Πάντα έμενα άναυδος στη πρωτοποριακή σκέψη των οικονομολόγων του Υπουργείου Οικονομικών. Με μοναδική μαεστρία βρίσκουν ονομασίες νέων φόρων, ώστε να μπουν πιο βαθειά στη τσέπη των φορολογουμένων.
Η καινούρια ονομασία φόρου λέγεται Ε.Τ.Α.Κ. !!!
Μόλις έγραψα τα αρχικά αυτά στον υπολογιστή, μου βγάζει ένδειξη “λάθος λέξη” !
Ακόμη δε την έμαθε ο υπολογιστής μου.
Το Ενιαίο Τέλος Ακινήτων (ΕΤΑΚ) λοιπόν είναι ένας καινούριος φόρος. Όπου κάθε επιχείρηση που κατέχει ακίνητο θα πληρώνει 0,1% επί της αντικειμενικής αξίας του. Για τα γήπεδα χωράφια ή άλλες εκτάσεις, καταβάλεις 0,6% Ετησίως. Μάλιστα πρόβλεψαν και κάτι ακόμη. Για να μη πληρώσουν κάποιοι “ψίχουλα φόρων”, έβαλαν ως όριο ελάχιστης καταβολής το 1 ευρώ ανά τ.μ.
Αυτά στο ξεκίνημα του φόρου. Δε ξέρουμε στη πορεία, μετά από 2 ή 3 χρόνια δηλαδή, σε ποιες τιμές θα διαμορφωθεί αυτός ο φόρος.
Ακίνητα που χρησιμοποιούνται για την άσκηση της παραγωγικής δραστηριότητας μιας επιχείρησης μπαίνουν στο στόχαστρο της εφορίας. Και φυσικά ο φόρος δε σταματά στα Νομικά Πρόσωπα. Από εκεί ξεκίνησε. Επεκτείνεται και στα φυσικά πρόσωπα που κατέχουν περιουσιακά στοιχεία. Δηλ στους επαγγελματίες που έχουν ένα ιδιόκτητο ακίνητο. Και δε θα σταματήσει εκεί το χαράτσι. Περνάει σε κάθε ακίνητο που βρίσκεται στην Ελληνική Επικράτεια.
Φορολογικές εξυπνάδες. Πιέζουμε αρχικά τις επιχειρήσεις, στη συνέχεια τους ιδιώτες. Μη τους πάρουμε όλους μαζί αμπάριζα και ξεσηκωθούν ! Και ο φόρος ξεκινάει χαμηλά. Του χρόνου βλέπουμε που θα πάει.
Αντιδρούν οι ξενοδόχοι για την επιβολή του ΕΤΑΚ, καταφεύγουν στη δικαιοσύνη.
Αντιδράσεις και από την ΕΣΕΕ για τους επαγγελματίες. Το “Όχι” είναι ηχηρό από το υπουργείο οικονομικών για εξαιρέσεις. Ο νόμος είναι ήδη ψηφισμένος. Και η πρώτη δόση (από τις τρεις) πρέπει να καταβληθεί μέχρι αύριο Παρασκευή.
Το επιτελείο του Υπουργείου εκτιμά, πως χτύπησε μια τεράστια φλέβα χρυσού.
Σε μια εποχή όπου δεν υπάρχει καμιά συρρίκνωση της κρατικής σπατάλης. Όπου μοιράζονται απλόχερα θέσεις εξουσίας με υψηλότατα αμειβόμενους κρατικούς λειτουργούς και μια κουστωδία υπαλλήλων να τους πλαισιώνει, για να παράξουν ένα μηδαμινό έως μηδενικό έργο. Σε μια εποχή όπου απλόχερα και άνετα αγοράζονται πολυτελή τζιπ και μεγάλου κυβισμού πανάκριβα αυτοκίνητα για τις μετακινήσεις των αρχόντων, το κράτος στίβει κυριολεκτικά τον κάθε ιδιοκτήτη ακινήτου. Που το αγόρασε με χρήματα που φορολογήθηκαν. Που πλήρωσε ό,τι έπρεπε να πληρώσει, όταν το απόκτησε.
Σε μια εποχή που κατρακυλάνε τα δημόσια έσοδα, περιμένουν τον ΕΤΑΚ να τους σώσει. Με το πρόσχημα ότι χτυπάνε τις μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και την Αγιορείτικη (τεράστια σε ακίνητα) περιουσία, βάζουν σε τροχιά πληρωμής εκατομμύρια φορολογούμενους. Εξισώνουν τον μικρό επαγγελματία, ιδιοκτήτη του καταστήματος του, με τις 199 μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες 5 αστέρων της Ελληνικής Επικράτειας.
Είπαμε… Φορολογικές εξυπνάδες.
Καλημέρα σας
Τετάρτη 25 Ιουνίου 2008
Τετάρτη 18 Ιουνίου 2008
Όταν οι λύση είναι μπροστά σου…
Να λοιπόν που έπρεπε να περάσουν άλλοι 18 μήνες, με τους όψιμους νεόκοπους συγκοινωνιολόγους, στο Δήμο Καβάλας, ώστε να κατανοήσουν πως το κυκλοφοριακό στο κέντρο της πόλης δε λύνεται με “άδειασμα” (sic) των ΙΧ αυτοκινήτων, από το κέντρο. Να κατανοήσουν το αυτονόητο. Ότι το ΙΧ είναι μέσο εξυπηρέτησης του πολίτη. Που πρέπει να τον διευκολύνουμε να κινηθεί με αυτό και όχι να απαλλαγεί από αυτό. Δυο επαγγελματικές ομάδες θέλουν να διώξουν τα ΙΧ από το κέντρο. Μόνο δυο βλάπτονται από την ύπαρξή ΙΧ στο κέντρο. ΚΤΕΛ και ΤΑΞΙ. Και θέλουμε να υλοποιήσουμε τις προτάσεις τους! Μα αυτοί έχουν κάθε λόγο να μη θέλουν την ύπαρξη ΙΧ. Οι υπόλοιποι; Οι 10.000 οδηγοί που τα χρησιμοποιούν, ρωτήθηκαν;
Το έργο “πάρκινγκ Ροδόπη “ τα τελευταία 10 χρόνια ξεκινάει και σταματάει κατά το δοκούν της εκάστοτε διοίκησης. Ο χώρος στο οικόπεδο Λαζαριστών παραμένει ισόγειο πάρκινγκ. Όπως και το οικόπεδο στο κόμβο Φαλήρου (δίπλα στην Αγροτική). Δεν πρέπει να χτιστούν τσιμεντένιοι όγκοι. Θα βλάψουν το περιβάλλον, λένε! Το πόσο βλάπτει τον αέρα που αναπνέουμε η συνεχής κίνηση όσων ψάχνουν για μια θέση στάθμευσης, το πόσο επιβαρύνεται η υγεία μας, δε μετράει. Απλά δε θέλουμε άλλο μπετό! Δε τους ενοχλεί το ότι περικυκλωθήκαμε από πολυκατοικίες, τους ενοχλεί που θα δημιουργηθούν άλλοι ένας δύο, τσιμεντένιοι όγκοι για πολυώροφα γκαράζ.
Και ονειρεύονται υπόγεια γκαράζ με πράσινο πάνω τους ώστε να μην είναι ορατά! Δηλαδή στην απλή καθομιλουμένη, νέα έργα πολυδάπανα στη κατασκευή τους, που θα δέχονται λιγότερα αυτοκίνητα στα σωθικά τους.
Η γενετική και η κοινωνιολογία μας έχουν πείσει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι από τη φύση τους και ότι μερικοί είναι πιο ίσοι από άλλους εξαιτίας της εκπαίδευσης που έλαβαν και του περιβάλλοντος που μεγάλωσαν. Έτσι λοιπόν θα περιμέναμε ότι το ποσοστό των ηλιθίων σε επαγγέλματα όπως οι επιστάτες και οι καθαριστές να είναι μεγαλύτερο λόγω της ελλιπής τους εκπαίδευσης. Όμως το ποσοστό των ηλίθιων ατόμων είναι το ίδιο σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης σε όλα τα επαγγέλματα και έχουν την ίδια κατανομή και στα δυο φύλα. Η βλακεία λοιπόν, είναι ένα χωρίς διάκριση προνόμιο, οποιασδήποτε ανθρώπινης ομάδας.
Περιμέναμε λύσεις εύκολες. Λύσεις απλές. Βρίσκουμε λύσεις πολύπλοκες και ανεφάρμοστες. Που το μόνο πλεονέκτημά τους είναι η αισθητική τους. Αυτή μας μάρανε. Η κακή αισθητική ενός ή δύο πολυώροφων γκαράζ που θα ανακουφίσουν το κέντρο της πόλης από τα παρκαρισμένα στους δρόμους αυτοκίνητα. Ας τα χτίσουν και ας τα κάνουν όμορφα εξωτερικά. Εκεί είναι το πρόβλημα;
Το ότι θα αδειάσουν οι δρόμοι και θα αποδοθούν στη ταχύτερη κυκλοφορία των αυτοκινήτων δε μετράει. Οι δρόμοι είναι πολύ ακριβοί για να χρησιμοποιούνται ως χώροι στάθμευσης. Οι δρόμοι υπάρχουν, για τη κυκλοφορία των αυτοκινήτων. Έναν πρωτοετή συγκοινωνιολόγο, αν ρωτήσεις, αυτό θα σου πει.
Αν κάποιοι ενδιαφέρονται, για τη ποιότητα της ζωής μας, ας αναβαθμίσουν το περιαστικό δάσος που κυκλώνει τη πόλη μας. Ένας χώρος πράσινου ανεκμετάλλευτος. Που μόνο στα χαρτιά του Δασαρχείου είναι “δάσος” Ας αναβαθμίσουν αυτό τον σκουπιδότοπο σε χώρο αναψυχής. Είναι τεράστια η έκτασή του. Ας ξεκινήσουν σταδιακά να τον καθαρίζουν. Να τον φυτεύουν. Να τον αξιοποιούν για το καλό των κατοίκων αυτής της πόλης. Και τα καμένα του 85 μόνα τους ξαναφύτρωσαν. Αν περίμεναν από μας….. ακόμη καμένα θα ήταν!
Καλημέρα σας
Το έργο “πάρκινγκ Ροδόπη “ τα τελευταία 10 χρόνια ξεκινάει και σταματάει κατά το δοκούν της εκάστοτε διοίκησης. Ο χώρος στο οικόπεδο Λαζαριστών παραμένει ισόγειο πάρκινγκ. Όπως και το οικόπεδο στο κόμβο Φαλήρου (δίπλα στην Αγροτική). Δεν πρέπει να χτιστούν τσιμεντένιοι όγκοι. Θα βλάψουν το περιβάλλον, λένε! Το πόσο βλάπτει τον αέρα που αναπνέουμε η συνεχής κίνηση όσων ψάχνουν για μια θέση στάθμευσης, το πόσο επιβαρύνεται η υγεία μας, δε μετράει. Απλά δε θέλουμε άλλο μπετό! Δε τους ενοχλεί το ότι περικυκλωθήκαμε από πολυκατοικίες, τους ενοχλεί που θα δημιουργηθούν άλλοι ένας δύο, τσιμεντένιοι όγκοι για πολυώροφα γκαράζ.
Και ονειρεύονται υπόγεια γκαράζ με πράσινο πάνω τους ώστε να μην είναι ορατά! Δηλαδή στην απλή καθομιλουμένη, νέα έργα πολυδάπανα στη κατασκευή τους, που θα δέχονται λιγότερα αυτοκίνητα στα σωθικά τους.
Η γενετική και η κοινωνιολογία μας έχουν πείσει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι από τη φύση τους και ότι μερικοί είναι πιο ίσοι από άλλους εξαιτίας της εκπαίδευσης που έλαβαν και του περιβάλλοντος που μεγάλωσαν. Έτσι λοιπόν θα περιμέναμε ότι το ποσοστό των ηλιθίων σε επαγγέλματα όπως οι επιστάτες και οι καθαριστές να είναι μεγαλύτερο λόγω της ελλιπής τους εκπαίδευσης. Όμως το ποσοστό των ηλίθιων ατόμων είναι το ίδιο σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης σε όλα τα επαγγέλματα και έχουν την ίδια κατανομή και στα δυο φύλα. Η βλακεία λοιπόν, είναι ένα χωρίς διάκριση προνόμιο, οποιασδήποτε ανθρώπινης ομάδας.
Περιμέναμε λύσεις εύκολες. Λύσεις απλές. Βρίσκουμε λύσεις πολύπλοκες και ανεφάρμοστες. Που το μόνο πλεονέκτημά τους είναι η αισθητική τους. Αυτή μας μάρανε. Η κακή αισθητική ενός ή δύο πολυώροφων γκαράζ που θα ανακουφίσουν το κέντρο της πόλης από τα παρκαρισμένα στους δρόμους αυτοκίνητα. Ας τα χτίσουν και ας τα κάνουν όμορφα εξωτερικά. Εκεί είναι το πρόβλημα;
Το ότι θα αδειάσουν οι δρόμοι και θα αποδοθούν στη ταχύτερη κυκλοφορία των αυτοκινήτων δε μετράει. Οι δρόμοι είναι πολύ ακριβοί για να χρησιμοποιούνται ως χώροι στάθμευσης. Οι δρόμοι υπάρχουν, για τη κυκλοφορία των αυτοκινήτων. Έναν πρωτοετή συγκοινωνιολόγο, αν ρωτήσεις, αυτό θα σου πει.
Αν κάποιοι ενδιαφέρονται, για τη ποιότητα της ζωής μας, ας αναβαθμίσουν το περιαστικό δάσος που κυκλώνει τη πόλη μας. Ένας χώρος πράσινου ανεκμετάλλευτος. Που μόνο στα χαρτιά του Δασαρχείου είναι “δάσος” Ας αναβαθμίσουν αυτό τον σκουπιδότοπο σε χώρο αναψυχής. Είναι τεράστια η έκτασή του. Ας ξεκινήσουν σταδιακά να τον καθαρίζουν. Να τον φυτεύουν. Να τον αξιοποιούν για το καλό των κατοίκων αυτής της πόλης. Και τα καμένα του 85 μόνα τους ξαναφύτρωσαν. Αν περίμεναν από μας….. ακόμη καμένα θα ήταν!
Καλημέρα σας
Τετάρτη 11 Ιουνίου 2008
Μια μικρή ιστορία.
Πριν 15 χρόνια, ένας φίλος με επαγγελματικό δίπλωμα, έπρεπε να το ανανεώσει λόγω λήξης της 5ετίας του. Έτσι πρόβλεψε ο νομοθέτης. Κάθε 5 χρόνια ο έχων επαγγελματικό δίπλωμα πρέπει να εξετάζεται ιατρικά, για το, αν είναι σε θέση, να συνεχίσει να κάθεται στο τιμόνι. Οι εξετάσεις αφορούν ένα παθολόγο και ένα οφθαλμίατρο.
Πήγε στη τράπεζα, πλήρωσε τα παράβολα ιατρών και στη συνέχεια ξεκίνησε για τις επισκέψεις. Όταν έφτασε στο παθολόγο, μπήκε στο γραφείο του, ο γιατρός τον ρώτησε… “Είσαι γερός; Δυνατός;” Ο οδηγός απάντησε “Μια χαρά είμαι γιατρέ” Ο γιατρός πήρε στα χέρια του το παράβολο, σφράγισε το χαρτί και ο “…κατάγερος οδηγός” έφυγε!
Πήγε στον οφθαλμίατρο. Εκεί έτυχε να ψιλογνωρίζονται και τον ρώτησε “πότε θα βρεθούν σε ένα μπαρ να τα πούνε” και απλώνοντας τα χέρια, έπιασε το παράβολο, σφράγισε το χαρτί του και ο φίλος μας έφυγε χαρούμενος για τη Δ/ση Συγκοινωνιών.
Και καμιά ασθένεια δεν είχε, όμως και έβλεπε μια χαρά! Άψογα!
Όλοι έκαναν το χρέος τους. Ο νομοθέτης αφού είχε τις υπογραφές και τη σιγουριά των γιατρών, η Δ/ση Συγκοινωνιών αφού έφτασαν τα χαρτιά που προβλέπει ο νόμος, ο οδηγός αφού πλέον οδηγούσε με ασφάλεια και φυσικά ο τροχονόμος ήταν βέβαιος πως ο οδηγός δεν ήταν παραβάτης με ληγμένο δίπλωμα.
Όλοι χαρούμενοι. Όλοι νόμιμοι.
Πέρασαν τα χρόνια και όταν έφτασε η πενταετία, το δίπλωμα έληξε πάλι. Ήξερε πλέον τι θα κάνει. Πήγε είδε ποιοι είναι οι εγκεκριμένοι γιατροί στη Δ/ση Συγκοινωνιών και αφού πλήρωσε πάλι παράβολα, μετά πήρε τηλέφωνο, να κλείσει ένα ραντεβού. Τώρα πια τα πράγματα έγιναν πιο απλά!
Η γραμματέας του γιατρού του είπε: “Ελάτε κύριε. Δε χρειάζεται ραντεβού” Χάρηκε ο άνθρωπος που τόσο γρήγορα θα τελείωνε. Μπήκε στο ιατρείο, εκεί η κοπέλα τον υποδέχθηκε με ένα χαμόγελο, άπλωσε το χέρι, πήρε τα χαρτιά με το παράβολο πληρωμής, πάτησε μια σφραγίδα με το όνομα του εργοδότη της, μετά το υπόγραψε και του το έδωσε το ίδιο χαμογελαστά! Ρώτησε ο φίλος “που είναι ο γιατρός” και η απάντηση αποστομωτική “ο γιατρός δουλεύει μόνο τα απογεύματα. Εσείς τελειώσατε. Το χαρτί είναι έτοιμο.”
Στον οφθαλμίατρο, ο κύριος στο προθάλαμο, μόλις είδε τα χαρτιά στα χέρια του φίλου, αντί καλημέρας αναφώνησε “α… για δίπλωμα είναι; Φέρτα”, πήρε το παράβολο, σφράγισε το χαρτί με τη σφραγίδα του γιατρού, έβαλε την υπογραφή του γιατρού και πάλι όλα σωστά!
Για άλλα πέντε χρόνια μπορούσε να οδηγεί! Με τη βούλα των γιατρών!
Έχουμε μια καταπληκτική ιδιότητα ως λαός. Απλουστεύουμε τα πάντα με μοναδική ευκολία. Ασχέτως βαρύτητας. Ασχέτως σοβαρότητας. Και ενώ το γνωρίζουν όλοι, συνεχίζουν να το ανέχονται.
Ο φίλος μου επαγγελματίας οδηγός, σήμερα το πρωί με συνάντησε στο δρόμο. Με ενημέρωσε ότι έληξε πάλι το δίπλωμά του. Του έδωσα να διαβάσει ένα (χθεσινό) σχόλιο στο “Χρήμα” για το πώς γίνεται να οδηγούν άνθρωποι μεγάλης ηλικίας χωρίς να ελέγχονται από τους γιατρούς. Χαμογέλασε και με ρώτησε. “Δίκιο έχει! Μα που ζει αυτός που το έγραψε; Δε ξέρει πως εξετάζονται οι οδηγοί;”
Καλημέρα σας
Πήγε στη τράπεζα, πλήρωσε τα παράβολα ιατρών και στη συνέχεια ξεκίνησε για τις επισκέψεις. Όταν έφτασε στο παθολόγο, μπήκε στο γραφείο του, ο γιατρός τον ρώτησε… “Είσαι γερός; Δυνατός;” Ο οδηγός απάντησε “Μια χαρά είμαι γιατρέ” Ο γιατρός πήρε στα χέρια του το παράβολο, σφράγισε το χαρτί και ο “…κατάγερος οδηγός” έφυγε!
Πήγε στον οφθαλμίατρο. Εκεί έτυχε να ψιλογνωρίζονται και τον ρώτησε “πότε θα βρεθούν σε ένα μπαρ να τα πούνε” και απλώνοντας τα χέρια, έπιασε το παράβολο, σφράγισε το χαρτί του και ο φίλος μας έφυγε χαρούμενος για τη Δ/ση Συγκοινωνιών.
Και καμιά ασθένεια δεν είχε, όμως και έβλεπε μια χαρά! Άψογα!
Όλοι έκαναν το χρέος τους. Ο νομοθέτης αφού είχε τις υπογραφές και τη σιγουριά των γιατρών, η Δ/ση Συγκοινωνιών αφού έφτασαν τα χαρτιά που προβλέπει ο νόμος, ο οδηγός αφού πλέον οδηγούσε με ασφάλεια και φυσικά ο τροχονόμος ήταν βέβαιος πως ο οδηγός δεν ήταν παραβάτης με ληγμένο δίπλωμα.
Όλοι χαρούμενοι. Όλοι νόμιμοι.
Πέρασαν τα χρόνια και όταν έφτασε η πενταετία, το δίπλωμα έληξε πάλι. Ήξερε πλέον τι θα κάνει. Πήγε είδε ποιοι είναι οι εγκεκριμένοι γιατροί στη Δ/ση Συγκοινωνιών και αφού πλήρωσε πάλι παράβολα, μετά πήρε τηλέφωνο, να κλείσει ένα ραντεβού. Τώρα πια τα πράγματα έγιναν πιο απλά!
Η γραμματέας του γιατρού του είπε: “Ελάτε κύριε. Δε χρειάζεται ραντεβού” Χάρηκε ο άνθρωπος που τόσο γρήγορα θα τελείωνε. Μπήκε στο ιατρείο, εκεί η κοπέλα τον υποδέχθηκε με ένα χαμόγελο, άπλωσε το χέρι, πήρε τα χαρτιά με το παράβολο πληρωμής, πάτησε μια σφραγίδα με το όνομα του εργοδότη της, μετά το υπόγραψε και του το έδωσε το ίδιο χαμογελαστά! Ρώτησε ο φίλος “που είναι ο γιατρός” και η απάντηση αποστομωτική “ο γιατρός δουλεύει μόνο τα απογεύματα. Εσείς τελειώσατε. Το χαρτί είναι έτοιμο.”
Στον οφθαλμίατρο, ο κύριος στο προθάλαμο, μόλις είδε τα χαρτιά στα χέρια του φίλου, αντί καλημέρας αναφώνησε “α… για δίπλωμα είναι; Φέρτα”, πήρε το παράβολο, σφράγισε το χαρτί με τη σφραγίδα του γιατρού, έβαλε την υπογραφή του γιατρού και πάλι όλα σωστά!
Για άλλα πέντε χρόνια μπορούσε να οδηγεί! Με τη βούλα των γιατρών!
Έχουμε μια καταπληκτική ιδιότητα ως λαός. Απλουστεύουμε τα πάντα με μοναδική ευκολία. Ασχέτως βαρύτητας. Ασχέτως σοβαρότητας. Και ενώ το γνωρίζουν όλοι, συνεχίζουν να το ανέχονται.
Ο φίλος μου επαγγελματίας οδηγός, σήμερα το πρωί με συνάντησε στο δρόμο. Με ενημέρωσε ότι έληξε πάλι το δίπλωμά του. Του έδωσα να διαβάσει ένα (χθεσινό) σχόλιο στο “Χρήμα” για το πώς γίνεται να οδηγούν άνθρωποι μεγάλης ηλικίας χωρίς να ελέγχονται από τους γιατρούς. Χαμογέλασε και με ρώτησε. “Δίκιο έχει! Μα που ζει αυτός που το έγραψε; Δε ξέρει πως εξετάζονται οι οδηγοί;”
Καλημέρα σας
Τετάρτη 4 Ιουνίου 2008
Έτσι κάνουν οι “μορφωμένοι”;
Δεν θα γιορτάσουμε τη “Ναυτική Εβδομάδα” στη Καβάλα.
Θύμωσε ο Δήμαρχος και δεν συγχρηματοδοτεί με τη Νομαρχία τις εκδηλώσεις.
Όμως ούτε και το ΥΕΝ βάζει χρήματα. Άρα δεν έχει πανηγύρια φέτος το καλοκαίρι.
Δεν θα συγχρηματοδοτήσει το “Cosmopolis” η Νομαρχία. Είναι πολύ εκνευρισμένος ο Νομάρχης με τον Δήμαρχο που διοργανώνει τις εκδηλώσεις.
Το κολυμβητήριο κτίστηκε με πολύ κόπο. Με άλλα ποσά ξεκίνησε το έργο και με άλλα (πολύ μεγαλύτερα) κατέληξε να το πληρώσουμε τελικά.
Όμως κτίστηκε! Έγινε! Και το κλειδώσαμε!
Είναι θυμωμένος ο υπουργός με τον Δήμαρχο γιατί δεν δίνει τα χρήματα. Και ο Δήμαρχος με τον υπουργό γιατί δεν τα βάζει εκείνος.
Ένα εκατομμύριο εξακόσιες χιλιάδες ευρώ ξόδεψε η Νομαρχία για δημόσιες σχέσεις!
Εκατό πενήντα χιλιάδες ευρώ θα κοστίσει ετήσια, η εφημερίδα που θα βγάλει ο Δήμαρχος!
Ο Νομάρχης έχει μουστάκι και φοράει παντελόνια!
Ο Νομάρχης και ο Δήμαρχος μαλώνουν…
Και οι δύο είναι απόφοιτοι πανεπιστημιακών σχολών. “Μορφωμένοι άνθρωποι” που έλεγαν οι παλιοί.
Και οι δύο βρίσκονται σε νευραλγικές θέσεις για τη πόλη της Καβάλας. Θέσεις από τις οποίες μπορούν να προσφέρουν όταν συνδιαλέγονται μεταξύ τους.
Και μαλώνουν αντί να συνεργάζονται για το καλό μας. Αντί να ψάξουν αν δουν τι τους ενώνει, ψάχνουν να βρουν τι τους χωρίζει.
Δεν χάνει την ευκαιρία καθένας τους, να ρίξει λάδι στη φωτιά. Να πετάξει τα “καρφιά” του για τον απέναντι.
Δυο άνθρωποι που εκλέχθηκαν για να συνεργάζονται, επιβουλεύεται ο ένας τον άλλο.
Το μόνο που πραγματικά τους χωρίζει είναι η πολιτική τους τοποθέτηση. Είναι τόσο σημαντικό στοιχείο αυτό που δικαιολογεί τις όποιες μικρόψυχες τοποθετήσεις τους;
Μήπως ανέλαβαν να χαράξουν την κυβερνητική γραμμή στη πόλη μας; Ή μήπως αισθάνονται τόσο μεγάλες διαφορές στη σημερινή πολιτική γραμμή, απ’ ότι υπήρχε πριν;
Ο ένας είναι παλιός “στα πράγματα”. Ο άλλος νέος. Σίγουρα ο παλιός έκανε και λάθη. Σίγουρα ο καινούριος δεν έχει την απαραίτητη εμπειρία. Πρέπει τα δυο αυτά στοιχεία να τα εκμεταλλεύεται ο ένας για τον άλλο;
Πρέπει ο ένας να εκθέτει τον άλλο;
Πρέπει εμείς σαν πολίτες αυτής της πόλης να μην απολαμβάνουμε τη λειτουργία του κολυμβητηρίου; Πρέπει να μη γίνονται περισσότερες εκδηλώσεις στο “Cosmopolis” ; Να χαθεί ο εορτασμός της Ναυτικής Εβδομάδας;
Και οι δύο είναι πρόσωπα αγαπητά από τον κόσμο αυτής της πόλης. Γι’ αυτό και ψηφίστηκαν. Και μόνο αυτό το στοιχείο, δεν είναι ικανό να τους ενώσει; Να του φέρει πιο κοντά και να τα βρουν μεταξύ τους;
Μια ερώτηση μόνο έχω.
Έτσι κάνουν οι “μορφωμένοι”;
Καλημέρα σας.
Θύμωσε ο Δήμαρχος και δεν συγχρηματοδοτεί με τη Νομαρχία τις εκδηλώσεις.
Όμως ούτε και το ΥΕΝ βάζει χρήματα. Άρα δεν έχει πανηγύρια φέτος το καλοκαίρι.
Δεν θα συγχρηματοδοτήσει το “Cosmopolis” η Νομαρχία. Είναι πολύ εκνευρισμένος ο Νομάρχης με τον Δήμαρχο που διοργανώνει τις εκδηλώσεις.
Το κολυμβητήριο κτίστηκε με πολύ κόπο. Με άλλα ποσά ξεκίνησε το έργο και με άλλα (πολύ μεγαλύτερα) κατέληξε να το πληρώσουμε τελικά.
Όμως κτίστηκε! Έγινε! Και το κλειδώσαμε!
Είναι θυμωμένος ο υπουργός με τον Δήμαρχο γιατί δεν δίνει τα χρήματα. Και ο Δήμαρχος με τον υπουργό γιατί δεν τα βάζει εκείνος.
Ένα εκατομμύριο εξακόσιες χιλιάδες ευρώ ξόδεψε η Νομαρχία για δημόσιες σχέσεις!
Εκατό πενήντα χιλιάδες ευρώ θα κοστίσει ετήσια, η εφημερίδα που θα βγάλει ο Δήμαρχος!
Ο Νομάρχης έχει μουστάκι και φοράει παντελόνια!
Ο Νομάρχης και ο Δήμαρχος μαλώνουν…
Και οι δύο είναι απόφοιτοι πανεπιστημιακών σχολών. “Μορφωμένοι άνθρωποι” που έλεγαν οι παλιοί.
Και οι δύο βρίσκονται σε νευραλγικές θέσεις για τη πόλη της Καβάλας. Θέσεις από τις οποίες μπορούν να προσφέρουν όταν συνδιαλέγονται μεταξύ τους.
Και μαλώνουν αντί να συνεργάζονται για το καλό μας. Αντί να ψάξουν αν δουν τι τους ενώνει, ψάχνουν να βρουν τι τους χωρίζει.
Δεν χάνει την ευκαιρία καθένας τους, να ρίξει λάδι στη φωτιά. Να πετάξει τα “καρφιά” του για τον απέναντι.
Δυο άνθρωποι που εκλέχθηκαν για να συνεργάζονται, επιβουλεύεται ο ένας τον άλλο.
Το μόνο που πραγματικά τους χωρίζει είναι η πολιτική τους τοποθέτηση. Είναι τόσο σημαντικό στοιχείο αυτό που δικαιολογεί τις όποιες μικρόψυχες τοποθετήσεις τους;
Μήπως ανέλαβαν να χαράξουν την κυβερνητική γραμμή στη πόλη μας; Ή μήπως αισθάνονται τόσο μεγάλες διαφορές στη σημερινή πολιτική γραμμή, απ’ ότι υπήρχε πριν;
Ο ένας είναι παλιός “στα πράγματα”. Ο άλλος νέος. Σίγουρα ο παλιός έκανε και λάθη. Σίγουρα ο καινούριος δεν έχει την απαραίτητη εμπειρία. Πρέπει τα δυο αυτά στοιχεία να τα εκμεταλλεύεται ο ένας για τον άλλο;
Πρέπει ο ένας να εκθέτει τον άλλο;
Πρέπει εμείς σαν πολίτες αυτής της πόλης να μην απολαμβάνουμε τη λειτουργία του κολυμβητηρίου; Πρέπει να μη γίνονται περισσότερες εκδηλώσεις στο “Cosmopolis” ; Να χαθεί ο εορτασμός της Ναυτικής Εβδομάδας;
Και οι δύο είναι πρόσωπα αγαπητά από τον κόσμο αυτής της πόλης. Γι’ αυτό και ψηφίστηκαν. Και μόνο αυτό το στοιχείο, δεν είναι ικανό να τους ενώσει; Να του φέρει πιο κοντά και να τα βρουν μεταξύ τους;
Μια ερώτηση μόνο έχω.
Έτσι κάνουν οι “μορφωμένοι”;
Καλημέρα σας.
Τετάρτη 28 Μαΐου 2008
Οι σκέψεις του κ. Ασημάκη...
Ετοιμάσου να τους υποδεχθείς ! Καλώς τους κι’ας άργησαν… Η ΔΕΠΑ ετοιμάζεται να δημιουργήσει τερματικό σταθμό υγροποιημένου αερίου, στα διπλανά χωράφια της ΒΦΛ. Ναι εδώ δίπλα στη πόλη της Καβάλας. Με τους ανατολικούς άνεμους να φέρνουν τα απόβλητα των αερίων μέσα στα σπίτια μας.
Αυτή η πόλη δεν έχει κανένα κάτοικο. Ούτε αρχές έχει. Υπάρχει μόνο η ΔΕΠΑ ! Αυτή αποφασίζει στα πλαίσια της ανάπτυξής της, για το που θα στήσει την επόμενη ρυπογόνα μονάδα της.
Έτσι απλά ! Και εσύ μου μιλάς για τη δημοκρατία των τοπικών κοινωνιών! Για αποφάσεις αρχόντων μετά από δημόσιο διάλογο με τους πολίτες… Χέστηκαν ! Θα ρωτήσουν εσένα αν θα στήσουν μια μονάδα υγροποιημένου αερίου, κάτω από τη μύτη σου. Δίπλα στη ΒΦΛ.
Έχουμε ένα καρκίνο που θυμιάζει νύχτα μέρα. Που, ποτέ δεν θα μάθουμε, πόσα καρκινογόνα αέρια εκλύει στην ατμόσφαιρά που αναπνέουμε. Αφού δεν υπάρχουν τα κατάλληλα μηχανήματα μέτρησης, για αυτούς τους ρύπους, πως θα το μάθουμε;
Τώρα δίπλα στον ένα θα στήσουμε και δεύτερο!
Ένα σταθμό υγροποιημένου φυσικού αερίου (CNG). Είναι το καύσιμο που χρησιμοποιούν ήδη τα μεγάλα φορτηγά στην Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία κλπ.
Η ΔΕΠΑ βρίσκεται ήδη σε προχωρημένες συζητήσεις με διεθνείς ενεργειακές εταιρείες, προμηθευτές LNG και όχι μόνον, από την Αίγυπτο, το Κατάρ, την Αλγερία κ.λπ. για τον νέο τερματικό σταθμό, που θα γίνει ως joint venture.
Ο νέος σταθμός LNG θα εγκατασταθεί στον ιδιόκτητο χώρο της ΒΦΛ στην Καβάλα. Τον νέο τερματικό, το δεύτερο μετά τη Ρεβυθούσα, που θα συμβάλει αποτελεσματικά στην εξασφάλιση της ομαλής τροφοδοσίας της αγοράς με φυσικό αέριο, όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Ήδη για την Ελλάδα προγραμματίζει η ΔΕΠΑ τη δημιουργία και πρατηρίων LNG.
Χωρίς να γνωρίζουμε ποια θα είναι η τύχη μας σε περίπτωση μιας καταστροφής από ανθρώπινο παράγοντα. Σε περίπτωση ανθρώπινου λάθους. Σε περίπτωση πολεμικής εμπλοκής. Κανείς δε θα σου μιλήσει γι’αυτά. Ούτε για τη θαλάσσια ρύπανση θα σου μιλήσουν. Θα σου πουν μόνο για το πόσες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν!
Ένας σταθμός αποθήκευσης, του υγροποιημένου φυσικού αέριου, που θα μεταφορτώνεται σε φορτηγά βυτία, για να διοχετευθεί στα πρατήρια της ΔΕΠΑ στη Β. Ελλάδα. Με τα τάνκερ να καταφθάνουν στο εκεί λιμάνι, για να ξεφορτώσουν το LNG.
Διαβάζω στη “Καθημερινή”:
Ενδιαφέρον για τις εγκαταστάσεις της BΦΛ, με στόχο την αξιοποίησή τους ως «δεξαμενή» φυσικού αερίου, είχε εκδηλώσει στο πολύ πρόσφατο παρελθόν πάντως και η GAZprom. Tο όλο project έχει προσανατολισμό την ενίσχυση της διεθνούς δραστηριότητας της ΔEΠA, μετά και τη συμμετοχή της στον ελληνοϊταλικό και ελληνοτουρκικό αγωγό.
Μόνο που υπάρχει μια λεπτομέρεια. Οι πέριξ χώροι της ΒΦΛ, υπάρχουν, για τη πειραματική καλλιέργεια, όπου δοκιμάζονται τα λιπάσματά της. Όχι για να έρθουν εκεί οι νέες καρκινογόνες επεκτάσεις της.
Χαιρόμαστε που ο Πρόεδρος και Διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΠΑ κ. Ασημάκης Παπαγεωργίου σκέφτεται την ανάπτυξή της πόλης μας.
Λυπόμαστε που για μας η ανάπτυξη είναι ένας μονόδρομος προς της εξαθλίωση αυτής της πόλης.
Λυπόμαστε που κάποιος στην Αθήνα προγραμματίζει το μέλλον μας.
Δεν θα το πίστευα ποτέ, πως οι τύχες αυτής της πόλης, κρέμονται από τις σκέψεις και τα σχέδια του κ. Ασημάκη Παπαγεωργίου.
Έχω μπροστά μου την εικόνα αυτών των ωραίων ανθρώπων που έκαναν πορεία διαμαρτυρίας, ενάντια στις αποθήκες καυσίμων στη Βάσοβα. Που έδωσαν μάχη να μη στηθούν οι δεξαμενές εκεί. Και τώρα η ΒΦΛ σαν πολύφερνη νύφη ετοιμάζει τα προικιά της. Έρχεται ο καλός γαμπρός. Έρχεται η ΔΕΠΑ.
Προπομπός της ο κ. Ασημάκης Παπαγεωργίου.
Σε άγχωσα; Το ξέρω! Και εγώ αγχώθηκα όταν το έμαθα.
Καλή σου μέρα.
Αυτή η πόλη δεν έχει κανένα κάτοικο. Ούτε αρχές έχει. Υπάρχει μόνο η ΔΕΠΑ ! Αυτή αποφασίζει στα πλαίσια της ανάπτυξής της, για το που θα στήσει την επόμενη ρυπογόνα μονάδα της.
Έτσι απλά ! Και εσύ μου μιλάς για τη δημοκρατία των τοπικών κοινωνιών! Για αποφάσεις αρχόντων μετά από δημόσιο διάλογο με τους πολίτες… Χέστηκαν ! Θα ρωτήσουν εσένα αν θα στήσουν μια μονάδα υγροποιημένου αερίου, κάτω από τη μύτη σου. Δίπλα στη ΒΦΛ.
Έχουμε ένα καρκίνο που θυμιάζει νύχτα μέρα. Που, ποτέ δεν θα μάθουμε, πόσα καρκινογόνα αέρια εκλύει στην ατμόσφαιρά που αναπνέουμε. Αφού δεν υπάρχουν τα κατάλληλα μηχανήματα μέτρησης, για αυτούς τους ρύπους, πως θα το μάθουμε;
Τώρα δίπλα στον ένα θα στήσουμε και δεύτερο!
Ένα σταθμό υγροποιημένου φυσικού αερίου (CNG). Είναι το καύσιμο που χρησιμοποιούν ήδη τα μεγάλα φορτηγά στην Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία κλπ.
Η ΔΕΠΑ βρίσκεται ήδη σε προχωρημένες συζητήσεις με διεθνείς ενεργειακές εταιρείες, προμηθευτές LNG και όχι μόνον, από την Αίγυπτο, το Κατάρ, την Αλγερία κ.λπ. για τον νέο τερματικό σταθμό, που θα γίνει ως joint venture.
Ο νέος σταθμός LNG θα εγκατασταθεί στον ιδιόκτητο χώρο της ΒΦΛ στην Καβάλα. Τον νέο τερματικό, το δεύτερο μετά τη Ρεβυθούσα, που θα συμβάλει αποτελεσματικά στην εξασφάλιση της ομαλής τροφοδοσίας της αγοράς με φυσικό αέριο, όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Ήδη για την Ελλάδα προγραμματίζει η ΔΕΠΑ τη δημιουργία και πρατηρίων LNG.
Χωρίς να γνωρίζουμε ποια θα είναι η τύχη μας σε περίπτωση μιας καταστροφής από ανθρώπινο παράγοντα. Σε περίπτωση ανθρώπινου λάθους. Σε περίπτωση πολεμικής εμπλοκής. Κανείς δε θα σου μιλήσει γι’αυτά. Ούτε για τη θαλάσσια ρύπανση θα σου μιλήσουν. Θα σου πουν μόνο για το πόσες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν!
Ένας σταθμός αποθήκευσης, του υγροποιημένου φυσικού αέριου, που θα μεταφορτώνεται σε φορτηγά βυτία, για να διοχετευθεί στα πρατήρια της ΔΕΠΑ στη Β. Ελλάδα. Με τα τάνκερ να καταφθάνουν στο εκεί λιμάνι, για να ξεφορτώσουν το LNG.
Διαβάζω στη “Καθημερινή”:
Ενδιαφέρον για τις εγκαταστάσεις της BΦΛ, με στόχο την αξιοποίησή τους ως «δεξαμενή» φυσικού αερίου, είχε εκδηλώσει στο πολύ πρόσφατο παρελθόν πάντως και η GAZprom. Tο όλο project έχει προσανατολισμό την ενίσχυση της διεθνούς δραστηριότητας της ΔEΠA, μετά και τη συμμετοχή της στον ελληνοϊταλικό και ελληνοτουρκικό αγωγό.
Μόνο που υπάρχει μια λεπτομέρεια. Οι πέριξ χώροι της ΒΦΛ, υπάρχουν, για τη πειραματική καλλιέργεια, όπου δοκιμάζονται τα λιπάσματά της. Όχι για να έρθουν εκεί οι νέες καρκινογόνες επεκτάσεις της.
Χαιρόμαστε που ο Πρόεδρος και Διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΠΑ κ. Ασημάκης Παπαγεωργίου σκέφτεται την ανάπτυξή της πόλης μας.
Λυπόμαστε που για μας η ανάπτυξη είναι ένας μονόδρομος προς της εξαθλίωση αυτής της πόλης.
Λυπόμαστε που κάποιος στην Αθήνα προγραμματίζει το μέλλον μας.
Δεν θα το πίστευα ποτέ, πως οι τύχες αυτής της πόλης, κρέμονται από τις σκέψεις και τα σχέδια του κ. Ασημάκη Παπαγεωργίου.
Έχω μπροστά μου την εικόνα αυτών των ωραίων ανθρώπων που έκαναν πορεία διαμαρτυρίας, ενάντια στις αποθήκες καυσίμων στη Βάσοβα. Που έδωσαν μάχη να μη στηθούν οι δεξαμενές εκεί. Και τώρα η ΒΦΛ σαν πολύφερνη νύφη ετοιμάζει τα προικιά της. Έρχεται ο καλός γαμπρός. Έρχεται η ΔΕΠΑ.
Προπομπός της ο κ. Ασημάκης Παπαγεωργίου.
Σε άγχωσα; Το ξέρω! Και εγώ αγχώθηκα όταν το έμαθα.
Καλή σου μέρα.
Τρίτη 20 Μαΐου 2008
Είσαι κουτός, άνθρωπέ μου;
Λίγες μέρες πριν το Πάσχα, πηγαίνω να δω αν ήρθαν οι πρωινές εφημερίδες. Μπροστά μου για τον ίδιο λόγο, ένας αστυνομικός, ένστολος, σε υπηρεσία, μόλις ακούει πως “δεν ήρθαν ακόμη” μουρμουρίζει… “και πως θα την βγάλουμε μέχρι το μεσημέρι…”
Κάθε χρόνο οι σχολές που έχουν την πρωτοκαθεδρία στις προτιμήσεις των υποψήφιων φοιτητών, δεν είναι οι σχολές έρευνας, τεχνολογίας, νέων τάσεων και αναζητήσεων. Είναι οι σχολές της Αστυνομίας! Αν ήταν ελεύθερη η εισαγωγή στις σχολές αυτές, θα είχαμε γίνει μια Ελλάδα αστυνομικών.
Μονίμως οι συνδικαλιστές τους “καταγγέλλουν” ότι δεν επαρκούν όσοι υπάρχουν. Και θέλουν περισσότερους!
Στην Αστυνομική Δ/ση Καβάλας υπάρχουν 400 άτομα προσωπικό. Αν γίνουν 500 ή 600 θα υπάρχει αστυνόμευση;
Κυκλοφορείς έξω και δεν βλέπεις ένστολο. Με την έλευση της Δημοτικής Αστυνομίας, εξαφανίστηκαν και οι τροχονόμοι. Άφησαν αντικαταστάτες στο έργο τους!
Από την Καβάλα στην Αθήνα, είναι ζήτημα αν συναντήσεις ένα περιπολικό σε όλη τη διαδρομή. Το στήνουν για λίγο σε μια ευθεία δρόμου με διπλή λωρίδα, γράφουν 5-6 που θα κάνουν (ακίνδυνη) προσπέραση και τέρμα. Βγήκε το μεροκάματο!
Βρισκόμαστε στην εποχή της επαγγελματικής αποκατάστασης. Στην εποχή του βολέματος. Από τη δεκαετία του 80 με τον συνδικαλισμό και την κατάργηση της εντοπιότητας, όλα άνοιξαν διάπλατα. Φυσικά υπάρχει και ο χαλαρός έως ανύπαρκτος, έλεγχος των υφισταμένων και το γλυκό ήρθε και έδεσε.
Τους βάζουν φωτιά τα περιπολικά και δεν μπορούν να πιάσουν τους δράστες. Και περιμένεις εσύ μετά να σου βρουν τον κλέφτη της δικής σου περιουσίας. Όλη η μαγκιά τους εξαντλείται στο να γράφουν όσους δε φοράνε κράνος. Να βάλουν στη κοπελίτσα με το μηχανάκι, 400 ευρώ πρόστιμο. Ποτέ δε κατάλαβα ποιόν βλάπτει, όποιος δε φοράει κράνος. Κακό του κεφαλιού του. Όχι δικό μου…
Κτυπάνε φοιτητές στις ζαρντινιέρες και τρέχουν οι συνδικαλιστές τους στα τηλεοπτικά παράθυρα να δηλώσουν πως φταίνε οι … ζαρντινιέρες. Όμως όταν προχθές στη Θεσ/νίκη έγινε από τους “φίλαθλους”, το μαγαζί του εστιάτορα λαμπόγυαλο, αυτοί κοίταζαν από έξω καμαρωτοί!
Όταν βλέπεις να ψάχνουν εφημερίδα για να περάσει η βάρδιά τους. Όταν όλοι ψάχνουν για μια θέση στην Αστυνομία, για την αποκατάστασή τους. Όταν δεν υπάρχει έλεγχος αποδοτικότητας... Τότε μη ψάχνεις για ένστολο να σε φυλάξει. Τότε μην απορείς. Κινδυνεύεις. Κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς από την κοινωνία ως κουτός άνθρωπος. Είσαι;
Καλημέρα σας
http://tzanidisjohn.blogspot.com
Κάθε χρόνο οι σχολές που έχουν την πρωτοκαθεδρία στις προτιμήσεις των υποψήφιων φοιτητών, δεν είναι οι σχολές έρευνας, τεχνολογίας, νέων τάσεων και αναζητήσεων. Είναι οι σχολές της Αστυνομίας! Αν ήταν ελεύθερη η εισαγωγή στις σχολές αυτές, θα είχαμε γίνει μια Ελλάδα αστυνομικών.
Μονίμως οι συνδικαλιστές τους “καταγγέλλουν” ότι δεν επαρκούν όσοι υπάρχουν. Και θέλουν περισσότερους!
Κυκλοφορείς έξω και δεν βλέπεις ένστολο. Με την έλευση της Δημοτικής Αστυνομίας, εξαφανίστηκαν και οι τροχονόμοι. Άφησαν αντικαταστάτες στο έργο τους!
Από την Καβάλα στην Αθήνα, είναι ζήτημα αν συναντήσεις ένα περιπολικό σε όλη τη διαδρομή. Το στήνουν για λίγο σε μια ευθεία δρόμου με διπλή λωρίδα, γράφουν 5-6 που θα κάνουν (ακίνδυνη) προσπέραση και τέρμα. Βγήκε το μεροκάματο!
Βρισκόμαστε στην εποχή της επαγγελματικής αποκατάστασης. Στην εποχή του βολέματος. Από τη δεκαετία του 80 με τον συνδικαλισμό και την κατάργηση της εντοπιότητας, όλα άνοιξαν διάπλατα. Φυσικά υπάρχει και ο χαλαρός έως ανύπαρκτος, έλεγχος των υφισταμένων και το γλυκό ήρθε και έδεσε.
Τους βάζουν φωτιά τα περιπολικά και δεν μπορούν να πιάσουν τους δράστες. Και περιμένεις εσύ μετά να σου βρουν τον κλέφτη της δικής σου περιουσίας. Όλη η μαγκιά τους εξαντλείται στο να γράφουν όσους δε φοράνε κράνος. Να βάλουν στη κοπελίτσα με το μηχανάκι, 400 ευρώ πρόστιμο. Ποτέ δε κατάλαβα ποιόν βλάπτει, όποιος δε φοράει κράνος. Κακό του κεφαλιού του. Όχι δικό μου…
Κτυπάνε φοιτητές στις ζαρντινιέρες και τρέχουν οι συνδικαλιστές τους στα τηλεοπτικά παράθυρα να δηλώσουν πως φταίνε οι … ζαρντινιέρες. Όμως όταν προχθές στη Θεσ/νίκη έγινε από τους “φίλαθλους”, το μαγαζί του εστιάτορα λαμπόγυαλο, αυτοί κοίταζαν από έξω καμαρωτοί!
Όταν βλέπεις να ψάχνουν εφημερίδα για να περάσει η βάρδιά τους. Όταν όλοι ψάχνουν για μια θέση στην Αστυνομία, για την αποκατάστασή τους. Όταν δεν υπάρχει έλεγχος αποδοτικότητας... Τότε μη ψάχνεις για ένστολο να σε φυλάξει. Τότε μην απορείς. Κινδυνεύεις. Κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς από την κοινωνία ως κουτός άνθρωπος. Είσαι;
Καλημέρα σας
http://tzanidisjohn.blogspot.com
Τετάρτη 14 Μαΐου 2008
Τουρισμός μέσω Ιχθυόσκαλας;
Έχουμε μια μοναδικότητα στον τρόπο που σκεφτόμαστε. Παρακάμπτουμε την απλή λογική και ψάχνουμε στα προβλήματά μας, να δώσουμε λύσεις, δύσμορφες, δύσπεπτες κοινώς άπιαστα όνειρα. Μάθαμε το απλό να το κάνουμε δύσκολο.
Έχουμε μια ιχθυόσκαλα από τη δεκαετία του 70. Τα χρόνια πέρασαν, οι τεχνολογίες εξελίχθηκαν και πρέπει να μεταφερθεί. Ωραία.
Στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο που επεξεργάστηκαν στο Δήμο Καβάλας, προβλέπουν την μεταφορά της στη Ν. Καρβάλη. Σε μια περιοχή που συνδέεται με την Εγνατία οδό. Δίπλα στο αεροδρόμιο. Δίπλα στην Λαχαναγορά Καβάλας. Κοντά στα λογής μηχανουργεία που υπάρχουν στην Βιοτεχνική περιοχή και χρησιμοποιούν οι ιδιοκτήτες των σκαφών για τα μηχανολογικά τους προβλήματα.
Όμως εμείς δεν θέλουμε αυτή την εύκολη και απλή λύση. Πηγαίνουμε στα περίπλοκα. Πηγαίνουμε στα δύσκολα.
Η καινούρια πρόταση για την μεταφορά της ιχθυόσκαλας Καβάλας, είναι να πάει στη Ν. Πέραμο ! Σε ένα χώρο καθαρά τουριστικό. Σε ένα σημείο που αντί να γίνει μια τουριστική αξιοποίηση στις παλιές αποθήκες της Softex, θέλουμε να “χώσουμε” ένα τσιμεντένιο εξάμβλωμα που θα είναι μια μόνιμη πηγή ρύπανσης. Από τα δίχτυα που ξεπλένονται, μέχρι τα απόβλητα των σκαφών και τα φορτηγά ψυγεία.
Διαμαρτύρονται ήδη οι κάτοικοι της Περάμου. Θα τους ακούσει κανείς; Ξεσηκώνονται οι άνθρωποι που κατοικούν στην τουριστική αυτή περιοχή. Και εξηγούν με απλά λόγια τους λόγους που δεν θέλουν εκεί την ιχθυόσκαλα.
Θα περίμενε κανείς από τον Δήμαρχο Ελευθερών να δείξει περισσότερη ευαισθησία σε μια τουριστική περιοχή, όπως η δική του και να κάνει προτάσεις τουριστικής ανάπτυξης και όχι υποβάθμισής της. Να δημιουργήσει στο χώρο που θέλει την ιχθυόσκαλα, ένα πάρκο αναψυχής υψηλών προδιαγραφών. Ίσως και ένα σύγχρονο εμπορικό κέντρο. Να φέρει κόσμο και να δώσει ζωή σε μια νεκρή περιοχή.
Θα περίμενε κανείς από τον Νομάρχη να προτείνει συνεργασία με τον Δήμο Καβάλας για να βοηθήσει στην υλοποίηση του σχεδιασμού μεταφοράς της Ιχθυόσκαλας στη Ν. Καρβάλη. Άλλωστε με τα δικά μας λεφτά θα κατασκευαστεί. Οι αρμόδιοι πρέπει να συνεργάζονται. Και όχι να λειτουργούν ανταγωνιστικά. Αυτό θέλουν οι πολίτες.
12 χρόνια περιμένουμε να τελειώσει η παράκαμψη των Κρηνίδων. Ένας δρόμος μόλις 4 χιλιομέτρων. 7 χρόνια περιμέναμε να τελειώσει ο επαρχιακός δρόμος του Ζυγού. Ένας δρόμος ούτε 3 χιλιομέτρων. Για τον κάθετο άξονα Εξοχής-Δράμας-Καβάλας ούτε λέξη… Ας μην ανοίξουμε τον κατάλογο των έργων της υπομονής. Όμως ας μη προσθέσουμε ένα ακόμη τέτοιο έργο.
Μια τουριστική περιοχή όπου συνεχώς ξεχειλίζουν οι βόθροι στα πόδια των επισκεπτών, προσπαθείς να την αναβαθμίσεις. Όχι να την υποβαθμίσεις με αηδίες και ιχθυόσκαλες. Προσπαθείς να ολοκληρώσεις επιτέλους το αποχετευτικό δίκτυό σου. Να παρέχεις καθαρό πόσιμο νερό στους κατοίκους σου. Όταν τελειώσεις με αυτά, τα βασικά έργα υποδομής, τότε κάνε και όνειρα.
Καλημέρα σας.
Έχουμε μια ιχθυόσκαλα από τη δεκαετία του 70. Τα χρόνια πέρασαν, οι τεχνολογίες εξελίχθηκαν και πρέπει να μεταφερθεί. Ωραία.
Στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο που επεξεργάστηκαν στο Δήμο Καβάλας, προβλέπουν την μεταφορά της στη Ν. Καρβάλη. Σε μια περιοχή που συνδέεται με την Εγνατία οδό. Δίπλα στο αεροδρόμιο. Δίπλα στην Λαχαναγορά Καβάλας. Κοντά στα λογής μηχανουργεία που υπάρχουν στην Βιοτεχνική περιοχή και χρησιμοποιούν οι ιδιοκτήτες των σκαφών για τα μηχανολογικά τους προβλήματα.
Όμως εμείς δεν θέλουμε αυτή την εύκολη και απλή λύση. Πηγαίνουμε στα περίπλοκα. Πηγαίνουμε στα δύσκολα.
Η καινούρια πρόταση για την μεταφορά της ιχθυόσκαλας Καβάλας, είναι να πάει στη Ν. Πέραμο ! Σε ένα χώρο καθαρά τουριστικό. Σε ένα σημείο που αντί να γίνει μια τουριστική αξιοποίηση στις παλιές αποθήκες της Softex, θέλουμε να “χώσουμε” ένα τσιμεντένιο εξάμβλωμα που θα είναι μια μόνιμη πηγή ρύπανσης. Από τα δίχτυα που ξεπλένονται, μέχρι τα απόβλητα των σκαφών και τα φορτηγά ψυγεία.
Διαμαρτύρονται ήδη οι κάτοικοι της Περάμου. Θα τους ακούσει κανείς; Ξεσηκώνονται οι άνθρωποι που κατοικούν στην τουριστική αυτή περιοχή. Και εξηγούν με απλά λόγια τους λόγους που δεν θέλουν εκεί την ιχθυόσκαλα.
Θα περίμενε κανείς από τον Δήμαρχο Ελευθερών να δείξει περισσότερη ευαισθησία σε μια τουριστική περιοχή, όπως η δική του και να κάνει προτάσεις τουριστικής ανάπτυξης και όχι υποβάθμισής της. Να δημιουργήσει στο χώρο που θέλει την ιχθυόσκαλα, ένα πάρκο αναψυχής υψηλών προδιαγραφών. Ίσως και ένα σύγχρονο εμπορικό κέντρο. Να φέρει κόσμο και να δώσει ζωή σε μια νεκρή περιοχή.
Θα περίμενε κανείς από τον Νομάρχη να προτείνει συνεργασία με τον Δήμο Καβάλας για να βοηθήσει στην υλοποίηση του σχεδιασμού μεταφοράς της Ιχθυόσκαλας στη Ν. Καρβάλη. Άλλωστε με τα δικά μας λεφτά θα κατασκευαστεί. Οι αρμόδιοι πρέπει να συνεργάζονται. Και όχι να λειτουργούν ανταγωνιστικά. Αυτό θέλουν οι πολίτες.
12 χρόνια περιμένουμε να τελειώσει η παράκαμψη των Κρηνίδων. Ένας δρόμος μόλις 4 χιλιομέτρων. 7 χρόνια περιμέναμε να τελειώσει ο επαρχιακός δρόμος του Ζυγού. Ένας δρόμος ούτε 3 χιλιομέτρων. Για τον κάθετο άξονα Εξοχής-Δράμας-Καβάλας ούτε λέξη… Ας μην ανοίξουμε τον κατάλογο των έργων της υπομονής. Όμως ας μη προσθέσουμε ένα ακόμη τέτοιο έργο.
Μια τουριστική περιοχή όπου συνεχώς ξεχειλίζουν οι βόθροι στα πόδια των επισκεπτών, προσπαθείς να την αναβαθμίσεις. Όχι να την υποβαθμίσεις με αηδίες και ιχθυόσκαλες. Προσπαθείς να ολοκληρώσεις επιτέλους το αποχετευτικό δίκτυό σου. Να παρέχεις καθαρό πόσιμο νερό στους κατοίκους σου. Όταν τελειώσεις με αυτά, τα βασικά έργα υποδομής, τότε κάνε και όνειρα.
Καλημέρα σας.
Τρίτη 6 Μαΐου 2008
Υποκριτικής προστασίας το ανάγνωσμα.
Υποκριτικής προστασίας το ανάγνωσμα.
Είναι όμορφο να ζεις σε μια χώρα που σε προστατεύει. Να ζεις στο όμορφο κλουβί της προστασίας που σου παρέχει. Μια προστασία που δεν παρέχεται μόνο σε σένα επιλεκτικά αλλά σε όλους τους πολίτες. Έτσι, ακόμη και όταν θέλεις να μάθεις για κάτι που σε αφορά, για κάτι που πληρώνεις, τότε και πάλι δε μπορείς.
Κατατέθηκε, από βουλευτές, ερώτημα στον αρμόδιο υπουργό, για το ποιοί δημοσιογράφοι εργάζονται μέσα στα υπουργεία και πόσο αμείβονται. Απάντηση δε δόθηκε αφού μπήκε μπροστά η “προστασία του προσωπικού απόρρητου” ! Δηλαδή ο πολίτης πληρώνει όλους αυτούς, αλλά δεν έχει το δικαίωμα να μάθει ποιοί είναι. Να μάθει που πάνε τα λεφτά που πληρώνει.
Κάθε μέρα δημοσιεύεται σωρεία πλειστηριασμών. Πολίτες που κάποια στιγμή αδυνατούν να πληρώσουν τα δάνειά τους, οι τράπεζες βγάζουν στο σφυρί τη περιουσία τους. Και δημοσιεύουν πέρα από τον τόπο του ακίνητου και τα πλήρη στοιχεία του ιδιοκτήτη του. Τα πλήρη στοιχεία του οφειλέτη. Για να γίνει πλήρης η διαπόμπευσή του. Για να τον φέρουν στο έσχατο σημείο εξευτελισμού και απόγνωσης. Άνθρωποι που σε κάποια στιγμή της ζωής τους, έφτασαν να σηκώσουν τα χέρια ψηλά και να μη μπορούν να ξεπληρώσουν τις υπέρογκες απαιτήσεις των δανείων τους, πρέπει να διασυρθούν και δημόσια. Και δεν υπάρχει καμιά αρχή προστασίας προσωπικών δεδομένων να τους προστατεύσει. Ποτέ δεν κατάλαβα σε τι χρησιμεύει η δημοσίευση του ονόματος του οφειλέτη. Το να δημοσιεύεται η θέση του ακίνητου το καταλαβαίνω. Το να δημοσιεύεται το όνομα του ιδιοκτήτη που το χάνει… Γιατί;
Ακόμη και μια μικρή Ανώνυμη Εταιρία με 4-5 μετόχους είναι υποχρεωμένη να δημοσιεύει τον ετήσιο ισολογισμό της. Ώστε να υπάρχει διαφάνεια. Σωστό. !
Τον ετήσιο ισολογισμό της Νομαρχίας τον είδαμε πουθενά δημοσιευμένο; Μήπως κάποιας Δημαρχίας; Υπάρχουν. Όμως είναι στα οικονομικά τους ντουλάπια καλά φυλαγμένοι. Ο πολίτης, δεν πρέπει να μαθαίνει που πάνε τα χρήματα που πλήρωσε για να λειτουργήσουν αυτές οι υπηρεσίες;
Κάθε δημόσιο έργο που γίνεται, κάθε αγορά κινητού που πραγματοποιείται, από έναν Δήμο ή Νομαρχία, ελέγχεται ως προς τη τιμή και τα παραστατικά. Σωστό.
Όμως… Έλεγχος σκοπιμότητας του έργου ή της αγοράς γίνεται; Έλεγχος για το αν πραγματικά χρειαζόταν να γίνει, πραγματοποιήθηκε ποτέ;. Πεταμένα λεφτά πίσω από μωροφιλόδοξες απαιτήσεις και γούστα εφήμερων ηγετίσκων. Με ξένα κόλλυβα κάνουν μνημόσυνο. Με τα έτοιμα λεφτά των φορολογουμένων δημιουργούν τη δική τους νομενκλατούρα, ντυμένη με την κακόγουστη χλιδή τους. Και εσύ που πληρώνεις τους φόρους δεν μπορείς να μάθεις που πάνε τα λεφτά σου.
Και όταν σου βγάλουν σε πλειστηριασμό το ακίνητό σου, θα γνωρίσεις τη “διασημότητα” της διαπόμπευσης.
Υποκριτικής προστασίας το ανάγνωσμα!
Η Δημοκρατία, για να λειτουργήσει σωστά, απαιτεί απόλυτη διαφάνεια για όλους και για όλα! Ακόμη και γι' αυτά που μάθαμε να θεωρούμε απολύτως προσωπικά, γιατί και αυτά αποτελούν μέρος που συνθέτει την όλη προσωπικότητα του πολίτη και διαμορφώνει την κοινωνική και πολιτική αγωγή του.
Καλημέρα σας.
Είναι όμορφο να ζεις σε μια χώρα που σε προστατεύει. Να ζεις στο όμορφο κλουβί της προστασίας που σου παρέχει. Μια προστασία που δεν παρέχεται μόνο σε σένα επιλεκτικά αλλά σε όλους τους πολίτες. Έτσι, ακόμη και όταν θέλεις να μάθεις για κάτι που σε αφορά, για κάτι που πληρώνεις, τότε και πάλι δε μπορείς.
Κατατέθηκε, από βουλευτές, ερώτημα στον αρμόδιο υπουργό, για το ποιοί δημοσιογράφοι εργάζονται μέσα στα υπουργεία και πόσο αμείβονται. Απάντηση δε δόθηκε αφού μπήκε μπροστά η “προστασία του προσωπικού απόρρητου” ! Δηλαδή ο πολίτης πληρώνει όλους αυτούς, αλλά δεν έχει το δικαίωμα να μάθει ποιοί είναι. Να μάθει που πάνε τα λεφτά που πληρώνει.
Κάθε μέρα δημοσιεύεται σωρεία πλειστηριασμών. Πολίτες που κάποια στιγμή αδυνατούν να πληρώσουν τα δάνειά τους, οι τράπεζες βγάζουν στο σφυρί τη περιουσία τους. Και δημοσιεύουν πέρα από τον τόπο του ακίνητου και τα πλήρη στοιχεία του ιδιοκτήτη του. Τα πλήρη στοιχεία του οφειλέτη. Για να γίνει πλήρης η διαπόμπευσή του. Για να τον φέρουν στο έσχατο σημείο εξευτελισμού και απόγνωσης. Άνθρωποι που σε κάποια στιγμή της ζωής τους, έφτασαν να σηκώσουν τα χέρια ψηλά και να μη μπορούν να ξεπληρώσουν τις υπέρογκες απαιτήσεις των δανείων τους, πρέπει να διασυρθούν και δημόσια. Και δεν υπάρχει καμιά αρχή προστασίας προσωπικών δεδομένων να τους προστατεύσει. Ποτέ δεν κατάλαβα σε τι χρησιμεύει η δημοσίευση του ονόματος του οφειλέτη. Το να δημοσιεύεται η θέση του ακίνητου το καταλαβαίνω. Το να δημοσιεύεται το όνομα του ιδιοκτήτη που το χάνει… Γιατί;
Ακόμη και μια μικρή Ανώνυμη Εταιρία με 4-5 μετόχους είναι υποχρεωμένη να δημοσιεύει τον ετήσιο ισολογισμό της. Ώστε να υπάρχει διαφάνεια. Σωστό. !
Τον ετήσιο ισολογισμό της Νομαρχίας τον είδαμε πουθενά δημοσιευμένο; Μήπως κάποιας Δημαρχίας; Υπάρχουν. Όμως είναι στα οικονομικά τους ντουλάπια καλά φυλαγμένοι. Ο πολίτης, δεν πρέπει να μαθαίνει που πάνε τα χρήματα που πλήρωσε για να λειτουργήσουν αυτές οι υπηρεσίες;
Κάθε δημόσιο έργο που γίνεται, κάθε αγορά κινητού που πραγματοποιείται, από έναν Δήμο ή Νομαρχία, ελέγχεται ως προς τη τιμή και τα παραστατικά. Σωστό.
Όμως… Έλεγχος σκοπιμότητας του έργου ή της αγοράς γίνεται; Έλεγχος για το αν πραγματικά χρειαζόταν να γίνει, πραγματοποιήθηκε ποτέ;. Πεταμένα λεφτά πίσω από μωροφιλόδοξες απαιτήσεις και γούστα εφήμερων ηγετίσκων. Με ξένα κόλλυβα κάνουν μνημόσυνο. Με τα έτοιμα λεφτά των φορολογουμένων δημιουργούν τη δική τους νομενκλατούρα, ντυμένη με την κακόγουστη χλιδή τους. Και εσύ που πληρώνεις τους φόρους δεν μπορείς να μάθεις που πάνε τα λεφτά σου.
Και όταν σου βγάλουν σε πλειστηριασμό το ακίνητό σου, θα γνωρίσεις τη “διασημότητα” της διαπόμπευσης.
Υποκριτικής προστασίας το ανάγνωσμα!
Η Δημοκρατία, για να λειτουργήσει σωστά, απαιτεί απόλυτη διαφάνεια για όλους και για όλα! Ακόμη και γι' αυτά που μάθαμε να θεωρούμε απολύτως προσωπικά, γιατί και αυτά αποτελούν μέρος που συνθέτει την όλη προσωπικότητα του πολίτη και διαμορφώνει την κοινωνική και πολιτική αγωγή του.
Καλημέρα σας.
Τρίτη 29 Απριλίου 2008
Τα φετίχ του Πάσχα
Δεν αισθάνομαι ότι έφτασε το Πάσχα αν δεν ακούσω τον «αρμόδιο υπουργό» να δηλώνει καμαρωτός ότι… «υπάρχει υπερεπάρκεια αγαθών στην αγορά». Και είχα μια σκασίλα… Δεν μπορούσα να ηρεμήσω με το θέμα αυτό. Έλεγα… υπάρχει επάρκεια φέτος ή θα μείνω με το τραπέζι μου ανεπαρκές. Επάρκεια υπάρχει. Αυτό το ξέρω από τα παιδικά μου χρόνια. Από τα μεταπολεμικά χρόνια και μετά, πάντα υπάρχει επάρκεια αγαθών. Δε περιμένω τον κάθε υπουργό να μου το βεβαιώσει.
Επάρκεια χρημάτων υπάρχει; Επάρκεια διάθεσης υπάρχει; Τι να τη κάνω την επάρκεια στα αγαθά, όταν δεν υπάρχει επάρκεια καλής διάθεσης στη ψυχή; Όταν απουσιάζει το χαμόγελο; Όταν περισσεύει η μοναξιά;
Είδα στα δελτία και την Βαρβάκειο Αγορά. Πλούτος αγαθών! Εκεί τα κατσίκια τα πουλάνε 5,90 Εδώ 8,90 ! Μάλλον εκεί τα μεγαλώνουν μέσα στη Βαρβάκειο, άρα τους κοστίζουν φθηνότερα. Ενώ τα δικά μας μεγαλώνουν στη Δράμα και τη Θάσο. Και έχουν και κόστος… μεταφοράς.
Πήγα στη πλατεία του Αγ. Νικολάου για την Ανάσταση. Πάντα εκεί πηγαίνω τα τελευταία χρόνια. Υπάρχει μια μεγαλοπρέπεια της τελετής. Θέλω να βλέπω την εξουσία κορδωμένη να καμαρώνει. Αισθάνομαι κομμάτι της,, αφού εδώ κατοικώ και εγώ. Δίπλα της. Τιμητικά αγήματα να παιανίζουν καθώς έρχεται ο κάθε επίσημος. Χαμογελαστοί, καμαρωτοί σαν κούρκες το απολαμβάνουν το ταρατα - τζουμ. Το βλέπεις στα πρόσωπά τους. Και αφού είσαι δίπλα τους… καμαρώνεις και εσύ. Κλέβεις από την ευτυχία τους.
Καθώς το άγημα ξεκινάει από την εκκλησία για να πάει με τους επίσημους, στη πλατεία, βαδίζεις και εσύ στο ρυθμό της μπάντας. Χαρούμενος δίπλα στην εξουσία. Και μετά η εξουσία ανεβαίνει στο βάθρο της, για την ώρα της Ανάστασης. Στον μεγάλο κύκλο πάνω από το σιντριβάνι. Γυρίζω αδιάφορα να δω τον κόσμο. Βλέπω στα παγκάκια να κάθονται μοναχικοί άνθρωποι. Σκυθρωποί. Κάποιοι μελαψοί. Μάλλον Αιγύπτιοι θα είναι. Είναι αυτοί που δουλεύουν στα γρι-γρι και ήρθαν να δουν το «θέαμα». Να δουν μέσα στα άγρια μεσάνυχτα, κόσμο στη πλατεία! Δεν είναι και λίγο, τέτοια ώρα, να βλέπεις καλοντυμένους κύριους και χαμογελαστές κυρίες στα ψηλοτάκουνά τους. Παιδάκια με τα καινούρια ρούχα τους και τα αφόρετα λουστρίνια να τους ενοχλούν στα δάκτυλα. Και όλους εμάς, να μας κοιτάζουν κάποια μελαγχολικά μάτια μοναχικών ανθρώπων που παραμένουν στα παγκάκια της πλατείας καθώς απομακρυνόμαστε στο τέλος της τελετής.
Ανήμερα το Πάσχα άνοιξα το ραδιόφωνο. Άκουσα άφθονα δημοτικά τραγούδια. «Τραγούδια του τόπου μας» τα λένε. Μόνο που ποτέ δε κατάλαβα γιατί τραγούδια του τόπου μας είναι μόνο τα κλαρίνα. Πού είναι τα τραγούδια της Θράκης; Τα ποντιακά, τα ηπειρώτικα, τα κρητικά. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν τα δικά τους δημοτικά τραγούδια; Όλοι από τη Ρούμελη και το Μοριά καταγόμαστε; Γιατί πρέπει ο πόντιος να διασκεδάζει με τα τραγούδια της Ρούμελης; Και καλά στο Δεύτερο Πρόγραμμα μαζεύτηκαν οι Αθηναίοι να με πείσουν πως έτσι είναι το Πάσχα. Στα δικά μας τοπικά ραδιόφωνα; Και οι δικοί μας έτσι πιστεύουν; Πως αυτή είναι η μουσική του Πάσχα; Ανάμεσα στα κλαρίνα δε χωράνε και τα «άλλα» ;
Άνοιξα και τη τηλεόραση. Ενημερώθηκα για τις ατέλειωτες ουρές στο «Πέταλο». Για το μποτιλιάρισμα στην «Αθηνών – Κορίνθου». Δε ξέρω αν το ρεπορτάζ ήταν περσινό ή προπέρσινο. Εγώ το είδα πάντως και φέτος. Θέλω να αισθάνομαι ενημερωμένος πολίτης. Όχι κολλημένος στα δικά μου. Να ακούω δημοτικά της Ρούμελης αφού και εδώ Ρούμελη είναι. Να απολαμβάνω την εξουσία των άλλων, ίσως την αποκτήσω και εγώ κάποτε. Να βλέπω τη δυστυχία των διπλανών. Άρα δεν είμαι ένας από αυτούς. Να ξέρω πως υπάρχει «επάρκεια αγαθών» για τις γιορτές. Να πληρώνω καπέλο 51% στο κατσίκι αλλά να μη διαμαρτύρομαι.
Έχω Πασχαλινά φετίχ. Πειράζει;
Ευπειθώς
Γιάννης Τζανίδης
Επάρκεια χρημάτων υπάρχει; Επάρκεια διάθεσης υπάρχει; Τι να τη κάνω την επάρκεια στα αγαθά, όταν δεν υπάρχει επάρκεια καλής διάθεσης στη ψυχή; Όταν απουσιάζει το χαμόγελο; Όταν περισσεύει η μοναξιά;
Είδα στα δελτία και την Βαρβάκειο Αγορά. Πλούτος αγαθών! Εκεί τα κατσίκια τα πουλάνε 5,90 Εδώ 8,90 ! Μάλλον εκεί τα μεγαλώνουν μέσα στη Βαρβάκειο, άρα τους κοστίζουν φθηνότερα. Ενώ τα δικά μας μεγαλώνουν στη Δράμα και τη Θάσο. Και έχουν και κόστος… μεταφοράς.
Καθώς το άγημα ξεκινάει από την εκκλησία για να πάει με τους επίσημους, στη πλατεία, βαδίζεις και εσύ στο ρυθμό της μπάντας. Χαρούμενος δίπλα στην εξουσία. Και μετά η εξουσία ανεβαίνει στο βάθρο της, για την ώρα της Ανάστασης. Στον μεγάλο κύκλο πάνω από το σιντριβάνι. Γυρίζω αδιάφορα να δω τον κόσμο. Βλέπω στα παγκάκια να κάθονται μοναχικοί άνθρωποι. Σκυθρωποί. Κάποιοι μελαψοί. Μάλλον Αιγύπτιοι θα είναι. Είναι αυτοί που δουλεύουν στα γρι-γρι και ήρθαν να δουν το «θέαμα». Να δουν μέσα στα άγρια μεσάνυχτα, κόσμο στη πλατεία! Δεν είναι και λίγο, τέτοια ώρα, να βλέπεις καλοντυμένους κύριους και χαμογελαστές κυρίες στα ψηλοτάκουνά τους. Παιδάκια με τα καινούρια ρούχα τους και τα αφόρετα λουστρίνια να τους ενοχλούν στα δάκτυλα. Και όλους εμάς, να μας κοιτάζουν κάποια μελαγχολικά μάτια μοναχικών ανθρώπων που παραμένουν στα παγκάκια της πλατείας καθώς απομακρυνόμαστε στο τέλος της τελετής.
Ανήμερα το Πάσχα άνοιξα το ραδιόφωνο. Άκουσα άφθονα δημοτικά τραγούδια. «Τραγούδια του τόπου μας» τα λένε. Μόνο που ποτέ δε κατάλαβα γιατί τραγούδια του τόπου μας είναι μόνο τα κλαρίνα. Πού είναι τα τραγούδια της Θράκης; Τα ποντιακά, τα ηπειρώτικα, τα κρητικά. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν τα δικά τους δημοτικά τραγούδια; Όλοι από τη Ρούμελη και το Μοριά καταγόμαστε; Γιατί πρέπει ο πόντιος να διασκεδάζει με τα τραγούδια της Ρούμελης; Και καλά στο Δεύτερο Πρόγραμμα μαζεύτηκαν οι Αθηναίοι να με πείσουν πως έτσι είναι το Πάσχα. Στα δικά μας τοπικά ραδιόφωνα; Και οι δικοί μας έτσι πιστεύουν; Πως αυτή είναι η μουσική του Πάσχα; Ανάμεσα στα κλαρίνα δε χωράνε και τα «άλλα» ;
Άνοιξα και τη τηλεόραση. Ενημερώθηκα για τις ατέλειωτες ουρές στο «Πέταλο». Για το μποτιλιάρισμα στην «Αθηνών – Κορίνθου». Δε ξέρω αν το ρεπορτάζ ήταν περσινό ή προπέρσινο. Εγώ το είδα πάντως και φέτος. Θέλω να αισθάνομαι ενημερωμένος πολίτης. Όχι κολλημένος στα δικά μου. Να ακούω δημοτικά της Ρούμελης αφού και εδώ Ρούμελη είναι. Να απολαμβάνω την εξουσία των άλλων, ίσως την αποκτήσω και εγώ κάποτε. Να βλέπω τη δυστυχία των διπλανών. Άρα δεν είμαι ένας από αυτούς. Να ξέρω πως υπάρχει «επάρκεια αγαθών» για τις γιορτές. Να πληρώνω καπέλο 51% στο κατσίκι αλλά να μη διαμαρτύρομαι.
Έχω Πασχαλινά φετίχ. Πειράζει;
Ευπειθώς
Γιάννης Τζανίδης
Τρίτη 22 Απριλίου 2008
Ανθρώπινη Αξιοπρέπεια
Σκέφτομαι… Πόση βαρύτητα μπορεί να έχει η ανθρώπινη αξιοπρέπεια για όσους μας διοικούν… Για όσους νομοθετούν ή αποφασίζουν για τον πολίτη…
Είναι 30 χρονών και θέλει να τελειώσει το λύκειο. Πρέπει να πάει στο νυκτερινό αφού τα πρωινά εργάζεται. Όμως δε μπορεί… Έχει την ατυχία να κατοικεί στη Θάσο. Σε ένα νησί με 15 000 κατοίκους δεν υπάρχει νυκτερινό γυμνάσιο και λύκειο!
Πρέπει να έρχεται στη Καβάλα. Να φεύγει το μεσημέρι από εκεί. Να πηγαίνει στο λύκειο, να διανυκτερεύει στη Καβάλα και το πρωί να πηγαίνει στην εργασία του.
Αν είναι δυνατόν… Να που είναι !
Ο φίλος μου δούλευε αρκετά χρόνια και κάποια στιγμή έμεινε άεργος. Πήγε στον ΟΑΕΔ. Πήγε να εισπράξει το επίδομα ανεργίας. Μαζί με το πρώτο μηνιάτικο του έδωσαν και κάποιες επιταγές. Με αυτές θα πηγαίνει κάθε μήνα στον ΟΑΕΔ. Θα του σφραγίζουν την επιταγή του μηνός. Στη συνέχεια πηγαίνει στην ουρά της τράπεζας. Μια μεγάλη ουρά 50-60 ανθρώπων που περιμένουν καρτερικά τη σειρά τους. Να εισπράξουν το επίδομα ανεργίας !
Θέλω να στείλω δυο γράμματα με τον ΕΛΤΑ. Πήγα στις 10 το πρωί. Πήρα το «χαρτί» με τη σειρά προτεραιότητας. (Καθωσπρεπισμός. Όχι να σπρωχνόμαστε στους γκισέδες του ΕΛΤΑ). Κοιτάζω το «χαρτάκι μου». Ευγενικά μου λέει στο κάτω μέρος πως θα πρέπει να περιμένω «περισσότερα από 45 λεπτά»… Δηλαδή κάπου μια ώρα ! Για να ταχυδρομήσω δύο φακέλους ! Που η αξία των ταχυδρομικών δεν ξεπερνά το 1 ευρώ. Θα πρέπει να περιμένω μια ώρα !
Σκέφτομαι… Πόσο αξίζει ο χρόνος μου. Ο χρόνος του διπλανού μου. Του φίλου μου.
Είναι τόσο δύσκολο να δημιουργηθεί ένα νυχτερινό γυμνάσιο στη Θάσο; Να εξυπηρετηθούν όσοι θέλουν να τελειώσουν της γραμματικές τους γνώσεις. Να αναβαθμίσουν τη κοινωνική ή την επαγγελματική τους θέση. Είναι τόσο πολύπλοκο αυτό το πρόβλημα; Τόσο τεράστιο; Τι δεν υπάρχει στη Θάσο; Κτίρια; Καθηγητές; Τι;
Σκέφτομαι… Δε θα μπορούσε ο ΟΑΕΔ να βάζει αυτά τα 400 ευρώ, που δίνει σε κάθε άνεργο μηνιαίως, σε ένα τραπεζικό του λογαριασμό; Ώστε να μη περιμένει στην ουρά να εισπράξει αυτό το «βοήθημα», αυτά τα ψίχουλα της ανεργίας του. Όλοι έχουμε κάποιο τραπεζικό λογ/σμο. Και ο ΟΑΕΔ έχει. Είναι τόσο δύσκολο να μεταφέρονται τα χρήματα από τον ένα λογαριασμό στον άλλο; Υπάρχει κάποιος σοβαρός λόγος που πρέπει ο άνεργος, κάθε μήνα να τρέχει στα γραφεία του και μετά στην ουρά της τράπεζας; Να απασχολεί τον υπάλληλο του ΟΑΕΔ και μετά τη τράπεζα;
Σκέφτομαι… Γιατί πρέπει να περιμένει μια ώρα ένας άνθρωπος στον ΕΛΤΑ για να στείλει την αλληλογραφία του ή κάποιο δέμα; Συνταξιοδότησε από τα 50 και τα 55 τους υπαλλήλους του, ο ΕΛΤΑ. Ας προσλάβει καινούριους. Καινούριους που θα εργάζονται στα ταμεία του. Όχι «καινούριους» που μετά από 5-6 χρόνια θα γίνουν προϊστάμενοι και θα εξαφανιστούν, για να πιάσουν μια καρέκλα στα «πάνω» πατώματα. Ο συναλλασσόμενος με τον ΕΛΤΑ, θέλει υπαλλήλους που θα τον εξυπηρετήσουν. Όχι σωρεία προϊσταμένων και Διευθυντών. Και επιτέλους ας κατέβουν και αυτοί να πουλήσουν γραμματόσημα και να εξυπηρετήσουν το κοινό. Ή μήπως το θεωρούν μειονεκτικό για το «κύρος» τους; Ή μήπως βλέποντας τον κόσμο να περιμένει βαριεστημένα τη σειρά του, αισθάνονται πως δεν τους αφορά το θέμα;
Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια είναι σχέση και όχι ιδιότητα, που αποδίδεται σε κάποιον. Είναι καταρχήν σχέση μεταξύ ανθρώπων. Μεταξύ διοικούντων και πολιτών. Και λύσεις για να βελτιωθεί αυτή η κατάσταση υπάρχουν. Χρειάζεται λίγη, ελάχιστη, κοινή λογική. Υπάρχει;
Καλημέρα σας
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Περιμένεις να πω εγώ αυτό το τραγούδι;
«𝝥𝝚𝝦𝝞𝝡𝝚𝝢𝝚𝝞𝝨 𝝢𝝖 𝝥𝝮 𝝚𝝘𝝮 𝝖𝝪𝝩𝝤 𝝩𝝤 𝝩𝝦𝝖𝝘𝝤𝝪𝝙𝝞;»: 𝝤 𝝪𝝡𝝢𝝤𝝨 𝝩𝝤𝝪 𝝛𝝖𝝡𝝥𝝚𝝩𝝖 𝝥𝝤𝝪 𝝖𝝥𝝚𝝦𝝦𝝞𝝭𝝚 𝝖𝝟...
-
Ο Βασίλης Τσιτσάνης Ο Βασίλης Τσιτσάνης υπήρξε ένας σημαντικός λαϊκός δημιουργός. Γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 18 Ιανουαρίου του 1915 και έφ...
-
Η πλήρης δισκογραφία - εργογραφία του Γρηγόρη Μπιθικώτση σε ηλεκτρονική μορφή ! Πρώτη φορά η καταγραφή σε ό,τι συνέθεσε, ερμήνευσε ή συμμε...
-
«𝝥𝝚𝝦𝝞𝝡𝝚𝝢𝝚𝝞𝝨 𝝢𝝖 𝝥𝝮 𝝚𝝘𝝮 𝝖𝝪𝝩𝝤 𝝩𝝤 𝝩𝝦𝝖𝝘𝝤𝝪𝝙𝝞;»: 𝝤 𝝪𝝡𝝢𝝤𝝨 𝝩𝝤𝝪 𝝛𝝖𝝡𝝥𝝚𝝩𝝖 𝝥𝝤𝝪 𝝖𝝥𝝚𝝦𝝦𝝞𝝭𝝚 𝝖𝝟...