Συμπεράσματα απογραφής

Από λεπτομέρειες μπορείς να κρίνεις τις ικανότητες του απέναντι.
Από απλά πράγματα, κρίνεις τη δυνατότητα οργάνωσης στον άνθρωπο.
Και όταν κρίνεις την ικανότητα κάποιων που δεν ξέρουν ούτε τα απλά να ταξινομήσουν και να αξιολογήσουν… τότε απλά βγάζεις μόνος σου συμπεράσματα.
Ξεκίνησε η απογραφή των υπαλλήλων του δημοσίου. Τόσα χρόνια και δε ξέρουν οι εκάστοτε διοικούντες τον ακριβή αριθμό τους! Ήρθε λοιπόν η ώρα να μάθουμε πόσοι είναι. Που βρίσκονται. Ποιο είναι το αντικείμενό τους. Να μάθουμε το λόγο που υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι.
Ξεκίνησε επιτέλους οι απογραφή τους και άρχισε να αναβλύζει το μέγεθος της κακής οργάνωσης που υπάρχει στο δημόσιο.
Μπήκαν τη πρώτη μέρα 200.000 αλλά το σύστημα δέχεται μέχρι 60.000 ημερησίως. Η κατάθεση των φορολογικών δηλώσεων γίνεται με σειρά του τελευταίου αριθμού ΑΦΜ. Το ίδιο και η κατάθεση δηλώσεων ΦΠΑ. Στην απογραφή των υπαλλήλων δε μπορούσε να προβλεφθεί αυτό; Έπρεπε να χαθούν τόσες ώρες ώστε να περιμένουν να τους δεχθεί το ηλεκτρονικό σύστημα; Έπρεπε να ‘’πέσει’’ το σύστημα τη πρώτη μέρα για να το σκεφτούν;
Υπάρχει μια φόρμα «φορέας εργασίας». Όπου θα επιλέξει ο απογραφόμενος τον φορέα που απασχολείται για να τον δηλώσει. Η λίστα με τα ονόματα σε όλα τα ηλεκτρονικά συστήματα μπαίνει με αλφαβητική σειρά. Ώστε άμεσα να βρεις μέσα από εκατοντάδες φορείς αυτόν που ψάχνεις. Αυτό δε το κάνει ο συντάκτης. Το κάνει με την εντολή ‘’sort’’ το ίδιο το σύστημα. Από μόνο του. Στη προκειμένη περίπτωση ούτε αυτό το απλό δεν έγινε. Οι φορείς είναι βαλμένοι με ένα πρόχειρο τρόπο κακήν κακώς και όποιος ενδιαφέρεται ας ψάξει να βρει το φορέα του.
Θα βρεις στο κατάλογο «Γ.Γ. Ναυτιλιακής Πολιτικής» και πιο κάτω «Γεν. Γραμ. Ενημέρωσης» και μετά «Γενική Γραμ. Μακεδονίας ε σΘράκης»
Ούτε μια κοινή ονομασία δυο κοινών λέξεων δεν μπόρεσαν να συντάξουν. Και περιμένουν ακριβή στοιχεία από την απογραφή…
Και μέσα από την απογραφή αυτή φάνηκε και μια διαφοροποίηση. Άμεση η αντίδραση των δικαστικών. Δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Είναι λειτουργοί. Αυτό ήταν το μέγα πρόβλημά μας. Πάντως η αντίδρασή τους ήταν ακαριαία. Όπως και για όσα σκάνδαλα δικαστικών διαβάζουμε κάθε φορά τόσα χρόνια. Όταν η βουβαμάρα στα μεγάλα ζητήματα ενός κλάδου, διαδέχεται την έντονη υποκρισία στα ανούσια, ας μην απορούμε με όσα βλέπουμε.
Μια απλή απογραφή βγάζει αρκετά συμπεράσματα τελικά.
Καλημέρα σας

Ένας αιώνας… μια στιγμή

Ένα βιβλίο που σε ταξιδεύει στο χρόνο με τρόπο πολύ έξυπνο είναι το νέο βιβλίο της κ. Πόπης Κανή - Καραβά, με τίτλο «Ένας αιώνας… μια στιγμή» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κέδρος.
Η ιστορία ξεκινάει από το τέλος του 18ου αιώνα (1897) και φτάνει στις μέρες μας. Μια ιστορία δοσμένη με πολλά ιστορικά στοιχεία, που ταξιδεύουν τον αναγνώστη ήρεμα στα βάθη του προηγούμενου αιώνα.
Ένα ταξίδι μυθιστορηματικό, βασισμένο σε ιστορικά στοιχεία που άντλησε η συγγραφέας μέσα από αντίστοιχα βιβλία εποχής, δίνουν με γλαφυρότητα τα γεγονότα της εποχής εκείνης.
«Ποτέ δεν φανταζόταν ο Παύλος ότι τα λιγοστά σκαλοπάτια που τον χώριζαν από το γραφείο της Ρόδης θα ήταν ικανά να τον χωρίσουν και από την Ελένη. Ούτε ότι ένα σπασμένο κάδρο έκρυβε μυστικά και σχέσεις που έπρεπε να μείνουν στο σκοτάδι για πάντα, ούτε βέβαια ότι η επίσκεψη που δέχτηκε στο ατελιέ του εκείνη τη Μεγάλη Παρασκευή θα απέβαινε μοιραία.
Ποιο ήταν, αλήθεια, το μυστικό του κάδρου και ποιος ο παράξενος επισκέπτης; Από ποιον γράφτηκε η λέξη «Άβατον» πάνω στον μισοτελειωμένο πίνακα και ποια η σημασία της; Πρόκειται για τυχαία περιστατικά ή για γεγονότα συνδεόμενα και πώς;
Ο αναγνώστης καλείται να βρει την απάντηση κάνοντας βουτιά στο παρελθόν της οικογένειας Μυλωνά, εκατό χρόνια πριν, όπου μέσα από έναν λαβύρινθο γεγονότων και συμπτώσεων έρχεται αντιμέτωπος με ζωές ταραγμένες, με απαγορευμένους έρωτες, με τις πολιτισμικές αντιθέσεις του χθες με το σήμερα, αλλά και με τον τρόπο που η Ιστορία ξαναμοιράζει τα χαρτιά…
Ένα μυθιστόρημα γι αυτούς που αγαπούν την Ιστορία και τις ιστορίες των άλλων, για όσους δεν φοβούνται να κοιτάξουν κατάματα τη ζωή και το θάνατο, γι αυτούς που βιώνουν τον πόνο της εγκατάλειψης, την ένταση των δεσμών, την αγωνία και το πάθος.»
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου.
Μέσα στη παραζάλη της καθημερινότητας και το άγχος της επιβίωσης, υπάρχουν και κάποια βιβλία που τα έχουμε ανάγκη. Βιβλία που μας μεταφέρουν σε άλλες εποχές και βιώματα. Σε εποχές που το στρες ήταν άγνωστη λέξη και οι αμφιβολίες του «αύριο» ήταν ανύπαρκτες.
Καλημέρα σας.

Πάρτι ταμειακών μηχανών.

Κύριακή πρωί στο “MEGA”. Σε ζωντανή σύνδεση, ο καλωδιωμένος κύριος είναι λαύρος. Καταγγέλλει ότι το 70% των περιπτέρων, πανελλήνια, δεν έχει τοποθετήσει ακόμη ταμειακή μηχανή! «Είχαν υποχρέωση από 1 Ιουλίου να τις τοποθετήσουν αλλά δεν…» Μέσα στη μαύρη στεναχώρια ο άνθρωπος. Μα τι γκαϊλές τον έπιασε Κυριακάτικα πρωί πρωί; Δεν έβλεπα την εικόνα. Μόνο άκουγα. Υπέθεσα πως θα είναι κάποιος υφυπουργός. Ίσως κάποιος γεν. γραμματέας του υπ. Οικονομικών. Έκανα λάθος. Ήταν ο πρόεδρος του Συνδέσμου Εισαγωγέων Ταμειακών Μηχανών. Που αμέσως επεσήμανε ότι προβλέπεται και ποινή φυλάκισης αν δεν βάλουν ταμειακές τα περίπτερα. Ότι θα αρχίσουν έλεγχοι. Ότι είναι υποχρεωμένοι… ότι ότι… Κυριακάτικος ποταμός.
Μέρες Πασχαλιάς για τους εισαγωγείς ταμειακών. 8.000 περίπτερα. 12.000 ταξί. Βάλε και τους εμπόρους Λαϊκών Αγορών. Μη πάει χαμένη η ευκαιρία. Ένα Υπουργείο Οικονομικών στο πλευρό τους. Έτοιμοι να πουλήσουν τη πραμάτεια τους. Υποχρεωτικά και δια νόμου. Τζίρος να γίνεται στις πλάτες των επαγγελματιών. Υπάρχει κρίση στην αγορά; Γι’αυτούς όχι.
Άλλαξαν οι συντελεστές στον ΦΠΑ πριν 2 μήνες. Έβγαλαν ταρίφα για κάθε αλλαγή στην ταμειακή μηχανή. 30 ευρώ για μια ολιγόλεπτη ρύθμιση. Όσο μια ιατρική επίσκεψη δηλαδή. Άλλαξαν πάλι οι συντελεστές; Κανένα πρόβλημα. Άλλα τόσα για την ρύθμιση. Σε δουλειά να βρισκόμαστε. Το χρήμα να κυκλοφορεί.
Ενώ με τη ΠΟΛ.1149/10.5.1996 καθορίζεται ρητά να έχει χωρητικότητα τα 2.520 Ζ (ημερήσιοι μηδενισμοί 7 χρόνων) τώρα πρέπει κάθε 5 χρόνια να αλλάζουν οι ταμειακές. Ρώτησαν και για το θέμα αυτό τον εκνευρισμένο κύριο της Κυριακής. Γιατί δηλαδή μίκραινε η μνήμη των ταμειακών. Η απάντησή του ήταν αφοπλιστική. «Μα είναι δυνατόν να λειτουργεί ένα ηλεκτρονικό μηχάνημα μετά από 5 ή 6 χρόνια; Θα αγοραστεί καινούριο. Το παλιό βγάζει βλάβες». Για τη προστασία των εμπόρων λειτουργούν οι άνθρωποι! Οι ταμειακές σε όλη την Ευρώπη κυκλοφορούν με μεγαλύτερες χωρητικότητες μνήμης. Εδώ… Βρήκαν το μήνα που τρέφει τους έντεκα.
Οι εισαγωγείς έπεισαν το αρμόδιο τμήμα της Γενικής Δ/σης Εσωτερικού Εμπορίου. Και έφεραν τις υπουργικές αποφάσεις στα μέτρα τους. Ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ Β. Κορκίδης δεν ασχολήθηκε με το θέμα Υπάρχουν σοβαρότερα μάλλον, από το να στέλνει 800.000 επαγγελματίες κάθε 5 χρόνια στις πόρτες των εισαγωγέων ταμειακών. Ίσως ασχολείται ακόμη για το αν θα κατέβει ως υποψήφιος Δήμαρχος στο Πειραιά.
Μήπως ξέρουν το θέμα αυτό στη Γενική Γραμματεία Εμπορίου;
Να ρωτήσουμε αν το ξέρει η κ. Κατσέλη; Τζάμπα χρόνος. Το νέο look της είναι πιο όμορφο από πριν. Γράφει στο γυαλί όταν βγαίνει.
Και το πάρτι των εισαγωγέων ταμειακών μηχανών συνεχίζεται.
Καλημέρα σας.

Ήρθε ο Ιούλιος.

Μπήκαμε στον Ιούλιο! Ωραίος μήνας! Ζεστός και γεμάτος. 31 μέρες και 31 νύχτες. Μέρες ζεστές και νύχτες ιδρωμένες. 31 θερμά μερόνυχτα η ζέστη θα φουσκώνει τη φαντασία μας και θα ωραιοποιεί τις μαύρες (οικονομικά) σκέψεις μας. Σαν το ζυμάρι για τα τσουρέκια. Που φουσκώνει με τη ζέστη.
Ωραίος μήνας ο Ιούλιος. Ξεκινάει και το 11ο Φεστιβάλ «Παπαϊωάννου». Ο Άγγελος Τσατσούλης πιέζει τον Δ/τη του ΟΑΕΔ για την επιδότηση του κόστους μισθοδοσίας. Πίεση στη πίεση θα το σκάσεις το παχύμυαλο ανθρωπάκι και θα έχουμε τύψεις Άγγελε. Θυμήθηκαν και τη καταλληλότητα των ακτών μας. Και μας ενημέρωσαν τώρα που μπήκε ο Ιούλιος. Ας είναι καλά. Αυτούς περιμέναμε για να ξεκινήσουμε μπάνια.
Τώρα που μπήκε ο Ιούλιος αναρωτιέται και ο Θ. Θεοδωρίδης ποιο φεστιβάλ μας αξίζει. Και περίμενε να γίνει «Οργανισμός Φεστιβάλ Φιλίππων» Άσε βρε Θόδωρε να ‘’ωριμάσει’’ πρώτα ο άνθρωπος και μετά οι ιδέες του. Μη βιάζεσαι.
Ήρθε ο Ιούλιος για να μάθουμε ότι ένας υπό εκκόλαψη οδηγός, χωρίς δίπλωμα, μπορεί να οδηγεί αυτοκίνητο χωρίς τον εκπαιδευτή του. Τη εντολή ενός υπουργού όλα γίνονται στην Ελλάδα. Μέχρι και οι ανοησία φυτρώνει και ανθίζει.
Με τον αέρα του πρώην Υπουργού στέλνει μήνυμα σε νομάρχη και αντινομάρχες για τις εκλογές που έρχονται και κάνει αυτοκριτική περί δικαίου. Μόνο που το δίκιο δε τρώγεται. Ούτε μετριέται. Το δίκιο το βιώνεις και το αισθάνεσαι. Το βλέπεις ανάλογα με το πρίσμα που έχεις μπροστά σου. Και το κρίνεις κατά το δοκούν της περιστροφής του πρίσματος.
Πάντα μ’άρεσε ο Ιούλιος. Θερμός μήνας. Ερωτικός. Ακόμη και οι ανέραστοι ξυπνάνε. Ετοιμάζεται και ο γερομπισμπίκης της οικολογίας να κατέβει στις Δημοτικές εκλογές. Για να μας σώσει. Από το Μάιο το σκέφτεται και όπου να’ναι θα μας ανακοινώσει την απόφασή του. Πάντα γρήγορος στις αποφάσεις του αυτός ο άνθρωπος. Θα χτενίσει τα άσπρα μαλλάκια του και να’σου μπροστά μας με μια συνέντευξη τύπου, χαμογελαστός και power θα μας καθηλώσει με τις ιδέες του.
«Το μυρμήγκι πριν ψοφήσει βγάζει φτερά και πετάει». Έτσι και ο Ιούλιος. Μας βάζει φτερά. Φτερά αισιοδοξίας. Για να πετάξουμε στο τίποτα και το πουθενά.
Καλημέρα σας.

Αντίο τζαμπατζήδες

Το λύσαμε και το πρόβλημα της φτώχιας
Με ένα συνέδριο λύθηκε κι’αυτό. Τόσο απλά!
Μαζεύτηκαν οι απανταχού της Ευρώπης τζαμπατζήδες, μίλησαν, έφαγαν, κοιμήθηκαν και νάτο λυμένο το πρόβλημα της φτώχιας.
Πληρωμένα τα ναύλα τους από τις περιφέρειές τους, πληρωμένα τα έξοδά τους από τους γαλαντόμους οικοδεσπότες τους και άρχισαν το μπλα μπλα.
Θα στείλουν τα έξοδα που τους πληρώσαμε τώρα, ένα χρόνο μετά, από τα κονδύλια της Ευρώπης των Περιφερειών και ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Φόρεσαν τα ακριβά τους κουστούμια έβαλαν τα μεταξωτά πουκάμισα ασορτί με τις γραβάτες τους και νάτοι χαμογελαστοί, δροσεροί και ωραίοι για τις αναμνηστικές τους φωτό.
Για να μη πλήττουν στις Βρυξέλες καλοκαιριάτικα και κάνουν εκεί συνέδρια επιλέγουν και μια περιοχή της Ευρώπης. Αφού πληρώνουν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες για να υπάρχουν αυτοί και να συναθροίζονται… ε μη τους ξεχνάμε. Ας πηγαίνουμε κάθε φορά και σε μια πόρτα.
Μόνο να είναι όμορφη η πόρτα που θα πάμε. Να έχει καλά τοπία, όμορφα ξενοδοχεία, νόστιμο φαγητό, απέραντη θέα και χαλαρούς οικοδεσπότες.
Τα passé δεν είναι του χαρακτήρα μας.
Θεματολογία προς λαϊκή κατανάλωση έχουμε αρκετή. Από το να σώσουμε τον πλανήτη, τα παιδιά, τη εδαφική συνοχή, μέχρι την αειφόρο ανάπτυξη και τη καταπολέμηση της φτώχιας.
Να’χαμε να λέγαμε… Μια επιτροπή φορτωμένη με βαρύγδουπους τίτλους υποεπιτροπές προέδρους κοσμήτορες και βάλε για να δικαιολογούν τη παρουσία τους σ’αυτή.
Και να πληρώνουν οι Ευρωπαίοι πολίτες. Ταξίδια στις Βρυξέλες σωρηδόν, διάλλειμα στη καθημερινότητά τους. Ασπασμοί και πλατιά χαμόγελα μόλις συναντηθούν και ανανέωση του ραντεβού τους για τον επόμενο μήνα όταν ξαναβρεθούν.
12 δικοί μας συμμετέχουν στην Ευρώπη των Περιφερειών. Και οι συμμετοχές τους στις Βρυξέλες πυκνώνουν τελευταία. Ταξίδια και θα τα άφηναν ανεκμετάλλευτα;
Αν θέλεις να δεις τη φτώχια πηγαίνεις εκεί που υπάρχει. Πηγαίνεις στη πηγή της.
Αν θέλεις να λύσεις το πρόβλημά της, συζητάς με τους όμηρους της φτώχιας.
Αν θέλεις να βρεις λύσεις, πηγαίνεις στο πρόβλημα που δημιουργεί τη φτώχια.
Τη κακοδιοίκηση των κυβερνήσεων και τη σπατάλη των φόρων. Τις τράπεζες με τα υπέρογκα επιτόκια. Τα μονοπώλια με τις ελεγχόμενες τιμές στα προϊόντα τους. Τα Ασφαλιστικά Ταμεία με τις πενιχρές συντάξεις που πληρώνουν.
Έτσι μετράς τη πενία των πολλών και τη χλιδή των ολίγων.
Με αυτά τα μέτρα βρίσκεις εύκολα το πρόβλημα της φτώχιας.
Όχι ξοδεύοντας εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για τον παραθερισμό των ομιλητών.
Καλημέρα σας

Μια θέση στο όνειρο.

Η κυρά Μαριγώ είναι μέσα στη πίκρα και το φαρμάκι. Και πριν δυο χρόνια πάλι στο «Αβέρωφ» έκανε τα πάρτι της… Τότε γιατί μπορούσε ενώ τώρα την κράζουν; Και βγήκε να ανακοινώσει και τη χορηγία της… 5.000 ευρώ. Που οι ψωραλέοι δε τα καταδέχθηκαν! Τα ψίχουλα από το όνειρό της, σπονδή καθαρτηρίου.
Η Λιάνα και ο Λάκης. Ταυτόσημοι από διαφορετική σκοπιά. Η μια με ίνδαλμά της τον Στάλιν ο άλλος με τον Αλέξη. Παραλλάσουν πράξεις και λόγια και τα φέρνουν στα μέτρα τους.
Η πρώτη ξέχασε τα εκατομμύρια αντιφρονούντων νεκρών του ειδώλου της, προκειμένου να μένει γαντζωμένος στην εξουσία. Ο δεύτερος όταν η υπουργός είπε «το πάρτι τελείωσε» αυτός κατάλαβε το πάρτι με τους αρρώστους. Δεν άκουσε κάτι για το πάρτι των προμηθευτών. Είδωλο του ο Αλέξης. Όποιος αντιλέγει είναι ανήθικο πολιτικό ον. Ο πατερούλης της Τρίτης που νουθετεί το κοινό του.
Πριν 30 χρόνια πουλούσε το «νερό του Καματερού» Και έτρεχαν οι καρκινοπαθείς να… πιούν για να σωθούν! Χρυσές δουλειές! Μπίζνες με ουρά το θαυματουργό νερό.
Πριν 30 χρόνια οι πιστωτικές κάρτες ήταν άγνωστο προϊόν για την Ελλάδα. Το ανακάλυψαν και έτρεξαν οι πληβείοι να πάρουν τζάμπα λεφτά. Όσοι κατάλαβαν σταμάτησαν. Όσοι ήθελαν να ζουν στο όνειρο έπαιρναν διακοποδάνεια. No problem. Τζάμπα διακοπές και θα πούμε όχι; Μη τρελαθούμε.
Πριν 30 χρόνια η λέξη "χρηματιστήριο" ήταν γνώριμη στους παροικούντες της Σοφοκλέους. Πριν 15 στους απανταχού Έλληνες. Μυρίστηκαν κέρδος. Και έτρεξαν να τα οικονομήσουν. Έβαλαν τις οικονομίες τους Έπαιξαν τα εφάπαξ τους. Α ναι! Πήραν και δάνεια για να παίξουν και να τα οικονομήσουν…
Έχεις σταθεί ποτέ έξω από καζίνο, βραδινές ώρες; Οι φάτσες εναλλάσσονται. Άλλοι μπαίνουν. Άλλοι βγαίνουν. Θα δεις χαρούμενες καλοντυμένες φατσούλες να μπαίνουν για να χαρούν το όνειρό τους. Θα δεις και βλοσυρές τσαλακωμένες φάτσες να βγαίνουν, με χαμένα τα όνειρά τους «για απόψε» Αύριο βλέπουμε…
Πάντα τα όνειρα είναι όμορφα. «Να κάνεις ακριβά όνειρα» λέει ο Φώτης. Τον κοίταξα απορημένος… «Μα γιατί αν βγουν αληθινά τότε θα είσαι και κερδισμένος!» Κοίτα που δε το έπιασα από την αρχή! Άργησα αλλά το κατάλαβα.

Καλημέρα σας.

Η κοροϊδία του καταναλωτή

Το ίδιο προϊόν έχει άλλη τιμή στα ράφια της Ευρώπης και άλλη στην Ελλάδα.
Πάντα ακριβότερο εδώ.
Μια ιστορία χρόνων.
Που επαναλαμβάνεται.
Πριν από δυο χρόνια ψηφίστηκε νόμος για τον έλεγχο τιμών σε σχέση με τις τιμές του εξωτερικού. Απλά ψηφίστηκε. Δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ!

Πριν ένα μήνα ξεκίνησε ο έλεγχος διαμόρφωσης των τιμών των προϊόντων μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων από το υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, στο πλαίσιο της γενικότερης προσπάθειας για τη μείωση των τιμών που έχει αρχίσει το τελευταίο διάστημα.

Στο στόχαστρο 40 μεγάλες εταιρείες (ελίτ του εμπορίου) που ανήκουν σε πολυεθνικούς και Ελληνικούς ομίλους τροφίμων, φαρμακευτικών ειδών κλπ. Πρόκειται επί της ουσίας για την πρώτη εφαρμογή του λεγόμενου transfer pricing.
Ένα πρώτο βήμα έγινε. Μένουν πολλά ακόμη.
Πριν 3 δεκαετίες εφαρμόστηκε στην Ελβετία και τη Γερμανία η «αναγραφόμενη τιμή κιλού». Αναρωτιέστε τι είναι αυτό;.

Κάτι απλό που εφαρμόζει ήδη ένα (απ’ό,τι γνωρίζω) Σούπερ Μάρκετ της Β. Ελλάδος. Δίπλα στη τιμή του προϊόντος αναγράφεται και μια δεύτερη τιμή. Πόσο κοστίζει το κιλό, στο προϊόν αυτό. Αφού έτσι μπορείς να συγκρίνεις αν τα 220 γρ. καφέ προς 3,12 ευρώ της μιας εταιρίας συμφέρουν σε σχέση με ομοειδές προϊόν άλλης, όπου τα 240 γρ. πωλούνται 3,14 ευρώ.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι η ομοειδείς συσκευασίες ως προς το βάρος. Χάνεσαι ανάμεσα στην πανσπερμία βάρους των προϊόντων. Δείτε το ράφι με τις μαρμελάδες. Το ίδιο βάζο στη μια εταιρεία έχει 320 γρ. και στην άλλη 350. Το ίδιο και στα απορρυπαντικά Δεν ήξερα ότι υπάρχει μονάδα μέτρησης που λέγεται «μεζούρα». Εφεύρεση των εταιριών όπου οι 70 μεζούρες έχουν άλλο βάρος απορρυπαντικού από αντίστοιχο άλλης εταιρίας. Κόλπα που ανεβάζουν τις τιμές.
Και μένεις εσύ να υπολογίζεις τι σε συμφέρει. Με αβέβαιο αποτέλεσμα…

Αντί να ανεβάζουμε τους έμμεσους φόρους, δημιουργώντας φορολογικό πληθωρισμό, ας κοιτάξουμε να προστατεύσουμε τους καταναλωτές. Κάτι που έπρεπε να ξεκινήσει πριν 10ετίες

Δεν είναι τυχαία η στροφή των καταναλωτών σε προϊόντα τροφίμων, μη επώνυμα. («προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας»)
Τι κάνει για τα θέματα αυτά το υπουργείο; Μια χαρά είναι. Σας στέλνει χαιρετίσματα…

Καλή σας μέρα.

Μια αποτυχημένη γενιά

Με περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη όταν άνοιξα το e-mail μου.
Ένας φίλος μου έστειλε το παρακάτω κείμενο που σας το παραθέτω αυτούσιο.
Στα χιλιάδες posts για την γενιά των 700 ευρώ γίνονται αναφορές σε δεκάδες αιτίες που φταίνε για την σημερινή τους κατάσταση.
"Φταίνε οι κυβερνήσεις", "φταίνε δήθεν οι νεοφιλελεύθερες πρακτικές", "η παγκοσμιοποίηση", "η ακρίβεια" .... τα πάντα φταίνε, εκτός από τους
νέους με τους μισθούς των 700 ευρώ.
Και θα συμφωνήσω στο τελευταίο.

Δεν φταίει μία νέα γενιά που μόλις ενηλικιώθηκε.
Αυτή η γενιά νέων ανθρώπων εκπαιδεύτηκε από κάποιους ανθρώπους και κυρίως από τους γονείς της.. • Εκπαιδεύτηκε να ξοδεύει χωρίς να συγκρίνει τιμές.... γιατί έτσι κάνανε και οι γονείς της.
• Εκπαιδεύτηκε να μένει με τους γονείς της ... γιατί έτσι επιθυμούν οι γονείς της.
• Εκπαιδεύτηκε να πετάει το τσιγάρο από το ανοιχτό παράθυρο στο αμάξι...γιατί έτσι κάνανε και οι γονείς της.
• Εκπαιδεύτηκε να αναζητάει για μια θέση στο Δημόσιο... γιατί έτσι τους γαλούχησαν οι γονείς της.
• Εκπαιδεύτηκε να παίρνει δάνεια για να αγοράσει αυτοκίνητο (και όχι για να ανοίξει επιχείρηση) ... γιατί έτσι κάνουν και οι γονείς της.
• Εκπαιδεύτηκε να μην αλλάζει εύκολα δουλειές και να βολεύεται σε μια θεσούλα των 700 ή και 800 ευρώ ... γιατί έτσι την συμβουλεύουν οι γονείς της.
• Εκπαιδεύτηκε να ψηφίζει τρία κόμματα ... γιατί τα ίδια ψηφίζουν και οι γονείς της.
• Εκπαιδεύτηκε να μην δέχεται την αξιολόγηση και τον ανταγωνισμό ...γιατί το ίδιο δεν δεχονται και οι γονείς της.
• Εκπαιδεύτηκε να δέχεται την επετηρίδα σε κάθε της μορφή... γιατί έτσι την δεχτήκαν και οι γονείς της.
• Εκπαιδεύτηκε να εκπαιδεύεται σε βρώμικα δημόσια σχολεία και πανεπιστήμια με γεμάτους από συνθήματα και αφίσες τοίχους .. γιατί έτσι της τα παραδώσανε και οι γονείς της.
• Εκπαιδεύτηκε να κάνει κοπάνες από την δουλειά ... γιατί έτσι κάνανε και οι γονείς της.
• Εκπαιδεύτηκε να διαδηλώνει με συνθήματα και ντουντούκες ...γιατί έτσι κάνανε οι γονείς της.
• Εκπαιδεύτηκε να συζητάει μόνο για τα δικαιωματά της και όχι και για τις υποχρεώσεις της... γιατί έτσι κάνανε οι γονείς της.
• Εκπαιδεύτηκε να γκρινιάζει και όχι να προτείνει ... γιατί έτσι γκρίνιαζαν και δεν πρότειναν οι γονείς της.
Και τώρα οι γονείς της γενιάς αυτής, που βγάζουν τα πολλαπλάσια από τα παιδιά τους βγαίνουν υποκριτικά στα media και μιλάνε για την
απελπισμένη γενιά των G700.
• Είναι οι ίδιοι οι γονείς, που δεν δέχονται έναν άνθρωπο 40 ετών να διοικεί μια επιχείρηση ή να κυβερνά γιατί δεν έχει την πείρα τους και την ωριμότητά τους..
• Είναι οι ίδιοι που θέλουν να πάρουν σύνταξη από τις κυβερνήσεις και τις διοικήσεις των επιχειρησεών τους όσο γίνεται νωρίτερα, ανεξαρτήτως εάν ξέρουν ότι τα παιδιά τους πιθανόν και να μην πάρουν αν δεν τους βγάλουν ξαπλωτούς από εκεί μέσα.
• Είναι οι ίδιοι οι γονείς τους που δεν παίρνουν στην δουλειά που προΐστανται μία άτεκνη παντρεμένη κοπέλα 25-35 ετών με τον φόβο ότι θα μείνει έγκυος και θα λείψει από την εταιρεία.
• Είναι οι ίδιοι γονείς που επιμένουν στα φακελάκια για να κάνουν την δουλειά τους ή να εγχειριστούν γρηγορότερα.
• Είναι οι ίδιοι γονείς που παρακαλάνε λυτούς και δεμένους και ξεροσταλιάζουν ημερες ολόκληρες έξω από πολιτικά γραφεία για ένα βύσμα στον ΑΣΕΠ, στο στρατό ή ακόμη και σε μια ιδιωτική εταιρεία.
• Είναι οι ίδιοι οι γονείς που δεν αποποιούνται των προνομίων τους ενάντια στο κοινωνικό σύνολο.
• Είναι οι ίδιοι οι γονείς που χτίζουν αυθαίρετα μες τα δάση.
• Είναι οι ίδιοι οι γονείς που δεν αποσύρουν το μολυσμένο ηλιέλαιο από τις δικές τους επιχειρήσεις εστίασης και αρνούνται να συμμορφωθούν με τις κρατικές οδηγίες.
• Είναι οι ίδιοι που εκλέγουν βουλευτές και τα παιδιά των παλαιών βουλευτών που ψήφιζαν επί τετραετίες.
• Είναι οι ίδιοι γονείς που φοροδιαφεύγουν συστηματικά αναγκάζοντας το κράτος να δανείζεται.
Αν αυτή η γενιά δεν καταλάβει ποιος πραγματικά φταίει για την σημερινή τους κατάσταση, και παράλληλα δεν αλλάξει τις συνήθειες που
της κληρονομήσαν οι γονείς της, έχω ισχυρή την αίσθηση ότι και οι νέοι αυτής της γενιάς δεν θα εκπαιδεύσουν καλύτερα τις επόμενες γενιές, και
η μόνιμη γκρίνια και μοιρολατρία θα συνεχίσει να διαιωνίζεται ως γνήσιο χαρακτηριστικό της φυλής μας.

Και τότε δεν θα φταίνε οι γονείς μας...

Αγοραστική Συνείδηση

Στην οικονομία πιάσαμε πάτο.
Η Ελληνική Παραγωγή έφτασε σε στάδιο εξαφάνισης.
Ένα εργοστάσιο στο Βόλο που συναρμολογούσε αυτοκίνητα (Nissan) το κλείσαμε.
Και τα λάστιχα για τα αυτοκίνητά μας, τα εισάγουμε!
Μην απορείς ποιος φταίει για την ανεργία.
Άνοιξε το ψυγείο σου. Ρίξε μια ματιά μέσα και θα δεις ότι τα περισσότερα τρόφιμα που αγόρασες είναι εισαγόμενα.
Στέλνουμε τα ευρώ στα ξένα κράτη δίνοντας δουλειά στους ξένους. Μας ενοχλούν όμως οι ξένοι που δουλεύουν εδώ. Με τη πρόφαση ότι τα εισαγόμενα είναι φτηνότερα τα αγοράζουμε χωρίς να σκεφτούμε ότι κάποιοι άλλοι, δικοί μας, μένουν άνεργοι.
Μας ενοχλεί που το δημόσιο θα απολύσει συμβασιούχους. Αδιαφορούμε όμως που με τις αγορές εισαγόμενων οδηγήσαμε και εμείς στην ανεργία κάποιους άλλους.
Με διπλά κινητά τελευταίας τεχνολογίας ζούμε σε ένα κράτος που έφτασε να εισάγει ακόμη και το… σύρμα. Ναι το σύρμα που απλώνουμε τα ρούχα μας είναι εισαγόμενο!
Ας αλλάξουμε συνήθειες. Ας ρίξουμε μια ματιά στην ετικέτα πριν αγοράσουμε μπαλσάμικο από την Ιταλία. Υπάρχει το Ελληνικό του Παπαδημητρίου.
Έχουμε μεγάλη ηλιοφάνεια. Τον ηλιόσπορο όμως τον εισάγουμε από την Αμερική!
Γεμίσαμε με κρασιά από την Χιλή και τη Ν.Ζηλανδία.
Ο αγοραστής έχει μεγάλη δύναμη όταν αγοράζει. Μπορεί να δώσει ζωή στις ελληνικές βιοτεχνίες με την προτίμησή του σ’αυτές.
Θαυμάζουμε τους Γερμανούς. Όμως ο Γερμανός όταν μιλάει για τα προϊόντα του καμαρώνει!
Νόστιμα τα μακαρόνια από την Ιταλία. Η ΑΒΕΖ έκλεισε προ πολλού.
Ας έρθουμε όμως και στη γειτονιά μας. Πίνουμε γάλα. Γιατί να αγοράσουμε το γάλα της Αθήνας; Επειδή μας έχει πρήξει στη διαφήμιση; Ας το πιούν οι Αθηναίοι. Υπάρχει το ΝΕΟΓΑΛ το ΕΥΡΟΦΑΡΜΑ το ΡΟΔΟΠΗ. Γάλατα που παράγονται εδώ δίπλα μας. Πίνουμε ΗΒΗ και ΦΑΝΤΑ Και όμως υπάρχει η ΕΨΑ και το ΝΕΚΤΑΡ. Υπέροχες πορτοκαλάδες. Που δεν έχουν τη δυνατότητα να μπλοκάρουν το μυαλό μας με διαφημιστικές καμπάνιες. Ούτε με πολυτελή ψυγεία. Που αγωνίζονται να σταθούν στα ράφια.
Ας αποκτήσουμε μια αγοραστική συνείδηση. Χωρίς να ψάξουμε για δικαιολογίες.
Γιατί στο τέλος και το σκοινί που θα κρεμαστούμε, εισαγόμενο είναι κι’αυτό!
Καλημέρα σας.

Πολυτελής εξουσία

Τα μηνύματα είναι απλά. Τα λέμε καθημερινά σε συζητήσεις. Τα αναπτύσσουν πιο εύγλωττα οι βραδινοί τηλεοπτικοί πανελίστες.
Όταν δεν «ακούς» τότε οι αντιδράσεις είναι αναμενόμενες.
Μια μεγάλη πληγή της οικονομίας το τραπεζικό σύστημα. Τα τελευταία χρόνια καταγγέλλονται οι τακτικές των τραπεζών με τις εξωπραγματικές απαιτήσεις τους.
Δάνεια που πληρώθηκαν και ξαναπληρώθηκαν, συνεχίζουν να απαιτούνται γιατί τους βοηθάει το κράτος να χρεώνουν τόκους στους τόκους.
Σίγουρα δε φταίνε οι υπάλληλοι. Όμως αυτοί είναι απέναντι στον πολίτη. Αυτοί γίνονται ο μοχλός πίεσης προς τα έξω.
Αντί να βάλλουν φρένο στις τραπεζικές χρεώσεις σφυρίζουν αδιάφορα. Και απορούν για τους τρεις νεκρούς της Marfin.
Πόσο κοστίζει η δημοκρατία τελικά;
Έπρεπε σε καιρό κρίσης να προσλαμβάνονται κι’άλλοι υπάλληλοι στη βουλή για να βολέψουν τα σόγια τους; Έπρεπε να δώσουν ένα τσουβάλι ευρώ στον καθένα για να αγοράσει υπολογιστή;
Ποιο είναι το κόστος της τοπικής αυτοδιοίκησης; Όταν ζητάς κρατήσεις από συντάξεις των 500 και 600 ευρώ δε δικαιούσαι να τρέχεις σε ταξίδια αναψυχής στην Ισπανία με το πρόσχημα μιας σύσκεψης εκεί. Είναι τόσο απαραίτητη η παρουσία σου; Και μια φορά πες «όχι δε θα παω»
Είναι τόσο απαραίτητο να υπάρχουν πανάκριβά αυτοκίνητα σταθμευμένα στις πυλωτές για κάθε τοπικό άρχοντα; Χωρίς αυτά δεν μπορεί να ασκήσει εξουσία; Ή προσπαθεί μέσω αυτών να ανακτήσει το ελλειμματικό του κύρος;
Φταίει η φοροδιαφυγή για τα οικονομικά ελλείμματα; Σίγουρα φταίει.
Μήπως όμως φταίει και η αλόγιστη σπατάλη πίσω από επιδόματα επί επιδομάτων; Πίσω από ανύπαρκτα οδοιπορικά; Πίσω από αμοιβές σε συμβούλια που γίνονται μέσα στα ωράρια εργασίας;
Όταν σου εμπιστεύονται τους φόρους πρέπει να τους διαχειρίζεσαι ανάλογα και με σύνεση. Δεν πληρώνει ο λαός για τα δικά σου γούστα.
Υπάρχει κράτος στη σύγχρονη Ευρώπη που κρατάει 1,5 χρόνο τώρα, ένα σύγχρονο νοσοκομείο σε αχρηστία πληρώνοντας παράλληλα ενοίκια για το υπάρχον;
Αν η φοροδιαφυγή λέγεται έγκλημα τότε η φοροσπατάλη πως πρέπει να ονομαστεί;
Η φοροδιαφυγή διώκεται. Για τη φοροσπατάλη ακούσατε κάτι σχετικό;
Πολυτελής εξουσία. Τζαμπατζίδικη εξουσία.
Καλημέρα σας