Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

Σουρωτή: Ένας αιώνας και μια… αιωνιότητα ιστορίας

Το αρχαίο νερό του Μεγάλου Αλεξάνδρου που απολαμβάνουν και οι σύγχρονοι Έλληνες από μια εταιρεία που σε λίγο κλείνει 100 χρόνια ζωής.
Η Σουρωτή ιδρύθηκε το 1916. Θα γίνει 100 ετών σε τρία χρόνια δηλαδή. Αλλά η ιστορία του αγαθού που προσφέρει, του νερού της, μας ταξιδεύει πολύ πιο βαθιά πίσω στο χρόνο… Στην εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, εκεί όπου ξεκινούν όλα.
Ο μικρός ποταμός Ανθεμούντας, ο «λουλουδοστόλιστος» σε ελεύθερη μετάφραση, κάτω από του βουνό Κάλαυρος στην Χαλκιδική, ήταν μια περιοχή που λάτρευε ο μεγάλος στρατηλάτης. Μια λιμνούλα σχηματιζόταν λίγο πιο ψηλά από τις όχθες του ποταμού. Όταν ξεχείλιζε, το νερό της κατέβαινε κάτω στον Ανθεμούντα. Αιτία ήταν μια πλούσια πηγή με καθάριο, υπέροχο νερό. Ο Μέγας Αλέξανδρος την είχε ανακαλύψει και πολύ συχνά ανέβαινε ως εκεί για να το γευθεί. 
Τα χρόνια πέρασαν, αλλά η Σουρωτή, όπως άρχισαν να την φωνάζουν οι ντόπιοι, δεν άλλαξε χαρακτήρα. Το νερό της άφθονο, το τοπίο γύρω της μαγικό. Ιδανικό σημείο για να ζει κανείς. Εκεί στις αρχές του 20ου αιώνα, μάλιστα, κάποιοι αποφάσισαν να κατοικίσουν μόνιμα την περιοχή. Στο χωριό τους έδωσαν για όνομα –τι άλλο;- το Σουρωτή.


Οι Γάλλοι, οι Σέρβοι και ο Μεγάλος Πόλεμος
Δεν πέρασε πάνω από μια δεκαετία και ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος έδωσε νέο χαρακτήρα στην περιοχή. Ο Γαλλικός Στρατός που πολεμούσε εναντίον της Αυστροουγγαρίας στρατοπεύδευσε κάτω από τον Κάλαυρο, κοντά στη Σουρωτή. Οι αξιωματικοί που γεύθηκαν το νερό ενθουσιάστηκαν τόσο πολύ από την εξαιρετική του ποιότητα που αποφάσισαν να το εμφιαλώσουν για να το πάρουν μαζί τους. Έτσι, το 1916, δημιουργήθηκε ένα μικρό, υποτυπώδες εμφιαλωτήριο. Τα μπουκάλια έφταναν στα τραπέζια των Στρατηγών, ως δώρο από τους υφιστάμενούς τους αξιωματικούς, ενώ δεν ήταν λίγα
εκείνα που ταξίδεψαν μέχρι και στη Γαλλία!
Σύντομα, στην περιοχή κατέβηκε και ο σερβικός στρατός, οι σύμμαχοι των Γάλλων. Επέκτειναν το εμφιαλωτήριο, στεγάζοντάς το με ένα διώροφο κτήριο. Τo νερό της πηγής ονομάστηκε "Kisepe Boda"  που σημαίνει υπόξινo νερό. Σε λίγο, όμως, ο πόλεμος τελείωσε. Αλλά το εμφιαλωτήριο δεν εγκαταλείφθηκε. Το ανέλαβε ο ντόπιος Θωμάς Λώλας, ανακαινίζοντάς το μάλιστα και βάζοντας τα θεμέλια για τη λαμπρή ιστορία μιας επιχείρησης που σχεδόν έναν αιώνα μετά εντυπωσιάζει και δροσίζει όλους τους Έλληνες.
Το νερό του Βενιζέλου
Το 1925, την επιχείρησή του εξαγόρασε ο Γεώργιος Χωναίος. Δέκα χρόνια αργότερα, το Ελληνικό Δημόσιο ήρθε σε συμφωνία με τον Γεώργιο Χωναίο για την εκμετάλλευση της πηγής και την αναγνώρισε επίσημα ως ιαματική. Ως πηγή, δηλαδή, το νερό της οποίας έχει διαπιστωθεί ότι έχει ευεργετική επίδραση στον οργανισμό μετά από εξωτερική (λουτροθεραπεία) ή εσωτερική του χρήση (ποσιθεραπεία). Είχε μεσολαβήσει, το 1930, μια σημαντική παρέμβαση του εθνάρχη Ελευθέριου Βενιζέλου:  «Το νερό Σουρωτή είναι εφάμιλλο με τα ευρωπαϊκά, αν όχι ανώτερο από αυτά», είχε δηλώσει δημοσίως!
Με τη λήξη της σύμβασης, το 1987, έπειτα από πρωτοβουλία τoυ Πρoέδρoυ της Κoινότητας Σoυρωτής και από δραστηριοποίηση όλων των κατoίκων του χωριού, την εκμετάλλευση της πηγής ανέλαβε η ίδια η κοινότητα. Ίδρυσε έτσι μια κοινοτική επιχείρηση με το όνομα «Σουρωτή». Τέσσερα χρόνια αργότερα, το νερό της Σουρωτής μπήκε στον επίσημο κατάλογο Φυσικών Μεταλλικών Νερών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η νέα εποχή
Το 1993 ένα ριζοσπαστικό προϊόν έκανε την εμφάνισή του στα σούπερ μάρκετ και στα ψυγεία των περιπτέρων. Για πρώτη φορά στην Ελλάδα κυκλοφόρησε στην αγορά νερό σε συσκευασία κουτιού αλουμινίου. Η Σουρωτή μπορεί να ήταν μια κοινοτική επιχείρηση, αλλά έβλεπε μπροστά. Το ανθρακούχο νερό της ήταν κάτι περισσότερο από απλό νερό…
Το 1998 η ίδια η επιχείρηση άλλαξε χαρακτήρα. Έγινε πια ανώνυμη εταιρεία, απέκτησε γραφεία στην Αθήνα και άρχισε να δραστηριοποιείται σε όλη την Ελλάδα. Δύο χρόνια αργότερα έδειχνε τη δυναμική της στην αγορά λανσάροντας τα νέα της προϊόντα (Σουρωτή με άρωμα λεμόνι – λάιμ, πορτοκάλι και ροδάκινο), ενώ ολοκλήρωνε και τον εκσυγχρονισμό των εγκαταστάσεων και των μηχανημάτων παλαιάς γραμμής εμφιάλωσης με την κατασκευή μονάδας εμφιάλωσης PET.
Η δεκαετία του 2000 είδε την επιχείρηση να μεγαλώνει και να καθιερώνεται. Νέες μονάδες παραγωγής νερού, με τα πιο σύγχρονα μηχανήματα, νέα επενδυτικά προγράμματα και νέοι ποιοτικοί έλεγχοι έκαναν το νερό της ακόμη πιο ποιοτικό και τις δραστηριότητές της ακόμη πιο επιτυχημένες. Όταν η κρίση χτύπησε την Ελλάδα προς το τέλος των ‘00s, η Σουρωτή δεν έδειξε να πτοείται. Μάλιστα, το 2011 παρουσίασε ένα νέο καινοτόμο προϊόν στην αγορά. Το Sourotea σε τρεις γεύσεις, τσάι με λεμόνι, τσάι με ροδάκινο και greenteaαγαπήθηκε γρήγορα από το κοινό. Την ίδια εποχή, η Σουρωτή άρχισε να αναπτύσσεται στις αγορές του εξωτερικού με τη μακρινή Κίνα να βρίσκεται στην κορυφή της λίστας των εξαγωγών της.
Η εταιρεία σήμερα
Με τέσσερις μονάδες παραγωγής και μηχανήματα υψηλής τεχνολογίας στις κτηριακές της εγκαταστάσεις εμβαδού 7.500 τ.μ., με μια ομάδα ειδικών επιστημόνων, που συνδυάζουν τις απαραίτητες γνώσεις και την εμπειρία σχετικά με την τεχνολογία εμφιάλωσης, καθώς και το άρτια εξοπλισμένο εργαστήριο για όλους τους ελέγχους και δοκιμές που απαιτούνται σε όλα τα στάδια της παραγωγικής διαδικασίας, η Σουρωτή μπορεί να παινεύεται ότι δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από τις αντίστοιχες εταιρείες του εξωτερικού.
Το ανθρώπινο δυναμικό της αποτελείται από 134 υπαλλήλους, όλοι ειδικευμένοι στην σωστή επεξεργασία του νερού, ώστε να μην αλλοιώνεται η υπέροχη γεύση του ή να μη χάνεται η ιαματική του ουσία. Με τζίρους που κινούνται σταθερά πάνω από τα 15 εκατ. ευρώ και συνεχή κερδοφορία, η Σουρωτή είναι μια επιχείρηση που δεν κατάλαβε ποτέ από κρίση. Από την στιγμή που έγινε ανώνυμη εταιρεία, μέσα σε ελάχιστα χρόνια έχει κατορθώσει να κυριαρχήσει σε περίπου το 50% της αγοράς ανθρακούχου νερού στην Ελλάδα! Και βέβαια, να επεκταθεί και εκτός συνόρων. Αυτή τη στιγμή, εκτός από την Κίνα, εξάγει τα προϊόντα της και σε ΗΠΑ, Καναδά, Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Σουηδία, Κύπρο, Αυστραλία και Μέση Ανατολή.
http://www.souroti.gr/

Read more: http://www.newsbomb.gr/chrhma/psonizo-ellinika/story/339859/soyroti-enas-aionas-kai-mia-aioniotita-istorias#ixzz2dBJPHIlN

Δεν υπάρχουν σχόλια: