Δευτέρα 2 Αυγούστου 2010

Χαμένοι στη πόλη

Ξεκινώντας από το Geteborg της Σουηδίας, πέρασα με καράβι απέναντι στη Δανία. Σταμάτησα σε ένα πάρκινγκ στο Odde. Ένα μικρό χωριό Βόρεια της Δανίας. Εκεί υπήρχε και ένας κάδος απορριμμάτων. Μια χάρτινη μεγάλη σακούλα μέσα στο κάδο και απ’έξω έγραφε σε 9 γλώσσες τη λέξη «απορρίμματα» Και στα Ελληνικά! Όχι γιατί δε θα καταλάβαινε κάποιος τη χρήση του κάδου. Από κοινωνική αγωγή και μόνο. Από σεβασμό στον ξένο επισκέπτη. Όλα αυτά το 1982. Με την Ελλάδα μόλις τρία χρόνια στην τότε ΕΟΚ.
Ποιοί ξένοι έρχονται για τουρισμό στη Καβάλα; Τούρκοι, Βούλγαροι, Σέρβοι κυρίως. Χαιρόμαστε όταν διαπιστώνουμε ότι «γέμισε η πόλη με Βουλγάρικα λεωφορεία». Άνθρωποι που έφυγαν από το τόπο τους για να γνωρίσουν ένα άλλο τόπο. Έστω και περιστασιακά για λίγες μέρες. Να δουν, να περπατήσουν, να αγοράσουν, να σχολιάσουν, να διασκεδάσουν.
Έχουμε ένα Γραφείο Τουριστικών Πληροφοριών. Λογικά θα έπρεπε να υπάρχουν πληροφοριακά έντυπα για τη Καβάλα, την ιστορία της, τους δρόμους και τα κέντρα της, στα Βουλγαρικά, στα Τουρκικά, στα Σέρβικα. Αμ δε. Τους θεωρούμε παρακατιανούς μάλλον αυτούς τους λαούς. Μόνο ένα έντυπο στα Βουλγαρικά υπάρχει και ένα δεύτερο επίσης στην ίδια γλώσσα, προϊόν της Περιφέρειας. Το δεύτερο είναι μια περιήγηση στη Βαλκανική περιοχή Δράμας, Καβάλας, Ξάνθης, Smolyan και Blagoevgrad.
Δαπάνες εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ ετησίως για τη τουριστική προβολή μας. Ταξίδια με κουστωδίες παρατρεχάμενων και κάποιων άσχετων, στα πιο όμορφα μέρη της Ευρώπης. Όταν φτάνει η ώρα να τυπώσουμε κάποια τεύχη ή χάρτες στη γλώσσα των όμορων κρατών μας τότε σκεφτόμαστε το κόστος. Προγραμματίζουμε σε ποιες τουριστικές εκθέσεις θα συμμετάσχουμε, χωρίς να υπολογίζουμε και την αντίστοιχη επισκεψιμότητα από τα μέρη εκείνα.
Αφήσαμε τους γείτονες και τρέχουμε στη Εσπερία. Θέλουμε να έρθουν, αλλά δεν υπάρχει ούτε για δείγμα, ένας οδηγός της πόλης, στη γλώσσα τους. Ρωτάει ο Τούρκος στο Γραφείο Πληροφοριών. Του εξηγεί η πρόθυμη υπάλληλος σε άπταιστα αγγλικά! Μπαίνει και ένας Σέρβος. Χαμογελαστή η κυρία εξηγεί σε άπταιστα Αγγλικά! Άνθρωποι χαμένοι στη πόλη. Αυτοί είμαστε…
Η εκδόσεις τουριστικών οδηγών, χαρτών και ιστορικών κειμένων της πόλης δεν είναι υπόθεση μιας Δημοτικής Επιχείρησης μόνο. Λόγο και άποψη πρέπει να έχουν και οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι φορείς. Ο Σύνδεσμος Ξενοδόχων Καβάλας, το Επιμελητήριο, Ο Εμπορικός Σύλλογος, η Ομοσπονδία Επαγγελματιών. Ρωτήθηκαν για τις εκδόσεις αυτές. Εξέφρασαν κάποια άποψη ποτέ; Έκαναν προτάσεις;
Την ανεπάρκεια της τουριστικής μας προβολής ας μην την ανεχθούμε. Μας προσβάλει όλους.

Τετάρτη 28 Ιουλίου 2010

Ο Δήμαρχος Καβάλας απαντάει στον Γ.Τζανίδη

Αγαπητέ Γιάννη.

Μπράβο σου που παρεμβαίνεις και τοποθετείσαι στα ζητήματα της πόλης. Η Καβάλα χρειάζεται τους ενεργούς πολίτες. Για να είσαι ακόμη πιο καλά ενημερωμένος, σου αναφέρω ότι:
α) Η πεζοδρόμηση τμήματος της Δοϊράνης προέκυψε ύστερα από έγγραφο αίτημα των εμπόρων και επαγγελματιών του κομματιού από Ομονοίας έως Καράνου. Η αίτηση υποβλήθηκε... Δείτε περισσότερα πρόσφατα, αποτελεί όμως συνέχεια επανειλημμένων αλλά μεμονωμένων προφορικών αιτημάτων.
β) Ύστερα από επιτόπια επίσκεψή μου με τον αντιδήμαρχο Χριστόδουλο Μιχαλάκη, διαπιστώσαμε ότι όλοι οι επαγγελματίες είχαν υπογράψει την αίτηση και ουδείς διαφωνούσε.
γ) Ο δρόμος στο συγκεκριμένο του σημείο είναι τελείως περιθωριακός και ασήμαντος σε σχέση με το υπόλοιπο οδικό δίκτυο της περιοχής και δεν το επηρεάζει.
δ) Η πεζοδρόμηση γίνεται δοκιμαστικά, με απόφασή μου (έχω αυτό το δικαίωμα στο δήθεν δημαρχοκεντρικό πολιτκό σύστημα). Θα επικυρωθεί ή θα ακυρωθεί από τη Δημαρχιακή Επιτροπή, αφού προγουμένως εξεταστεί από την Επιτροπή Κυκλοφοριακών Ρυθμίσεων. Το ίδιο συμβαίνει και με την οδό Θάσου, στα Σφαγεία.
ε) Πάρκινγκ μικρά ή πολύ μικρά έχουν ήδη γίνει στην πόλη μας την τριετία που πέρασε. Στη συμβολή των οδών Δάτου και Θερμοπυλών (¶γιος Παύλος) διώροφο κτήριο κόστους περίπου 60.000 ¤. Στην οδό Καψάλη, κάτω από το Φρούριο. Στην οδό Κωνσταντινίδου Ποιητού. Στην Ανθεμίου. Γενικά, όπου κατασκευάζεται ή αναπλάθεται δρόμος ή κοινόχρηστος χώρος, εξοικονομούνται και λίγες θέσεις στάθμευσης.
στ) Για μεγάλα πάρκινγκ δεν υπάρχει οικόπεδο στο κέντρο ή περιφερειακά του κέντρου. Σημειωτέον ότι θα πρέπει το οικόπεδο να είναι χαρακτηρισμένο από το Σχέδιο Πόλης για χρήση πάρκινγκ. Ακόμη και το πάρκινγκ στον Αι- Γιάννη είχε φροντίσει ο προηγούμενος δήμαρχος να το χαρακτηρίσει κοινόχρηστο χώρο. Οι καπναποθήκες δεν προσφέρονται γιατί έχουν ξύλινο πάτωμα. Τι λύσεις έχουμε; Να κατασκευαστεί η περιμετρική, που θα αποφορτίσει το κέντρο. Ας ελπίσουμε αύριο ο Ι. Μαγκριώτης να μας φέρει καλές ειδήσεις (περιττό να σου πω ότι το παλεύουμε συνέχεια, εγώ και οι βουλευτές). Να θέσουμε σε κυκλοφορία οικολογικά οχήματα. Να ενισχύσουμε τις μαζικές συγκοινωνίες και το ποδήλατο.
ζ) Σ' ευχαριστώ για τις λοιπές ιδέες και παρατηρήσεις. ¶λλες είναι υλοποιήσιμες και εφικτές και άλλες όχι.
η) Η Καβάλα έφτασε στα πολεοδομικά και περιβαλλοντικά της όρια. Από δω και πέρα ο Δήμος πρέπει να βοηθήσει τους δημότες να αποκτήσουν διαφορετική νοοτροπία. Η βιώσιμη και αειφόρος ανάπτυξη μας περιμένει. Στο χέρι μας είναι να τη συναντήσουμε.

Ο Γ.Τζανίδης απαντάει στον Δήμαρχο.



Φίλε Δήμαρχε καλημέρα.

Το ότι ζητούν 4-5 καταστηματάρχες μια πεζοδρόμηση δε σημαίνει πως ικανοποιούμε το αίτημα. Το εξατάζει η Επιτροπή Κυκλοφοριακών Ρυθμίσεων (γι'αυτό δημιουργήθηκε) και στη συνέχεια αποφαίνεται και σε συμβουλεύει για το θετικό ή αρνητικό του θέματος.
Οι πεζοδρομίσεις δεν αποφασίζονται από τον Δήμαρχο γιατί ούτε συγκοινωνιολόγος είναι ούτε και μπορεί να έχει εξειδικευμένες γνώσεις. Συνεπώς κακώς αποφάσισες χωρίς να συμβουλευτείς.(άποψή μου).
Οι χώροι στάθμευσης σε γειτονιές ορθά δημιουργήθηκαν. Δεν αποτελούν όμως άλλοθι για τη μη δημιουργία μεγάλων χώρων στο κεντρο της πόλης. Και οι επισημάνσεις του κειμένου μου εκεί εστιαζόταν.
Τα δύο οικόπεδα (Λαζαριστών και Αγ. Ιωάννης) θα μπορούσαν να αλλάξουν χρήση και να προχωρήσει το θέμα.
Κάποια στιγμή ας ξαναδούν τους χώρους φορτοεκφόρτωσης (κίτρινη διαγράμμηση). Δεν ειναι δυνατόν να υπάρχουν τόσο υπερβολικοί χώροι όλο το 24ωρο για τόσο μικρή και ολιγόωρη χρήση.
Όλη η πόλη στο κέντρο είναι γεμάτη αυτοκόλλητα και αφίσες. Δεν ειναι μόνο οι πινακίδες σήμανσης. Είναι και οι στάσεις και τα καρτοτηλέφωνα και οι κολώνες και οι κάδοι... Το Σάββατο είδα πως ήδη ξεκίνησε μια απορρύπανση. (Θετικό).
Το υπόλοιπο της περιμετρικής Ανατολικά (που τώρα τελειώνει στο τίποτα και το πουθενά) έπρεπε να έρθει προ πολλού στην επιφάνεια σαν πάγιο αίτημα. Ας ελπίσουμε οτι θα δωθεί λύση από τον κ.Μαγκριώτη.
¶λλωστε η περιμετρική πρέπει να συνεχιστεί και Δυτικά (ύψωμα Βασιλάκη). Οι ανάγκες τρέχουν και τα έργα στέκονται.
Η Καβάλα έφτασε στα πολεοδομικά και περιβαλλοντικά της όρια γιατί δεν φρόντισαν οι προηγούμενες διοικήσεις να δημιουργήσουν νέα πολεοδομικά συγκροτήματα δορυφορικά της πόλης που θα στεγάσουν σε ανθρώπινες συνθήκες τις ανάγκες των κατοίκων της. Τώρα που μεγαλώνει ο Δήμος και μπαίνει η περιοχή των Φιλίππων, ας δημιουργηθούν προς εκείνες τις περιοχές νέα πολεοδομικά συγκροτήματα (Αμυγδαλεώνας, Ζυγός, Αμισιανά κλπ) ώστε να αποσυμφορηθεί η πόλη και να δημιουργηθούν δορυφορικοί οικισμοί. Ένας πολεοδόμος (ως αρμόδιος του θέματος) θα σας έδινε λύσεις εφικτές στο θέμα αυτό.
Οι πολίτες προτείνουν. Οι ειδικοί κρίνουν και αποφασίζουν το ορθό της κάθε πρότασης.
Σας ασπάζομαι.
Καλή σας μέρα.

Τρίτη 20 Ιουλίου 2010

Κυκλοφοριακές αστοχίες

Όταν γίνεται πεζοδρόμηση ή μονοδρόμηση ενός δρόμου, τότε ο όγκος των αυτοκινήτων που δεχόταν, εξαφανίζεται ή ελαττώνεται. Ο όγκος. Όχι όμως και τα αυτοκίνητα, που μπαίνουν σε παράπλευρους δρόμους και φορτώνεται η κυκλοφορία τους.
Για να γίνει πεζοδρόμηση υπάρχουν συγκοινωνιακά κριτήρια. Δεν πεζοδρομείς με κριτήριο το αίτημα 4-5 καταστηματαρχών. Γίνεται πεζοδρόμηση όταν είναι ανύπαρκτα τα πεζοδρόμια, όταν υπάρχει έντονη κυκλοφορία πεζών που δεν χωράνε στα πεζοδρόμια ή όταν δεν δημιουργούνται κυκλοφοριακά προβλήματα. Κάνεις διαβούλευση. Ρωτάς και τους οδηγούς, αν τους εξυπηρετεί μια πεζοδρόμηση. Λόγο έχουν όλοι.
Θα περίμενε ο πολίτης να ξεκινήσει κάτι ανάλογο και η Επιτροπή Κυκλοφοριακών Ρυθμίσεων στο Δήμο Καβάλας. Να κάνει δυναμικές παρεμβάσεις ώστε να γίνει ορατή μια καλή εικόνα στο κυκλοφοριακό χάος.
Σε μια πόλη με υπερβολικά κυκλοφοριακά προβλήματα, με ανύπαρκτη οριζόντια και κάθετη διαγράμμιση στους κεντρικούς της δρόμους, χωρίς φωτεινούς σηματοδότες σε πολλά σημεία απαραίτητους (κεντρική πλατεία κλπ) με σηματοδότες παρωχημένης τεχνολογίας και ανύπαρκτης φωτεινότητας, τότε ξεκινάς από τα μεγάλα κυκλοφοριακά προβλήματα.
Ξεκινάς να δημιουργήσεις χώρους στάθμευσης, όχι μέσα σε κεντρικές αρτηρίες αλλά χτίζοντας σταθμούς αυτοκινήτων. Και αν δεν υπάρχουν χρήματα τότε το αναθέτεις σε εταιρείες που θα τους χτίσουν και θα τους λειτουργήσουν εκείνες. Δεν προγραμματίζεις χώρους στάθμευσης σε σημεία όπου δεν πρόκειται να δημιουργηθούν ποτέ ή έχουν τρελό κόστος κατασκευής όπως Κεντρική πλατεία και Ροδόπη.
Βάζεις σε μια τάξη το κυκλοφοριακό. Διαγραμμίζεις τους κεντρικούς δρόμους, ώστε να μη κυκλοφορούν χύδην τα αυτοκίνητα αλλά σε συγκεκριμένες λωρίδες όπως έγιναν οι διαγραμμίσεις στο Φάληρο και την Ιχθυόσκαλα από τη ΔΕΣΕ με πολύ καλό αποτέλεσμα.
Προσθέτεις διαβάσεις σε σημεία που δεν υπάρχουν, δεν κρατάς τεράστιους χώρους για φορτοεκφόρτωση χωρίς λόγο και χρήση (Γαλαξίας κλπ) ελέγχεις συνεχώς την στάθμευση και όχι μόνο για μια δυο ώρες το πρωί.
Προσθέτεις εσοχές για τη στάση των λεωφορείων στην αρτηρία Φάληρο – Καλαμίτσα, ώστε να μη σταματούν καταμεσής του δρόμου τα αστικά κόβοντας το ένα ρεύμα κυκλοφορίας.
Προτείνεις στη ΔΕΣΕ να βάλει σε εφαρμογή επιτέλους το πράσινο ρεύμα κυκλοφορίας και όχι να σταματούν συνεχώς τα αυτοκίνητα σε κάθε φανάρι επιβαρύνοντας έτσι τη μόλυνση με το ‘’σταμάτα-ξεκίνα’’.
Προγραμματίζεις να καθαρίσεις κάποια στιγμή, τις υπάρχουσες πινακίδες κυκλοφορίας από τα αυτοκόλλητα που υπάρχουν πάνω τους, εδώ και χρόνια. Ξεθώριασαν και άρχισαν να ξεκολλάνε μόνα τους!
Μετράς τα σημεία με τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα και προγραμματίζεις παρεμβάσεις ώστε να αποφεύγονται.
Όταν μετέχεις σε μια επιτροπή Κυκλοφορικών Ρυθμίσεων παρεμβαίνεις δυναμικά. Δεν γίνεσαι θεατής προβλημάτων αλλά λύτης τους.
Καλημέρα σας.

Πέμπτη 15 Ιουλίου 2010

Συμπεράσματα απογραφής

Από λεπτομέρειες μπορείς να κρίνεις τις ικανότητες του απέναντι.
Από απλά πράγματα, κρίνεις τη δυνατότητα οργάνωσης στον άνθρωπο.
Και όταν κρίνεις την ικανότητα κάποιων που δεν ξέρουν ούτε τα απλά να ταξινομήσουν και να αξιολογήσουν… τότε απλά βγάζεις μόνος σου συμπεράσματα.
Ξεκίνησε η απογραφή των υπαλλήλων του δημοσίου. Τόσα χρόνια και δε ξέρουν οι εκάστοτε διοικούντες τον ακριβή αριθμό τους! Ήρθε λοιπόν η ώρα να μάθουμε πόσοι είναι. Που βρίσκονται. Ποιο είναι το αντικείμενό τους. Να μάθουμε το λόγο που υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι.
Ξεκίνησε επιτέλους οι απογραφή τους και άρχισε να αναβλύζει το μέγεθος της κακής οργάνωσης που υπάρχει στο δημόσιο.
Μπήκαν τη πρώτη μέρα 200.000 αλλά το σύστημα δέχεται μέχρι 60.000 ημερησίως. Η κατάθεση των φορολογικών δηλώσεων γίνεται με σειρά του τελευταίου αριθμού ΑΦΜ. Το ίδιο και η κατάθεση δηλώσεων ΦΠΑ. Στην απογραφή των υπαλλήλων δε μπορούσε να προβλεφθεί αυτό; Έπρεπε να χαθούν τόσες ώρες ώστε να περιμένουν να τους δεχθεί το ηλεκτρονικό σύστημα; Έπρεπε να ‘’πέσει’’ το σύστημα τη πρώτη μέρα για να το σκεφτούν;
Υπάρχει μια φόρμα «φορέας εργασίας». Όπου θα επιλέξει ο απογραφόμενος τον φορέα που απασχολείται για να τον δηλώσει. Η λίστα με τα ονόματα σε όλα τα ηλεκτρονικά συστήματα μπαίνει με αλφαβητική σειρά. Ώστε άμεσα να βρεις μέσα από εκατοντάδες φορείς αυτόν που ψάχνεις. Αυτό δε το κάνει ο συντάκτης. Το κάνει με την εντολή ‘’sort’’ το ίδιο το σύστημα. Από μόνο του. Στη προκειμένη περίπτωση ούτε αυτό το απλό δεν έγινε. Οι φορείς είναι βαλμένοι με ένα πρόχειρο τρόπο κακήν κακώς και όποιος ενδιαφέρεται ας ψάξει να βρει το φορέα του.
Θα βρεις στο κατάλογο «Γ.Γ. Ναυτιλιακής Πολιτικής» και πιο κάτω «Γεν. Γραμ. Ενημέρωσης» και μετά «Γενική Γραμ. Μακεδονίας ε σΘράκης»
Ούτε μια κοινή ονομασία δυο κοινών λέξεων δεν μπόρεσαν να συντάξουν. Και περιμένουν ακριβή στοιχεία από την απογραφή…
Και μέσα από την απογραφή αυτή φάνηκε και μια διαφοροποίηση. Άμεση η αντίδραση των δικαστικών. Δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Είναι λειτουργοί. Αυτό ήταν το μέγα πρόβλημά μας. Πάντως η αντίδρασή τους ήταν ακαριαία. Όπως και για όσα σκάνδαλα δικαστικών διαβάζουμε κάθε φορά τόσα χρόνια. Όταν η βουβαμάρα στα μεγάλα ζητήματα ενός κλάδου, διαδέχεται την έντονη υποκρισία στα ανούσια, ας μην απορούμε με όσα βλέπουμε.
Μια απλή απογραφή βγάζει αρκετά συμπεράσματα τελικά.
Καλημέρα σας

Δευτέρα 12 Ιουλίου 2010

Ένας αιώνας… μια στιγμή

Ένα βιβλίο που σε ταξιδεύει στο χρόνο με τρόπο πολύ έξυπνο είναι το νέο βιβλίο της κ. Πόπης Κανή - Καραβά, με τίτλο «Ένας αιώνας… μια στιγμή» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κέδρος.
Η ιστορία ξεκινάει από το τέλος του 18ου αιώνα (1897) και φτάνει στις μέρες μας. Μια ιστορία δοσμένη με πολλά ιστορικά στοιχεία, που ταξιδεύουν τον αναγνώστη ήρεμα στα βάθη του προηγούμενου αιώνα.
Ένα ταξίδι μυθιστορηματικό, βασισμένο σε ιστορικά στοιχεία που άντλησε η συγγραφέας μέσα από αντίστοιχα βιβλία εποχής, δίνουν με γλαφυρότητα τα γεγονότα της εποχής εκείνης.
«Ποτέ δεν φανταζόταν ο Παύλος ότι τα λιγοστά σκαλοπάτια που τον χώριζαν από το γραφείο της Ρόδης θα ήταν ικανά να τον χωρίσουν και από την Ελένη. Ούτε ότι ένα σπασμένο κάδρο έκρυβε μυστικά και σχέσεις που έπρεπε να μείνουν στο σκοτάδι για πάντα, ούτε βέβαια ότι η επίσκεψη που δέχτηκε στο ατελιέ του εκείνη τη Μεγάλη Παρασκευή θα απέβαινε μοιραία.
Ποιο ήταν, αλήθεια, το μυστικό του κάδρου και ποιος ο παράξενος επισκέπτης; Από ποιον γράφτηκε η λέξη «Άβατον» πάνω στον μισοτελειωμένο πίνακα και ποια η σημασία της; Πρόκειται για τυχαία περιστατικά ή για γεγονότα συνδεόμενα και πώς;
Ο αναγνώστης καλείται να βρει την απάντηση κάνοντας βουτιά στο παρελθόν της οικογένειας Μυλωνά, εκατό χρόνια πριν, όπου μέσα από έναν λαβύρινθο γεγονότων και συμπτώσεων έρχεται αντιμέτωπος με ζωές ταραγμένες, με απαγορευμένους έρωτες, με τις πολιτισμικές αντιθέσεις του χθες με το σήμερα, αλλά και με τον τρόπο που η Ιστορία ξαναμοιράζει τα χαρτιά…
Ένα μυθιστόρημα γι αυτούς που αγαπούν την Ιστορία και τις ιστορίες των άλλων, για όσους δεν φοβούνται να κοιτάξουν κατάματα τη ζωή και το θάνατο, γι αυτούς που βιώνουν τον πόνο της εγκατάλειψης, την ένταση των δεσμών, την αγωνία και το πάθος.»
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου.
Μέσα στη παραζάλη της καθημερινότητας και το άγχος της επιβίωσης, υπάρχουν και κάποια βιβλία που τα έχουμε ανάγκη. Βιβλία που μας μεταφέρουν σε άλλες εποχές και βιώματα. Σε εποχές που το στρες ήταν άγνωστη λέξη και οι αμφιβολίες του «αύριο» ήταν ανύπαρκτες.
Καλημέρα σας.

Κυριακή 4 Ιουλίου 2010

Πάρτι ταμειακών μηχανών.

Κύριακή πρωί στο “MEGA”. Σε ζωντανή σύνδεση, ο καλωδιωμένος κύριος είναι λαύρος. Καταγγέλλει ότι το 70% των περιπτέρων, πανελλήνια, δεν έχει τοποθετήσει ακόμη ταμειακή μηχανή! «Είχαν υποχρέωση από 1 Ιουλίου να τις τοποθετήσουν αλλά δεν…» Μέσα στη μαύρη στεναχώρια ο άνθρωπος. Μα τι γκαϊλές τον έπιασε Κυριακάτικα πρωί πρωί; Δεν έβλεπα την εικόνα. Μόνο άκουγα. Υπέθεσα πως θα είναι κάποιος υφυπουργός. Ίσως κάποιος γεν. γραμματέας του υπ. Οικονομικών. Έκανα λάθος. Ήταν ο πρόεδρος του Συνδέσμου Εισαγωγέων Ταμειακών Μηχανών. Που αμέσως επεσήμανε ότι προβλέπεται και ποινή φυλάκισης αν δεν βάλουν ταμειακές τα περίπτερα. Ότι θα αρχίσουν έλεγχοι. Ότι είναι υποχρεωμένοι… ότι ότι… Κυριακάτικος ποταμός.
Μέρες Πασχαλιάς για τους εισαγωγείς ταμειακών. 8.000 περίπτερα. 12.000 ταξί. Βάλε και τους εμπόρους Λαϊκών Αγορών. Μη πάει χαμένη η ευκαιρία. Ένα Υπουργείο Οικονομικών στο πλευρό τους. Έτοιμοι να πουλήσουν τη πραμάτεια τους. Υποχρεωτικά και δια νόμου. Τζίρος να γίνεται στις πλάτες των επαγγελματιών. Υπάρχει κρίση στην αγορά; Γι’αυτούς όχι.
Άλλαξαν οι συντελεστές στον ΦΠΑ πριν 2 μήνες. Έβγαλαν ταρίφα για κάθε αλλαγή στην ταμειακή μηχανή. 30 ευρώ για μια ολιγόλεπτη ρύθμιση. Όσο μια ιατρική επίσκεψη δηλαδή. Άλλαξαν πάλι οι συντελεστές; Κανένα πρόβλημα. Άλλα τόσα για την ρύθμιση. Σε δουλειά να βρισκόμαστε. Το χρήμα να κυκλοφορεί.
Ενώ με τη ΠΟΛ.1149/10.5.1996 καθορίζεται ρητά να έχει χωρητικότητα τα 2.520 Ζ (ημερήσιοι μηδενισμοί 7 χρόνων) τώρα πρέπει κάθε 5 χρόνια να αλλάζουν οι ταμειακές. Ρώτησαν και για το θέμα αυτό τον εκνευρισμένο κύριο της Κυριακής. Γιατί δηλαδή μίκραινε η μνήμη των ταμειακών. Η απάντησή του ήταν αφοπλιστική. «Μα είναι δυνατόν να λειτουργεί ένα ηλεκτρονικό μηχάνημα μετά από 5 ή 6 χρόνια; Θα αγοραστεί καινούριο. Το παλιό βγάζει βλάβες». Για τη προστασία των εμπόρων λειτουργούν οι άνθρωποι! Οι ταμειακές σε όλη την Ευρώπη κυκλοφορούν με μεγαλύτερες χωρητικότητες μνήμης. Εδώ… Βρήκαν το μήνα που τρέφει τους έντεκα.
Οι εισαγωγείς έπεισαν το αρμόδιο τμήμα της Γενικής Δ/σης Εσωτερικού Εμπορίου. Και έφεραν τις υπουργικές αποφάσεις στα μέτρα τους. Ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ Β. Κορκίδης δεν ασχολήθηκε με το θέμα Υπάρχουν σοβαρότερα μάλλον, από το να στέλνει 800.000 επαγγελματίες κάθε 5 χρόνια στις πόρτες των εισαγωγέων ταμειακών. Ίσως ασχολείται ακόμη για το αν θα κατέβει ως υποψήφιος Δήμαρχος στο Πειραιά.
Μήπως ξέρουν το θέμα αυτό στη Γενική Γραμματεία Εμπορίου;
Να ρωτήσουμε αν το ξέρει η κ. Κατσέλη; Τζάμπα χρόνος. Το νέο look της είναι πιο όμορφο από πριν. Γράφει στο γυαλί όταν βγαίνει.
Και το πάρτι των εισαγωγέων ταμειακών μηχανών συνεχίζεται.
Καλημέρα σας.

Πέμπτη 1 Ιουλίου 2010

Ήρθε ο Ιούλιος.

Μπήκαμε στον Ιούλιο! Ωραίος μήνας! Ζεστός και γεμάτος. 31 μέρες και 31 νύχτες. Μέρες ζεστές και νύχτες ιδρωμένες. 31 θερμά μερόνυχτα η ζέστη θα φουσκώνει τη φαντασία μας και θα ωραιοποιεί τις μαύρες (οικονομικά) σκέψεις μας. Σαν το ζυμάρι για τα τσουρέκια. Που φουσκώνει με τη ζέστη.
Ωραίος μήνας ο Ιούλιος. Ξεκινάει και το 11ο Φεστιβάλ «Παπαϊωάννου». Ο Άγγελος Τσατσούλης πιέζει τον Δ/τη του ΟΑΕΔ για την επιδότηση του κόστους μισθοδοσίας. Πίεση στη πίεση θα το σκάσεις το παχύμυαλο ανθρωπάκι και θα έχουμε τύψεις Άγγελε. Θυμήθηκαν και τη καταλληλότητα των ακτών μας. Και μας ενημέρωσαν τώρα που μπήκε ο Ιούλιος. Ας είναι καλά. Αυτούς περιμέναμε για να ξεκινήσουμε μπάνια.
Τώρα που μπήκε ο Ιούλιος αναρωτιέται και ο Θ. Θεοδωρίδης ποιο φεστιβάλ μας αξίζει. Και περίμενε να γίνει «Οργανισμός Φεστιβάλ Φιλίππων» Άσε βρε Θόδωρε να ‘’ωριμάσει’’ πρώτα ο άνθρωπος και μετά οι ιδέες του. Μη βιάζεσαι.
Ήρθε ο Ιούλιος για να μάθουμε ότι ένας υπό εκκόλαψη οδηγός, χωρίς δίπλωμα, μπορεί να οδηγεί αυτοκίνητο χωρίς τον εκπαιδευτή του. Τη εντολή ενός υπουργού όλα γίνονται στην Ελλάδα. Μέχρι και οι ανοησία φυτρώνει και ανθίζει.
Με τον αέρα του πρώην Υπουργού στέλνει μήνυμα σε νομάρχη και αντινομάρχες για τις εκλογές που έρχονται και κάνει αυτοκριτική περί δικαίου. Μόνο που το δίκιο δε τρώγεται. Ούτε μετριέται. Το δίκιο το βιώνεις και το αισθάνεσαι. Το βλέπεις ανάλογα με το πρίσμα που έχεις μπροστά σου. Και το κρίνεις κατά το δοκούν της περιστροφής του πρίσματος.
Πάντα μ’άρεσε ο Ιούλιος. Θερμός μήνας. Ερωτικός. Ακόμη και οι ανέραστοι ξυπνάνε. Ετοιμάζεται και ο γερομπισμπίκης της οικολογίας να κατέβει στις Δημοτικές εκλογές. Για να μας σώσει. Από το Μάιο το σκέφτεται και όπου να’ναι θα μας ανακοινώσει την απόφασή του. Πάντα γρήγορος στις αποφάσεις του αυτός ο άνθρωπος. Θα χτενίσει τα άσπρα μαλλάκια του και να’σου μπροστά μας με μια συνέντευξη τύπου, χαμογελαστός και power θα μας καθηλώσει με τις ιδέες του.
«Το μυρμήγκι πριν ψοφήσει βγάζει φτερά και πετάει». Έτσι και ο Ιούλιος. Μας βάζει φτερά. Φτερά αισιοδοξίας. Για να πετάξουμε στο τίποτα και το πουθενά.
Καλημέρα σας.

Τετάρτη 23 Ιουνίου 2010

Αντίο τζαμπατζήδες

Το λύσαμε και το πρόβλημα της φτώχιας
Με ένα συνέδριο λύθηκε κι’αυτό. Τόσο απλά!
Μαζεύτηκαν οι απανταχού της Ευρώπης τζαμπατζήδες, μίλησαν, έφαγαν, κοιμήθηκαν και νάτο λυμένο το πρόβλημα της φτώχιας.
Πληρωμένα τα ναύλα τους από τις περιφέρειές τους, πληρωμένα τα έξοδά τους από τους γαλαντόμους οικοδεσπότες τους και άρχισαν το μπλα μπλα.
Θα στείλουν τα έξοδα που τους πληρώσαμε τώρα, ένα χρόνο μετά, από τα κονδύλια της Ευρώπης των Περιφερειών και ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Φόρεσαν τα ακριβά τους κουστούμια έβαλαν τα μεταξωτά πουκάμισα ασορτί με τις γραβάτες τους και νάτοι χαμογελαστοί, δροσεροί και ωραίοι για τις αναμνηστικές τους φωτό.
Για να μη πλήττουν στις Βρυξέλες καλοκαιριάτικα και κάνουν εκεί συνέδρια επιλέγουν και μια περιοχή της Ευρώπης. Αφού πληρώνουν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες για να υπάρχουν αυτοί και να συναθροίζονται… ε μη τους ξεχνάμε. Ας πηγαίνουμε κάθε φορά και σε μια πόρτα.
Μόνο να είναι όμορφη η πόρτα που θα πάμε. Να έχει καλά τοπία, όμορφα ξενοδοχεία, νόστιμο φαγητό, απέραντη θέα και χαλαρούς οικοδεσπότες.
Τα passé δεν είναι του χαρακτήρα μας.
Θεματολογία προς λαϊκή κατανάλωση έχουμε αρκετή. Από το να σώσουμε τον πλανήτη, τα παιδιά, τη εδαφική συνοχή, μέχρι την αειφόρο ανάπτυξη και τη καταπολέμηση της φτώχιας.
Να’χαμε να λέγαμε… Μια επιτροπή φορτωμένη με βαρύγδουπους τίτλους υποεπιτροπές προέδρους κοσμήτορες και βάλε για να δικαιολογούν τη παρουσία τους σ’αυτή.
Και να πληρώνουν οι Ευρωπαίοι πολίτες. Ταξίδια στις Βρυξέλες σωρηδόν, διάλλειμα στη καθημερινότητά τους. Ασπασμοί και πλατιά χαμόγελα μόλις συναντηθούν και ανανέωση του ραντεβού τους για τον επόμενο μήνα όταν ξαναβρεθούν.
12 δικοί μας συμμετέχουν στην Ευρώπη των Περιφερειών. Και οι συμμετοχές τους στις Βρυξέλες πυκνώνουν τελευταία. Ταξίδια και θα τα άφηναν ανεκμετάλλευτα;
Αν θέλεις να δεις τη φτώχια πηγαίνεις εκεί που υπάρχει. Πηγαίνεις στη πηγή της.
Αν θέλεις να λύσεις το πρόβλημά της, συζητάς με τους όμηρους της φτώχιας.
Αν θέλεις να βρεις λύσεις, πηγαίνεις στο πρόβλημα που δημιουργεί τη φτώχια.
Τη κακοδιοίκηση των κυβερνήσεων και τη σπατάλη των φόρων. Τις τράπεζες με τα υπέρογκα επιτόκια. Τα μονοπώλια με τις ελεγχόμενες τιμές στα προϊόντα τους. Τα Ασφαλιστικά Ταμεία με τις πενιχρές συντάξεις που πληρώνουν.
Έτσι μετράς τη πενία των πολλών και τη χλιδή των ολίγων.
Με αυτά τα μέτρα βρίσκεις εύκολα το πρόβλημα της φτώχιας.
Όχι ξοδεύοντας εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ για τον παραθερισμό των ομιλητών.
Καλημέρα σας

Πέμπτη 17 Ιουνίου 2010

Μια θέση στο όνειρο.

Η κυρά Μαριγώ είναι μέσα στη πίκρα και το φαρμάκι. Και πριν δυο χρόνια πάλι στο «Αβέρωφ» έκανε τα πάρτι της… Τότε γιατί μπορούσε ενώ τώρα την κράζουν; Και βγήκε να ανακοινώσει και τη χορηγία της… 5.000 ευρώ. Που οι ψωραλέοι δε τα καταδέχθηκαν! Τα ψίχουλα από το όνειρό της, σπονδή καθαρτηρίου.
Η Λιάνα και ο Λάκης. Ταυτόσημοι από διαφορετική σκοπιά. Η μια με ίνδαλμά της τον Στάλιν ο άλλος με τον Αλέξη. Παραλλάσουν πράξεις και λόγια και τα φέρνουν στα μέτρα τους.
Η πρώτη ξέχασε τα εκατομμύρια αντιφρονούντων νεκρών του ειδώλου της, προκειμένου να μένει γαντζωμένος στην εξουσία. Ο δεύτερος όταν η υπουργός είπε «το πάρτι τελείωσε» αυτός κατάλαβε το πάρτι με τους αρρώστους. Δεν άκουσε κάτι για το πάρτι των προμηθευτών. Είδωλο του ο Αλέξης. Όποιος αντιλέγει είναι ανήθικο πολιτικό ον. Ο πατερούλης της Τρίτης που νουθετεί το κοινό του.
Πριν 30 χρόνια πουλούσε το «νερό του Καματερού» Και έτρεχαν οι καρκινοπαθείς να… πιούν για να σωθούν! Χρυσές δουλειές! Μπίζνες με ουρά το θαυματουργό νερό.
Πριν 30 χρόνια οι πιστωτικές κάρτες ήταν άγνωστο προϊόν για την Ελλάδα. Το ανακάλυψαν και έτρεξαν οι πληβείοι να πάρουν τζάμπα λεφτά. Όσοι κατάλαβαν σταμάτησαν. Όσοι ήθελαν να ζουν στο όνειρο έπαιρναν διακοποδάνεια. No problem. Τζάμπα διακοπές και θα πούμε όχι; Μη τρελαθούμε.
Πριν 30 χρόνια η λέξη "χρηματιστήριο" ήταν γνώριμη στους παροικούντες της Σοφοκλέους. Πριν 15 στους απανταχού Έλληνες. Μυρίστηκαν κέρδος. Και έτρεξαν να τα οικονομήσουν. Έβαλαν τις οικονομίες τους Έπαιξαν τα εφάπαξ τους. Α ναι! Πήραν και δάνεια για να παίξουν και να τα οικονομήσουν…
Έχεις σταθεί ποτέ έξω από καζίνο, βραδινές ώρες; Οι φάτσες εναλλάσσονται. Άλλοι μπαίνουν. Άλλοι βγαίνουν. Θα δεις χαρούμενες καλοντυμένες φατσούλες να μπαίνουν για να χαρούν το όνειρό τους. Θα δεις και βλοσυρές τσαλακωμένες φάτσες να βγαίνουν, με χαμένα τα όνειρά τους «για απόψε» Αύριο βλέπουμε…
Πάντα τα όνειρα είναι όμορφα. «Να κάνεις ακριβά όνειρα» λέει ο Φώτης. Τον κοίταξα απορημένος… «Μα γιατί αν βγουν αληθινά τότε θα είσαι και κερδισμένος!» Κοίτα που δε το έπιασα από την αρχή! Άργησα αλλά το κατάλαβα.

Καλημέρα σας.

Τετάρτη 2 Ιουνίου 2010

Η κοροϊδία του καταναλωτή

Το ίδιο προϊόν έχει άλλη τιμή στα ράφια της Ευρώπης και άλλη στην Ελλάδα.
Πάντα ακριβότερο εδώ.
Μια ιστορία χρόνων.
Που επαναλαμβάνεται.
Πριν από δυο χρόνια ψηφίστηκε νόμος για τον έλεγχο τιμών σε σχέση με τις τιμές του εξωτερικού. Απλά ψηφίστηκε. Δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ!

Πριν ένα μήνα ξεκίνησε ο έλεγχος διαμόρφωσης των τιμών των προϊόντων μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων από το υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, στο πλαίσιο της γενικότερης προσπάθειας για τη μείωση των τιμών που έχει αρχίσει το τελευταίο διάστημα.

Στο στόχαστρο 40 μεγάλες εταιρείες (ελίτ του εμπορίου) που ανήκουν σε πολυεθνικούς και Ελληνικούς ομίλους τροφίμων, φαρμακευτικών ειδών κλπ. Πρόκειται επί της ουσίας για την πρώτη εφαρμογή του λεγόμενου transfer pricing.
Ένα πρώτο βήμα έγινε. Μένουν πολλά ακόμη.
Πριν 3 δεκαετίες εφαρμόστηκε στην Ελβετία και τη Γερμανία η «αναγραφόμενη τιμή κιλού». Αναρωτιέστε τι είναι αυτό;.

Κάτι απλό που εφαρμόζει ήδη ένα (απ’ό,τι γνωρίζω) Σούπερ Μάρκετ της Β. Ελλάδος. Δίπλα στη τιμή του προϊόντος αναγράφεται και μια δεύτερη τιμή. Πόσο κοστίζει το κιλό, στο προϊόν αυτό. Αφού έτσι μπορείς να συγκρίνεις αν τα 220 γρ. καφέ προς 3,12 ευρώ της μιας εταιρίας συμφέρουν σε σχέση με ομοειδές προϊόν άλλης, όπου τα 240 γρ. πωλούνται 3,14 ευρώ.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι η ομοειδείς συσκευασίες ως προς το βάρος. Χάνεσαι ανάμεσα στην πανσπερμία βάρους των προϊόντων. Δείτε το ράφι με τις μαρμελάδες. Το ίδιο βάζο στη μια εταιρεία έχει 320 γρ. και στην άλλη 350. Το ίδιο και στα απορρυπαντικά Δεν ήξερα ότι υπάρχει μονάδα μέτρησης που λέγεται «μεζούρα». Εφεύρεση των εταιριών όπου οι 70 μεζούρες έχουν άλλο βάρος απορρυπαντικού από αντίστοιχο άλλης εταιρίας. Κόλπα που ανεβάζουν τις τιμές.
Και μένεις εσύ να υπολογίζεις τι σε συμφέρει. Με αβέβαιο αποτέλεσμα…

Αντί να ανεβάζουμε τους έμμεσους φόρους, δημιουργώντας φορολογικό πληθωρισμό, ας κοιτάξουμε να προστατεύσουμε τους καταναλωτές. Κάτι που έπρεπε να ξεκινήσει πριν 10ετίες

Δεν είναι τυχαία η στροφή των καταναλωτών σε προϊόντα τροφίμων, μη επώνυμα. («προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας»)
Τι κάνει για τα θέματα αυτά το υπουργείο; Μια χαρά είναι. Σας στέλνει χαιρετίσματα…

Καλή σας μέρα.

Περιμένεις να πω εγώ αυτό το τραγούδι;

  «𝝥𝝚𝝦𝝞𝝡𝝚𝝢𝝚𝝞𝝨 𝝢𝝖 𝝥𝝮 𝝚𝝘𝝮 𝝖𝝪𝝩𝝤 𝝩𝝤 𝝩𝝦𝝖𝝘𝝤𝝪𝝙𝝞;»: 𝝤 𝝪𝝡𝝢𝝤𝝨 𝝩𝝤𝝪 𝝛𝝖𝝡𝝥𝝚𝝩𝝖 𝝥𝝤𝝪 𝝖𝝥𝝚𝝦𝝦𝝞𝝭𝝚 𝝖𝝟...