Ένα ‘’Μουσείο Ήχου’’

Όταν έκλεισαν οι εγκαταστάσεις της ‘’Φωνής της Αμερικής’’ στο Νέστο, όλα τα μηχανήματα (πομποί, κονσόλες, μαγνητόφωνα κλπ) εκποιήθηκαν ως άχρηστα υλικά και πουλήθηκαν κυριολεκτικά με το κιλό. Ξεπουλήθηκαν σε παλιατζήδες για ένα ελάχιστο ποσό.

Σήμερα η μορφή ηλεκτρονικής ενημέρωσης άλλαξε και ένας Ραδ. Σταθμός ανά περιφέρεια μπορεί να καλύψει άνετα τη περιοχή με ειδήσεις.  Η ΕΡΑ Καβάλας αποτελεί παρελθόν.  Όμως υπάρχουν εκεί και κτηριακές εγκαταστάσεις, και μηχανήματα ήχου που μένουν τώρα κλειδωμένα και ανενεργά. Υπάρχουν βέβαια και δίσκοι παλιοί και μαγνητόφωνα μπομπίνας και ένα μεγάλο αρχειακό υλικό από δελτία ειδήσεων, ηχογραφημένες εκπομπές και παράλληλα ένα μουσικό αρχείο σε ψηφιακή μορφή με χιλιάδες τραγούδια.

Υπάρχει μια μεγάλη δισκοθήκη με δίσκους 45 και 33 στροφών. Δίσκοι βινυλίου που θα μπορούσαν να εκτεθούν και αυτοί. Όπως και παλιά μικρόφωνα και μαγνητόφωνα.

Υπάρχει ο πομπός των μεσαίων που λειτούργησε για περισσότερα από πενήντα χρόνια και έκλεισε στις αρχές του 2013. Ένας πομπός Αμερικάνικης κατασκευής, που όμοιός του δεν υπάρχει πλέον. Όμως αποτελεί κειμήλιο ενημέρωσης και θα μπορούσε να στεγαστεί μαζί με τα άλλα παλιά μηχανήματα ήχου του Ραδιοφωνικού Σταθμού Καβάλας, που τώρα είναι αποθηκευμένα, στο μουσείο της πόλης μας. Για να μείνουν στην ιστορία αντί να διαλυθούν για παλιοσίδερα.

Και βέβαια δεν είναι μόνο αυτά σαν αρχειακό υλικό. Υπάρχουν εκπομπές, δελτία ειδήσεων και εσωτερική αλληλογραφία που οι ιστορικοί του μέλλοντος θα εκτιμήσουν όταν τα αντικρύσουν.

Είναι και οι κτηριακές εγκαταστάσεις στην Αγ. Παρασκευή και στο ύψωμα Βασιλάκη όπου βρίσκεται ο πομπός και η κεραία της πρώην ΕΡΑ Καβάλας. Εγκαταστάσεις που πρέπει να διαφυλαχτούν και να αξιοποιηθούν κατάλληλα και όχι να αποτελέσουν σκουπιδότοπο των επιτηδείων.

Θα μπορούσε να υπάρχει περισσότερο αρχειακό υλικό από εκδηλώσεις που έγιναν πριν χρόνια στη πόλη μας. Από συνεντεύξεις με ηθοποιούς και συνθέτες που πέρασαν. Ηχογραφήσεις θεατρικών παραστάσεων. Ηχογραφήσεις πολιτικών ομιλιών και αξιόλογων διαλέξεων. Όμως τέτοιο υλικό δυστυχώς δεν θα βρεθεί αφού δεν γινόταν καταγραφή αυτών των εκδηλώσεων. Ήταν…  αδιάφορες εκδηλώσεις για να καταγραφούν.

Αυτό το αρχείο είναι πολύτιμο για τη πόλη μας, όμως είναι άχρηστο εάν πάρει την άγουσα για τις αποθήκες της Αγ. Παρασκευής.  Εκεί αναξιοποίητο θα εκποιηθεί για λίγα ευρώ. Ο Δήμος Καβάλας είναι ο μόνος που όχι μόνο μπορεί αλλά έχει και την υποχρέωση να το παραλάβει και να το διατηρήσει.

Όλα αυτά μόνο ο Δήμος Καβάλας μπορεί να διαφυλάξει και να διατηρήσει ανέπαφα ως συνέχεια ενός Ραδιοφωνικού Σταθμού που σε παλιότερα χρόνια αποτέλεσε την μοναδική πηγή πληροφόρησης και ψυχαγωγίας για τη περιοχή μας. Να τα διατηρήσει σε ένα μουσείο που θα δημιουργήσει και να το ονομάσει «Μουσείο Ήχου» Όπου θα μπορούσαν να συνεισφέρουν και οι συμπολίτες μας με άλλο αρχειακό υλικό. Όπως παλιά ραδιόφωνα, πικάπ, δίσκους ή ότι άλλο αντικείμενο έχει σχέση με τον ήχο. Σταδιακά θα εμπλουτιστεί και θα αποτελεί σημείο αναφοράς και επισκεψιμότητας από σχολεία και ιδιώτες. Από τουρίστες και ρέκτες του είδους. 

Και βέβαια ο πομπός των FM της πρώην ΕΡΑ Καβάλας θα μπορούσε να αντικαταστήσει τον υπάρχοντα του Δημοτικού Ραδιοφώνου και να εκπέμπει με μεγαλύτερη εμβέλεια, μουσική για τη ψυχαγωγία των συμπολιτών μας. Μουσικά είδη εναλλασσόμενα, χωρίς παρεμβολές μουσικών παραγωγών κατά το πρότυπο δεκάδων ραδιοφωνικών σταθμών της Ευρώπης. Είναι ήδη εγκατεστημένος σε σωστό σημείο και θα κάλυπτε όλη την περιοχή.

Η πρόταση που έκανε ο Δήμαρχος στους αρμόδιους υπουργούς, για να αποδοθεί όλο αυτό το αρχειακό, τεχνικό και κτηριακό υλικό στον Δήμο και να αξιοποιηθεί, μόνο ως πολύ θετική σκέψη θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί. Αυτό το υλικό της πρώην ΕΡΑ Καβάλας, μας ανήκει και δεν πρέπει να αφήσουμε να φορτωθεί σε φορτηγά για να πάει στις αποθήκες της Αθήνας για διάλυση. Ειλικρινά θα είναι πολύ κρίμα να χαθούν όλα αυτά τα στοιχεία.

Καλημέρα σας.

Αθήνα-Θεσσαλονικη σε 3 ώρες και 15 λεπτά!

Έντεκα υπουργοί, έξι διευθύνοντες σύμβουλοι, κάμποσες κύριες και συμπληρωματικές συμβάσεις κατασκευής και 16 χρόνια εργασιών. Και το «θαύμα» τελικώς εγένετο! 

Οι σήραγγες του Καλλιδρόμου, το δυσκολότερο τεχνικό έργο της σύγχρονης Ελλάδας, «τρύπησαν» μετά από ένα κατασκευαστικό θρίλερ ετών, που ολοκληρώθηκε χάρη στον κόπο, το πείσμα και την επιμονή των ελλήνων μηχανικών.

Το «τρύπημα» της αριστερής σήραγγας, που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 22 Μαΐου, έφερε χαμόγελα ικανοποίησης και θερμούς εναγκαλισμούς μεταξύ των στελεχών της κοινοπραξίας ΑΚΤΩΡ- ΤΕΡΝΑ - J&P ΑΒΑΞ και των μηχανικών της ΕΡΓΟΣΕ, που είδαν το «παρθενικό» έργο της δημόσιας εταιρίας επιτέλους να ολοκληρώνεται. 

Οι εργαζόμενοι της βόρειας και της νότιας πλευράς του βουνού έδωσαν τα χέρια σε ένα πανηγυρικό κλίμα, αφού κατάφεραν με την σκληρή δουλειά τους να τιθασεύουν την άγρια φύση του βουνού της Στερεάς Ελλάδας. Ήταν νωρίς το μεσημέρι, όταν τα συνεργεία της J&P ΑΒΑΞ συνάντησαν στο μέσον του αριστερού τούνελ, 4,5 χιλιόμετρα μέσα στο βουνό και σε ύψος 550 μέτρων, τους μηχανικούς της ΤΕΡΝΑ, οι οποίοι έριξαν και το εναπομείναν εμπόδιο που χώριζε τις δύο πλευρές της σήραγγας, παραδίδοντας ένα δύσκολο έργο, μήκους 9,2 χλμ ανά σήραγγα. 

Άλλωστε, είχε προηγηθεί το «ξετρύπημα» της δεξιάς σήραγγας τις προηγούμενες ημέρες, δίνοντας τέλος σε μία περιπέτεια 16 έτών. Αναπόφευκτα, ήρθαν στιγμές συγκίνησης και ρίγους για τους ανθρώπους που πάλευαν μέσα στις λάσπες του βουνού επί χρόνια. 

Ανακουφισμένοι, ευχαριστημένοι και δικαιωμένοι αγκαλιάζονταν. Νέα πρωτιά Έτσι, η Ελλάδα μπορεί να υπερηφανεύεται για μία νέα πρωτιά, αφού κατασκεύασε τα μεγαλύτερα συγκοινωνιακά τούνελ των Βαλκανίων, η δημιουργία των οποίων αποτελεί ένα πραγματικό έπος για τον τεχνικό κόσμο της χώρας. 

Και αυτό διότι, οι γεωλογικές συνθήκες κατέστησαν την κατασκευή των σηράγγων δυσκολότατη, το δε έργο μοναδικό στο είδος του στον πλανήτη, αφού οι ιδιότητες του μαλακού πετρώματος, σερπεντίτης, έκανε «εφιαλτική» τη ζωή των μηχανικών, λένε άνθρωποι που έζησαν το έργο από κοντά. Ακριβώς για αυτόν τον λόγο, η φήμη των δυσκολιών του Καλλιδρόμου το έχουν κάνει ένα ξακουστό case study σε πολυτεχνικές σχολές και εξειδικευμένες εταιρίες ανά τον κόσμο. 

Σύμφωνα με τον αναπληρωτή υπουργό Υποδομών και Ανάπτυξης, κ. Σταύρο Καλογιάννη, η συγκεκριμένη εργολαβία κόστισε 220 εκατ. ευρώ, ενώ το σύνλο του έργου περίπου 350 εκατομμύρια ευρώ, χωρίς ΦΠΑ. «Θα ήθελα επίσης να πω συγχαρητήρια και στις τεχνικές εταιρίες, στις αμιγώς ελληνικές εταιρείες που έφεραν σε πέρας ένα τόσο δύσκολο έργο, σ' αυτούς τους εκπληκτικούς εργαζόμενους που είναι σήμερα εδώ. 

Και βεβαίως στο επιστημονικό δυναμικό της χώρας, τους μελετητές, τους επιβλέποντες, τους κατασκευαστές που υλοποίησαν σε τόσο δύσκολο γεωλογικό υπόβαθρο αυτό το πολύ σημαντικό έργο» δήλωσε μετά την διάνοιξη της σήραγγας. Παράλληλα, όπως ανέφερε ο γενικός γραμματέας Μεταφορών, κ. Νίκος Σταθόπουλος, «η αποπεράτωση αυτής της σήραγγας είναι αυτή που θα επιτρέψει μέχρι το 2015 την ολοκλήρωση του άξονα Πάτρα-Αθήνα-Θεσσαλονίκη και θα επαναφέρει κατά κάποιο τρόπο την Ελλάδα στον ευρωπαϊκό σιδηροδρομικό χάρτη».

«Το συγκεκριμένο έργο έχει επίσης μεγάλη επίδραση στην προσπάθεια που κάνουμε για την ιδιωτικοποίηση και την ανάπτυξη της ΤΡΑΙΝΟΣΕ. 

Είναι προφανές ότι με αυτό το έργο η ΤΡΑΙΝΟΣΕ θα μπορέσει να κερδίσει χρόνο στο Αθήνα -Θεσσαλονίκη, να πάρει ακόμη μεγαλύτερο μερίδιο στην αγορά και φυσικά να προχωρήσει η ηλεκτροκίνηση η οποία θα αποτελέσει μεγάλο παράγοντα εξοικονόμησης για την εταιρία και βελτίωση των αποτελεσμάτων της. Άρα είναι ένα έργο που συνεισφέρει πραγματικά στην ολοκλήρωση του σιδηροδρομικού άξονα της χώρας», σχολίασε. 

«Είμαστε πραγματικά ικανοποιημένοι σήμερα γιατί ολοκληρώνεται ένα πολύ μεγάλο και πολύ δύσκολο έργο. Ένα έργο το οποίο μας ανοίγει το δρόμο για να ολοκληρώσουμε σε σύντομο χρονικό διάστημα, από δω και πέρα, τις σύγχρονες σιδηροδρομικές υποδομές που θα έχει η χώρα μας και κυρίως το Πάτρα - Αθήνα - Θεσσαλονίκη - Ειδομένη» τόνισε ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της ΕΡΓΟΣΕ, κ. Κώστας Σπηλιόπουλος. «Θέλω να ευχαριστήσω τους εργαζόμενους που μόχθησαν σε δύσκολες συνθήκες όπως βλέπετε, τις εταιρίες οι οποίες έχουν πλέον πολύ μεγάλη τεχνογνωσία και εκτελούν εξαιρετικά δύσκολα έργα σε ευρωπαϊκό και σε παγκόσμιο επίπεδο, τους επιστήμονες που μελέτησαν και προγραμμάτισαν αυτό εδώ το έργο αλλά και τους φορείς της περιοχής οι οποίοι συνεργάστηκαν άψογα και φέραμε εις πέρας ένα εξαιρετικά δύσκολο έργο» πρόσθεσε. 

Ταχύτητες έως και 250 χλμ ανά ώρα 

Η διάνοιξη του Καλλιδρόμου και η αποπεράτωση της νέας γραμμής Τιθορέας - Λιανοκλαδίου είναι το πρώτο βήμα, που θα κάνει το ταξίδι μεταξύ Αθήνας και Θεσσαλονίκης υπόθεση τριών ωρών και ενός τετάρτου της ώρας. Άλλωστε, η σήραγγα μελετήθηκε για ταχύτητες έως και 250 χλμ ανά ώρα. 

Το δεύτερο βήμα είναι η ολοκλήρωση των εργασιών στο όρος Όθρυς, όπου κατασκευάζεται το υπόλοιπο τμήμα της νέας σιδηροδρομικής γραμμής υψηλών ταχυτήτων, Λιανοκλάδι - Δομοκός. 

Ήδη, το 60% του φυσικού αντικειμένου έχει εκτελεστεί. Παράλληλα, η ΕΡΓΟΣΕ θα προχωρήσει την εργολαβία - σκούπα των υπολειπόμενων εργασιών στην νέα σιδηροδρομική γραμμή Τιθορέας - Δομοκού, προϋπολογισμού 415 εκατ. ευρώ, στην οποία μειοδότης έχει αναδειχθεί η κοινοπραξία ΑΚΤΩΡ - ΤΕΡΝΑ J&P ΑΒΑΞ, με έκπτωση 8,5%. Εκκρεμεί έγκριση από το διοικητικό συμβούλιο της ΕΡΓΟΣΕ. 

Το έργο περιλαμβάνει εργασίες ολοκλήρωσης της υποδομής και των κτιριακών εγκαταστάσεων και κατασκευή της επιδομής, των ηλεκτρομαγνητικών εγκαταστάσεων, της σηματοδότησης, των τηλεπικοινωνιών και της ηλεκτροκίνησης της νέας διπλής σιδηροδρομικής γραμμής υψηλών ταχυτήτων. 

Με την ολοκλήρωσή της το τραίνο θα χρειάζεται 3,15' για να ταξιδέψει από την Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, αλλάζοντας τον χάρτη των μεταφορών της Ελλάδας και, καθιστώντας, τις αεροπορικές συγκοινωνίες μεταξύ των δύο πόλεων πολυτέλεια. 

Η νέα χάραξή της γραμμής, η οποία σχεδιάστηκε για ταχύτητες 200 χλμ ανά ώρα, ξεκινά από το Σιδηροδρομικό Σταθμό Τιθορέας κατευθύνεται ανατολικά, διασχίζοντας το όρος Καλλίδρομο με δίδυμη σήραγγα μήκους 9,2 χλμ ανά κατεύθυνση, και ακολουθώντας πεδινή διαδρομή, μέσω της πεδιάδας του Σπερχειού ποταμού καταλήγει στο Σιδηροδρομικό Σταθμό Λιανοκλαδίου. 

Στη συνέχεια, διασχίζει το όρος Όθρυς με δίδυμη σήραγγα, μήκους 6,3 χλμ ανά κατεύθυνση και ακολουθώντας πεδινή διαδρομή μέσω του οροπέδιου του Δομοκού (αποξηραμένη λίμνη Ξυνιάδας ), κατέρχεται τον ορεινό όγκο του Δομοκού καταλήγοντας στην Θεσσαλική πεδιάδα και στον Σιδηροδρομικό Σταθμό Δομοκού. 

Πρόκειται για διπλή γραμμή 106 χλμ με 4 σήραγγες μονής γραμμής, συνολικού μήκους 30 χλμ, 12 σήραγγες διπλής γραμμής μήκους 4,4 χλμ, 18 Cut & Cover διπλής γραμμής συνολικού μήκους 2,3 χλμ, 6 Cut & Cover μονής γραμμής συνολικού μήκους 1, 7 χλμ, 49 Σιδηροδρομικές Γέφυρες μήκους 6 χλμ, 32 Ανισόπεδες Διαβάσεις μήκους 2, 7 χλμ και 2 νέους Σιδηροδρομικούς Σταθμούς στο Μώλο και στον Άγιο Στέφανο, καθώς και 2 νέες στάσεις στις Αγγείες και στο Θαυμακο. 

Έτσι, θα αντικατασταθεί η παλαιά μονή γραμμή του ορεινού όγκου του Μπράλου, που κατασκεύασε μεταξύ 1904 - 1908 το «Συνδικάτο κατασκευής σιδηροδρόμων εν Ανατολή limited» κατ' εφαρμογήν της σύμβασης παραχώρησης «περί κατασκευής και εκμεταλλεύσεως Σιδηροδρόμου πλάτους 1,44 μ. από Πειραιώς εις Δεμερλή και τα Οθωμανικά Σύνορα», στην οποία γράφτηκε ένα μεγάλο κομμάτι της ιστορίας της σύγχρονης Ελλάδας. 

Πηγή http://www.exostispress.gr/Article/athinathessaloniki-se-3-ores-kai-15-lepta-0#ixzz2cOnARvzy

Περιμένοντας στα ΕΛΤΑ

Κάθε φορά που θα ξεκινήσει μια αλλαγή, μια μεταρρύθμιση για να γίνει κάτι καλύτερο, από πίσω περιμένουν οι γνωστοί αρνητές.

Μετατρέπονται 80 περιφερειακά γραφεία του ΕΛΤΑ σε καταστήματα που θα δοθούν σε ιδιώτες (προφανώς) και οι εργαζόμενοι από αυτά, θα στελεχώσουν άλλα καταστήματα του ΕΛΤΑ. Και άρχισαν τα μοιρολόγια. Οι πάγιοι κομματικοί αρνητές βέβαια σε πρώτο πλάνο. Με έτοιμες φράσεις κλισέ στη μονταζιέρα τους. ‘’Ας τολμήσουν’’, ‘’Θα χυθεί αίμα’’, ‘’Επαγρύπνηση’’ και άλλες μεγαλοστομίες.

Περιμένεις σαν ηλίθιος μισή ώρα για να στείλεις ένα δέμα. Φυσάς και ξεφυσάς για να στείλεις μια συστημένη επιστολή. Βάζεις στο μηχάνημα την ταχυπληρωμή για να αποφύγεις την ουρά και ‘’δεν δέχεται περισσότερα από 15 χαρτονομίσματα’’. Παρακαλάς να σου κάνουν τα πενηντάρικα σε κατοστάρικα για να μπορέσεις να εξυπηρετηθείς.

Σε ποιο προηγμένο κράτος συναντάς αυτή την συμπεριφορά; Όπου περιμένεις μέχρι και μια ώρα για να αγοράσεις 5 γραμματόσημα των 50 λεπτών; Σε ποια τράπεζα  υπάρχει μηχάνημα αυτόματων συναλλαγών που δέχεται μόνον μέχρι 15 χαρτονομίσματα;

Ένας απαρχαιωμένος κανονισμός των ΕΛΤΑ στέλνει σε θέση προϊσταμένου όσους εργάζονται για 15 χρόνια. Με αποτέλεσμα να έχουμε γεμίσει προϊσταμένους που πηγαινοέρχονται και δεν υπάρχουν πωλητές στα γκισέ να εξυπηρετηθεί ο κόσμος.  Και για να καλυφθεί το κενό, βρέθηκε η λύση! Μειώθηκαν τα ωράρια των ΕΛΤΑ!!! Τα χαϊβάνια ας περιμένουν στην ουρά. Μέχρι της 2 το μεσημέρι όποιος πρόλαβε εξυπηρετήθηκε. Κλειστά και το Σαββατοκύριακο. Εδώ βέβαια δεν ζήτησε κάποιος να είναι ανοικτά και τις Κυριακές. Αυτές οι… απαιτήσεις, μόνο τους ελεύθερους επαγγελματίες αφορούν!!!

Στοιβάζεται ο κόσμος να εξυπηρετηθεί μέσα σε λίγες ώρες. Να στείλει ένα δέμα, να εισπράξει ένα έμβασμα.

Πριν 30 χρόνια βρέθηκα σε ένα χωριό της Ελβετίας. Χωριό των 800 κατοίκων. Το εκεί ταχυδρομείο αντί για τζαμαρία είχε θυρίδες. Όποιος είχε θυρίδα περνούσε και έπαιρνε την αλληλογραφία του. Τόσο απλά. Τόσο πρακτικά. Ούτε ‘’περάστε αύριο’’ ούτε ‘’δεν βρέθηκε ο παραλήπτης στην οικία του’’ Λες και ο κάθε παραλήπτης είναι υποχρεωμένος να φυλάει νυχθημερόν καραούλι για να πάρει το γράμμα του.

Και ξεκινάει μια αναδιάρθρωση στα ΕΛΤΑ. Επιτέλους!

Σε κάθε γειτονιά θα μπορούσε να υπάρχει ένα κατάστημα ΕΛΤΑ. Που θα λειτουργούσε μέχρι τις 8 το βράδυ. Όπου θα γίνονται όλες αυτές οι συναλλαγές. Με μισθωμένες θυρίδες για να παραλαμβάνει κάποιος την αλληλογραφία του. Ανοικτό να στείλεις το έμβασμά σου το δέμα σου. Και ένα αυτοκίνητο του ΕΛΤΑ θα περνάει 2 φορές τη μέρα να φέρνει ή να μαζεύει δέματα και την αλληλογραφία από το κουτί, για την διεκπεραίωση. Με πολύ λιγότερο κόστος στον ΕΛΤΑ και μια ελάχιστη επιβάρυνση για τον ιδιώτη. Με πολύ πιο ανθρώπινες συνθήκες συναλλαγής.

Ακόμη και το πιο απλό, αυτό που απαιτεί η κοινή λογική είμαστε έτοιμοι να το απορρίψουμε. Άνθρωποι που δεν βγήκαν παραέξω να δουν πως λειτουργούν τα εκεί ταχυδρομεία, εκφράζουν απόψεις εμφυλιοπολεμικές σαν να πρόκειται να πολεμήσουμε τον εχθρό.

Μόνο που εχθρός είναι το κακό τους ριζικό η στενοκεφαλιά και οι κομματικές τους παρωπίδες. Έτσι πιστεύουν ότι εξυπηρετούν το κοινωνικό σύνολο. Έτσι κάνουν αντιπολίτευση. Και αύριο θα λένε. Δεν φταίμε εμείς αφού εμείς ποτέ δεν κυβερνήσαμε!

Είπαμε. Έχουν πάντα έτοιμες φράσεις κλισέ στη μονταζιέρα τους. Και τις λένε κατά το δοκούν.

Καλημέρα σας

Και μια άλλη άποψη στα δύο κείμενα

Γιά  τα κατωτέρω κείμενα, λάβαμε και μία άλλη άποψη απο τη Κα MPS

 Κα. Κανένας άνθρωπος δεν θέλει την φτώχεια.Το νόημα  της γραφής Ξανθούλη δεν είναι αυτό που εσείς δίνετε.Δεν είναι φτώχεια  η έλλειψη  αυτοκινήτου όταν δεν χρειάζεται, το να μην τρέχουμε στους στους ψυχολόγους για να μας λύσουν προβλήματα που θα τα έλυνε η συζήτηση μεταξύ  φίλων,δεν είναι φτώχεια η έλλειψη επώνυμης μάρκας στα μπλουζάκια ή στα παπούτσια μας,δεν είναι φτώχεια το να ανοίγεις Δικηγορικό γραφείο σ' ένα χωριό κι όχι στην πόλη, δεν είναι φτώχεια να έχεις σπουδάσει και να μαζεύεις   ελιές, να φυτεύεις δένδρα και να τα μεγαλώνεις χωρίς νερό και λίπασμα στην άνυδρη γη ενός νησιού.Δεν είναι ντροπή να βγάζεις χρήματα με τον κόπο σου, είναι όμως ντροπή και φτώχεια ψυχική  να παίρνεις παραπάνω χρήματα από αυτό που αξίζει η δουλειά σου, την οποία μόνος σου πρέπει  να αξιολογήσεις τουλάχιστον στα ελεύθερα επαγγέλματα.Δεν είναι φτώχεια να πιστεύεις και να αγαπάς  τη  γή,  γιατί όποιος δεν αγαπά την γή δεν αγαπά την ζωή. Οσες σπουδές κι αν έχει κάνει  κάποιος,είναι φτωχός όχι γιατί κάνει ένα στρίφωμα σ' ένα ρούχο, αλλά γιατί  το ΕΓΩ του, τον φθείρει.

Εγώ θυμάμαι τη γιαγιά μου,για να έρθω και στο κείμενο της κυρίας, που δεν έφερνε τίποτε από το salon  sklia,ενώ θα μπορούσε ,αλλά γέμιζε την νησιώτικη ποδιά της (η γιαγιά είχε αποφοιτήσει από την Γαλλική Σχολή Μεταξά-Κροντηρά στην Αθήνα) με μερίδες ψωμί και τυρί και φρούτα κάθε εποχής,(σημειώνω δεν περίσσευαν)  και τα μοιραζόμαστε με τα παιδιά της γειτονιάς κι είμαστε πλούσιοι .Δεν νοιώθαμε φτωχοί,κι είμαστε ίσοι,  γιατί κανείς μας δεν γνώριζε πως η προπολεμική γιαγιά ήταν απόφοιτος Γαλλικής Σχολής.Η αγάπη προς τον πλησίον, της αφαιρούσε το ΕΓΩ. Δεν διαλαλούσε στο χωριό-ένα μεγάλο χωριό- τις γνώσεις της,αλλά με τον τρόπο και την συμπεριφορά της,δίδασκε και έφερνε αποτέσλεσμα. Αυτή την ζωή λοιπόν θα μπορούσα να την ξαναζήσω και να μάθουν τα παιδιά μου  να ζουν συντηρητικά  χωρίς μεγάλες απαιτήσεις,χωρίς φθόνο και ζήλεια γι αυτούς που έχουν κάτι περισσότερο .Φτώχεια, δεν είναι να θέλεις να μείνουν λίγοι μετανάστες στη χώρα σου, φτώχεια είναι όταν τους παίρνεις ένα μεροκάματο, για να τους μεταφράσεις ένα διαβατήριο,οταν δεν τους δίνεις στέγη και ξεπαγιάζουν, όταν τους βλέπεις σαν ζώα.Φτώχεια απέραντη ψυχική φτώχεια είναι, οταν διαδηλώνεις γι΄αυτούς και να είσαι μόνο λόγια. Εγώ, θέλω κυρία και τις Μυρτιές και τις Γαζίες,αλλά και  τα άγρια χόρτα στους κήπους που μου δείχνουν την αλλαγή των εποχών και χωρίς να απαξιώνω αυτούς που λατρεύουν την κλασσική μουσική, προτιμώ, εγώ, η νησιώτισσα το αισθαντικό άκουσμα των Ηπειρώτικων Τραγουδιών.Φτώχεια είναι να κατατρύχομαι με τους γύρω μου,  αντί να προσπαθήσω για κάτι καλύτερο.Φτώχεια είναι να καμαρώνω για τον καταναλωτισμό μου και να τον δικαιολογώ με την φράση: τα χρήματα είναι του κόπου μου .Φτώχεια, απέραντη φτώχεια είναι η κακομοιριά  και ο πραγματικά φτωχός δεν είναι κακομοίρης.Φτώχεια, είναι η εύκολη κριτική για όλους ενώ  εμείς ...είμαστε εμείς 

Δεν είμαστε όλοι στο πάρτυ . Οταν  καμαρώνω όμως  για το salon sklia,  τουλάχιστον θα ήθελα να είμαι στο πάρτυ και αφού αγαπώ τα προϊόντα της Ελληνικής γης πρέπει να σκεφθώ πως κάποιος πρέπει να τα καλλιεργήσει. Επομένως κάτι πρέπει να αλλάξει στον τρόπο της ζωής μας. ΕΧΕΙ ΔΙΚΙΟ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΞΑΝΘΟΥΛΗΣ .

 Μαρία  Λιανοπουλου .

Δυο κείμενα για μια "όμορφη Ελλάδα"

Δυο υπέροχα κείμενα, από διαφορετική σκοπιά, αλλά με την ίδια στόχευση: μια όμορφη Ελλάδα!

1)       Του Γιάννη Ξανθούλη

               Να ξαναγίνουμε φτωχοί. Όπως ήμασταν πάντα. Όπως οι ήρωες των παλιών
αναγνωστικών που οι γιαγιάδες έμοιαζαν με γιαγιάδες κι όχι με συνταξιούχες
πόρνες. Όπου οι μπαμπάδες επέστρεφαν το μεσημέρι για να καθίσει ΟΛΗ η
ελληνική οικογένεια στο τραπέζι και να φάει το σεμνό φαγητό -όσπρια
πεντανόστιμα και ζαρζαβατικά με μαύρο ψωμί μοσχοβολιστό- ενώ η γάτα και ο
σκύλος περίμεναν στωικά να 'ρθει η σειρά τους ... Να ξαναγίνουμε φτωχοί
όπως ήμασταν πριν σαράντα και πενήντα χρόνια. Τότε που ονειρευόμασταν εν
μέσω γκρι, μπλε και μπεζ χρωμάτων, τότε που καμιά Ελληνίδα δεν φιλοδοξούσε
να γίνει ψευδοξανθιά, τότε που η λάσπη κολλούσε συμπαθητικά στα παπούτσια
μας και οι αυθεντικοί ζήτουλες βρίσκονταν έξω απ' τις εκκλησιές
περιμένοντας το τέλος της λειτουργίας και του μνημόσυνου.

               Να ξαναγίνουμε φτωχοί πλην τίμιοι, χωρίς κινδύνους να ξεστρατίσουν οι
αρχιμανδρίτες προς την ψηφιακή παιδοφιλία. Να βρούμε ξανά τις σωστές μας
κλίμακες χωρίς αγωνία παρκαρίσματος και παχυσαρκίας. Να ξαναβρούμε τη
γεύση του «μπατιρόσπορου», των ελαχιστοποιημένων αναγκών, να ανακαλύψουμε
εκ νέου τον ποδαρόδρομο και το συγκινητικό μοντέλο της «γυναίκας της
Πίνδου». Μόνο με τέτοιες ηρωικές διαδρομές ενδεχομένως να ακυρώσουμε το
κόμπλεξ μας έναντι του Μπραντ Πιτ και της Ναόμι Κάμπελ.

                Να ξαναβρούμε -γιατί όχι- και τους παλιούς καλούς εχθρούς (κυρίως από τα
βόρεια) που σήμερα τους έχουμε σκλάβους στα παβιγιόν μας. Να ξετρελαθούμε
από την επικοινωνιακή μας υστερία με τα σιχαμένα κινητά τηλέφωνα που
κατάργησαν κάθε έννοια ιδιωτικής ζωής. Να σκάψουμε στις αυλές -όσοι έχουν
& nbsp;αυλές- και να κάνουμε παραδοσιακούς ασβεστόλακκους για να ασπρίζουμε τα
δέντρα έτσι για καλαισθησία και υγεία. Να βρούμε πάλι τη σημασία του
χώματος καταργώντας το καυσαέριο του επάρατου τρέχοντος πολιτισμού. Να
εφεύρουμε τις παλιές νοσοκόμες που σέρνονταν από σπίτι σε σπίτι ρίχνοντας
ενέσεις πενικιλίνης στα οπίσθια ολόκληρου του Έθνους.

                Να προσδιορίσουμε ξανά την ντροπή και τον «σεβασμό» προσέχοντας το
βλακώδες λεξιλόγιο των τέκνων μας. Επιτέλους, όποιο τέρας βρίζει ή
χρησιμοποιεί την πάνδημη και πολυμορφική λέξη «ΜΑΛΑΚΑΣ» πάνω από εκατό
φορές την ημέρα να το μπουκώνουμε με «κόκκινο πιπέρι εξόχως καυτερό», όπως
τον καιρό της εξαίρετης φτώχειας μας .

               Να μάθουμε να χρησιμοποιούμε τα κουλά μας χέρια σε δουλειές που σήμερα
δίνουμε του κόσμου τα λεφτά, όπως μεταποίηση ρούχων, αλλαγές γιακάδων στα
πουκάμισα, καρικώματα στις κάλτσες, υδραυλικές και σχετικές εργα σίες. Να
απαγορευτεί διά ροπάλου το γκαζόν που για μας τους πρώην φτωχούς δεν
σημαίνει απολύτως τίποτα. Στη θέση του να φυτευτούν λαχανικά ή και
οπωροφόρα για να μην καλοσυνηθίζουμε την κάστα των μανάβηδων. Κάποτε ο
μαϊντανός, τα κρεμμύδια και τα σκόρδα ήταν τα βασικά καλλωπιστικά των
κήπων μας .

                   Να επανακτήσουμε το κύρος μας, χρησιμοποιώντας βέργες κι ό,τι τέλος πάντων
απαιτούσε ο βασικός σωφρονιστικός κώδικας τα χρόνια της περήφανης
ανέχειας ... Σταματήστε τις ψυχολογίες και τις παραφιλολογίες για τα
«τραύματα» των παιδιών. Μόνο λύσεις γήινες και πρακτικές -χωρίς ενστάσεις
από τον Ρομπέν της ευαισθησίας, τον ΣΥΡΙΖΑ- θα αποκαταστήσουν την τρέλα
και το χάος που υπαινίσσονται οι στατιστικές.

                Να θυμηθούν οι Νεοέλληνες πως προέρχονται απ' τον Μεγαλέξανδρο, από τον
Μιλτιάδη, τον Αριστείδη και προφανώς απ' τον... Αλκιβιάδη, πράγμα που
σημαίνει ότι μπορούν να βάλουν σε ενέργεια τον «δίκαιο θυμό» αν συμπέσουν
με ληστές τραπεζών, περιπτέρων, σούπερ μάρκετ και κοσμηματοπωλείων.
Κανένας δισταγμός. Τα παλιά χρόνια για ψύλλου πήδημα σε μπαγλάρωναν.
Θυμήσου και κόψ' τους τα χέρια ή και τα αχαμνά. Επιτέλους ας σταματήσουμε
την ευρωπαϊκή μας ψυχοπάθεια ...

                ΠΟΤΕ κανένας Έλληνας δεν έγινε σωστός Ευρωπαίος. Ούτε καν ο Αβραμόπουλος
ούτε καν ο Σημίτης και άλλοι τέτοιοι που μου διαφεύγουν. Απ' τον καιρό που
σταματήσαμε να θυμώνουμε σωστά, την πατήσαμε. Σταματήστε το «ντόπινγκ» με
το τσουλαριό των λαϊκών ασματομουλάρων. ΠΟΣΟΥΣ ΠΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ ΧΩΡΑ Η
ΕΛΛΑΣ, κύριοι καναλάρχες της πλάκας; Δεν είναι καιρός να ξεβρωμίσει ο
τόπος απ' τους εκφραστές του τραγουδιστικού Κάμα Σούτρα; ΠΟΙΟΣ θα μαζέψει
τις ελιές στα περιβόλια όταν ο κάθε πικραμένος ονειρεύεται να γίνει αφίσα
στη Συγγρού; Ποιος θα καθαρίσει τη Συγγρού απ' το αίσχος της καψουρικής
ταπετσαρίας, κύριοι δήμαρχοι; Οι τραβεστί; Οι καημένες οι τραβεστί έχουν
άλλες υποχρεώσεις ...

                 Μη φοβάστε τη φτώχεια. Η πατρίδα μας είναι ευλογημένη έστω κι αν δεν
παράγει λαμαρίνες αυτοκινήτων ή καλής ποιότητας νάρκες και όπλα για
τριτοκοσμικούς. Θυμηθείτε την ευλογία του ελαιόλαδου, της κορινθιακής
σταφίδας, του χαλβά Φαρσάλων, των εσπεριδοειδών, της σαρδέλας και των
λατρεμένων ραδικιών. Λάδι, χόρτα, ελίτσες, λίγο τυρί και ψωμί ζεστό, να
φρεσκάρουμε στο μνημονικό μας το παλιό αναγνωστικό του Δημοτικού. Το ξέρω
πως είναι ζόρι να κόψουμε το σούσι απότομα, όμως ήρθε ο καιρός να
αναβιώσουμε την όπερα της πεντάρας, της δεκάρας και των άλλων χρηστικών
μας αξεσουάρ. Μια δοκιμή νομίζω πως θα μας πείσει ...

ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ και ο θεός των μικρών πραγμάτων μαζί μας.

2)   Μια απάντηση στον Ξανθούλη...

Της Eλευθερίας Τσακιροπούλου

               Να ξαναγίνετε φτωχοί χωρίς εμένα. Η δική μου γιαγιά ήρθε από απέναντι (Μ.Ασία)
μόνο με το φουστάνι που φόραγε και κατάφερε δουλεύοντας σκληρά να
μεγαλώσει τα παιδιά της, να προκόψει (έτσι το λέγαμε τότε) να δει τα
εγγόνια της να σπουδάζουν χωρίς να χρειάζονται ακριβοπληρωμένα
φροντιστήρια και μια φορά το χρόνο γριά πια να επιφυλλάσει στον εαυτό της
τη μέγιστη πολυτέλεια ενός ζευγαριού παπουτσίων από τον Σκλιά.

               Εμένα δεν μου άρεσε η λάσπη που κολλούσε στα παπούτσια μου. Μου άρεσαν οι
πικροδάφνες στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου, η μυρωδιά στα Αναφιώτικα, οι
νερατζιές στη Πανεπιστημίου, η θέα της Ακρόπολης από τη Πατησίων. Μου
άρεσε να διαβάζω στο Θέτρο του Διονύσου Σοφοκλή, Αισχύλο και Ευριπίδη, να
βλέπω παραστάσεις στο υπόγειο του Κουν και στο Ηρώδειο. Μου άρεσε ο
Χατζηδάκης και ο Τσαρούχης. Αυτά ήταν η πατρίδα μου και αυτά με έκαναν να
την ονειρεύομαι χωρίς λασπόδρομους, ζήτουλες και ψευδοξανθιές.

               Τίμια ήμουν ανέκαθεν και το ίδιο έμαθα και στο παιδί μου. Δουλέυω από την
ημέρα που τελείωσα το λύκειο. Δούλευα και σπούδαζα χωρίς φοιτητική άδεια
γιατί ο τότε διευθυντής μου έλεγε το αμίμητο «Δεσποινίς μου πρέπει να
διαλέξετε ή φοιτήτρια θα είστε ή εργαζόμενη». Και διάλεξα και τα δύο. Και
τα κατάφερα και στα δύο. Και παράλληλα έμαθα και τρεις ξένες γλώσσες. Και
πλήρωνα και πληρώνω σκληρούς φόρους, χωρίς ποτέ μα ποτέ να έχω κρύψει
ούτε δραχμή των εισοδημάτων μου.

                 Ναι λοιπόν δουλεύω 10 ώρες την ημέρα επί 24 συναπτά έτη και κάποια στιγμή
τα κατάφερα και έβγαλα λεφτά. Πρέπει να ντρέπομαι; Ούτε επιδοτήσεις για
ανύπαρκτες καλλιέργειες πήρα ποτέ, ούτε καμμία απευθείας ανάθεση, ούτε σε
επιτροπή ή Δ.Σ. ή οργανισμό του δημοσίου ήμουν μέλος, ούτε προαγωγή πήρα
μετά από τηλέφωνο πολιτικού προσώπου. Ότι έκανα το έκανα μόνη μου. Και
τα Μanolo που φοράω μόνη μου τα πήρα. Και κάθε φορά που ανεβαίνω πάνω
τους θυμάμαι τη γιαγιά μου και τη χαρά της όταν έφερνε στο σπίτι το
περίφημο κουτί από το salon sklia και τη περηφάνεια της όταν τα φόραγε και
μας έλεγε τι πέρασε στη ζωή της και πως τα κατάφερε να «προκόψει».

                  Και δεν θέλω να ξαναβρώ παλιούς εχθρούς, θέλω μόνο νέους φίλους και
συμμάχους για να πραγματοποιήσουμε το όνειρο μιας δίκαιης, αξιοκρατικής
και προοδευτικής κοινωνίας. Δεν θέλω καμμιά νοσοκόμα να «συρθεί» στο
σπίτι μου όταν αρρωστήσω. Θέλω να υπάρχει ένα σύστημα υγείας που θα με
περιθάλψει. Αυτό πληρώνω άλλωστε με το μισό του εισοδήματός μου. Δεν
πληρώνω για να τρώνε τα λαμόγια των νοσοκομείων και οι φαρμακευτικές
εταιρείες.

                  Και δεν θέλω να ράβω μόνη μου τα ρούχα μου, γιατί δεν προλαβαίνω και γιατί
δεν καταλαβαίνω το λόγο που πρέπει να σπρώξω στην ανεργία μια μοδίστρα.

                  Και δεν θέλω στη βεράντα μου να φυτέψω ζαρζαβατικά ( στο ρετιρέ του ο κος
Ξανθούλης ας το κάνει ), μου αρέσουν οι γαζίες μου και οι μυρτιές μου και
οι δάφνες μου. Και μου αρέσει και ο μανάβης της γειτονιάς μου. Και
μάλιστα πολύ. Γιατί αντί να δώσει το ιδιόκτητο μαγαζί γωνία που έχει στο
κέντρο της Αθήνας για να γίνει Everest ή Γερμανός, έχει το πείσμα, το
κουράγιο και τη τρέλλα να επιμένει να πουλάει τη πραμάτεια του υπό τους
ήχους κλασσικής μουσικής.

                  Και φυσικά δεν θέλω να χρησιμιποιήσω βέργες για να σωφρονίσω τη κόρη μου.
Η κόρη μου με κάνει περήφανη και μου δίνει τη δυνατότητα να ονειρεύομαι
μια καλύτερη πατρίδα.

                  Μια πατρίδα που οι αγρότες της δεν τρώνε επιδοτήσεις και αποζημιώσεις στα
μπουζουκομάγαζα, οι πολιτικοί της είναι και ηθικοί και νόμιμοι, η άρχουσα
τάξη της δεν αποτελείται από λαμόγια και απατεώνες, ψευτοκουλτουριάδες και
δήθεν διανοούμενους που συναναστρέφονται με κλέφτες πολιτικούς.

                  Μια πατρίδα με ανθρώπους σα τη γιαγιά μου και τη κόρη μου, εμένα και τους
φίλους μου και όλους αυτούς που δεν συμμετείχαν στο πάρτυ. Ε λοιπόν όχι
δεν ήμασταν εκεί όταν τρώγανε, όταν έχτιζαν βίλλες ή αγόραζαν καγιέν.
Ούτε τώρα είμαστε με αυτούς που κρύβουν τις πισίνες τους, φυγαδεύουν τα
λεφτά τους στο εξωτερικό και αγοράζουν ακίνητα όσο-όσο στο Λονδίνο.

                  Και ναι προερχόμαστε από το Μεγαλέξανδρο, το Μιλτιάδη, τον Αριστείδη, τον
Αλκιβ ιάδη. Αλλά και από τον Πλάτωνα και τον Επίκουρο. Το Σοφοκλή και τον
Αριστοφάνη. Και ελπίζω να μην ξαναζήσουμε στην Ελλάδα εποχές που σε
μπαγλάρωναν για ψύλλου πήδημα.

                 Και ναι μου αρέσει το ελαιόλαδο, η κορινθιακή σταφίδα, ο χαλβάς φαρσάλων,
τα εσπεριδοειδή, οι σαρδέλες και τα ραδίκια. Η φτώχεια όμως όχι. Δεν θα πάρω.

                Να δοκιμάσετε χωρίς εμένα!

Προσέλαβαν σεσημασμένο παιδόφιλο ως προπονητή παιδιών! - Trelokouneli.gr

Προσέλαβαν σεσημασμένο παιδόφιλο ως προπονητή παιδιών! - Trelokouneli.gr

Το απόλυτο φάρμακο για να γλυτώσεις καρδιοπάθειες, καρκίνο και έλκος στομάχου!

«Στα 35 χρόνια που ασκώ την ιατρική δεν έχω χάσει ούτε έναν ασθενή από καρδιακή προσβολή!» Αυτή είναι μια εκπληκτική δήλωση, αλλά ο Dr. John Christopher την κάνει με εμπιστοσύνη σε αυτό που λέει”. Εάν ακόμη αναπνέουν τους δίνω ένα φλιτζάνι τσάι από cayenne (ένα κουταλάκι του γλυκού σε καυτό νερό), και μέσα σε λίγα λεπτά ξαναγυρίζουν στην ζωή !”

Το cayenne είναι ένας από τους πιο ταχείς δραστικούς ενισχυτές για την καρδιά και αυτό διότι τροφοδοτεί την καρδιά άμεσα. Να πως δουλεύει: Το cayenne διατηρεί την καλή λειτουργία του …Ένας μπλοκαρισμένος “ποταμός της ζωής” οδηγεί σε στενώσεις που προκαλούν έλλειψη οξυγόνου, πράγμα το οποίο οδηγεί σε οργανική δυσλειτουργία, αρρώστιες και σε σοβαρές περιπτώσεις καρδιακή προσβολή. Το πιπέρι cayenne λειτουργεί σαν αποφρακτικό που διαπερνά τα μπλοκαρίσματα, προσφέροντας οξυγονωμένο αίμα στα άρρωστα όργανα πολύ γρηγορότερα από οποιοδήποτε φάρμακο ή βότανο.

Αλλά αυτά δεν είναι μόνο αυτά, το cayenne έχει πολλά πλεονεκτήματα υγείας: Το cayenne λαμβανόμενο εσωτερικά σαν τσάι θα σταματήσει την αιμορραγία – ακόμη και σε μια σοβαρή πληγή ή τραύμα από σφαίρα – στις περισσότερες περιπτώσεις μέχρι να μετρήσετε ως το 10. Το cayenne έχει φυσικό ισχυρή εξισορροπητική επίδραση στην πίεση του αίματος. Όταν ενεργήσει στην κυκλοφορία του αίματος – πράγμα που το κάνει αμέσως – ρυθμίζει την πίεση του αίματος από την κορυφή του κεφαλιού σας μέχρι τα δάχτυλα των ποδιών σας. Έτσι μειώνεται η υψηλή πίεση.
Το cayenne είναι ένας από τους πιο ταχείς δραστικούς ενισχυτές για την καρδιά και αυτό διότι τροφοδοτεί την καρδιά άμεσα. Να πως δουλεύει: Το cayenne διατηρεί την καλή λειτουργία του …Ένας μπλοκαρισμένος “ποταμός της ζωής” οδηγεί σε στενώσεις που προκαλούν έλλειψη οξυγόνου, πράγμα το οποίο οδηγεί σε οργανική δυσλειτουργία, αρρώστιες και σε σοβαρές περιπτώσεις καρδιακή προσβολή. Το πιπέρι cayenne λειτουργεί σαν αποφρακτικό που διαπερνά τα μπλοκαρίσματα, προσφέροντας οξυγονωμένο αίμα στα άρρωστα όργανα πολύ γρηγορότερα από οποιοδήποτε φάρμακο ή βότανο.«Στα 35 χρόνια που ασκώ την ιατρική δεν έχω χάσει ούτε έναν ασθενή από καρδιακή προσβολή!» Αυτή είναι μια εκπληκτική δήλωση, αλλά ο Dr. John Christopher την κάνει με εμπιστοσύνη σε αυτό που λέει”. Εάν ακόμη αναπνέουν τους δίνω ένα φλιτζάνι τσάι από cayenne (ένα κουταλάκι του γλυκού σε καυτό νερό), και μέσα σε λίγα λεπτά ξαναγυρίζουν στην ζωή !”

Το cayenne είναι ένα άλλο ένα δώρο στην ανθρωπότητα.

Πάνω από 3.000 επιστημονικές μελέτες καταχωρημένες στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ιατρικής υποστηρίζουν την χρήση του cayenne ότιπρολαμβάνει και θεραπεύει πολλές κοινές ασθένειες. Δεν είναι όλα τα πιπέρια cayenne το ίδιο! Κάθε μια από τις πολλές ποικιλίες έχει διαφορετική χρήση και επίπεδο θερμότητας.

Οι μονάδες θερμότητας ή βαθμοί “Scoville” καθορίζονται από την ποσότητα των χημικών στοιχείων  που περιέχονται στο cayenne και τις ρητίνες του. Όσο υψηλότερο το επίπεδο, τόσο πιο καυτό είναι – και όσο πιο καυτό είναι, τόσο πιο ισχυρά θεραπευτικό είναι.

Το Cayenne ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Paprika

Οι μονάδες θερμότητας στα πιπέρια cayenne κυμαίνονται από 0 έως 300.000 μονάδες. Η Paprika εχει 0 μονάδες.

Τα πιπέρια Jalapeno έχουν μεταξύ 50.000 και 80.000 μονάδες. Τα πιπέρια Serrano περίπου 100.000 θερμικές μονάδες. Τα African Bird Peppers έχει κατά μέσο όρο 200.000 θερμικές μονάδες και τα Mexican habaneros είναι μεταξύ στις 250.000 και 300.000 θερμικές μονάδες.

Το Ultra-hot cayenne tincture (από πιπεριές βιολογικής γεωργίας) 300.000 θερμικών μονάδων επιδρά άμεσα στην πίεση σας, φέρνοντας νέο οξυγόνο στα ζωτικά όργανα του σώματος σας και ταυτόχρονα μεταφέρει τα τοξικά απόβλητα από τις ίδιες περιοχές ώστε να αποβληθούν από τον οργανισμό με μεγαλύτερη ευκολία!!!

Είναι πράγματι όπως τα λέει ο καθηγητής. Αν θέλετε να έχετε αποδείξεις απλά δοκιμάστε το, είναι πάμφθηνο αλλά καυτό. Επιλέξτε βιολογικό Cayenne και αρχίστε να το χρησιμοποιείτε από μικρές δόσεις που σιγά σιγά να αυξάνονται.

Επιπτώσεις του Cayenne Pepper Στα Έλκη : Το πιπέρι cayenne  είναι μέλος της οικογένειας Capsicum των λαχανικών, που είναι ευρύτερα γνωστή ως πιπεριές τσίλι. Είναι γνωστό βοτανικά ως το Capsicum annuum. Τα οφέλη του πιπεριού cayenne για την υγεία είναι απίστευτα. Μπορεί να κάνει τα πάντα, από τη θανάτωση των καρκινικών κυττάρων ως και να σταματήσει αμέσως τις επιθετικές καρδιοπάθειες. Το πιπέρι cayenne έχει βρεθεί να ‘ναι επίσης αποτελεσματικό στη θεραπεία του έλκους και άλλων γαστρεντερικών ασθενειών

Το πεπτικό έλκος οφείλεται κατά κύριο λόγο σε ένα βακτήριο. Παραγωγή οξέος στο στομάχι πάνω από ορισμένα επίπεδα επιδεινώνει τα συμπτώματα του πεπτικού έλκους. Το πεπτικό έλκος μπορεί να αντιμετωπιστεί με φυτικά φάρμακα όπως το κόκκινο πιπέρι. Το πιπέρι cayenne εμποδίζει τα έλκη σκοτώνοντας τα βακτήρια ενώ βοηθά επίσης στην τόνωση των επιθηλιακών κυττάρων του στομάχου ώστε να εκκρίνει προστατευτικά ουδέτερες ουσίες που εμποδίζουν το σχηματισμό ελκών.

Παλιότερα το πιπέρι cayenne θεωρούνταν ότι αύξανε τον πόνο του έλκους και αποφευγόταν γενικά από τους ασθενείς με έλκος. Ωστόσο, σήμερα, τόσο οι επιστήμονες όσο και μελέτες έχουν δείξει ότι το πιπέρι cayenne είναι μια εξαιρετική επιλογή για τη θεραπεία του έλκους και είναι πολύ χρήσιμο για τη μείωση των συμπτωμάτων στους ασθενείς.

Το πιπέρι cayenne έχει βρεθεί επίσης αποτελεσματικό στη θεραπεία άλλων νοσημάτων του γαστρεντερικού συστήματος. Εάν πάσχετε από πεπτικό έλκος δωδεκαδακτύλου, λαμβάνοντας πιπέρι καγιέν θα μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο ανάπτυξης του έλκους. Το πιπέρι cayenne μπορεί να μειώσει ακόμη και τον πόνο και χρησιμεύει ως τοπικό αναισθητικό για την ίαση πληγωμένων ιστών στο στομάχι όπως και στον έλεγχο της αιμορραγίας.

Έχει τη δυνατότητα αναδόμησης των ιστών στο στομάχι και ενισχύει τη μεταφορά του αίματος στην περιοχή του ιστού με ταχύτερους ρυθμούς, βελτιώνοντας και την αφομοίωση των τροφών. Το cayenne pepper είναι μια εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α.

Είναι επίσης μια καλή πηγή βιταμίνης Β6, βιταμίνη C, βιταμίνη Κ, το μαγγάνιο και φυτικές ίνες.

Το λογικό και το παράλογο

Οκτώ χρόνια τώρα ψάχνουμε λύση στη μονοδρόμηση της Βενιζέλου. Πριν οκτώ χρόνια ένας δρόμος που τον χρησιμοποιούν ως έξοδο τα αυτοκίνητα, δοκιμάστηκε να γίνει είσοδος (από Φάληρο προς Ωκεανίς) και απέτυχε παταγωδώς. Φτάνουμε στη προεκλογική περίοδο του 2006 και η παράταξη Σιμιτσή έβαλε σαν προεκλογικό στόχο να αλλάξει την μονοδρόμηση της Βενιζέλου. Και το 2007 έκανε την αλλαγή. Και έγινε το λάθος! Τότε αντί να γίνει έξοδος των αυτοκινήτων (αντί της εισόδου) έγινε και πάλι διπλής κατεύθυνσης. Και ακολούθησε το παλιό αλαλούμ. Τα χρόνια πέρασαν και τώρα πάλι ξεκινάει το ίδιο λάθος του Εριφυλλίδη. Να γίνει… είσοδος από Φάληρο.

Αν σταθεί κάποιος στο Φάληρο θα δει πως περισσότερα αυτοκίνητα εξέρχονται από τη Βενιζέλου παρά το αντίθετο. Σήμερα είναι πολύ πιο εύκολο να μπεις στο κέντρο παρά να βγεις. Σε όλες τις πόλεις θέλουμε να φεύγουν τα αυτοκίνητα από το κέντρο εύκολα και όχι να μπαίνουν εύκολα. Εμείς επιμένουμε ανάποδα!

Και το κυκλοφοριακό κομφούζιο συνεχίζεται στη Βενιζέλου. Εναλλαγή του λογικού με το παράλογο!!! Φορτηγά να ξεφορτώνουν (λογικό) Τεράστια αστικά λεωφορεία να μπλοκάρουν το δρόμο όπου σταθμεύουν (στάση Παπαστράτου) και από τις δυο πλευρές παράλληλα, αδιαφορώντας για το φρακάρισμα του δρόμου στο σημείο εκείνο (παράλογο) και  αγανακτισμένους οδηγούς να περιμένουν να ανοίξει ο δρόμος (λογικό).

Προχθές ο Δήμαρχος μας μίλησε για αλλαγή των υλικών που είναι στρωμένα τα παρκινγκ στο κέντρο με πιο φιλικά που δεν θα θερμαίνονται το καλοκαίρι όπως η άσφαλτος που είναι στρωμένα τώρα. Δε ξέρω πόσο πιο δροσερά θα γίνουν τα καλοκαίρια μας με την αλλαγή του υλικού, μπορώ να υπολογίσω όμως πόσο πιο καθαρή θα γινόταν η ατμόσφαιρα όλο το χρόνο, αν δεν είχαμε ρυπογόνα παλιάς τεχνολογίας αστικά λεωφορία μέσα στη πόλη. Αν είχαμε μικρά μίνι μπας να μεταφέρουν τους επιβάτες αντί των τεράστιων αστικών που μπλοκάρουν τη κυκλοφορία και είναι ή κύρια αιτία του κυκλοφοριακού προβλήματος. Η κύρια. Όχι η μόνη.

Αν θέλει κάποιος να δώσει μια ανάσα στο κυκλοφοριακό ας ξεκινήσει από τα Αστικά λεωφορεία. Για 10 επιβάτες που θα ανέβουν και άλλους 8 που θα κατέβουν από μια συνοικία δεν υπάρχει λόγος θεόρατων αστικών. Αν θέλει καθαρό περιβάλλον ας ξεκινήσει από την κυκλοφορία οικολογικών λεωφορείων. Και αν θέλει να δώσει λύσεις στη μονοδρόμηση της Βενιζέλου ας την κάνει άνοδο προς Φάληρο γιατί τα δεκάδες μαγαζιά εκεί δουλεύουν με όσους εξέρχονται προς τα σπίτια τους και όχι με τους ελάχιστους που εισέρχονται.  Δεν θα νεκρώσουμε έναν κεντρικό δρόμο για να ικανοποιήσουμε μια συγκεκριμένη ομάδα αυτοκινητιστών. Ούτε μπορούμε να λέμε «κάποιοι θα ξεβολευτούν»  και να προχωράμε σε… ανάποδη μονοδρόμηση.

Ως πρώτη προτεραιότητα είναι η απρόσκοπτη κίνηση των ΙΧ που δεν εισπράττουν επιδοτήσεις, ούτε παίρνουν δωρεάν άδειες από τη Νομαρχία, ούτε βρωμίζουν τον αέρα που αναπνέουμε. Η φιλοσοφία ‘’να φύγουν τα ΙΧ από το κέντρο’’ όμορφα ακούγεται αλλά ας μετρήσουμε και πόσες χιλιάδες άνθρωποι κάθε μέρα εξυπηρετούνται με αυτά. Άλλωστε είναι γνωστό πως νόμοι που λειτουργούν ενάντια στο κοινωνικό σύνολο δεν έχουν μακροζωία.

Καλημέρα σας.

Πες μου την αλήθεια

Τέλος της δεκαετίας του 60. Ξεκινάει η γεώτρηση του "Πρίνου".

Και τι δεν είπαν τότε οι αυτόκλητοι "οικολόγοι" της εποχής...

- "Ένας απέραντος βούρκος θα γίνει η θάλασσα μας."

- "Μια διαρροή φτάνει να πνιγούμε για πάντα στο αργό πετρέλαιο και να καταστραφούμε"

- ‘’Ξεχάστε τα ψάρια που ξέρατε. Τώρα θα τα βλέπετε νεκρά στις ακρογιαλιές μας’’

Δεκαετία του 80 αποφασίζεται η κατασκευή του φράγματος "Θησαυρού"

Οι "οικολόγοι" της εποχής πανέτοιμοι με ...ατράνταχτα επιχειρήματα.

- "Η συσσώρευση τόσων εκατομμυρίων κυβικών νερού στο φράγμα θα προξενήσει μεγάλες  σεισμικές καταστροφές στη περιοχή μας"

- "Αν ανοίξει το φράγμα θα πνιγεί όλη η περιοχή και θα καταστραφούν περιουσίες"

- "Πεθαίνει ο υγροβιότοπος του Νέστου. Χιλιάδες πουλιά θα μεταναστεύσουν και θα έχουμε στις εκβολές του μια νεκρή φύση."

Σήμερα 40 χρόνια μετά την πρώτη εξόρυξη πετρελαίου μπορούμε να κρίνουμε τα ‘’επιχειρήματα’’ της εποχής εκείνης. Ούτε σε βούρκους πετρελαίου κάνουμε μπάνιο. Ούτε τα ψάρια βγαίνουν νεκρά εξαιτίας της ρύπανσης. Αντίθετα έχουμε εργασία εκατοντάδων ανθρώπων, ίδρυση στο ΤΕΙ τμήματος Πετρελαιου και εκατομμύρια ευρώ κέρδος κάθε χρόνο στο κράτος.

Σήμερα 30 χρόνια μετά την κατασκευή του φράγματος στον «Θησαυρό» της Δράμας… Ούτε πνίγηκε η περιοχή του Φράγματος. Ούτε τα πουλιά πέταξαν σε άλλη γη σ’άλλα μέρη. Αλλά και μια βόλτα στο Δέλτα του Νέστου θα μας δείξει έναν θαυμάσιο υγροβιότοπο. Και έναν νέο πολύ αξιόλογο υγροβιότοπο στα νερά του Φράγματος με χιλιάδες πουλιά να πετούν και ψάρια να κολυμπούν. Ένα τεχνολογικό θαύμα προστέθηκε που παράγει με τον πιο φιλικό τρόπο, ηλεκτρικό ρεύμα στη χώρα μας. Ένα τεχνολογικό θαύμα που αποτελεί σημείο αναφοράς πολλών επισκεπτών στον τουριστικό χάρτη της περιοχής μας.

Αναρωτιέσαι γιατί δεν κατααστραφήκαμε από τα δύο αυτά τεχνικά έργα; Απλά. Επειδή τηρήθηκαν οι κανόνες ορθής κατασκευής και λειτουργίας τους.

Το ΤΕΕ Αν.Μακεδονίας έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον με σύσκεψη που έκανε προχθές Τρίτη για τυχόν δοκιμαστικές έρευνες εξόρυξης χρυσού που ενδέχεται να γίνουν στη περιοχή μας.

Λογική η ανησυχία του. Όμως δεν είδαμε για τα εκατομμύρια τόνους αποβλήτων της ΒΦΛ που συσσωρεύονται δεκαετίες τώρα στη περιοχή Χαλκερού - Καρβάλης, κάποιες έντονες αντιδράσεις. Εκεί η ρύπανση από τον φωσφορούχο γύψο που στοιβάζεται, μάλλον δεν είναι άξια μελέτης και οικολογικής ανησυχίας. Ούτε υπάρχει κάποια πρόβλεψη για την τύχη όλων αυτών των αποβλήτων στο μέλλον.

Και αν πάμε λίγο δυτικά προς τις Σκουριές Χαλκιδικής εκεί τα πράγματα θολώνουν παντελώς. Προσφυγή οικολογικών οργανώσεων, στο Συμβούλιο της Επικρατείας απέρριψε τις ενστάσεις για νέκρωση της περιοχής από τη μόλυνση και τη νέκρωση του περιβάλλοντος. Όμως οι κάτοικοι επιμένουν για την καταστροφή. Φαντάσου και να τους δικαίωνε το Σ.τ.Ε. Αντί να επιμένουν να τηρηθουν οι κανόνες ορθής διαχείρισης, αντιθέτως θέλουν να μη γίνει το έργο.

Η εποχή των πολιτικών συνθημάτων είχα την εντύπωση ότι πέρασε. Μάλλον κάνω λάθος.

Καλημέρα σας

Πικρό φινάλε για τα γλυκά τρίγωνα Θεσσαλονίκης…

Από το 1944 που άνοιξε το πρώτο ζαχαροπλαστείο…
το όνομα «Αγαπητός» στη Θεσσαλονίκη παρέπεμπε σε γλυκά υψηλών προδιαγραφών. Με τα προφιτερόλ, τις καριόκες, τα ροδίνια και…
τις θρυλικές τούρτες «Μαρκησία» και «Ευφροσύνη» μεγάλωσαν γενιές και γενιές Θεσσαλονικέων, που θεωρούσαν τα γλυκά του σύμβολο κύρους και ανώτερης κοινωνικής θέσης. Ενα σύμβολο που όπως τόσα άλλα σήμερα βρέθηκε στη δίνη της οικονομικής κρίσης, με την επιχείρηση να έχει υποβάλει μία από τις χιλιάδες πια αιτήσεις για να υπαχθεί στο άρθρο 107 του Πτωχευτικού Κώδικα.



Στην οδό Τσιμισκή 53, στο ύψος της Αγίας Σοφίας, βρίσκεται από το 1944 το πρώτο ζαχαροπλαστείο που έκανε το όνομα «Αγαπητός» γνωστό σε όλη τη συμπρωτεύουσα. Ο ιδρυτής του, ο Αγαπητός Βαλογιώργης, άνθρωπος ανήσυχος, εργατικός και φιλόδοξος, θα δουλεύει ακατάπαυστα μέχρι τα βαθιά του γεράματα, πραγματοποιώντας το 2000 ένα ακόμα όνειρό του: να κάνει το όνομά του γνωστό και στην πρωτεύουσα. Από το 2002 που έφυγε από τη ζωή, τα εγγόνια του θα δημιουργήσουν αλυσίδα 11 καταστημάτων, θα αναπτύξουν το franchising, θα εισέλθουν στον χώρο του catering, ενώ η γκάμα των προϊόντων «Αγαπητός» θα φτάσει τον αριθμό 500. Τα επιχειρηματικά ανοίγματα, όμως, σύντομα θα βρουν τοίχο και τα πλοκάμια της οικονομικής κρίσης θα ζώσουν την επιχείρηση ασφυκτικά. Τόσο μάλιστα, που σήμερα τα τρία εγγόνια του ιδρυτή, οι Θεόδωρος, Αγαπητός και Αλέξανδρος, αναγκάστηκαν να καταθέσουν αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 107 του Πτωχευτικού Κώδικα.


Από σουβλατζής, ζαχαροπλάστης
Ο Αγαπητός Βαλογιώργης γεννήθηκε στο Γομάτι Χαλκιδικής και σε ηλικία μόλις 7 ετών θα χάσει και τους δύο γονείς του. Λίγα χρόνια μετά, για βιοποριστικούς λόγους, θα εγκαταλείψει το γραφικό χωριό του για να εγκατασταθεί μόνιμα στη Θεσσαλονίκη, όπου ήδη εργάζονταν τα μεγαλύτερα αδέλφια του. Αν και τον πίεζαν να τελειώσει το σχολείο, ο ίδιος θα πάρει την απόφαση να βγει στο μεροκάματο για να μην τους επιβαρύνει οικονομικά. Θα περάσει από ψησταριές και παντοπωλεία, για να καταλήξει στο εργαστήρι του «Φλόκα», του πιο θρυλικού ζαχαροπλαστείου της εποχής στη συμπρωτεύουσα.


Το εργαστήρι του «Φλόκα» θα αποτελέσει για τον ίδιο ένα μεγάλο σχολείο. Για ώρες ολόκληρες θα δημιουργεί τα δικά του γλυκίσματα, που μόλις εμφανίζονταν στις προθήκες και τα ψυγεία γίνονταν αμέσως ανάρπαστα, εθίζοντας σχεδόν τους θαμώνες του ζαχαροπλαστείου. Ο νεαρός Βαλογιώργης είναι εργατικός και με καινοτόμες ιδέες, χαρίσματα που γρήγορα θα γίνουν αντιληπτά από τον ιδιοκτήτη του ζαχαροπλαστείου Φλόκα, ο οποίος τον εμπιστεύεται τόσο ώστε να του αφήσει απόλυτη ελευθερία κινήσεων. Πολύ περισσότερο όταν αντιλαμβάνεται ότι τα γλυκά του τεχνίτη του έχουν αποκτήσει φανατικό κοινό που όλο και αυξάνεται.


Ο Αγαπητός Βαλογιώργης, όμως, είναι άνθρωπος ανήσυχος και η ιδιότητα του «απλού υπαλλήλου» δεν καλύπτει τις φιλοδοξίες του. Είναι άριστος γνώστης της ζαχαροπλαστικής τέχνης, έχει αποκτήσει πείρα αλλά και κοινό που τον εμπιστεύεται, έχει δηλαδή το απαραίτητο υπόβαθρο για να πραγματοποιήσει το παιδικό του όνειρο: να γίνει επιχειρηματίας. Τη φιλοδοξία αυτή βέβαια φρέναρε για κάποιο διάστημα η γερμανική κατοχή, όμως με την Απελευθέρωση, το 1944, θα θέσει άμεσα σε εφαρμογή το σχέδιό του: με 30 χρυσές λίρες στην τσέπη που δανείζεται από έναν χρηματιστή θα νοικιάσει το κατάστημα στην Τσιμισκή. Για πάγκο θα χρησιμοποιήσει μια παλιά ντουλάπα, ενώ θα βάλει τραπεζοκαθίσματα μπροστά στο πεζοδρόμιο για να κάνει το μαγαζί του στέκι των Θεσσαλονικέων.


Ως υπαλλήλους θα απασχολήσει τη γυναίκα του και την πεθερά του που φτιάχνουν τα γλυκά στο σπίτι και τα δύο μεγαλύτερα παιδιά του που τα μεταφέρουν στα χέρια για να ψηθούν σε φούρνο του Βαρδάρη.


Το διάσημο πελατολόγιο και το άνοιγμα στην Αθήνα
Το πρώτο «επίσημο» δημιούργημά του ήταν τα θρυλικά ροδίνια. Αμυγδαλόπαστα που γέμισε με κρέμα σαντιγί, και για χάρη της το κατάστημά του, αφού έγιναν περιζήτητα σε όλη τη Θεσσαλονίκη.


Με το πέρασμα των χρόνων και έπειτα από σκληρή δουλειά ο «Αγαπητός» καταφέρνει να μεγαλώσει την γκάμα του φτιάχνοντας περισσότερα από 300 είδη γλυκών, εκ των οποίων οι τούρτες «Μαρκησία» και «Ευφροσύνη», το προφιτερόλ, τα ροδίνια και οι καριόκες παραμένουν μέχρι σήμερα περιζήτητα. Το μαγαζί της Τσιμισκή θα γνωρίσει μεγάλες δόξες και θα γίνει στέκι γνωστών προσωπικοτήτων. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη, η οικογένεια Καραμανλή, η Μαρινέλλα, ο Γιάννης Πάριος, αλλά και όλα τα μεγάλα ονόματα της εποχής θα περάσουν από το ζαχαροπλαστείο «Αγαπητός», συνήθεια απαράβατη σε κάθε επίσκεψή τους στη συμπρωτεύουσα. Ονειρο του παππού Αγαπητού είναι να επεκταθεί σύντομα και στην πρωτεύουσα, αφού ήδη έχει αποκτήσει πολλούς Αθηναίους πελάτες. Η επιθυμία του θα γίνει πραγματικότητα το 2000, οπότε και εγκαινιάζεται το πρώτο αθηναϊκό ζαχαροπλαστείο στο Σύνταγμα.


Ο ιδρυτής της επιχείρησης θα αποκτήσει δύο γιους και δύο κόρες. Ολοι τους θα εργαστούν στην επιχείρηση διατηρώντας αναλλοίωτο το ύφος και την παράδοση. Την Πρωτοχρονιά του 2002 ο Αγαπητός Βαλογιώργης θα φύγει από τη ζωή σε ηλικία 97 ετών, ενώ θα δουλεύει μέχρι και την παραμονή Χριστουγέννων, ικανοποιημένος που κατάφερε να στήσει ένα ζαχαροπλαστείο-σημείο αναφοράς στη Θεσσαλονίκη. Από τότε τα ηνία κρατούν τα τρία εγγόνια, οι Θεόδωρος, Αγαπητός και Αλέξης, που ποτέ δεν θα κατεβάσουν την κορνίζα με τη μορφή του παππού πίσω από το ταμείο. Ο συνονόματος Αγαπητός θα μπει στην επιχείρηση σε ηλικία μόλις 6 χρονών, με κύριο καθήκον να κάνει «μασουράκια» τα κέρματα. Θα σπουδάσει στο Λονδίνο Hotel and Catering Management και με το τέλος των σπουδών του θα επιστρέψει αμέσως στην οικογενειακή επιχείρηση σε επιτελική θέση, καταφέρνοντας να την εισαγάγει στον χώρο του catering.


Οι τρεις κληρονόμοι θα δημιουργήσουν αλυσίδα 11 καταστημάτων και μία γκάμα 500 προϊόντων. Θα στραφούν επίσης και στην ανάπτυξη του «Αγαπητού» μέσω franchising. Τα επιχειρηματικά ανοίγματα όμως θα τους αφήσουν ξεκρέμαστους όταν η κρίση στην αγορά, αλλά και ο ανταγωνισμός θα φέρουν τα πρώτα χτυπήματα, τα οποία, όπως αποδείχτηκε σήμερα, ήταν αλλεπάλληλα και ανελέητα. Τόσο που τελικά το οχυρό «Αγαπητός» παραδόθηκε στην οικονομική κρίση.


Τα εγγόνια Αγαπητός (αριστερά) και Αλέξανδρος Βαλογιώργης (επάνω) θα πάρουν τα ηνία της επιχείρησης το 2002 και θα τη γιγαντώσουν. Θα δημιουργήσουν αλυσίδα 11 καταστημάτων, θα αναπτύξουν το franchising, θα εισέλθουν στον χώρο του catering, ενώ η γκάμα των προϊόντων «Αγαπητός» θα φτάσει τα 300 προϊόντα


Το φινάλε
Τα προβλήματα για την Αγαπητός Γαστρονομία Α.Ε. ξεκίνησαν τα τρία τελευταία χρόνια, στην απαρχή της οικονομικής κρίσης, με αποτέλεσμα να οφείλει δεδουλευμένα στους εργαζομένους και να αυξάνονται τα υπέρογκα χρέη προς τους προμηθευτές.


Ετσι, πριν από μερικές μέρες, κατατέθηκε στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης αίτηση προσωρινής πτώχευσης και εφαρμογής σχεδίου ανασυγκρότησης. Οπως αναφέρεται στην αίτηση της εταιρείας, τα τελευταία τέσσερα χρόνια τα έσοδά της μειώθηκαν κατά 47%. Συγκεκριμένα, το 2008 είχε τζίρο 6,6 εκατ. ευρώ, ενώ το 2011 ο κύκλος εργασιών της έκλεισε στα 3,4 εκατ. ευρώ. Οι συνολικές οφειλές της εταιρείας ανέρχονται στα 10,6 εκατ. ευρώ, μεταξύ αυτών 4,5 εκατ. σε τράπεζες, 1,8 εκατ. στα ασφαλιστικά ταμεία και 650.000 ευρώ στην Εφορία.

http://www.gkourou.com/2013/01/blog-post_1318.html