τι και να κάνεις, όσους κι αν τσουβαλιάσεις στο τσουβάλι της ευθύνης, η πραγματικότητα δεν αλλάζει.

Φταις.

ΕΣΥ, φταις.

Κι ο Πάγκαλος, κι η Μέρκελ και ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης, κι αυτοί φταίνε, πάρα πολύ.
Αλλά φταις κι εσύ.

Αν διορίστηκες σε κάποια από τις εκατοντάδες υπηρεσίες του Δημοσίου χωρίς αντικείμενο, και πληρώνεσαι χωρίς να κάνεις τίποτα, φταις.

Αν παίρνεις δεκαέξι μισθούς για να δουλεύεις στη Βουλή, φταις

Αν πληρώνεσαι για πάντα χωρίς να ελέγχει κανένας την παραγωγικότητά σου, φταις

Αν έχεις πάρει χαμηλότοκο δάνειο από τράπεζα επειδή δουλεύεις στο δημόσιο, φταις.

Αν παίρνεις επιδόματα που δεν δικαιούσαι, φταις.

Αν δεν ζητάς απόδειξη, φταις

Αν δεν κόβεις απόδειξη, φταις

Αν έχεις φέρει αυτοκίνητο απ’ έξω για να γλιτώσεις δασμούς, φταις.

Αν έχεις γράψει τα σπίτια σου σε offshore για να μην πληρώνεις φόρους, φταις.

Αν έχεις κρύψει έστω και ένα ευρώ από την εφορία, φταις

Αν έχεις ψηφίσει με αντάλλαγμα διορισμούς ή διευκολύνσεις, φταις

Αν έχεις λαδώσει σε εφορίες, τελωνεία, πολεοδομίες «για να κάνεις τη δουλειά σου», φταις

Αν έχεις βάλει μέσον να σου σβήσουν την κλήση, φταις

Αν έχεις χτίσει αυθαίρετο, φταις

Αν έχεις πληρωθεί «μαύρα», φταις

Αν έχεις πληρώσει «μαύρα», φταις

Αν εισπράττεις σύνταξη πεθαμένου, φταις

Αν πήρες φακελάκι, φταις

Αν έδωσες φακελάκι, φταις

Αν απεργείς για να πας για καφέ, κι ενώ απεργείς πληρώνεσαι, φταις

Αν είσαι στο δρόμο αυτή τη στιγμή και διεκδικείς κεκτημένα που αδικούν κι επιβαρύνουν όλη την υπόλοιπη κοινωνία, φταις

Η κατάρρευση της Ελλάδας δεν είναι συνομωσία των ξένων ούτε μια περίπλοκη οικονομικοτεχνική συγκυρία. Είναι η ολοκληρωτική, παταγώδης αποτυχία μιας κοινωνίας να ζήσει ορθολογικά. Είναι κοινωνική αποτυχία, και είναι δικιά μας. Εμείς αποτύχαμε. Εμείς φταίμε.

Σου είναι δύσκολο να το χωνέψεις, το ξέρω, η μανούλα σου σ’ έχει διδάξει καλά ότι είσαι ένα ενάρετο αγγελούδι που αξίζει όλα τ’ αγαθά του Θεού μόνο και μόνο επειδή αναπνέεις, και ξέρω ότι το πρώτο ένστικτό σου είναι να αντιδράσεις σε όλα τα παραπάνω και να απαντήσεις με ένα «ΝΑΙ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΙ ΦΤΑΙΝΕ ΠΕΡΙΣΣΌΤΕΡΟ«  και είναι κατανοητή αυτή η ανάγκη, να στρέψεις όλα τα βέλη προς τα έξω, κανένα να μη μπηχτεί προς τα μέσα (γιατί τσούζει), μια αντίδραση εξίσου ώριμη μ’ αυτό που λέγαμε στο προαύλιο του δημοτικού, «καθρεφτάκι».

Φυσικά και φταίνε αυτοί, φυσικά φταίνε περισσότερο (και ποιος τους ψήφισε, αλήθεια; Α ναι: ΦΤΑΙΣ).

Το ‘παμε, φταίνε, είναι άχρηστοι, να πάνε στα σπίτια τους, να φέρουμε άλλους. Το ξαναείπαμε. Συνέχεια το λέμε. 15 μήνες τώρα όλο αυτό λέμε. Σύμφωνοι.

Μα κάποτε πρέπει να καταλάβεις ότι φταις κι εσύ. Να επιμείνεις λίγο σ’ αυτό, πριν σπεύσεις στα φωναχτά «ΝΑΙ ΑΛΛΑ..........». 

Να το σκεφτείς λιγάκι.

Τους τελευταίους 15 μήνες, αντί να εγκαινιαστεί μια νέα εποχή αυτογνωσίας και αυτοκριτικής, εξαπλώνεται όλο και περισσότερο το κύμα της αγανάκτησης ενός «αγνού», «ανεύθυνου» λαού, που είναι (ήταν, και θα είναι) θύμα των άλλων, που δε φταίει σε τίποτα. Εγκαθιδρύεται αυτή η αυτοαθώωση του λαού ως το νέο Εθνικό κόμπλεξ που θα γαλουχήσει τις επόμενες γενιές, κι έτσι περνάμε τις μέρες μας βρίζοντας Πάγκαλους, Βενιζέλους και Σαμαράδες (δημιουργήματα ατόφια δικά μας, όλοι τους), αλλά χωρίς να μαθαίνουμε απολύτως τίποτα για τους εαυτούς μας και για το μέλλον.

Ποιο είναι το μάθημα αυτής της καταστροφής; Τί μάθαμε, δηλαδή, ώς Έλληνες, για να μη την ξαναπατήσουμε έτσι;

Κοίταξέ τους στους δρόμους. Κοίτα τους. Άκου τί φωνάζουν, αφουγκράσου τί λένε.

(να φύγουν οι πολιτικοί, να γίνουν εκλογές, να μην πληρώσουμε το χρέος, να μην αλλάξει τίποτα, να ξαναγίνει ξαφνικά, μαγικά, 2002 και να πληρωνόμαστε όλοι από το κράτος και να μην πληρώνει κανένας φόρους για πάντα)

Τί έχουν μάθει οι Έλληνες από την Ελληνική Πτώχευση;

Απολύτως τίποτα.

Η διαλυμένη κοινωνία μας, αυτή ή μη-κοινωνία εγωιστών που τα ξέρουν όλα και μισιούνται με πάθος, φτάνει πλέον στο τέλος της. Δεν έχει άλλο. Ό,τι κι αν γίνει με την έκτη δόση και με τις απεργίες (θα κάψουν τα σκουπίδια τα σκουπίδια;), και με το αν θα πέσει η κυβέρνηση και με το κούρεμα (μήπως μας συμφέρει να το πάμε στο 130% ας πούμε, να μας χρωστάνε κι όλας;), εμείς εδώ τελειώνουμε.

Και το χειρότερο είναι πως την «επόμενη μέρα», όπως κι αν θα είναι αυτή, εμείς θα την υποδεχτούμε με τα ίδια μυαλά που είχαμε πριν, χωρίς να έχουμε διδαχτεί τίποτα.

Ανθρώπινη Αξιοπρέπεια

Σκέφτομαι… Πόση βαρύτητα μπορεί να έχει η ανθρώπινη αξιοπρέπεια για όσους μας διοικούν… Για όσους νομοθετούν ή αποφασίζουν για τον πολίτη…

Είναι 30 χρονών και θέλει να τελειώσει το λύκειο. Πρέπει να πάει στο νυκτερινό αφού τα πρωινά εργάζεται. Όμως δε μπορεί… Έχει την ατυχία να κατοικεί στη Θάσο. Σε ένα νησί με 15 000 κατοίκους δεν υπάρχει νυκτερινό γυμνάσιο και λύκειο!
Πρέπει να έρχεται στη Καβάλα. Να φεύγει το μεσημέρι από εκεί. Να πηγαίνει στο λύκειο, να διανυκτερεύει στη Καβάλα και το πρωί να πηγαίνει στην εργασία του.
Αν είναι δυνατόν… Να που είναι !

Ο φίλος μου δούλευε αρκετά χρόνια και κάποια στιγμή έμεινε άεργος. Πήγε στον ΟΑΕΔ. Πήγε να εισπράξει το επίδομα ανεργίας. Μαζί με το πρώτο μηνιάτικο του έδωσαν και κάποιες επιταγές. Με αυτές θα πηγαίνει κάθε μήνα στον ΟΑΕΔ. Θα του σφραγίζουν την επιταγή του μηνός. Στη συνέχεια πηγαίνει στην ουρά της τράπεζας. Μια μεγάλη ουρά 50-60 ανθρώπων που περιμένουν καρτερικά τη σειρά τους. Να εισπράξουν το επίδομα ανεργίας !

Θέλω να στείλω δυο γράμματα με τον ΕΛΤΑ. Πήγα στις 10 το πρωί. Πήρα το «χαρτί» με τη σειρά προτεραιότητας. (Καθωσπρεπισμός. Όχι να σπρωχνόμαστε στους γκισέδες του ΕΛΤΑ). Κοιτάζω το «χαρτάκι μου». Ευγενικά μου λέει στο κάτω μέρος πως θα πρέπει να περιμένω «περισσότερα από 45 λεπτά»… Δηλαδή κάπου μια ώρα ! Για να ταχυδρομήσω δύο φακέλους ! Που η αξία των ταχυδρομικών δεν ξεπερνά το 1 ευρώ. Θα πρέπει να περιμένω μια ώρα !

Σκέφτομαι… Πόσο αξίζει ο χρόνος μου. Ο χρόνος του διπλανού μου. Του φίλου μου.
Είναι τόσο δύσκολο να δημιουργηθεί ένα νυχτερινό γυμνάσιο στη Θάσο; Να εξυπηρετηθούν όσοι θέλουν να τελειώσουν της γραμματικές τους γνώσεις. Να αναβαθμίσουν τη κοινωνική ή την επαγγελματική τους θέση. Είναι τόσο πολύπλοκο αυτό το πρόβλημα; Τόσο τεράστιο; Τι δεν υπάρχει στη Θάσο; Κτίρια; Καθηγητές; Τι;

Σκέφτομαι… Δε θα μπορούσε ο ΟΑΕΔ να βάζει αυτά τα 400 ευρώ, που δίνει σε κάθε άνεργο μηνιαίως, σε ένα τραπεζικό του λογαριασμό; Ώστε να μη περιμένει στην ουρά να εισπράξει αυτό το «βοήθημα», αυτά τα ψίχουλα της ανεργίας του. Όλοι έχουμε κάποιο τραπεζικό λογ/σμο. Και ο ΟΑΕΔ έχει. Είναι τόσο δύσκολο να μεταφέρονται τα χρήματα από τον ένα λογαριασμό στον άλλο; Υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος που πρέπει ο άνεργος, κάθε μήνα να τρέχει στα γραφεία του και μετά στην ουρά της τράπεζας; Να απασχολεί τον υπάλληλο του ΟΑΕΔ και μετά τη τράπεζα;

Σκέφτομαι… Γιατί πρέπει να περιμένει μια ώρα ένας άνθρωπος στον ΕΛΤΑ για να στείλει την αλληλογραφία του ή κάποιο δέμα; Συνταξιοδότησε από τα 50 και τα 55 τους υπαλλήλους του, ο ΕΛΤΑ. Ας προσλάβει καινούριους. Καινούριους που θα εργάζονται στα ταμεία του. Όχι «καινούριους» που μετά από 5-6 χρόνια θα γίνουν προϊστάμενοι και θα εξαφανιστούν, για να πιάσουν μια καρέκλα στα «πάνω» πατώματα. Ο συναλλασσόμενος με τον ΕΛΤΑ, θέλει υπαλλήλους που θα τον εξυπηρετήσουν. Όχι σωρεία προϊσταμένων και Διευθυντών. Και επιτέλους ας κατέβουν και αυτοί να πουλήσουν γραμματόσημα και να εξυπηρετήσουν το κοινό. Ή μήπως το θεωρούν μειονεκτικό για το «κύρος» τους; Ή μήπως βλέποντας τον κόσμο να περιμένει βαριεστημένα τη σειρά του, αισθάνονται πως δεν τους αφορά το θέμα;

Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι σχέση και όχι ιδιότητα, που αποδίδεται σε κάποιον. Είναι καταρχήν σχέση μεταξύ ανθρώπων. Μεταξύ διοικούντων και πολιτών. Και λύσεις για να βελτιωθεί αυτή η κατάσταση υπάρχουν. Χρειάζεται λίγη, ελάχιστη, κοινή λογική. Υπάρχει;

Καλημέρα σας