Τετάρτη 9 Ιουλίου 2008

Το καρτέλ της κουκουνάρας

-Καλημέρα. Πόσο έχουν οι κουκουνάρες;
-Οι δέκα, τρία ευρώ κύριε.
Ο διάλογος αφορά πλανόδιο πωλητή καλαμποκιών, με υποψήφιο αγοραστή. Όχι εδώ στη Καβάλα. Στη Δράμα έγινε ο διάλογος.
Εδώ η αντίστοιχη απάντηση θα ήταν «οι έξη τρία ευρώ κύριε».
Φίλος βρέθηκε στη Ξάνθη και πέρασε από κεντρικό ψαράδικο.
3 ευρώ το κιλό η σαρδέλα. Εδώ έχει 5 ευρώ το κιλό !
Μα πως γίνεται αυτό με ρωτάει ένας γνωστός…
Τι να του απαντήσω;
Ότι αγοράζουν από την ιχθυόσκαλα 6-8 ευρώ το τελάρο (12 κιλά) και πουλάνε 5 ευρώ το κιλό….
Τι απάντηση να δώσεις, όταν λειτουργεί άτυπο καρτέλ, στη τιμή πώλησης, ακόμη και στις ωμές κουκουνάρες;
Όταν γνωστός παραγωγός γυροφέρνει όλους τους πάγκους που έχει στήσει με τις κουκουνάρες του, έβαλε ανθρώπους του να τις πουλάνε, σε καίρια περάσματα τις αγοράς και ελέγχει τη τιμή, κρατώντας την σταθερή, πώς να αντιδράσεις;
Όταν οι κουκουνάρες στα μανάβικα (όσα τις πουλάνε) είναι πολύ φθηνότερες.
Και το ίδιο βιολί παίζεται κάθε βράδυ στη παραλιακή λεωφόρο όπου η τιμή είναι παγιωμένη και ενιαία στους περισσότερους πάγκους;
Μια τιμή που απέχει αρκετά από το ένα ευρώ που πουλάνε τη κουκουνάρα στη Δράμα.
Πώς να αντιδράσεις;
-Πάνε στη Δράμα (θα σου απαντήσουν πονηρά) Στο λένε γιατί ξέρουν ότι δε μπορείς να πας. Γιατί ξέρουν ότι αδυνατείς.
Θέλεις να αντιδράσεις. Θέλεις να δώσεις απάντηση…
Απλά δεν αγοράζεις. Ή αντί να αγοράσεις πέντε φορές, αγοράζεις μόνο μία. Έτσι για να πεις ότι αγόρασες και εσύ.
Σου στερεί τη χαρά να φας μια βρασμένη κουκουνάρα!
Σου περιορίζει τη δύναμη να αγοράσεις ένα κιλό σαρδέλες.
Πράγματα απλά. Τρόφιμα καθημερινής χρήσης, τώρα το καλοκαίρι, τα έκαναν απλησίαστα.
Οι άπληστοι.
Μείναμε να κυνηγάμε τον καψερό Αιγύπτιο που πουλάει μέσα στη σακούλα σαρδέλες. Και χαλάει τη πιάτσα των ιχθυοπωλών !
Το ότι χαλάει η τσέπη μας με τις άτοπες ενέργειες κάποιων άλλων αυτό δεν ενδιαφέρει το κράτος.
Ψάχνουμε τον Αιγύπτιο αλιεργάτη. Που πουλάει σε περαστικούς, σαρδέλες χωρίς πάγο. Αυτός θα πληρώσει τα σπασμένα. Είναι και μελαψός. Άρα αυτός φταίει !

Καλημέρα σας

Τετάρτη 2 Ιουλίου 2008

Είναι υπόθεση των γύφτων;

Από τις αρχές τις δεκαετίας του 80 ξεκίνησε η ανακύκλωση των γυάλινων μπουκαλιών μιας χρήσης. Τοποθετήθηκαν ειδικοί κάδοι με ένα κυκλικό άνοιγμα στο καπάκι τους, όπου ρίχνουν (από τότε) οι πολίτες τα γυάλινα αντικείμενα. Όχι εδώ. Στη Γερμανία έγινε αυτό !
Με φιλικές οδηγίες στους πολίτες, στα σχολεία, στους χώρους όπου συγκεντρώνεται κόσμος, εξήγησαν το αυτονόητο. Και οι πολίτες ακολούθησαν. Και οι κάδοι γέμισαν με ανακυκλώσιμα.
Το 1986 η Δανία, αντικατέστησε τις πλαστικές σακούλες, στους κάδους απορριμμάτων, στους δρόμους, με χάρτινες. Που είναι φιλικές στο περιβάλλον.
Ήταν η εποχή που εμείς εδώ ανακαλύψαμε τη πλαστική σακούλα. Και γεμίσαμε τις χωματερές με πλαστικό μιας χρήσης.

Μερικές φορές μας αρέσει το δούλεμα. Μας αρέσει να μας παραμυθιάζουν. Ακούμε χωρίς να ψάχνουμε. Όταν όμως ακούμε το… απολαμβάνουμε αυτό που ακούμε. Κοινώς χαιρόμαστε με το τίποτα.
Ίσως το έχουμε ανάγκη. Ίσως ψάχνουμε το τίποτα... Δε ξέρω.

Διαβάζεις κάθε φορά για την ανακύκλωση και τα οφέλη της. Πως γίνονται (τάχαμ τάχαμ) βήματα προς την ανακύκλωση. Μαύρη είναι η νύχτα στα βουνά.
Τοποθετήθηκαν κάδοι για το χαρτί. Όχι όμως για το γυαλί. Ούτε για το αλουμίνιο. Εκατομμύρια κουτάκια αναψυκτικών έτοιμα για ανακύκλωση, απλά πετιούνται στα σκουπίδια. Και καταλήγουν στη χωματερή. Τόνοι αλουμινίου πεταμένοι. Το ίδιο και με τα γυάλινα μπουκάλια κλπ. Όλα στη χωματερή.
Θα μου πεις, εδώ τουαλέτες σε δημόσιους χώρους δεν έχουμε, εσύ κάδους ανακύκλωσης ζητάς. Και εγώ θα σου απαντήσω. Μήπως έχουμε δέκα βρύσες, σε δημόσιους χώρους, να πιείς λίγο νερό να ξεδιψάσεις;
Μήπως έχουμε πέντε ρολόγια να βλέπει ο κόσμος την ώρα;
Ψύλλοι στ’ άχυρα έλεγαν οι παλιοί. Δεν είχαν άδικο.
Όταν το πρόβλημα το σμικρύνεις σε όγκο ψύλλου, λογικό είναι να αδιαφορείς.
Να εθελοτυφλείς και να το προσπερνάς.
Γιατί έτσι σε βολεύει.
Ας είναι καλά οι γύφτοι που μαζεύουν τα παλιά σίδερα και τα ανακυκλώνουν στο εργοστάσιο της Ξάνθης. Οι γύφτοι κατάλαβαν πόσο αξίζουν τα ανακυκλώσιμα. Εμείς αργούμε λίγο. Σε λίγο θα πιστέψουμε πως η ανακύκλωση είναι δουλειά των γύφτων!

Κοινωνικά της στήλης.

Ο καλός, ήρεμος, λόγος και το χαμόγελό σου δεν θα σβήσουν Μαρία. Εσύ έφυγες αλλά τα θετικά σου στοιχεία έμειναν. Μαζί με τον Μανώλη, τα περάσατε στο Νίκο και τον Περικλή. Και όλοι μαζί συνεχίζουν το έργο που ξεκίνησε ο αείμνηστος Περικλής Μπακλαβάς.
Καλό ταξίδι Μαρία μας.

Καλημέρα σας.

Τετάρτη 25 Ιουνίου 2008

Φορολογικές Εξυπνάδες.

Πάντα έμενα άναυδος στη πρωτοποριακή σκέψη των οικονομολόγων του Υπουργείου Οικονομικών. Με μοναδική μαεστρία βρίσκουν ονομασίες νέων φόρων, ώστε να μπουν πιο βαθειά στη τσέπη των φορολογουμένων.
Η καινούρια ονομασία φόρου λέγεται Ε.Τ.Α.Κ. !!!
Μόλις έγραψα τα αρχικά αυτά στον υπολογιστή, μου βγάζει ένδειξη “λάθος λέξη” !
Ακόμη δε την έμαθε ο υπολογιστής μου.
Το Ενιαίο Τέλος Ακινήτων (ΕΤΑΚ) λοιπόν είναι ένας καινούριος φόρος. Όπου κάθε επιχείρηση που κατέχει ακίνητο θα πληρώνει 0,1% επί της αντικειμενικής αξίας του. Για τα γήπεδα χωράφια ή άλλες εκτάσεις, καταβάλεις 0,6% Ετησίως. Μάλιστα πρόβλεψαν και κάτι ακόμη. Για να μη πληρώσουν κάποιοι “ψίχουλα φόρων”, έβαλαν ως όριο ελάχιστης καταβολής το 1 ευρώ ανά τ.μ.
Αυτά στο ξεκίνημα του φόρου. Δε ξέρουμε στη πορεία, μετά από 2 ή 3 χρόνια δηλαδή, σε ποιες τιμές θα διαμορφωθεί αυτός ο φόρος.

Ακίνητα που χρησιμοποιούνται για την άσκηση της παραγωγικής δραστηριότητας μιας επιχείρησης μπαίνουν στο στόχαστρο της εφορίας. Και φυσικά ο φόρος δε σταματά στα Νομικά Πρόσωπα. Από εκεί ξεκίνησε. Επεκτείνεται και στα φυσικά πρόσωπα που κατέχουν περιουσιακά στοιχεία. Δηλ στους επαγγελματίες που έχουν ένα ιδιόκτητο ακίνητο. Και δε θα σταματήσει εκεί το χαράτσι. Περνάει σε κάθε ακίνητο που βρίσκεται στην Ελληνική Επικράτεια.

Φορολογικές εξυπνάδες. Πιέζουμε αρχικά τις επιχειρήσεις, στη συνέχεια τους ιδιώτες. Μη τους πάρουμε όλους μαζί αμπάριζα και ξεσηκωθούν ! Και ο φόρος ξεκινάει χαμηλά. Του χρόνου βλέπουμε που θα πάει.

Αντιδρούν οι ξενοδόχοι για την επιβολή του ΕΤΑΚ, καταφεύγουν στη δικαιοσύνη.
Αντιδράσεις και από την ΕΣΕΕ για τους επαγγελματίες. Το “Όχι” είναι ηχηρό από το υπουργείο οικονομικών για εξαιρέσεις. Ο νόμος είναι ήδη ψηφισμένος. Και η πρώτη δόση (από τις τρεις) πρέπει να καταβληθεί μέχρι αύριο Παρασκευή.
Το επιτελείο του Υπουργείου εκτιμά, πως χτύπησε μια τεράστια φλέβα χρυσού.
Σε μια εποχή όπου δεν υπάρχει καμιά συρρίκνωση της κρατικής σπατάλης. Όπου μοιράζονται απλόχερα θέσεις εξουσίας με υψηλότατα αμειβόμενους κρατικούς λειτουργούς και μια κουστωδία υπαλλήλων να τους πλαισιώνει, για να παράξουν ένα μηδαμινό έως μηδενικό έργο. Σε μια εποχή όπου απλόχερα και άνετα αγοράζονται πολυτελή τζιπ και μεγάλου κυβισμού πανάκριβα αυτοκίνητα για τις μετακινήσεις των αρχόντων, το κράτος στίβει κυριολεκτικά τον κάθε ιδιοκτήτη ακινήτου. Που το αγόρασε με χρήματα που φορολογήθηκαν. Που πλήρωσε ό,τι έπρεπε να πληρώσει, όταν το απόκτησε.

Σε μια εποχή που κατρακυλάνε τα δημόσια έσοδα, περιμένουν τον ΕΤΑΚ να τους σώσει. Με το πρόσχημα ότι χτυπάνε τις μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες και την Αγιορείτικη (τεράστια σε ακίνητα) περιουσία, βάζουν σε τροχιά πληρωμής εκατομμύρια φορολογούμενους. Εξισώνουν τον μικρό επαγγελματία, ιδιοκτήτη του καταστήματος του, με τις 199 μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες 5 αστέρων της Ελληνικής Επικράτειας.

Είπαμε… Φορολογικές εξυπνάδες.

Καλημέρα σας

Τετάρτη 18 Ιουνίου 2008

Όταν οι λύση είναι μπροστά σου…

Να λοιπόν που έπρεπε να περάσουν άλλοι 18 μήνες, με τους όψιμους νεόκοπους συγκοινωνιολόγους, στο Δήμο Καβάλας, ώστε να κατανοήσουν πως το κυκλοφοριακό στο κέντρο της πόλης δε λύνεται με “άδειασμα” (sic) των ΙΧ αυτοκινήτων, από το κέντρο. Να κατανοήσουν το αυτονόητο. Ότι το ΙΧ είναι μέσο εξυπηρέτησης του πολίτη. Που πρέπει να τον διευκολύνουμε να κινηθεί με αυτό και όχι να απαλλαγεί από αυτό. Δυο επαγγελματικές ομάδες θέλουν να διώξουν τα ΙΧ από το κέντρο. Μόνο δυο βλάπτονται από την ύπαρξή ΙΧ στο κέντρο. ΚΤΕΛ και ΤΑΞΙ. Και θέλουμε να υλοποιήσουμε τις προτάσεις τους! Μα αυτοί έχουν κάθε λόγο να μη θέλουν την ύπαρξη ΙΧ. Οι υπόλοιποι; Οι 10.000 οδηγοί που τα χρησιμοποιούν, ρωτήθηκαν;
Το έργο “πάρκινγκ Ροδόπη “ τα τελευταία 10 χρόνια ξεκινάει και σταματάει κατά το δοκούν της εκάστοτε διοίκησης. Ο χώρος στο οικόπεδο Λαζαριστών παραμένει ισόγειο πάρκινγκ. Όπως και το οικόπεδο στο κόμβο Φαλήρου (δίπλα στην Αγροτική). Δεν πρέπει να χτιστούν τσιμεντένιοι όγκοι. Θα βλάψουν το περιβάλλον, λένε! Το πόσο βλάπτει τον αέρα που αναπνέουμε η συνεχής κίνηση όσων ψάχνουν για μια θέση στάθμευσης, το πόσο επιβαρύνεται η υγεία μας, δε μετράει. Απλά δε θέλουμε άλλο μπετό! Δε τους ενοχλεί το ότι περικυκλωθήκαμε από πολυκατοικίες, τους ενοχλεί που θα δημιουργηθούν άλλοι ένας δύο, τσιμεντένιοι όγκοι για πολυώροφα γκαράζ.
Και ονειρεύονται υπόγεια γκαράζ με πράσινο πάνω τους ώστε να μην είναι ορατά! Δηλαδή στην απλή καθομιλουμένη, νέα έργα πολυδάπανα στη κατασκευή τους, που θα δέχονται λιγότερα αυτοκίνητα στα σωθικά τους.
Η γενετική και η κοινωνιολογία μας έχουν πείσει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι από τη φύση τους και ότι μερικοί είναι πιο ίσοι από άλλους εξαιτίας της εκπαίδευσης που έλαβαν και του περιβάλλοντος που μεγάλωσαν. Έτσι λοιπόν θα περιμέναμε ότι το ποσοστό των ηλιθίων σε επαγγέλματα όπως οι επιστάτες και οι καθαριστές να είναι μεγαλύτερο λόγω της ελλιπής τους εκπαίδευσης. Όμως το ποσοστό των ηλίθιων ατόμων είναι το ίδιο σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης σε όλα τα επαγγέλματα και έχουν την ίδια κατανομή και στα δυο φύλα. Η βλακεία λοιπόν, είναι ένα χωρίς διάκριση προνόμιο, οποιασδήποτε ανθρώπινης ομάδας.
Περιμέναμε λύσεις εύκολες. Λύσεις απλές. Βρίσκουμε λύσεις πολύπλοκες και ανεφάρμοστες. Που το μόνο πλεονέκτημά τους είναι η αισθητική τους. Αυτή μας μάρανε. Η κακή αισθητική ενός ή δύο πολυώροφων γκαράζ που θα ανακουφίσουν το κέντρο της πόλης από τα παρκαρισμένα στους δρόμους αυτοκίνητα. Ας τα χτίσουν και ας τα κάνουν όμορφα εξωτερικά. Εκεί είναι το πρόβλημα;
Το ότι θα αδειάσουν οι δρόμοι και θα αποδοθούν στη ταχύτερη κυκλοφορία των αυτοκινήτων δε μετράει. Οι δρόμοι είναι πολύ ακριβοί για να χρησιμοποιούνται ως χώροι στάθμευσης. Οι δρόμοι υπάρχουν, για τη κυκλοφορία των αυτοκινήτων. Έναν πρωτοετή συγκοινωνιολόγο, αν ρωτήσεις, αυτό θα σου πει.
Αν κάποιοι ενδιαφέρονται, για τη ποιότητα της ζωής μας, ας αναβαθμίσουν το περιαστικό δάσος που κυκλώνει τη πόλη μας. Ένας χώρος πράσινου ανεκμετάλλευτος. Που μόνο στα χαρτιά του Δασαρχείου είναι “δάσος” Ας αναβαθμίσουν αυτό τον σκουπιδότοπο σε χώρο αναψυχής. Είναι τεράστια η έκτασή του. Ας ξεκινήσουν σταδιακά να τον καθαρίζουν. Να τον φυτεύουν. Να τον αξιοποιούν για το καλό των κατοίκων αυτής της πόλης. Και τα καμένα του 85 μόνα τους ξαναφύτρωσαν. Αν περίμεναν από μας….. ακόμη καμένα θα ήταν!

Καλημέρα σας

Τετάρτη 11 Ιουνίου 2008

Μια μικρή ιστορία.

Πριν 15 χρόνια, ένας φίλος με επαγγελματικό δίπλωμα, έπρεπε να το ανανεώσει λόγω λήξης της 5ετίας του. Έτσι πρόβλεψε ο νομοθέτης. Κάθε 5 χρόνια ο έχων επαγγελματικό δίπλωμα πρέπει να εξετάζεται ιατρικά, για το, αν είναι σε θέση, να συνεχίσει να κάθεται στο τιμόνι. Οι εξετάσεις αφορούν ένα παθολόγο και ένα οφθαλμίατρο.

Πήγε στη τράπεζα, πλήρωσε τα παράβολα ιατρών και στη συνέχεια ξεκίνησε για τις επισκέψεις. Όταν έφτασε στο παθολόγο, μπήκε στο γραφείο του, ο γιατρός τον ρώτησε… “Είσαι γερός; Δυνατός;” Ο οδηγός απάντησε “Μια χαρά είμαι γιατρέ” Ο γιατρός πήρε στα χέρια του το παράβολο, σφράγισε το χαρτί και ο “…κατάγερος οδηγός” έφυγε!
Πήγε στον οφθαλμίατρο. Εκεί έτυχε να ψιλογνωρίζονται και τον ρώτησε “πότε θα βρεθούν σε ένα μπαρ να τα πούνε” και απλώνοντας τα χέρια, έπιασε το παράβολο, σφράγισε το χαρτί του και ο φίλος μας έφυγε χαρούμενος για τη Δ/ση Συγκοινωνιών.
Και καμιά ασθένεια δεν είχε, όμως και έβλεπε μια χαρά! Άψογα!
Όλοι έκαναν το χρέος τους. Ο νομοθέτης αφού είχε τις υπογραφές και τη σιγουριά των γιατρών, η Δ/ση Συγκοινωνιών αφού έφτασαν τα χαρτιά που προβλέπει ο νόμος, ο οδηγός αφού πλέον οδηγούσε με ασφάλεια και φυσικά ο τροχονόμος ήταν βέβαιος πως ο οδηγός δεν ήταν παραβάτης με ληγμένο δίπλωμα.
Όλοι χαρούμενοι. Όλοι νόμιμοι.

Πέρασαν τα χρόνια και όταν έφτασε η πενταετία, το δίπλωμα έληξε πάλι. Ήξερε πλέον τι θα κάνει. Πήγε είδε ποιοι είναι οι εγκεκριμένοι γιατροί στη Δ/ση Συγκοινωνιών και αφού πλήρωσε πάλι παράβολα, μετά πήρε τηλέφωνο, να κλείσει ένα ραντεβού. Τώρα πια τα πράγματα έγιναν πιο απλά!
Η γραμματέας του γιατρού του είπε: “Ελάτε κύριε. Δε χρειάζεται ραντεβού” Χάρηκε ο άνθρωπος που τόσο γρήγορα θα τελείωνε. Μπήκε στο ιατρείο, εκεί η κοπέλα τον υποδέχθηκε με ένα χαμόγελο, άπλωσε το χέρι, πήρε τα χαρτιά με το παράβολο πληρωμής, πάτησε μια σφραγίδα με το όνομα του εργοδότη της, μετά το υπόγραψε και του το έδωσε το ίδιο χαμογελαστά! Ρώτησε ο φίλος “που είναι ο γιατρός” και η απάντηση αποστομωτική “ο γιατρός δουλεύει μόνο τα απογεύματα. Εσείς τελειώσατε. Το χαρτί είναι έτοιμο.”
Στον οφθαλμίατρο, ο κύριος στο προθάλαμο, μόλις είδε τα χαρτιά στα χέρια του φίλου, αντί καλημέρας αναφώνησε “α… για δίπλωμα είναι; Φέρτα”, πήρε το παράβολο, σφράγισε το χαρτί με τη σφραγίδα του γιατρού, έβαλε την υπογραφή του γιατρού και πάλι όλα σωστά!
Για άλλα πέντε χρόνια μπορούσε να οδηγεί! Με τη βούλα των γιατρών!

Έχουμε μια καταπληκτική ιδιότητα ως λαός. Απλουστεύουμε τα πάντα με μοναδική ευκολία. Ασχέτως βαρύτητας. Ασχέτως σοβαρότητας. Και ενώ το γνωρίζουν όλοι, συνεχίζουν να το ανέχονται.

Ο φίλος μου επαγγελματίας οδηγός, σήμερα το πρωί με συνάντησε στο δρόμο. Με ενημέρωσε ότι έληξε πάλι το δίπλωμά του. Του έδωσα να διαβάσει ένα (χθεσινό) σχόλιο στο “Χρήμα” για το πώς γίνεται να οδηγούν άνθρωποι μεγάλης ηλικίας χωρίς να ελέγχονται από τους γιατρούς. Χαμογέλασε και με ρώτησε. “Δίκιο έχει! Μα που ζει αυτός που το έγραψε; Δε ξέρει πως εξετάζονται οι οδηγοί;”

Καλημέρα σας

Τετάρτη 4 Ιουνίου 2008

Έτσι κάνουν οι “μορφωμένοι”;

Δεν θα γιορτάσουμε τη “Ναυτική Εβδομάδα” στη Καβάλα.
Θύμωσε ο Δήμαρχος και δεν συγχρηματοδοτεί με τη Νομαρχία τις εκδηλώσεις.
Όμως ούτε και το ΥΕΝ βάζει χρήματα. Άρα δεν έχει πανηγύρια φέτος το καλοκαίρι.
Δεν θα συγχρηματοδοτήσει το “Cosmopolis” η Νομαρχία. Είναι πολύ εκνευρισμένος ο Νομάρχης με τον Δήμαρχο που διοργανώνει τις εκδηλώσεις.
Το κολυμβητήριο κτίστηκε με πολύ κόπο. Με άλλα ποσά ξεκίνησε το έργο και με άλλα (πολύ μεγαλύτερα) κατέληξε να το πληρώσουμε τελικά.
Όμως κτίστηκε! Έγινε! Και το κλειδώσαμε!
Είναι θυμωμένος ο υπουργός με τον Δήμαρχο γιατί δεν δίνει τα χρήματα. Και ο Δήμαρχος με τον υπουργό γιατί δεν τα βάζει εκείνος.
Ένα εκατομμύριο εξακόσιες χιλιάδες ευρώ ξόδεψε η Νομαρχία για δημόσιες σχέσεις!
Εκατό πενήντα χιλιάδες ευρώ θα κοστίσει ετήσια, η εφημερίδα που θα βγάλει ο Δήμαρχος!
Ο Νομάρχης έχει μουστάκι και φοράει παντελόνια!
Ο Νομάρχης και ο Δήμαρχος μαλώνουν…
Και οι δύο είναι απόφοιτοι πανεπιστημιακών σχολών. “Μορφωμένοι άνθρωποι” που έλεγαν οι παλιοί.
Και οι δύο βρίσκονται σε νευραλγικές θέσεις για τη πόλη της Καβάλας. Θέσεις από τις οποίες μπορούν να προσφέρουν όταν συνδιαλέγονται μεταξύ τους.
Και μαλώνουν αντί να συνεργάζονται για το καλό μας. Αντί να ψάξουν αν δουν τι τους ενώνει, ψάχνουν να βρουν τι τους χωρίζει.
Δεν χάνει την ευκαιρία καθένας τους, να ρίξει λάδι στη φωτιά. Να πετάξει τα “καρφιά” του για τον απέναντι.
Δυο άνθρωποι που εκλέχθηκαν για να συνεργάζονται, επιβουλεύεται ο ένας τον άλλο.
Το μόνο που πραγματικά τους χωρίζει είναι η πολιτική τους τοποθέτηση. Είναι τόσο σημαντικό στοιχείο αυτό που δικαιολογεί τις όποιες μικρόψυχες τοποθετήσεις τους;
Μήπως ανέλαβαν να χαράξουν την κυβερνητική γραμμή στη πόλη μας; Ή μήπως αισθάνονται τόσο μεγάλες διαφορές στη σημερινή πολιτική γραμμή, απ’ ότι υπήρχε πριν;
Ο ένας είναι παλιός “στα πράγματα”. Ο άλλος νέος. Σίγουρα ο παλιός έκανε και λάθη. Σίγουρα ο καινούριος δεν έχει την απαραίτητη εμπειρία. Πρέπει τα δυο αυτά στοιχεία να τα εκμεταλλεύεται ο ένας για τον άλλο;
Πρέπει ο ένας να εκθέτει τον άλλο;
Πρέπει εμείς σαν πολίτες αυτής της πόλης να μην απολαμβάνουμε τη λειτουργία του κολυμβητηρίου; Πρέπει να μη γίνονται περισσότερες εκδηλώσεις στο “Cosmopolis” ; Να χαθεί ο εορτασμός της Ναυτικής Εβδομάδας;
Και οι δύο είναι πρόσωπα αγαπητά από τον κόσμο αυτής της πόλης. Γι’ αυτό και ψηφίστηκαν. Και μόνο αυτό το στοιχείο, δεν είναι ικανό να τους ενώσει; Να του φέρει πιο κοντά και να τα βρουν μεταξύ τους;

Μια ερώτηση μόνο έχω.
Έτσι κάνουν οι “μορφωμένοι”;

Καλημέρα σας.

Τετάρτη 28 Μαΐου 2008

Οι σκέψεις του κ. Ασημάκη...

Ετοιμάσου να τους υποδεχθείς ! Καλώς τους κι’ας άργησαν… Η ΔΕΠΑ ετοιμάζεται να δημιουργήσει τερματικό σταθμό υγροποιημένου αερίου, στα διπλανά χωράφια της ΒΦΛ. Ναι εδώ δίπλα στη πόλη της Καβάλας. Με τους ανατολικούς άνεμους να φέρνουν τα απόβλητα των αερίων μέσα στα σπίτια μας.
Αυτή η πόλη δεν έχει κανένα κάτοικο. Ούτε αρχές έχει. Υπάρχει μόνο η ΔΕΠΑ ! Αυτή αποφασίζει στα πλαίσια της ανάπτυξής της, για το που θα στήσει την επόμενη ρυπογόνα μονάδα της.
Έτσι απλά ! Και εσύ μου μιλάς για τη δημοκρατία των τοπικών κοινωνιών! Για αποφάσεις αρχόντων μετά από δημόσιο διάλογο με τους πολίτες… Χέστηκαν ! Θα ρωτήσουν εσένα αν θα στήσουν μια μονάδα υγροποιημένου αερίου, κάτω από τη μύτη σου. Δίπλα στη ΒΦΛ.
Έχουμε ένα καρκίνο που θυμιάζει νύχτα μέρα. Που, ποτέ δεν θα μάθουμε, πόσα καρκινογόνα αέρια εκλύει στην ατμόσφαιρά που αναπνέουμε. Αφού δεν υπάρχουν τα κατάλληλα μηχανήματα μέτρησης, για αυτούς τους ρύπους, πως θα το μάθουμε;
Τώρα δίπλα στον ένα θα στήσουμε και δεύτερο!
Ένα σταθμό υγροποιημένου φυσικού αερίου (CNG). Είναι το καύσιμο που χρησιμοποιούν ήδη τα μεγάλα φορτηγά στην Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία κλπ.
Η ΔΕΠΑ βρίσκεται ήδη σε προχωρημένες συζητήσεις με διεθνείς ενεργειακές εταιρείες, προμηθευτές LNG και όχι μόνον, από την Αίγυπτο, το Κατάρ, την Αλγερία κ.λπ. για τον νέο τερματικό σταθμό, που θα γίνει ως joint venture.
Ο νέος σταθμός LNG θα εγκατασταθεί στον ιδιόκτητο χώρο της ΒΦΛ στην Καβάλα. Τον νέο τερματικό, το δεύτερο μετά τη Ρεβυθούσα, που θα συμβάλει αποτελεσματικά στην εξασφάλιση της ομαλής τροφοδοσίας της αγοράς με φυσικό αέριο, όχι μόνον στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Ήδη για την Ελλάδα προγραμματίζει η ΔΕΠΑ τη δημιουργία και πρατηρίων LNG.
Χωρίς να γνωρίζουμε ποια θα είναι η τύχη μας σε περίπτωση μιας καταστροφής από ανθρώπινο παράγοντα. Σε περίπτωση ανθρώπινου λάθους. Σε περίπτωση πολεμικής εμπλοκής. Κανείς δε θα σου μιλήσει γι’αυτά. Ούτε για τη θαλάσσια ρύπανση θα σου μιλήσουν. Θα σου πουν μόνο για το πόσες θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν!
Ένας σταθμός αποθήκευσης, του υγροποιημένου φυσικού αέριου, που θα μεταφορτώνεται σε φορτηγά βυτία, για να διοχετευθεί στα πρατήρια της ΔΕΠΑ στη Β. Ελλάδα. Με τα τάνκερ να καταφθάνουν στο εκεί λιμάνι, για να ξεφορτώσουν το LNG.
Διαβάζω στη “Καθημερινή”:
Ενδιαφέρον για τις εγκαταστάσεις της BΦΛ, με στόχο την αξιοποίησή τους ως «δεξαμενή» φυσικού αερίου, είχε εκδηλώσει στο πολύ πρόσφατο παρελθόν πάντως και η GAZprom. Tο όλο project έχει προσανατολισμό την ενίσχυση της διεθνούς δραστηριότητας της ΔEΠA, μετά και τη συμμετοχή της στον ελληνοϊταλικό και ελληνοτουρκικό αγωγό.
Μόνο που υπάρχει μια λεπτομέρεια. Οι πέριξ χώροι της ΒΦΛ, υπάρχουν, για τη πειραματική καλλιέργεια, όπου δοκιμάζονται τα λιπάσματά της. Όχι για να έρθουν εκεί οι νέες καρκινογόνες επεκτάσεις της.

Χαιρόμαστε που ο Πρόεδρος και Διευθύνων σύμβουλος της ΔΕΠΑ κ. Ασημάκης Παπαγεωργίου σκέφτεται την ανάπτυξή της πόλης μας.
Λυπόμαστε που για μας η ανάπτυξη είναι ένας μονόδρομος προς της εξαθλίωση αυτής της πόλης.
Λυπόμαστε που κάποιος στην Αθήνα προγραμματίζει το μέλλον μας.
Δεν θα το πίστευα ποτέ, πως οι τύχες αυτής της πόλης, κρέμονται από τις σκέψεις και τα σχέδια του κ. Ασημάκη Παπαγεωργίου.

Έχω μπροστά μου την εικόνα αυτών των ωραίων ανθρώπων που έκαναν πορεία διαμαρτυρίας, ενάντια στις αποθήκες καυσίμων στη Βάσοβα. Που έδωσαν μάχη να μη στηθούν οι δεξαμενές εκεί. Και τώρα η ΒΦΛ σαν πολύφερνη νύφη ετοιμάζει τα προικιά της. Έρχεται ο καλός γαμπρός. Έρχεται η ΔΕΠΑ.
Προπομπός της ο κ. Ασημάκης Παπαγεωργίου.

Σε άγχωσα; Το ξέρω! Και εγώ αγχώθηκα όταν το έμαθα.

Καλή σου μέρα.

Τρίτη 20 Μαΐου 2008

Είσαι κουτός, άνθρωπέ μου;

Λίγες μέρες πριν το Πάσχα, πηγαίνω να δω αν ήρθαν οι πρωινές εφημερίδες. Μπροστά μου για τον ίδιο λόγο, ένας αστυνομικός, ένστολος, σε υπηρεσία, μόλις ακούει πως “δεν ήρθαν ακόμη” μουρμουρίζει… “και πως θα την βγάλουμε μέχρι το μεσημέρι…”
Κάθε χρόνο οι σχολές που έχουν την πρωτοκαθεδρία στις προτιμήσεις των υποψήφιων φοιτητών, δεν είναι οι σχολές έρευνας, τεχνολογίας, νέων τάσεων και αναζητήσεων. Είναι οι σχολές της Αστυνομίας! Αν ήταν ελεύθερη η εισαγωγή στις σχολές αυτές, θα είχαμε γίνει μια Ελλάδα αστυνομικών.
Μονίμως οι συνδικαλιστές τους “καταγγέλλουν” ότι δεν επαρκούν όσοι υπάρχουν. Και θέλουν περισσότερους!
Στην Αστυνομική Δ/ση Καβάλας υπάρχουν 400 άτομα προσωπικό. Αν γίνουν 500 ή 600 θα υπάρχει αστυνόμευση;
Κυκλοφορείς έξω και δεν βλέπεις ένστολο. Με την έλευση της Δημοτικής Αστυνομίας, εξαφανίστηκαν και οι τροχονόμοι. Άφησαν αντικαταστάτες στο έργο τους!
Από την Καβάλα στην Αθήνα, είναι ζήτημα αν συναντήσεις ένα περιπολικό σε όλη τη διαδρομή. Το στήνουν για λίγο σε μια ευθεία δρόμου με διπλή λωρίδα, γράφουν 5-6 που θα κάνουν (ακίνδυνη) προσπέραση και τέρμα. Βγήκε το μεροκάματο!

Βρισκόμαστε στην εποχή της επαγγελματικής αποκατάστασης. Στην εποχή του βολέματος. Από τη δεκαετία του 80 με τον συνδικαλισμό και την κατάργηση της εντοπιότητας, όλα άνοιξαν διάπλατα. Φυσικά υπάρχει και ο χαλαρός έως ανύπαρκτος, έλεγχος των υφισταμένων και το γλυκό ήρθε και έδεσε.

Τους βάζουν φωτιά τα περιπολικά και δεν μπορούν να πιάσουν τους δράστες. Και περιμένεις εσύ μετά να σου βρουν τον κλέφτη της δικής σου περιουσίας. Όλη η μαγκιά τους εξαντλείται στο να γράφουν όσους δε φοράνε κράνος. Να βάλουν στη κοπελίτσα με το μηχανάκι, 400 ευρώ πρόστιμο. Ποτέ δε κατάλαβα ποιόν βλάπτει, όποιος δε φοράει κράνος. Κακό του κεφαλιού του. Όχι δικό μου…

Κτυπάνε φοιτητές στις ζαρντινιέρες και τρέχουν οι συνδικαλιστές τους στα τηλεοπτικά παράθυρα να δηλώσουν πως φταίνε οι … ζαρντινιέρες. Όμως όταν προχθές στη Θεσ/νίκη έγινε από τους “φίλαθλους”, το μαγαζί του εστιάτορα λαμπόγυαλο, αυτοί κοίταζαν από έξω καμαρωτοί!

Όταν βλέπεις να ψάχνουν εφημερίδα για να περάσει η βάρδιά τους. Όταν όλοι ψάχνουν για μια θέση στην Αστυνομία, για την αποκατάστασή τους. Όταν δεν υπάρχει έλεγχος αποδοτικότητας... Τότε μη ψάχνεις για ένστολο να σε φυλάξει. Τότε μην απορείς. Κινδυνεύεις. Κινδυνεύεις να χαρακτηριστείς από την κοινωνία ως κουτός άνθρωπος. Είσαι;

Καλημέρα σας

http://tzanidisjohn.blogspot.com

Τετάρτη 14 Μαΐου 2008

Τουρισμός μέσω Ιχθυόσκαλας;

Έχουμε μια μοναδικότητα στον τρόπο που σκεφτόμαστε. Παρακάμπτουμε την απλή λογική και ψάχνουμε στα προβλήματά μας, να δώσουμε λύσεις, δύσμορφες, δύσπεπτες κοινώς άπιαστα όνειρα. Μάθαμε το απλό να το κάνουμε δύσκολο.
Έχουμε μια ιχθυόσκαλα από τη δεκαετία του 70. Τα χρόνια πέρασαν, οι τεχνολογίες εξελίχθηκαν και πρέπει να μεταφερθεί. Ωραία.
Στο Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο που επεξεργάστηκαν στο Δήμο Καβάλας, προβλέπουν την μεταφορά της στη Ν. Καρβάλη. Σε μια περιοχή που συνδέεται με την Εγνατία οδό. Δίπλα στο αεροδρόμιο. Δίπλα στην Λαχαναγορά Καβάλας. Κοντά στα λογής μηχανουργεία που υπάρχουν στην Βιοτεχνική περιοχή και χρησιμοποιούν οι ιδιοκτήτες των σκαφών για τα μηχανολογικά τους προβλήματα.
Όμως εμείς δεν θέλουμε αυτή την εύκολη και απλή λύση. Πηγαίνουμε στα περίπλοκα. Πηγαίνουμε στα δύσκολα.

Η καινούρια πρόταση για την μεταφορά της ιχθυόσκαλας Καβάλας, είναι να πάει στη Ν. Πέραμο ! Σε ένα χώρο καθαρά τουριστικό. Σε ένα σημείο που αντί να γίνει μια τουριστική αξιοποίηση στις παλιές αποθήκες της Softex, θέλουμε να “χώσουμε” ένα τσιμεντένιο εξάμβλωμα που θα είναι μια μόνιμη πηγή ρύπανσης. Από τα δίχτυα που ξεπλένονται, μέχρι τα απόβλητα των σκαφών και τα φορτηγά ψυγεία.

Διαμαρτύρονται ήδη οι κάτοικοι της Περάμου. Θα τους ακούσει κανείς; Ξεσηκώνονται οι άνθρωποι που κατοικούν στην τουριστική αυτή περιοχή. Και εξηγούν με απλά λόγια τους λόγους που δεν θέλουν εκεί την ιχθυόσκαλα.

Θα περίμενε κανείς από τον Δήμαρχο Ελευθερών να δείξει περισσότερη ευαισθησία σε μια τουριστική περιοχή, όπως η δική του και να κάνει προτάσεις τουριστικής ανάπτυξης και όχι υποβάθμισής της. Να δημιουργήσει στο χώρο που θέλει την ιχθυόσκαλα, ένα πάρκο αναψυχής υψηλών προδιαγραφών. Ίσως και ένα σύγχρονο εμπορικό κέντρο. Να φέρει κόσμο και να δώσει ζωή σε μια νεκρή περιοχή.

Θα περίμενε κανείς από τον Νομάρχη να προτείνει συνεργασία με τον Δήμο Καβάλας για να βοηθήσει στην υλοποίηση του σχεδιασμού μεταφοράς της Ιχθυόσκαλας στη Ν. Καρβάλη. Άλλωστε με τα δικά μας λεφτά θα κατασκευαστεί. Οι αρμόδιοι πρέπει να συνεργάζονται. Και όχι να λειτουργούν ανταγωνιστικά. Αυτό θέλουν οι πολίτες.

12 χρόνια περιμένουμε να τελειώσει η παράκαμψη των Κρηνίδων. Ένας δρόμος μόλις 4 χιλιομέτρων. 7 χρόνια περιμέναμε να τελειώσει ο επαρχιακός δρόμος του Ζυγού. Ένας δρόμος ούτε 3 χιλιομέτρων. Για τον κάθετο άξονα Εξοχής-Δράμας-Καβάλας ούτε λέξη… Ας μην ανοίξουμε τον κατάλογο των έργων της υπομονής. Όμως ας μη προσθέσουμε ένα ακόμη τέτοιο έργο.

Μια τουριστική περιοχή όπου συνεχώς ξεχειλίζουν οι βόθροι στα πόδια των επισκεπτών, προσπαθείς να την αναβαθμίσεις. Όχι να την υποβαθμίσεις με αηδίες και ιχθυόσκαλες. Προσπαθείς να ολοκληρώσεις επιτέλους το αποχετευτικό δίκτυό σου. Να παρέχεις καθαρό πόσιμο νερό στους κατοίκους σου. Όταν τελειώσεις με αυτά, τα βασικά έργα υποδομής, τότε κάνε και όνειρα.

Καλημέρα σας.

Τρίτη 6 Μαΐου 2008

Υποκριτικής προστασίας το ανάγνωσμα.

Υποκριτικής προστασίας το ανάγνωσμα.

Είναι όμορφο να ζεις σε μια χώρα που σε προστατεύει. Να ζεις στο όμορφο κλουβί της προστασίας που σου παρέχει. Μια προστασία που δεν παρέχεται μόνο σε σένα επιλεκτικά αλλά σε όλους τους πολίτες. Έτσι, ακόμη και όταν θέλεις να μάθεις για κάτι που σε αφορά, για κάτι που πληρώνεις, τότε και πάλι δε μπορείς.
Κατατέθηκε, από βουλευτές, ερώτημα στον αρμόδιο υπουργό, για το ποιοί δημοσιογράφοι εργάζονται μέσα στα υπουργεία και πόσο αμείβονται. Απάντηση δε δόθηκε αφού μπήκε μπροστά η “προστασία του προσωπικού απόρρητου” ! Δηλαδή ο πολίτης πληρώνει όλους αυτούς, αλλά δεν έχει το δικαίωμα να μάθει ποιοί είναι. Να μάθει που πάνε τα λεφτά που πληρώνει.

Κάθε μέρα δημοσιεύεται σωρεία πλειστηριασμών. Πολίτες που κάποια στιγμή αδυνατούν να πληρώσουν τα δάνειά τους, οι τράπεζες βγάζουν στο σφυρί τη περιουσία τους. Και δημοσιεύουν πέρα από τον τόπο του ακίνητου και τα πλήρη στοιχεία του ιδιοκτήτη του. Τα πλήρη στοιχεία του οφειλέτη. Για να γίνει πλήρης η διαπόμπευσή του. Για να τον φέρουν στο έσχατο σημείο εξευτελισμού και απόγνωσης. Άνθρωποι που σε κάποια στιγμή της ζωής τους, έφτασαν να σηκώσουν τα χέρια ψηλά και να μη μπορούν να ξεπληρώσουν τις υπέρογκες απαιτήσεις των δανείων τους, πρέπει να διασυρθούν και δημόσια. Και δεν υπάρχει καμιά αρχή προστασίας προσωπικών δεδομένων να τους προστατεύσει. Ποτέ δεν κατάλαβα σε τι χρησιμεύει η δημοσίευση του ονόματος του οφειλέτη. Το να δημοσιεύεται η θέση του ακίνητου το καταλαβαίνω. Το να δημοσιεύεται το όνομα του ιδιοκτήτη που το χάνει… Γιατί;

Ακόμη και μια μικρή Ανώνυμη Εταιρία με 4-5 μετόχους είναι υποχρεωμένη να δημοσιεύει τον ετήσιο ισολογισμό της. Ώστε να υπάρχει διαφάνεια. Σωστό. !
Τον ετήσιο ισολογισμό της Νομαρχίας τον είδαμε πουθενά δημοσιευμένο; Μήπως κάποιας Δημαρχίας; Υπάρχουν. Όμως είναι στα οικονομικά τους ντουλάπια καλά φυλαγμένοι. Ο πολίτης, δεν πρέπει να μαθαίνει που πάνε τα χρήματα που πλήρωσε για να λειτουργήσουν αυτές οι υπηρεσίες;

Κάθε δημόσιο έργο που γίνεται, κάθε αγορά κινητού που πραγματοποιείται, από έναν Δήμο ή Νομαρχία, ελέγχεται ως προς τη τιμή και τα παραστατικά. Σωστό.
Όμως… Έλεγχος σκοπιμότητας του έργου ή της αγοράς γίνεται; Έλεγχος για το αν πραγματικά χρειαζόταν να γίνει, πραγματοποιήθηκε ποτέ;. Πεταμένα λεφτά πίσω από μωροφιλόδοξες απαιτήσεις και γούστα εφήμερων ηγετίσκων. Με ξένα κόλλυβα κάνουν μνημόσυνο. Με τα έτοιμα λεφτά των φορολογουμένων δημιουργούν τη δική τους νομενκλατούρα, ντυμένη με την κακόγουστη χλιδή τους. Και εσύ που πληρώνεις τους φόρους δεν μπορείς να μάθεις που πάνε τα λεφτά σου.
Και όταν σου βγάλουν σε πλειστηριασμό το ακίνητό σου, θα γνωρίσεις τη “διασημότητα” της διαπόμπευσης.
Υποκριτικής προστασίας το ανάγνωσμα!
Η Δημοκρατία, για να λειτουργήσει σωστά, απαιτεί απόλυτη διαφάνεια για όλους και για όλα! Ακόμη και γι' αυτά που μάθαμε να θεωρούμε απολύτως προσωπικά, γιατί και αυτά αποτελούν μέρος που συνθέτει την όλη προσωπικότητα του πολίτη και διαμορφώνει την κοινωνική και πολιτική αγωγή του.

Καλημέρα σας.

Στέλλα Χασκίλ Βιογραφικό - Πλήρης δισκογραφία

  Αφιέρωμα στην Στέλλα Χασκίλ και πλήρης η δισκογραφία της τραγουδίστριας του μεσοπολέμου εβραϊκής καταγωγής, γεννήθηκε το 1918 στη Θεσσαλον...