ΕΟΤ 1950

Αφίσα του 1950 για τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού από τον Γιάννη Μόραλη. Ο Γιάννης Μόραλης ήταν διακεκριμένος Έλληνας ζωγράφος της λεγόμενης «γενιάς του '30». Poster of the 1950's for the Hellenic Tourism Organisation by Yiannis Moralis. Yiannis Moralis (1916 – 2009) was an important Greek painter and part of the so-called "Generation of the 30s".

Αγαπητέ θείε καλημέρα.

Θυμάσαι παλιά όταν κατεβαίναμε τη «κατηφόρα του Μενέλαου» και με ρωτούσες λίγο πριν τις καμάρες, τι είναι αυτά τα παλιά σπιτάκια; Εγώ δεν ήξερα τι ήταν αυτά. Νόμιζα τα έχτισαν κάποιοι άστεγοι για να μένουν. Τα χρόνια πέρασαν και τα σπιτάκια αυτά άρχισαν να καταρρέουν. Οι άστεγοι πέθαναν, οι τσατμάδες υποχώρησαν και τα παλιά δοκάρια της στέγης δε μπορούσαν να σηκώσουν το βάρος από τα κεραμίδια τους. Τώρα πια είναι ερείπια. Εσύ ρωτούσες εγώ δεν ήξερα. Εκείνο το διάστημα στο λύκειο μαθαίναμε για τη Τουρκία. Τέσσερις μήνες φάγαμε τότε, να μάθουμε για τον πολιτισμό και τη κτηνοτροφία της. Η δ. Μπουρμπούλια, μας υπαγόρευε το κείμενο και εμείς το γράφαμε για να το εμπεδώσουμε. Απίθανα χρόνια μόρφωσης θείε μου.

Προχθές όμως έμαθα! Αυτά τα παλιά σπιτάκια που είναι κολλημένα στις καμάρες, έχουν την επωνυμία «Μεντρεσές» Έμεναν εκεί στην εποχή της Τουρκοκρατίας οι σπουδαστές του ιεροδιδασκαλείου του Ιμαρέτ. Μάλιστα από κάτω από τον Μεντρεσέ υπήρχε και μικρό τζαμί που κατεδαφίστηκε μετά την υπογραφή της συμφωνίας, περί ανταλλαγής πληθυσμών. Τα θεμέλια του τζαμιού υπάρχουν ακόμη αν μπεις από το καρβουνιάρικο προς το βάθος μπορείς να τα δεις.

Τώρα θείε αυτά τα παλιά γκρεμισμένα σπιτάκια θα τα αναστηλώσουμε. Θα τα ξαναφτιάξουμε όπως ήταν. Θα μπορούμε εκεί να στεγάσουμε εκθέσεις φωτογραφίας ή ζωγραφικής. Θα γίνει χώρος σκέψης και περισυλλογής των ανθρώπων της τέχνης. Να έχουν και αυτοί το χώρο τους. Μη σκέφτονται έτσι αόριστα ανερμάτιστα. Βέβαια μέχρι τώρα τους παραχωρούσε ο Δήμος την παλιά Καπναποθήκη στη πλατεία Καπνεργάτη. Όμως φαίνεται πως δεν τους χωράει όλους εκεί. Γι’αυτό θα αναπαλαιώσουμε και τον Μεντρεσέ. Εκεί θα έχουν και θέα τις καμάρες εκθέτες και επισκέπτες όταν λογίζονται. Θα μπορούσε όλη η έκταση να γίνει ένα πάρκο πράσινου. Και οι εκθέσεις να γίνονται στη Καπναποθήκη. Άλλωστε δεν είναι πάνω από 10 το χρόνο. Όμως όχι. Εμείς θα ανακαινίσουμε τον Μεντρεσέ.

Τα χρήματα για την ανακαίνισή τους δεν είναι πολλά. Κάπου 720.000 ευρώ μόνο. Και αυτά από το ΕΣΠΑ θα τα πάρουμε. Εμείς μόνο την μετέπειτα συντήρησή τους θα αναλάβουμε. Και θα πληρώνουμε όλοι οι δημότες, για να υπάρχουν. Σε δουλειά να βρισκόμαστε θείε μου. Τι να κάνουμε; Αφού δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι πιο παραγωγικό με τα λεφτά του ΕΣΠΑ σκεφτήκαμε να τα ρίξουμε στον Μεντρεσέ. Μη μας πουν μετά ότι δεν αξιοποιήσαμε έτοιμο χρήμα… Έχουμε ειδικότητα στο να αξιοποιούμε τα χρήματα σε έργα διαλογισμού και γόνιμης κουλτούρας.

Εκείνο τον δρόμο που κατεβαίνει από τον Αγ. Κωνσταντίνο προς τη ΔΕΥΑΚ, όχι θείε μου δεν τον ασφαλτοστρώσαμε ακόμη. Άλλωστε πριν τρία χρόνια τον κάναμε και είναι ακόμη στα χωματουργικά. Μη βιάζεσαι. Με ρωτάς ακόμη αν τελείωσε το πάρκο στη στροφή της Σαππαίων. Χθες που έριξα μια ματιά, μόνο μπάζα και σωρούς χωμάτων είδα. Αφού δεν έχουμε λεφτά…

Καλημέρα σας.

Το σύνδρομο του ώριμου φρούτου.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: "Τα Νέα" Τετάρτη 20 Ιουλίου 2011

Στη χώρα μας μπορεί να έχουν έρθει τα πάνω κάτω, αλλά μερικά πράγματα όπως δείχνει η ζωή δεν αλλάζουν ποτέ. Ενα από αυτά είναι η θεωρία του ώριμου φρούτου που η εκάστοτε αξιωματική αντιπολίτευση ενστερνίζεται από την επομένη της εκλογής της νέας κυβέρνησης.

Η Νέα Δημοκρατία αποδεικνύεται πιστός θεματοφύλακας των πολιτικών παραδόσεων. Σέβεται τους κανόνες των προκατόχων της, εφαρμόζει τις συνταγές τους και ακολουθεί κατά γράμμα την πεπατημένη. Ο Κώστας Καραμανλής ως αντιπολίτευση του Κώστα Σημίτη διακρίθηκε για τον λαϊκισμό και τη δημαγωγία που επέδειξε σε όλες τις κρίσιμες επιλογές τής τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

Πρώτα ταυτίστηκε με τους πράσινους συνδικαλιστές που παρέπεμψαν στις ελληνικές καλένδες το Ασφαλιστικό του Τάσου Γιαννίτση με τα γνωστά αποτέλεσμα για τους συνταξιούχους και την εθνική οικονομία. Μετά αγκάλιασε τις λαοσυνάξεις και υπέγραψε ο ίδιος κατά των ταυτοτήτων. Κέρδισε την εξουσία πανηγυρικά δύο φορές και δεν κατάφερε να κάνει ούτε μία μεταρρύθμιση στη χώρα. Πάτησε όλες τις νάρκες που είχε τοποθετήσει.

Την ίδια περίοδο το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση περίμενε το φρούτο να ωριμάσει. Μπλοκάρισε τη συνταγματική μεταρρύθμιση και έκλεισε το μάτι για παροχές με το περίφημο «λεφτά υπάρχουν». Μια φράση που πλήρωσε ακριβά καθώς χρειάστηκε, έξι μήνες μετά, να πείσει με πολλή δυσκολία τούς υπουργούς και τα στελέχη του και να απευθυνθεί με δραματικό τρόπο στην κοινωνία για τη λήψη των επώδυνων μέτρων.

Ο Αντώνης Σαμαράς δείχνει να ακολουθεί την ίδια πορεία. Είναι τόσο σίγουρος ότι το φρούτο θα ωριμάσει και θα πέσει στα χέρια του, ώστε δεν αλλάζει ρότα ακόμη και όταν η καγκελάριος Μέρκελ τού ζητά να βάλει πλάτη να περάσουν τα μέτρα που εκείνη θέτει ως προϋπόθεση για να μας δανείσει.

Η αξιωματική αντιπολίτευση φλερτάρει ανοιχτά με όποιον δηλώσει αδικημένος. Επιτρέπει στους γαλάζιους συνδικαλιστές να είναι σημαιοφόροι στην κατάληψη του υπουργείου Υγείας από τους γιατρούς του ΙΚΑ. Κλείνει το μάτι στους υπαλλήλους των ΔΕΚΟ ζητώντας να βγαίνουν διά βίου σε εργασιακή εφεδρεία, δηλαδή να κάθονται και να πληρώνονται εάν κλείσουν οι οργανισμοί τους. Χαμογελά στους πρυτάνεις και υπόσχεται στους χαμηλοσυνταξιούχους ότι θα τους δώσει πίσω όσα έχασαν. Και το χειρότερο: δεν αποδοκιμάζει το κομματικό στέλεχος της Ν.Δ. - πρόεδρο των ταξιτζήδων - που πρωτοστατεί στα προκλητικά «κίτρινα μπλόκα».

Η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας δεν έχει ανάγκη τις αντιγραφές των σκονισμένων συνταγών. Σε λίγο τίποτε δεν θα είναι το ίδιο στη χώρα και εάν έρθει στην εξουσία θα πληρώσει ακριβά τις σημερινές επιλογές της. Ιδιαίτερα τώρα που ξέρουμε όλοι καλά ότι... λεφτά δεν υπάρχουν.

 

http://www.tanea.gr/kyrioarthro/?aid=4643743

 

Απλές Ιδέες - από τον George Carlin

Μικρές, απλές ιδέες, από τον George Carlin:

•  Πετάξτε τους ασήμαντους αριθμούς .  Αυτό συμπεριλαμβάνει την ηλικία, το βάρος και το ύψος. Αφήστε τους γιατρούς να νοιάζονται γι' αυτά.  Γι' αυτό τους πληρώνετε άλλωστε.
•  Κρατήστε μόνον τους ευχάριστους φίλους.  Οι γκρινιάρηδες σας χαλάνε τη διάθεση.
•  Να μαθαίνετε συνεχώς! Μάθετε περισσότερα για τους υπολογιστές, τις τέχνες, την κηπουρική, οτιδήποτε, ακόμη και για το ραδιόφωνο.  Να μην αφήνετε ποτέ τον εγκέφαλο ανενεργό.  «Ένα ανενεργό μυαλό είναι το εργαστήρι του Διαβόλου».  Και το επίθετο του διαβόλου είναι Αλτζχάιμερ.
• Απολαύστε τα απλά πράγματα.
• Γελάτε συχνά, διαρκώς και δυνατά. Γελάστε μέχρι να σας κοπεί η ανάσα.
• Τα δάκρυα συμβαίνουν.  Υπομένετε, πενθήστε, και προχωρήστε παραπέρα. Το μόνο άτομο, που μένει μαζί μας για ολόκληρη τη ζωή μας είναι ο εαυτός μας. Να είστε ζωντανοί ενόσω είστε εν ζωή.
• Περιβάλλετε τον εαυτό σας με ό,τι αγαπάτε, είτε είναι η οικογένεια, τα κατοικίδια, η μουσική, τα φυτά, τα ενδιαφέροντά σας, οτιδήποτε. Το σπίτι σας είναι το καταφύγιό σας.
•   Να τιμάτε την υγεία σας : εάν είναι καλή, διατηρήστε την.  Εάν είναι ασταθής, βελτιώστε την. Εάν είναι πέραν της βελτιώσεως, ζητήστε βοήθεια.
• Μην κάνετε βόλτες στην ενοχή. Κάντε μια βόλτα στα μαγαζιά, ακόμη και στον διπλανό νομό ή σε μια ξένη χώρα αλλά ΜΗΝ πηγαίνετε εκεί που βρίσκεται η ενοχή.
•   Πείτε στους ανθρώπους που αγαπάτε ότι τους αγαπάτε, σε κάθε ευκαιρία.

γιατί :

• η ζωή δεν μετριέται από τον αριθμό των αναπνοών που παίρνουμε, αλλά από τις στιγμές που μας κόβουν την ανάσα
• το ταξίδι της ζωής δεν είναι για να φθάσουμε στον τάφο με ασφάλεια σ' ένα καλοδιατηρημένο σώμα, αλλά κυρίως για να ξεγλυστρούμε προς όλες τις πλευρές, πλήρως εξαντλημένοι, φωνάζοντας «...ρε γαμώτο.....τι  βόλτα!».

Αισιόδοξα και θετικά.

"Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από μια κυρία 90 ετών σήμερα, τη Regina Brett, πρώην δημοσιογράφο στο Κλίβελαντ του Οχάιο.
"Για να γιορτάσω τα γενέθλιά μου, έγραψα κάποτε στη στήλη μου στην εφημερίδα, τα 44 πράγματα που μου έμαθε η ζωή. Ήταν το πιο... πετυχημένο άρθρο που έγραψα ποτέ":

1. H ζωή δεν είναι δίκαιη, αλλά ακόμα κι έτσι είν' ωραία.
2. Όταν αμφιβάλλεις για κάτι, απλά κάνε το επόμενο μικρό βήμα.
3. H ζωή είναι πολύ μικρή για να χάνεις χρόνο μισώντας τον οποιονδήποτε.
4. Αν αρρωστήσεις, δε θα σε κοιτάξει η δουλειά σου. Θα σε κοιτάξουν οι φίλοι και η οικογένειά σου. Μη χάνεσαι.
5. Πλήρωνε τις πιστωτικές σου κάθε μήνα.
6. Δε χρειάζεται να κερδίζεις σε κάθε διαφωνία. Συμφώνησε με το να
διαφωνείς.
7. Κλάψε παρέα με κάποιον. Είναι πιο εύκολο να συνέλθεις απ' ό,τι αν κλαις μόνος.
8. Δεν πειράζει να θυμώνεις με τον Θεό. Το αντέχει..
9. Βάζε στην άκρη για τη σύνταξή σου από τον πρώτο σου μισθό.
10. Απέναντι στη σοκολάτα κάθε αντίσταση είναι μάταιη.
11. Συμφιλιώσου με το παρελθόν σου, για να μην καταστρέφει το παρόν σου.
12. Δεν πειράζει αν σε δουν τα παιδιά σου να κλαις. Άσ' τα να το κάνουν.
13. Μη συγκρίνεις τη ζωή σου με των άλλων. Δεν έχεις ιδέα τι νόημα μπορεί να έχει το δικό τους το ταξίδι.
14. Αν μια σχέση πρέπει να κρατιέται μυστική, τότε δεν πρέπει να την κρατάς εσύ.
15.. Τα πάντα μπορεί να αλλάξουν μ' ένα ανοιγοκλείσιμο των ματιών. Αλλά μην ανησυχείς. Ο Θεός δεν τρεμοπαίζει τα βλέφαρά του.
16. Πάρε μια βαθιά ανάσα. Ηρεμεί το μυαλό.
17. Ξεφορτώσου ό,τι δεν είναι χρήσιμο, όμορφο ή γεμάτο χαρά.
18. Ό,τι δε σε σκοτώνει πράγματι σε κάνει δυνατότερο.
19. Ποτέ δεν είναι αργά για να έχεις μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Αλλά τη δεύτερη φορά εξαρτάται από σένα.
20. Όταν είναι να κυνηγήσεις αυτά που αγαπάς στη ζωή, μη δεχτείς ποτέ το όχι.
21. Άναψε τα κεριά, στρώσε τα καλά σεντόνια, φόρεσε τα ακριβά εσώρουχα. Μην τα φυλάς για ειδικές περιπτώσεις. Κάθε μέρα είναι ειδική περίπτωση.
22. Προετοιμάσου για όλα. Και μετά ακολούθησε το ρεύμα.
23. Γίνε εκκεντρικός τώρα. Μην περιμένεις να πάρεις σύνταξη για να φορέσεις μοβ χρώμα!
24. Κανείς δεν είναι υπεύθυνος για την ευτυχία σου παρά μόνο εσύ.
25. Σε κάθε αποκαλούμενη "καταστροφή" σκέψου: "Σε 5 χρόνια, αυτό θα έχει καμία σημασία;".
26. Πάντα να επιλέγεις τη ζωή.
27. Συγχώρησε σε όλους τα πάντα.
28. Το τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα δεν είναι δική σου δουλειά.
29. Ο χρόνος θεραπεύει σχεδόν τα πάντα. Δώσε χρόνο στο χρόνο.
30. Όσο καλή ή κακή κι αν είναι μια κατάσταση, θα αλλάξει.
31. Μην παίρνεις τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά. Κανείς άλλος δεν το κάνει.
32. Πίστευε στα θαύματα.
33. Ο Θεός σ' αγαπάει επειδή είσαι αυτός που είσαι, όχι για κάτι που έκανες ή δεν έκανες.
34. Μην παρακολουθείς τη ζωή. Βγες μπροστά και εκμεταλλεύσου την πλήρως τώρα.
35. Το να γερνάς είναι καλύτερο από την εναλλακτική λύση: να πεθαίνεις νέος.
36. Τα παιδιά σου θα ζήσουν μόνο μία παιδική ζωή.
37. Το μόνο που έχει σημασία τελικά είναι ότι αγάπησες.
38. Βγες έξω κάθε μέρα. Τα θαύματα παραμονεύουν παντού.
39. Αν όλοι ρίχναμε τα προβλήματά μας σε ένα σωρό δίπλα δίπλα, θα αρπάζαμε τα δικά μας πίσω.
40. Η ζήλια είναι χάσιμο χρόνου. Έχεις ήδη όλα όσα χρειάζεσαι.
41. Τα καλύτερα έπονται.
42. Ό,τι διάθεση και να έχεις, σήκω, ντύσου και πήγαινε εκεί που έχεις να πας.
43. Ενέδωσε.
44. Η ζωή δεν είναι τυλιγμένη με κορδέλα, δεν παύει όμως να είναι δώρο.."


Σημείωση:

Το κείμενο αυτό το αφιερώνω στη κόρη μου τη Ρομίνα που σήμερα έχει τα γενέθλιά της.
Κλείνει τα 23 μαζί με τις ευχές μας.
Γ.Τ.

Ο κόρακας.

Γεμίσαμε ειδήμονες. Ποικιλόχρωμοι, πολύφωνοι και πολύξεροι. Έτοιμοι αναλυτές κάθε οικονομικής πτυχής του Ελληνικού προβλήματος.

Κανείς δεν ασχολείται με τη προέλευσή τους. Αρκεί να βγουν μπροστά. Και να μιλήσουν. Να συμπαρασταθούν. Αρωγοί των αγανακτισμένων πολιτών, στέκονται δίπλα τους για να ευδοκιμήσουν οι προσδοκίες τους. Αγανακτισμένοι που πιστεύουν ότι σε λίγο καιρό θα επανέλθουν τα πράγματα όπως ήταν… Και ειδήμονες που ποντάρουν στη μεταθανάτια δόξα τους.

Μέσα στο μέγα δίλημμα για το ποια πλατεία άρμοζε στον κ. Μίκη Θεοδωράκη για να μιλήσει προς τους αγανακτισμένους της Θεσσαλονίκης, νάτοι οι αυτόκλητοι συμπαραστάτες μας. Πρώτος και καλύτερος ο κοσμαγάπητος κ. Π.Ψωμιάδης. Γνωστότερος και ως «Πανίκας». 
Ναι αυτός που έχασε την περιφέρεια και τώρα περιφέρεται στα κανάλια καταγγέλλοντας  το άδικον της απόφασης. Αν η απόφαση ήταν αντίθετη τότε θα ήταν δίκαιη. Ως εχέφρων είχε ορίσει τον αδελφό του αντικαταστάτη οπότε Ψωμιάδη χάσαμε Ψωμιάδη έχουμε. Αδελφοί Καραμαζόφ σε replay.

Έτερος Σπινθιροβόλος και συμπαραστάτης ο κ. Β.Παπαγεωργόπουλος. Ναι αυτός που κατηγορείται για υπεξαίρεση 51,4 εκ. ευρώ! από τα ταμεία του Δήμου, μαζί με 24 υπαλλήλους. Ακόμη τα ψάχνει ο ανακριτής…

Ένας τρίτος στη παρέα των αγανακτισμένων ο κ. Παπαθεμελής. Με διπλή σύνταξη (νομικού και βουλευτή) ξεκίνησε νέους αγώνες εκ του ασφαλούς. New Power. Αγανακτισμένος και αυτός! Δεν του δίνουν τα αναδρομικά από τη βουλευτική σύνταξη μάλλον. Η αγανάκτηση ξεχείλισε από τα μπατζάκια του και έφτασε μέχρι την πλατεία Αριστοτέλους για να καταγγείλει τον Μπουτάρη ως πραξικοπηματία!

Μέσα στη γενική αγανάκτηση οι λέξεις χάνουν το νόημά τους. Οι θεσμοί χάνουν τις αξίες τους και οι απλοί άνθρωποι προσπαθούν στα θολά νερά να βρουν που είναι ο πάτος και που ο αφρός του βούρκου.

Όταν ανάβεις μια «Σπίθα» περιμένεις να γίνει φλόγα. Και όσους τρέχουν να ζεσταθούν από τη σπίθα σου, τους εξηγείς πως αυτές δε ζεσταίνουν. Οι σπίθες απλά φαίνονται στο οπτικό πεδίο μας. Μόνο όταν γίνουν φλόγες παίρνουν αξία και νόημα.

Και επειδή «του αητού ο γιός, πάει κι’αυτός εμπρός» όπως λέει ένα δημώδες άσμα, μας προέκυψε και ο κ. Κωνσταντίνος Γλίξμπουργκ. Κοινώς: «έκπτωτος Βασιλεύς των Ελλήνων». Είδε αγανάκτηση και δήλωσε παρών. Είπε ανάμεσα σε άλλα… "Λαμβάνω πολλά μηνύματα με το αίτημα να τοποθετηθώ σχετικά με τις πρωτοφανείς για τα ελληνικά δεδομένα, συγκεντρώσεις των ‘Αγανακτισμένων’» Εσένα περιμέναμε να βρούμε τη περπατησιά μας. Αυτός ο άνθρωπος από μικρός ήθελε χρόνο για να επεξεργαστεί τα μηνύματα που λάμβανε.

Ο κόρακας είναι σαρκοφάγο πτηνό μεγάλου μεγέθους. Τρέφεται με σάρκες που βρίσκονται σε προχωρημένη σήψη. Έχει χαρακτηριστικό μαύρο πτέρωμα, με κόκκινες και γαλάζιες ανταύγειες. Σήμερα που ο κόσμος άρχισε να παραληρεί από τα οικονομικά μέτρα ενός αδαούς υπουργού, σήμερα που βρισκόμαστε σε μια οικονομικά προχωρημένη σήψη, μυρίστηκαν τις οσμές μας τα κοράκια. Και άρχισαν να κόβουν βόλτες πάνω μας. Το πτέρωμά τους μαύρο με κόκκινες και γαλάζιες ανταύγειες.

Άμε στον κόρακα πρωΐ πρωΐ. 

Καλημέρα σας.

Σε τι διαφέρει η Προεδρευόμενη από την Προεδρική Δημοκρατία;

Όπως έχει γίνει αντιληπτό στους φίλους αυτού εδώ του blog, υπάρχουμε και αγωνιζόμαστε με τις ιδέες μας για να αλλάξει το πολιτικό σύστημα της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας σε Προεδρική. Όμως, για να μπορέσει ο αναγνώστης να αντιληφθεί γιατί ακριβώς μιλάμε, και να σχηματίσει ολοκληρωμένη άποψη, θα πρέπει να γνωρίζει τις κύριες διαφορές μεταξύ αυτών των δύο πολιτικών συστημάτων.

Οι κύριες λοιπόν διαφορές μεταξύ του ισχύοντος στη χώρα μας πολιτικού συστήματος της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας και του πολιτικού συστήματος της Προεδρικής Δημοκρατίας, διαμορφωμένου μάλιστα κατάλληλα για τη δική μας κοινωνία και ιδιοσυγκρασία, είναι οι εξής:...

1) Η Προεδρευόμενη είναι ένα καθαρά ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα το οποίο βασίζεται απόλυτα στην αντιπροσώπευση του λαού από μια κλειστή (στη χώρα μας μάλιστα και κληρονομική) πολιτική ελίτ.

Αντίθετα η Προεδρική δημοκρατία είναι πιο δημοκρατικό σύστημα, το οποίο σπάζει τα πολιτικά στεγανά με αμεσότερη συμμετοχή του λαού στη διακυβέρνηση της χώρας.

Είναι δηλαδή κάπου ανάμεσα στην καθαρά Αντιπροσωπευτική δημοκρατία και στην Άμεση δημοκρατία.

2) Η Προεδρευόμενη είναι ένα ασταθές, φοβικό και αναβλητικό πολιτικό σύστημα, που βασίζεται στις πολιτικές ισορροπίες και υπολογίζει πολύ το πολιτικό κόστος.

Αντίθετα η Προεδρική είναι πιο στιβαρό και πιο αποφασιστικό πολιτικό σύστημα, χωρίς να υπολογίζει πολύ το πολιτικό κόστος και αυτό θα καταφανεί στις αμέσως επόμενες διαφορές.

3) Στην Προεδρευόμενη η εκλογή του Κυβερνήτη (πρωθυπουργού), γίνεται έμμεσα μέσω των βουλευτών. Δηλαδή η κυβέρνηση είναι στην εξουσία μόνο αν το θέλει η πλειοψηφία των βουλευτών (Αρχή της δεδηλωμένης ή Ψήφος εμπιστοσύνης). Επομένως ο εκάστοτε πρωθυπουργός είναι δέσμιος των βουλευτών και των ισορροπιών που πρέπει να κρατά.

Αντίθετα στην Προεδρική, η εκλογή του Κυβερνήτη (προέδρου) γίνεται απ’ ευθείας από τους ίδιους τους πολίτες με την ψήφο τους, χωρίς τη μεσολάβηση ή τη βούληση των αντιπροσώπων βουλευτών και επομένως ο εκλεγείς Πρόεδρος δεν είναι δέσμιος κανενός.

4) Για να μπορέσει να υπάρξει μονοκομματική κυβέρνηση στην Προεδρευόμενη δημοκρατία, χρησιμοποιείται αναγκαστικά η ενισχυμένη αναλογική. Έτσι κυβερνούν τη χώρα πάντοτε λαϊκές μειοψηφίες.

Αντίθετα στην Προεδρική δημοκρατία ισχύει η απλή αναλογική και αφενός εκλέγεται πάντα άμεσα κυβέρνηση με 50%+1, έστω και αν χρειαστεί δεύτερη Κυριακή, αφετέρου και οι βουλευτές ταυτόχρονα εκλέγονται με απλή αναλογική, χωρίς αυτό να επηρεάζει την κυβέρνηση αφού δεν απαιτείται ψήφος εμπιστοσύνης. Επομένως τη χώρα κυβερνάει πάντα η λαϊκή πλειοψηφία και οι νόμοι είναι πάντα γνήσια πλειοψηφικοί, χωρίς τροπολογίες και φωτογραφικά νομοσχέδια προς εξυπηρέτηση συμφερόντων, απλά γιατί αυτό είναι πρακτικά αδύνατο.

5) Στην Προεδρευόμενη (ή το ίδιο βασιλευόμενη) υπάρχει πάντα ένας τυπικός ανώτατος άρχων (πρόεδρος ή βασιλιάς) και ένας πρωθυπουργός.

Αντίθετα στην Προεδρική υπάρχει μόνο ο άμεσα εκλεγμένος από το λαό Πρόεδρος. Δεν υπάρχουν δικέφαλα χωρίς ουσία σχήματα.

6) Στην Προεδρευόμενη δεν υπάρχει στην ουσία διάκριση των εξουσιών αφού οι υπουργοί είναι ταυτόχρονα και βουλευτές και ο πρωθυπουργός, αναγκαστικά διορίζει υπουργούς με εντελώς αναξιοκρατικά κριτήρια, κυρίως με βάση επηρεασμούς από ισχυρούς παράγοντες, την γεωγραφική κατανομή, τους σταυρούς προτίμησης κ.λ.π.

Αντίθετα στην Προεδρική υπάρχει ασυμβίβαστο μεταξύ της ιδιότητας του βουλευτή και εκείνης του υπουργού. Ο βουλευτής είναι μόνο βουλευτής, εκπροσωπώντας τον λαό στο Κοινοβούλιο και δεν γίνεται ταυτόχρονα  και υπουργός, ενώ ο Πρόεδρος συγκροτεί την κυβέρνηση από ικανότατα στελέχη μόνο με βάση την αξία τους και την ικανότητά τους για παραγωγή έργου.

Ταυτόχρονα καταπολεμείται αποτελεσματικά το ρουσφέτι, αφού κόβεται η ενιαία αλυσίδα της εξουσίας και της αλληλεξάρτησης  μεταξύ του βουλευτή και του υπουργού.

7) Στην Προεδρευόμενη δεν υπάρχει βεβαιότητα για τον χρόνο των εκλογών. Έτσι υπάρχει πάντα πολιτική αστάθεια και η κυβέρνηση διατρέχει πάντα τον κίνδυνο της πτώσης. Αποτέλεσμα είναι ο πρωθυπουργός να φοβάται πάντα το πολιτικό κόστος και να αναζητεί στηρίγματα σε εξωθεσμικά κέντρα εξουσία, όπως π.χ. τα ΜΜΕ κ.λ.π.

Αντίθετα στην Προεδρική υπάρχει πάντα προκαθορισμένος χρόνος εκλογών στο τέλος κάθε τετραετίας και έτσι ο Πρόεδρος απαλλάσσεται από το άγχος της πτώσης και της αναζήτησης εξωθεσμικών στηριγμάτων.

8) Στην Προεδρευόμενη δεν υπάρχει περιορισμός θητειών του πρωθυπουργού. Η έπαρση λοιπόν της ισοβιότητας κάνει τον κάθε πρωθυπουργό ευάλωτο σε κολακείες και στηρίξεις εξωθεσμικές, αλλά και στο φόβο του πολιτικού κόστους.

Αντίθετα στην Προεδρική προβλέπεται πάντα περιορισμένος αριθμός θητειών, συνήθως δύο τετραετίες, με αποτέλεσμα ο Πρόεδρος να έχει απελευθερωθεί εντελώς (κυρίως στη δεύτερη τετραετία) από το άγχος της επανεκλογής και να αφοσιώνεται στη λήψη μέτρων για το καλό του λαού, χωρίς κανένα φόβο για πολιτικό κόστος.

9) Στην Προεδρευόμενη είναι παντελώς αδύνατο να υπάρξει συμφωνία μεταξύ των κομμάτων και νόμος που να ρυθμίζει την ενιαία δημοκρατική οργάνωση και λειτουργία των κομμάτων (π.χ. εκλογή αρχηγού,  υποψηφίων βουλευτών, υποψηφίων τοπικών αρχόντων κ.λ.π. από τη βάση των κομμάτων), τον έλεγχο των οικονομικών των κομμάτων κ.λ.π.

Αντίθετα στην Προεδρική, ακόμα και αν δεν συμφωνούν όλα τα κόμματα στην δημοκρατική οργάνωση και οικονομική διαφάνεια, είναι τέτοια η πιο πάνω λειτουργία και η δυναμική αυτού του πολιτικού συστήματος, που εκ των πραγμάτων οδηγεί σε ενιαίο τρόπο δημοκρατικής οργάνωσης και λειτουργίας των κομμάτων.

Για παράδειγμα, εκ των πραγμάτων ούτε ο αρχηγός του κόμματος εξαρτάται από τους βουλευτές του, ούτε οι βουλευτές εξαρτώνται από τον αρχηγό, αφού και οι δύο εκλέγονται από την βάση του κόμματος και δεν διορίζει ο ένας τον άλλο. Επομένως οι βουλευτές είναι ανεξάρτητοι να ελέγχουν ακόμα και την ίδια την κυβέρνηση του κόμματός τους ή να καταψηφίζουν νομοσχέδια της κυβέρνησης, χωρίς να τίθεται θέμα κομματικής πειθαρχίας ή να κινδυνεύει να πέσει η κυβέρνηση ή να κινδυνεύουν να διαγραφούν οι βουλευτές ή να μην γίνουν υπουργοί.

10) Στην Προεδρευόμενη, για να μπορεί να διατηρηθεί αλώβητη η κατεστημένη ολιγαρχία που καλύπτεται πίσω από αυτό το πολιτικό σύστημα και να προστατεύσει αποτελεσματικά τα μέλη της, είναι αναγκαίο να ελέγχει και τη Δικαιοσύνη.

Αντίθετα στη Προεδρική, η Δικαιοσύνη είναι πραγματικά ανεξάρτητη για να επιτελέσει την αποστολή της, ανεξάρτητα από το πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται.

Υπάρχουν φυσικά και άλλες μικρότερες διαφορές υπέρ του πολιτικού συστήματος, της Προεδρικής Δημοκρατίας και φυσικά η συντριπτική πλειοψηφία των κρατών του κόσμου, εφαρμόζουν αυτό το πολιτικό σύστημα. (βλ. Περισσότερα εδώ).

Ίσως τώρα να αντιλαμβάνεστε γιατί η δική μας κρατικοδίαιτη πολιτικοοικονομική ολιγαρχία δεν μιλάει καθόλου για αλλαγή του πολιτικού συστήματος, ούτε φυσικά γίνεται καμία σχετική δημοσκόπηση.

Απλά γιατί κάτι τέτοιο θα οδηγούσε αυτόματα σε κατάρρευσή της.

Όμως πιστεύουμε ακράδαντα πως μόνο το πολιτικό σύστημα της Προεδρικής Δημοκρατίας είναι εκείνο που μπορεί να δώσει νέα ώθηση στη χώρα μας για ένα νέο ξεκίνημα, αφήνοντας πίσω το κρατικοδίαιτο, αντιπαραγωγικό και ραγιάδικο παρελθόν μας.

Εσείς θα αποφασίσετε.

Πηγή:http://hassapis-peter.blogspot.com/2010/08/blog-post_9195.html 

Ποιοι πρώην Βουλευτές ζητούν αναδρομικά

 

Πρόσωπα από όλα τα κόμματα της ελληνικής Βουλής και με ιδιαίτερη ιστορία στην κοινωνική ζωή τού τόπου περιλαμβάνονται στον κατάλογο των συνταξιούχων βουλευτών οι οποίοι προσέφυγαν στο Ελεγκτικό Συνέδριο για να εξισωθούν οι αποδοχές τους με εκείνες των συνταξιούχων δικαστών. Μεταξύ τους είναι και συνταξιούχοι βουλευτές του ΚΚΕ, όπως ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, ο ηθοποιός Λυκούργος Καλλέργης, αλλά και ο πρώην γραμματέας Τύπου επί ΠαΣοΚ κ. Σωτήρης Κωστόπουλος, ο πρώην υπουργός επί ΝΔ κ. Αριστείδης Τσιπλάκος και πολλοί άλλοι. Οι περισσότερες προσφυγές έγιναν το 2003-2004, εποχή που δεν υπήρχε η σημερινή οικονομική δυσπραγία, και ορισμένοι, όπως η οικογένεια του σημερινού γενικού γραμματέα του υπουργείου Οικονομικών Ηλία Πλασκοβίτη και συγκεκριμένα η χήρα Πλασκοβίτη παραιτήθηκε από την προσφυγή της για λογαριασμό του εκλιπόντος πλέον βουλευτή και συζύγου της Σπύρου Πλασκοβίτη. Το ίδιο έπραξε και η συνταξιούχος βουλευτής Νόρα Κατσέλη.

Η υπόθεση εξακολουθεί να προκαλεί πολιτικές αναταράξεις, αν και έγκυροι δικαστικοί κύκλοι αποκλείουν τη δυνατότητα ψήφισης νόμου που να αποκλείει τέτοιες προσφυγές, αφού αυτό θα ήταν ευθέως αντισυνταγματικό, όπως ειπώθηκε στο «Βήμα». Η μόνη αντίδραση της πολιτείας που φαίνεται να είναι εφικτή, είναι η άρνηση του Δημοσίου να πληρώσει, σε περίπτωση ενδεχόμενης δικαίωσης των συνταξιούχων βουλευτών.

Η πρώτη απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου, την οποία έχει στη διάθεσή του «Το Βήμα» και εκδόθηκε τον Ιούνιο 2010 _ αφορά τις προσφυγές των Αγγ. Αγγελούση, Βασίλη Μπρακατσούλα (συνταξιούχοι από ΠαΣοΚ) και της Καλ. Μπουρδάρα (της ΝΔ) _ επαναπέμπει το θέμα στο αρμόδιο δεύτερο τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, διότι για πρώτη φορά ετέθη στη συζήτηση της υπόθεσης ότι υπάρχει απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής (έχει ισχύ νόμου) με την οποία δεσμεύονται οι εν ενεργεία βουλευτές ότι λόγω της οικονομικής δυσπραγίας δεν θα διεκδικήσουν οποιαδήποτε αύξηση στις αποδοχές τους. Το αρμόδιο τμήμα θα κληθεί τώρα να αποφασίσει αν αυτή η δέσμευση πρέπει να ισχύσει και για τις αποδοχές των συνταξιούχων βουλευτών, οι οποίες ούτως ή άλλως υπολογίζονται με βάση τις αποδοχές των εν ενεργεία. Το θέμα είναι σίγουρο ότι θα καταλήξει πάλι στην Ολομέλεια του ανωτάτου δικαστηρίου, προκειμένου να δοθεί η τελική λύση στην υπόθεση.

Πριν από το 2010 όμως το Τμήμα που έστειλε την υπόθεση στην Ολομέλεια είχε δικαιώσει τους τρεις συνταξιούχους βουλευτές με το σκεπτικό ότι η σύνδεση της βουλευτικής αποζημίωσης με τις συνολικές αποδοχές του ανωτάτου δικαστικού λειτουργού έχει ως συνέπεια κάθε μεταβολή των μηνιαίων αποδοχών των δικαστών να συμπαρασύρει και τους συνταξιούχους βουλευτές. Ο συνταξιούχος δικαστής που δημιούργησε το δεδικασμένο είχε προσφύγει διεκδικώντας εξομοίωση με τις αποδοχές του προέδρου της Ανεξάρτητης Αρχής Ταχυδρομείων, Τηλεπικοινωνιών και Ενέργειας (ΕΕΤΤ). Η δικαίωση των τριών αφορούσε αναπροσαρμογή της σύνταξής τους για την περίοδο 2003-2007. Εναντίον της απόφασης είχε ασκήσει αναίρεση τόσο το Ελληνικό Δημόσιο όσο και οι ίδιοι οι βουλευτές ζητώντας την επιμήκυνση των χρόνων για τα οποία είχαν δικαιωθεί. Δεν συζητήθηκαν στο Ελεγκτικό Συνέδριο τις προηγούμενες ημέρες για τυπικούς λόγους οι προσφυγές της οικογένειας του εκλιπόντος πρώην υπουργού επί ΠαΣοΚ Γιάννη Σκουλαρίκη.

Μεταξύ των συνταξιούχων που έχουν προσφύγει στη Δικαιοσύνη είναι επίσης και οι Μόσχος Γικόνογλου, Βασίλης Κεδίκογλου, Δημ. Σωτηρλής, Αθ. Ταχυρίδης, Ηλίας Παπαηλίας, Ελ. Κασιμάτη και πολλοί άλλοι. Οι προσφυγές αγγίζουν τις 850, αλλά πολλές από αυτές έχουν γίνει δύο ή τρεις φορές για τον ίδιο συνταξιούχο. Η υπόθεση αποκαλύφθηκε από την αντιπρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου κυρία Φλωρεντία Καλδή ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής. Οταν εμφανίστηκε στην Επιτροπή ο πρόεδρος του Ελεγκτικού Συνεδρίου Ι. Καραβοκύρης, η αντιπρόεδρος, κατά τη συζήτηση για τη συσσώρευση υποθέσεων στο ανώτατο δικαστήριο, αναφέρθηκε και στις συγκεκριμένες προσφυγές.

Η τυχόν δικαίωση των συνταξιούχων βουλευτών θα επιβαρύνει σημαντικά τον προϋπολογισμό της χώρας. Δύο είναι τα κυρίαρχα θέματα με βάση τα οποία θα αποφασιστεί αν δικαιωθούν ή όχι. Το πρώτο είναι η απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής και το αν η δέσμευση των εν ενεργεία βουλευτών να μη δεχτούν αυξήσεις στις αποδοχές τους ισχύει και για τους συνταξιούχους και το δεύτερο θέμα είναι αν εξακολουθεί να ισχύει και σήμερα το Ζ Ψήφισμα, που εξισώνει τις αποδοχές των δύο κλάδων...

[Το Βήμα]
Πηγή:  http://xesemesa.blogspot.com/2011/05/blog-post_7771.html

Kouiz

Δείτε την φωτογραφία καλά και πείτε μας πόσους πρωθυπουργούς διακρίνετε...

Ναι! H απάντηση είναι αυτή που σας πέρασε κατευθείαν απο το μυαλό!

Έχετε αποτύχει, κ. Παπακωνσταντίνου. Δεν θα παραιτηθείτε;

Ο Υπουργός Οικονομικών, μιλώντας πρόσφατα επί δύο ώρες στην ΚΤΕ Οικονομικών είπε: «Δεν έχουμε αποτύχει, υπάρχουν όμως ορισμένες αστοχίες στην εφαρμογή της πολιτικής μας».

του Δρ. Γεώργιου Τσακαλίδυ, τ. σχολικού σύμβουλου

Με αυτό το φτηνό παιχνίδι λέξεων θέλησε να δικαιολογήσει την παταγώδη αποτυχία του στον τομέα της οικονομίας. Θα περίμενε κανείς συνέπεια από έναν πολιτικό που ανακοινώνοντας τα αιματηρά μέτρα του πρώτου μνημονίου είχε πει: «Αν χρειαστεί να πάρω άλλα μέτρα, θα παραιτηθώ, γιατί αυτό θα σημαίνει ότι απέτυχα». 
 

Τόσο βέβαιος ήταν για την αποτελεσματικότητα των μέτρων του πρώτου μνημονίου. Τα μέτρα που πήρε τότε οδήγησαν στη μεγαλύτερη οικονομική ύφεση των νεότερων χρόνων. Τα νέα δε, ακόμη πιο σκληρά, μέτρα του δεύτερου μνημονίου ανακοινώθηκαν από τον ίδιο. Ξέχασε όμως την τότε δέσμευσή του να παραιτηθεί. Περί αυτής ουδείς λόγος. Γι' αυτό και μιλάει για «ορισμένες αστοχίες». Πάλι καλά που δεν επέρριψε και τώρα την ευθύνη της αποτυχίας στην προηγούμενη Κυβέρνηση, όπως στις μέχρι πρότινος δηλώσεις του. Όχι βέβαια πως εκείνη είναι άμοιρη ευθυνών.

Το να τα φορτώνει όμως όλα σ' εκείνη, τη στιγμή που το κόμμα του κυβέρνησε για μια εικοσαετία τον τόπο και διόγκωσε υπέρμετρα το δημόσιο χρέος, το οποίο εξακολουθεί να διογκώνεται ανεξέλεγκτα στις ημέρες του, είναι εντελώς ανεύθυνο. Τώρα αποφεύγει να επιρρίπτει αλλού τις ευθύνες, γιατί απαίτηση των αφεντικών του της τρόικας είναι να επιτευχθεί η μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση, κυρίως με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Τίθεται όμως το ερώτημα: Μπορεί κανείς να εμπιστεύεται στα λόγια πολιτικών, που άλλα λένε τη μία ημέρα και άλλα την άλλη; Μπορεί κανείς να τους αναγνωρίσει ειλικρινή διάθεση για τη λύση του οικονομικού προβλήματος της χώρας, όταν ζητούν οδυνηρές θυσίες από τον ελληνικό λαό, οι ίδιοι όμως δεν υφίστανται καμιά θυσία, και εξακολουθούν να συμπεριφέροντε αλαζονικά; Οι δανειστές μας, όπως ο Γιούνκερ, ο Τρισσέ, χρησιμοποιούν αεροπλάνα της γραμμής για να μεταβούν στη Ν. Υόρκη.

Ο κ. Παπακωνσταντίνου όμως χρησιμοποιεί το πρωθυπουργικό αεροπλάνο με πεντηκονταπλάσια επιβάρυνση του ελληνικού δημοσίου. Και όλα αυτά τη στιγμή που με το δεύτερο μνημόνιο βάζει ο ίδιος ανερυθρίαστα εκ νέου μαχαίρι στους μισθούς και στις συντάξεις, στα κοινωνικά επιδόματα, ακόμη και σ' αυτά των πολυτέκνων! Αν αυτό δεν θεωρείται αποτυχία μιας σοσιαλιστικής κυβέρνησης και ενός σοσιαλιστή υπουργού οικονομικών, τότε πως ορίζεται η αποτυχία; Πότε επιτέλους θα δούμε υπουργούς, τόσο της προηγούμενης όσο και της τωρινής να ομολογούν τα λάθη τους, αντί να τα επιρρίπτουν ο ένας στον άλλον; Πότε θα τους ακούσουμε να ζητούν συγγνώμη από τον πολύπαθο ελληνικό λαό;

Αυτά όμως είναι μαθήματα που δεν τα διδάσκει η Λέσχη Bildenberg. Έχετε αποτύχει, κ. Παπακωνσταντίνου, κρινόμενος από τα ίδια σας τα λόγια. Δεν έχετε παρά να υλοποιήσετε τη δέσμευσή σας και να παραιτηθείτε.