Η χρονιά των ανακαλύψεων

Είμαι χαρούμενος. Ζω στη χρονιά των απίθανων ανακαλύψεων. Όλες οι μεγάλες ανακαλύψεις φέτος έμελλε να συμβούν. Φέτος έμελλε να τις ζήσω.
«Είμαστε κράτος διεφθαρμένων». Δε το ήξερα. Ειλικρινά το έμαθα φέτος και έπεσα από τα σύννεφα. Τώρα ανακάλυψαν ότι υπάρχει διαφθορά σε κάθε Δημόσιο Τομέα. Δεν είχα ακούσει για τα φακελάκια στα νοσοκομεία. Ούτε για παραδικαστικά κυκλώματα. Ούτε για συναλλαγές με εφοριακούς.Πρώτη φορά άκουσα ότι πουλάνε τις άδειες των ταξί, λεωφορείων και φορτηγών. Νόμιζα πως τις παίρνουν με σειρά προτεραιότητας οι νόμιμοι δικαιούχοι.
«Υπάρχουν διεφθαρμένοι πολιτικοί». Για να πω την αλήθεια, πάντα άκουγα για τη κουτάλα και τη μαρμίτα. (Μαρμίτα λέγεται η μεγάλη χύτρα) Το θεωρούσα υπερβολή των πολιτικών αντιπάλων. Φέτος ανακαλύφθηκαν τα λογής ακίνητα που κοσμούν τις ιδιοκτησίες των πολιτικών. Δεν τα ήξερε κανείς. Εμείς δουλεύαμε. Εκείνοι πλούτιζαν. Δανειζόμασταν για Φαραωνικούς εξοπλισμούς, κρατούσαμε σκόπιμα το πρόβλημα «κακοί γείτονες» και αγοράζαμε οπλικά συστήματα. Για να τους πολεμήσουμε. Κάποιο σύμφωνο φιλίας δε πέρασε από το μυαλό μας. Πως θα πληρωθούν τα δάνεια δε το σκεφτήκαμε. Μόνο οι αγορές όπλων μας ενδιέφεραν.
Ούτε κανείς άκουσε για το Βατοπέδι. (τελικά πως γράφεται; Βατοπέδι ή Βατοπαίδι;) Άλλωστε το κράτος μου, δεν ζημίωσε ούτε ένα ευρώ όπως… λένε.
«Πληρώνουμε 8 στα 10 βασικά καταναλωτικά αγαθά, 30% ακριβότερα από τον μέσο Ευρωπαίο». Από την εποχή της δραχμής πληρώνουμε ακριβότερα στα καρτέλ που διακινούν αυτά τα προϊόντα. Όμως και αυτό φέτος το ανακαλύψαμε. Τις ανατιμήσεις που κάνουν έντεχνα, ακόμη δε τις πήρε χαμπάρι το «παρατηρητήριο τιμών». Μείναμε στις διαπιστώσεις. Μια βόλτα σε ευρωπαϊκά σουπερ μάρκετ αρκεί, για να αντιληφθεί εύκολα ο καταναλωτής το κλέψιμο που γίνεται εδώ. Πως γίνεται σε μια χώρα με τόσο μικρούς μισθούς να υπάρχουν τόσο ακριβές τιμές; Λυπάμαι αλλά δε το γνωρίζω. Περιμένω να το ανακαλύψουν και αυτό.
Για να μειώσουμε την ανεργία προσλαμβάναμε στο δημόσιο. Δεν υπήρχε λόγος να δημιουργήσουμε επιχειρήσεις που θα προσλάβουν προσωπικό. Το βάζαμε από τα παράθυρα στο Δημόσιο. Και ανακαλύψαμε ότι έχουμε 750.000 Δημόσιους Υπάλληλους. Και για να μπορέσουμε να προσλάβουμε περισσότερους, συνταξιοδοτούμε τους υπάρχοντες από τα 48 και 50 τους χρόνια ή με εθελούσια έξοδο. Έτσι γίνεται και στην Ευρώπη. 25 χρόνια δουλειάς και 40 σύνταξης. Και μένουμε με την απορία «γιατί φράκαραν οικονομικά τα Ασφαλιστικά Ταμεία».
Και επειδή η εξέλιξη δε σταματά ποτέ, θα γίνουν φαντάζομαι κι’άλλες ανακαλύψεις. Όπως για τα κέρδη των τραπεζών. Υπάρχουν επιχειρήσεις μέσα στην οικονομική κρίση που διπλασιάζουν τα κέρδη τους. Αμέ. Οι τράπεζες. Υπάρχουν σήμερα δάνεια με 10,6% επιτόκιο; Βεβαίως. Τα επαγγελματικά δάνεια. Κάρτες με 19,25% επιβάρυνση; Οι πιστωτικές κάρτες στην Ελλάδα.
Δεν τα ανακάλυψαν αυτά ακόμη. Σιγά σιγά. Οι μεγάλες ανακαλύψεις αργούν. Πρέπει πρώτα να τεκμηριώνονται από πολλές πλευρές πριν ανακοινωθούν. Είναι η βασική αρχή των σύγχρονων ανακαλύψεων.
Καλημέρα σας.

Εξουσία Θράκης

Οκτώ χρόνια αντινομάρχης. Οκτώ χρόνια νομάρχης. Ένας πρώην λογιστής της ΕΑΣ Ροδόπης, ο Ροδοπίτης κ.Γιαννακίδης, θέλουμε σήμερα να σταθεί στο ύψος των περιστάσεών ως υποψήφιος Περιφερειάρχης (ΠΑΣΟΚ) και να αρθρώσει τις σκέψεις του για την ανάπτυξη της Καβάλας και της Δράμας.

Δώδεκα χρόνια νομάρχης Ξάνθης ο κ. Παυλίδης, περιμένουμε να σταθεί απέναντι στα δίκαια αιτήματα της Καβάλας ως υποψήφιος Περιφερειάρχης (ΝΔ). Και να τα προωθήσει... Είναι δυνατόν δυο άνθρωποι που χρόνια μάχονται την Αν. Μακεδονία να σταθούν αρωγοί στα προβλήματά της. Που το όνειρό τους είναι να γίνουν σαν τη Καβάλα τα μέρη τους;

Δηλώσεις των ντόπιων παραγόντων και παραγοντίσκων για τα θετικά στοιχεία του ενός έναντι του άλλου. Ο κ. Γρανάς μιλάει για έναν «επιτυχημένο Νομάρχη». Επιτυχημένος για το νομό του σίγουρα. Δεν το αμφισβήτησε κανείς. Εδώ μιλάμε για Περιφερειάρχη κ. Γρανά. Μη μπερδεύουμε τους ρόλους.
Ο κ. Τάτσης αναφερόμενος στον κ. Παυλίδη, μιλάει για ένα «φίλο» της Καβάλας. Το ότι είχε έντονη τηλεοπτική παρουσία στα τοπικά μας κανάλια ας μη το αναλύσουμε. Άλλωστε για τη Ξάνθη μιλούσε πάντα. Δεν τον άκουσα να μιλάει για τα προβλήματα που δημιούργησε στη Καβάλα ο Νομός του. Θα το κάνει τώρα;
Μέσα στη παραζάλη των εκλογών μας προέκυψε και ο κ. Στυμπίρης. Θυμήθηκε να μας πει πόσο θετικά θα δουλέψει ο κ. Γιαννακίδης για τη Καβάλα. Πού το ξέρει; Τον ρώτησε; Πως κατέληξε σ’αυτό το βαρύγδουπο συμπέρασμα;

Ας μη κρυβόμαστε. Βρισκόμαστε ανάμεσα σε δυο αντικαβαλιώτες υποψήφιους Περιφερειάρχες. Το μόνο που μπορούμε να περιμένουμε είναι οι δεσμεύσεις τους απέναντι στα έντονα προβλήματα της περιοχής μας και τις λύσεις που θα προτείνουν. Και να μιλήσουν ανοικτά. Όχι εδώ να λένε άλλα και άλλα στο τόπο τους. Αυτά που θα πουν εδώ να τα πουν και εκεί. Να τα μάθουν και οι Θρακιώτες όσα υποσχεθούν εδώ.
Οι υπουργοποιήσεις Τιμοσίδη (Καβάλα) και Αηδόνη (Δράμα) δεν έγιναν τυχαία. Έγιναν για να παρουσιαστεί μια «ισορροπία» ανάμεσα στη Θράκη και την Αν. Μακεδονία. Μια επίπλαστη ισορροπία που δεν θα κρατήσει για πολύ. Περίοδο εκλογών έχουμε γι’αυτό και δημιουργήθηκε.

Αύριο το πρωί μιλάει ο Γ. Παπανδρέου στη Θεσ/νίκη με θέμα «Δομικές Αναπτυξιακές Προκλήσεις Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων». Πως θα ξεπεράσουν το πρόβλημα αυτές οι επιχειρήσεις με την μιζέρια και την ηττοπάθεια των παραγόντων της Ξάνθης και της Κομοτηνής; Στρογγυλεύοντας τα προβλήματα μιας άρρωστης πολιτικής, έναντι της Καβάλας;

Υπόσχονται τα τοπικά κομματικά στελέχη ότι θα παλέψουμε για τα δίκια μας. Μόνο που ξεχνούν μια λεπτομέρεια. Εμείς δεν είμαστε πεχλιβάνηδες.

Καλημέρα σας

Εξουσία Κομοτηνής

Ο προτεινόμενος από το ΠΑΣΟΚ για τη περιφέρεια ΑΜΘ κ.Γιαννακίδης, ήταν η χειρότερη, για το Ν. Καβάλας επιλογή. Όχι σαν δυναμικότητα και αποτελεσματικότητα ατόμου, αλλά σαν τόπο καταγωγής.
Χρόνια η αντιπαλότητα της Καβάλας με τη Κομοτηνή. Η ζημιά που έχει υποστεί τα τελευταία χρόνια ο Ν. Καβάλας είναι τεράστια. Βάζοντας μπροστά το μουσουλμανικό πρόβλημα η Κομοτηνή και η Ξάνθη έχουν πετύχει μεταφορές κεντρικών υπηρεσιών στη Κομοτηνή, ισχυρά κίνητρα έναντι Δράμας Καβάλας, μη ίδρυση πανεπιστημιακών σχολών στη Καβάλα, μη ίδρυση Εφετείου Αν. Μακεδονίας κλπ κλπ.
Η Καβάλα πληρώνει αδρά την αδηφαγία της Κομοτηνής. Και σαν επιβεβαίωση ήρθε η υποψηφιότητα του Κομοτηναίου κ.Γιαννακίδη. Ο υγειά σκεπτόμενος Καβαλιώτης δεν έχει κανένα λόγο να ψηφίσει έναν κάτοικο της Κομοτηνής για περιφερειάρχη του. Ποτέ δεν έδωσε δείγματα καλής γειτονιάς η Κομοτηνή. Ούτε σεβασμό στην ισόρροπη ανάπτυξη της περιφέρειας.
Ο κ.Πεταλωτής (βέρος Κομοτηναίος δικηγόρος) ήταν εκείνος που οργάνωνε ως πρόεδρος του, τον δικηγορικό σύλλογο της Κομοτηνής, να μην αποδεχθεί το αίτημα της Καβάλας για ίδρυση εφετείου. Μετά την ανακοίνωση υποψηφιότητας του κ.Γιαννακίδη τρέχει και δίνει συνεντεύξεις για να μας πείσει ότι «Θα πάμε μπροστά χωρίς τους παλιούς ανταγωνισμούς» Σώπα καλέ μου. Χορτάσαμε καλοπιάσματα και γλυκές κουβέντες. 15 χρόνια μιλάμε για κίνητρα. Τα δώσατε; Άλλα τόσα χρόνια μιλάμε για εφετείο. Ιδρύθηκε;
Το θέατρο το είδαμε και με τον Στυλιανίδη. Το είδαμε και παλιότερα με τον Σγουρίδη. Η παράσταση επαναλαμβάνεται τώρα με άλλο καστ ηθοποιών.
Αδειάσατε από επιχειρήσεις, δυο νομούς (Καβάλας – Δράμας) για να γεμίσετε τη Κομοτηνή και τη Ξάνθη. Ρημάξατε στην ανεργία τους γείτονές σας για να χαριεντίζεστε πάνω στα αποκαΐδια μας. Και τώρα έρχεστε να μας βάλετε καπέλο και Κομοτηναίο περιφερειάρχη. Πρέπει να τον αποδεχθούμε; Πρέπει να αποδεχθούμε την ήττα μιας πόλης που της αξίζει καλύτερη μοίρα από τον κ.Γιαννακίδη; Η επιλογή ενός Κομοτηναίου αποτελεί ύβρη για τους Καβαλιώτες. Αποτελεί επισφράγισμα του τρόπου σκέψης της κεντρικής εξουσίας σε βάρος της Καβάλας.
Μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητας του κ.Γιαννακίδη μένει μια πρόταση μόνο. Να υπάρξει ξεχωριστή περιφέρεια Αν. Μακεδονίας. Γιατί τα προβλήματα των νομών μας είναι πολύ διαφορετικά από αυτά της Θράκης. Και ένας περιφερειάρχης που προέρχεται από τη καρδιά της Θράκης δεν έχει θέση δίπλα μας. Η καρδιά του θα χτυπάει πάντα για το τόπο καταγωγής του.
Το θέμα αυτό δε κλείνει, με αυτό το κείμενο. Η πρόκληση είναι σοβαρή και το γύρισμα της πλάτης στα προβλήματα της περιοχής μας είναι απαράδεκτο. Ο αγώνας τώρα ξεκινάει.
Περιμένουμε τις θέσεις των βουλευτών μας για το τι θα πρέπει να πράξουμε σαν Καβαλιώτες. Για το πώς θα αντιπαραταχθούμε απέναντι στον κέρβερο που λέγεται «εξουσία Κομοτηνής»
Καλημέρα σας

Το κόστος της απραξίας

Στη μεταπολεμική Ελλάδα ένα από τα προβλήματα που αντιμετώπισε η νεοσύστατη τότε κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή το 1956 ήταν και αυτό, της εκμετάλλευσης των παραγωγών σιτηρών. Αγόραζε ο έμπορος σε εξευτελιστικές τιμές το σιτάρι από τους χωρικούς και το πουλούσε σε υπερβολικές τιμές στη κατανάλωση. Μάλιστα τότε η κατανάλωση ψωμιού ήταν τριπλάσια της σημερινής αφού αποτελούσε βασική οικογενειακή διατροφή.
Από τα πρώτα αναπτυξιακά πενταετή προγράμματα που κατάρτισε τότε η κυβέρνηση της ΕΡΕ ήταν να οργανώσει το γεωπονικό δυναμικό. Έστειλε δεκάδες γεωπόνους στο Οχάιο της Αμερικής όπου εκεί βρισκόταν το πρώτο κέντρο ελέγχου σπόρων. Οργάνωσε εδώ, τον τρόπο σποράς με σπαρτικές μηχανές.
Ήρθαν νέες ποικιλίες σπόρων, μεγαλύτερης στρεμματικής απόδοσης ενώ η σπορά γινόταν μηχανικά. Από τα 20 κιλά σπόρου ανά στρέμμα με απόδοση 100 κιλά σταριού, φτάσαμε στα 12 κιλά σπόρων να αποδίδουν 600 κιλά ανά στρέμμα. Δημιουργήθηκαν οι πρώτοι αγροτικοί συνεταιρισμοί και οι παραγωγοί πήραν την εμπορία στα χέρια τους.
Όλα αυτά πριν 54 χρόνια. Με τα μέσα τις γνώσεις και τους επιστήμονες, της εποχής εκείνης.
Το 1986 στο Λουξεμβούργο η Ελλάδα δεσμεύτηκε να εφαρμόσει μέσα σε 5 χρόνια στην αναλογία τιμής πώλησης αγροτικών προϊόντων / τελική τιμή καταναλωτή, τον τύπο 1 προς 2,6. Δηλαδή το αγροτικό προϊόν που ξεκινάει με 1 ευρώ από τον παραγωγό, να μη υπερβαίνει τα 2.6 ευρώ στον καταναλωτή.
Αυτά ισχύουν στην Ε.Ε. Εκτός από εδώ. Εδώ τώρα ανακαλύψαμε ότι έχουμε το ακριβότερο άλευρο της Ευρώπης. Και προφανώς το ακριβότερο ψωμί.
Αγοράζουμε το ακριβότερο γάλα της Ευρώπης. Οι πατάτες ξεκινούν με 15-18 λεπτά από τον παραγωγό για να φτάσουν στο καλάθι σου με 0,80. Αναλογία διαφοράς τιμής: 1/4,7. Οι ντομάτες ξεκινούν από τον παραγωγό με 30 λεπτά για να φτάσουν τα 1,70 Αναλογία τιμής 5,66.
Υπάρχει παρατηρητήριο τιμών. Που παρατηρεί τις τιμές. Παρατηρεί σκέπτεται και συλλογίζεται… Και άπραγο όπως πάντα μένει να παρατηρεί.
Υπάρχει αρμόδια υπουργός που υπόσχεται. Υποσχέσεις ακούμε πράξεις όμως δεν θα δούμε. Μια υπουργός που περιμένει με πρακτικές της δεκαετίας του 80 να ελέγξει την αγορά.
Στις αποθήκες των νομαρχιών ακόμη στιβάζονται μουχλιασμένα τα πολυτελή βιβλία με αναπτυξιακά προγράμματα που τύπωνε ως πρόεδρος του ΚΕΠΕ για ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής. Ξεπερασμένης νοοτροπίας και πεπαλαιωμένης τακτικής άνθρωποι, περιμένουμε να ελέγξουν τιμές στην αγορά.
Αφού άφησε ελεύθερο το τραπεζικό σύστημα με υπερκέρδη και χωρίς εποπτεία, όπως ευαγγελιζόταν προ εκλογών, αφού πέρασε ως καθηγήτρια του Πρίνστον (από τα μεγαλύτερα πανεπιστήμια) και μετά ως αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ έφτασε τώρα να παρατηρεί τα τεκταινόμενα. Και εμείς να υπομένουμε το κόστος της απραξίας της, πληρώνοντας τα σπασμένα των λαθών της.
Καλημέρα σας.

Σύγχρονοι ανάγωγοι.

Νοικιάζουν οι Δήμοι μια παραλία, σε κάποιον για να βάλει ξαπλώστρες και ομπρέλες. Εκείνος θεωρεί ότι έγινε ιδιοκτήτης της παραλίας.
Απλώνει σε όλο το μήκος και πλάτος τις ξαπλώστρες και τα παρασόλια του. Χώρος ελεύθερος, ελάχιστος. Τι κι’αν δεν θέλουν όλοι να πληρώσουν τον κεφαλικό φόρο για τη πλαζ. Ο νεόκοπος ιδιοκτήτης της άμμου έχει μπλοκάρει το σύμπαν.
Νοικιάζουν οι Δήμοι ένα πεζοδρόμιο, για να απλώσει ένα καφέ τα καθίσματά του. Και τα καθίσματα πολλαπλασιάζονται, σαν ρώσικες μπαμπούσκες, ανάλογα με τις ώρες. Σε σημείο να μη μπορεί να περάσει ο κόσμος. Λες και τα πεζοδρόμια κατασκευάστηκαν για να μετατραπούν σε τραπεζοδρόμια. Και οι πεζόδρομοι σε τραπεζόδρομους. Το καφέ έχει άδεια για 10 τραπέζια εσωτερικά και απλώνει άλλα 40 εξωτερικά.
Νοικιάζουν τα κιλικία σε αεροδρόμια. Για ένα καφέ σε πλαστικό ποτήρι θέλεις 4 ευρώ. Για ένα σάντουιτς άλλα τόσα, επειδή έχει μέσα ένα μαρουλόφυλλο το βάπτισαν… «σπέσιαλ». Ρωτάς γιατί αυτές οι τιμές και απαντούν «ξέρεις πόσα πληρώνω για ενοίκιο;» Και εσύ το βουλώνεις. Τι να απαντήσεις…
Ίδια κατάσταση και στα κιλικία των νοσοκομείων. Και των απανταχού τουριστικών σημείων.
Οι Δήμοι όταν νοικιάζουν μια παραλία δε πρέπει να περιορίζονται στην εκμίσθωση ενός ελάχιστου τμήματος μόνον, αφήνοντας τον υπόλοιπο χώρο ελεύθερο για όσους δεν θέλουν ή έχουν δική τους ομπρέλα; Τι νοικιάζουν; Το παππού τους το χωράφι;
Όταν δίνουν άδεια για τραπεζοκαθίσματα, ελέγχουν μετά και το άπλωμα τους;
Όταν βγαίνει σε δημοπρασία ένα κιλικίο δε θα πρέπει να καθορίζονται και οι ανώτατες τιμές σε τουλάχιστον 30-40 βασικά είδη διατροφής και ροφημάτων; Πρέπει. Και το έκαναν ήδη κάποιοι Διοικητές νοσοκομείων που σέβονται τον εαυτό τους και τους επισκέπτες. Που δεν αναλώθηκαν στο πόσα περισσότερα θα εισπράξουν από τους ενοικιαστές των κιλικίων. Αναλώθηκαν στο να προστατέψουν το κοινωνικό σύνολο.
Ο ελεύθερος ανταγωνισμός της αγοράς, λειτουργεί όταν ο πολίτης έχει δικαίωμα επιλογής. Σε ένα αεροδρόμιο όμως ή σε ένα πλοίο ποιες επιλογές έχει; Ποιος μπορεί να δώσει άδικο στον ενοικιαστή, όταν για μια παράγκα-κιλικίο απαιτούν να την εκμισθώσουν όσο ένα κατάστημα κεντρικού δρόμου;
Το ΕΣΡ επιβάλλει πρόστιμα, όταν σε τηλεοπτικές εκπομπές, διαπιστώνει ότι θίγεται η αξιοπρέπεια των τηλεθεατών. Όταν ο πεζόδρομος γίνεται καρεκλόδρομος, δεν θίγεται η αξιοπρέπεια του πεζού; Όταν πληρώνεις ένα σάντουιτς όσο μια μπριζόλα σε ταβέρνα, δεν θίγεται η νοημοσύνη σου; Όταν δεν έχεις πρόσβαση σε μια παραλία, επειδή κάποιος τη νοίκιασε, δεν υποτιμάται η προσωπικότητά σου;
Καλημέρα σας

Χαμένοι στη πόλη

Ξεκινώντας από το Geteborg της Σουηδίας, πέρασα με καράβι απέναντι στη Δανία. Σταμάτησα σε ένα πάρκινγκ στο Odde. Ένα μικρό χωριό Βόρεια της Δανίας. Εκεί υπήρχε και ένας κάδος απορριμμάτων. Μια χάρτινη μεγάλη σακούλα μέσα στο κάδο και απ’έξω έγραφε σε 9 γλώσσες τη λέξη «απορρίμματα» Και στα Ελληνικά! Όχι γιατί δε θα καταλάβαινε κάποιος τη χρήση του κάδου. Από κοινωνική αγωγή και μόνο. Από σεβασμό στον ξένο επισκέπτη. Όλα αυτά το 1982. Με την Ελλάδα μόλις τρία χρόνια στην τότε ΕΟΚ.
Ποιοί ξένοι έρχονται για τουρισμό στη Καβάλα; Τούρκοι, Βούλγαροι, Σέρβοι κυρίως. Χαιρόμαστε όταν διαπιστώνουμε ότι «γέμισε η πόλη με Βουλγάρικα λεωφορεία». Άνθρωποι που έφυγαν από το τόπο τους για να γνωρίσουν ένα άλλο τόπο. Έστω και περιστασιακά για λίγες μέρες. Να δουν, να περπατήσουν, να αγοράσουν, να σχολιάσουν, να διασκεδάσουν.
Έχουμε ένα Γραφείο Τουριστικών Πληροφοριών. Λογικά θα έπρεπε να υπάρχουν πληροφοριακά έντυπα για τη Καβάλα, την ιστορία της, τους δρόμους και τα κέντρα της, στα Βουλγαρικά, στα Τουρκικά, στα Σέρβικα. Αμ δε. Τους θεωρούμε παρακατιανούς μάλλον αυτούς τους λαούς. Μόνο ένα έντυπο στα Βουλγαρικά υπάρχει και ένα δεύτερο επίσης στην ίδια γλώσσα, προϊόν της Περιφέρειας. Το δεύτερο είναι μια περιήγηση στη Βαλκανική περιοχή Δράμας, Καβάλας, Ξάνθης, Smolyan και Blagoevgrad.
Δαπάνες εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ ετησίως για τη τουριστική προβολή μας. Ταξίδια με κουστωδίες παρατρεχάμενων και κάποιων άσχετων, στα πιο όμορφα μέρη της Ευρώπης. Όταν φτάνει η ώρα να τυπώσουμε κάποια τεύχη ή χάρτες στη γλώσσα των όμορων κρατών μας τότε σκεφτόμαστε το κόστος. Προγραμματίζουμε σε ποιες τουριστικές εκθέσεις θα συμμετάσχουμε, χωρίς να υπολογίζουμε και την αντίστοιχη επισκεψιμότητα από τα μέρη εκείνα.
Αφήσαμε τους γείτονες και τρέχουμε στη Εσπερία. Θέλουμε να έρθουν, αλλά δεν υπάρχει ούτε για δείγμα, ένας οδηγός της πόλης, στη γλώσσα τους. Ρωτάει ο Τούρκος στο Γραφείο Πληροφοριών. Του εξηγεί η πρόθυμη υπάλληλος σε άπταιστα αγγλικά! Μπαίνει και ένας Σέρβος. Χαμογελαστή η κυρία εξηγεί σε άπταιστα Αγγλικά! Άνθρωποι χαμένοι στη πόλη. Αυτοί είμαστε…
Η εκδόσεις τουριστικών οδηγών, χαρτών και ιστορικών κειμένων της πόλης δεν είναι υπόθεση μιας Δημοτικής Επιχείρησης μόνο. Λόγο και άποψη πρέπει να έχουν και οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι φορείς. Ο Σύνδεσμος Ξενοδόχων Καβάλας, το Επιμελητήριο, Ο Εμπορικός Σύλλογος, η Ομοσπονδία Επαγγελματιών. Ρωτήθηκαν για τις εκδόσεις αυτές. Εξέφρασαν κάποια άποψη ποτέ; Έκαναν προτάσεις;
Την ανεπάρκεια της τουριστικής μας προβολής ας μην την ανεχθούμε. Μας προσβάλει όλους.

Ο Δήμαρχος Καβάλας απαντάει στον Γ.Τζανίδη

Αγαπητέ Γιάννη.

Μπράβο σου που παρεμβαίνεις και τοποθετείσαι στα ζητήματα της πόλης. Η Καβάλα χρειάζεται τους ενεργούς πολίτες. Για να είσαι ακόμη πιο καλά ενημερωμένος, σου αναφέρω ότι:
α) Η πεζοδρόμηση τμήματος της Δοϊράνης προέκυψε ύστερα από έγγραφο αίτημα των εμπόρων και επαγγελματιών του κομματιού από Ομονοίας έως Καράνου. Η αίτηση υποβλήθηκε... Δείτε περισσότερα πρόσφατα, αποτελεί όμως συνέχεια επανειλημμένων αλλά μεμονωμένων προφορικών αιτημάτων.
β) Ύστερα από επιτόπια επίσκεψή μου με τον αντιδήμαρχο Χριστόδουλο Μιχαλάκη, διαπιστώσαμε ότι όλοι οι επαγγελματίες είχαν υπογράψει την αίτηση και ουδείς διαφωνούσε.
γ) Ο δρόμος στο συγκεκριμένο του σημείο είναι τελείως περιθωριακός και ασήμαντος σε σχέση με το υπόλοιπο οδικό δίκτυο της περιοχής και δεν το επηρεάζει.
δ) Η πεζοδρόμηση γίνεται δοκιμαστικά, με απόφασή μου (έχω αυτό το δικαίωμα στο δήθεν δημαρχοκεντρικό πολιτκό σύστημα). Θα επικυρωθεί ή θα ακυρωθεί από τη Δημαρχιακή Επιτροπή, αφού προγουμένως εξεταστεί από την Επιτροπή Κυκλοφοριακών Ρυθμίσεων. Το ίδιο συμβαίνει και με την οδό Θάσου, στα Σφαγεία.
ε) Πάρκινγκ μικρά ή πολύ μικρά έχουν ήδη γίνει στην πόλη μας την τριετία που πέρασε. Στη συμβολή των οδών Δάτου και Θερμοπυλών (¶γιος Παύλος) διώροφο κτήριο κόστους περίπου 60.000 ¤. Στην οδό Καψάλη, κάτω από το Φρούριο. Στην οδό Κωνσταντινίδου Ποιητού. Στην Ανθεμίου. Γενικά, όπου κατασκευάζεται ή αναπλάθεται δρόμος ή κοινόχρηστος χώρος, εξοικονομούνται και λίγες θέσεις στάθμευσης.
στ) Για μεγάλα πάρκινγκ δεν υπάρχει οικόπεδο στο κέντρο ή περιφερειακά του κέντρου. Σημειωτέον ότι θα πρέπει το οικόπεδο να είναι χαρακτηρισμένο από το Σχέδιο Πόλης για χρήση πάρκινγκ. Ακόμη και το πάρκινγκ στον Αι- Γιάννη είχε φροντίσει ο προηγούμενος δήμαρχος να το χαρακτηρίσει κοινόχρηστο χώρο. Οι καπναποθήκες δεν προσφέρονται γιατί έχουν ξύλινο πάτωμα. Τι λύσεις έχουμε; Να κατασκευαστεί η περιμετρική, που θα αποφορτίσει το κέντρο. Ας ελπίσουμε αύριο ο Ι. Μαγκριώτης να μας φέρει καλές ειδήσεις (περιττό να σου πω ότι το παλεύουμε συνέχεια, εγώ και οι βουλευτές). Να θέσουμε σε κυκλοφορία οικολογικά οχήματα. Να ενισχύσουμε τις μαζικές συγκοινωνίες και το ποδήλατο.
ζ) Σ' ευχαριστώ για τις λοιπές ιδέες και παρατηρήσεις. ¶λλες είναι υλοποιήσιμες και εφικτές και άλλες όχι.
η) Η Καβάλα έφτασε στα πολεοδομικά και περιβαλλοντικά της όρια. Από δω και πέρα ο Δήμος πρέπει να βοηθήσει τους δημότες να αποκτήσουν διαφορετική νοοτροπία. Η βιώσιμη και αειφόρος ανάπτυξη μας περιμένει. Στο χέρι μας είναι να τη συναντήσουμε.

Ο Γ.Τζανίδης απαντάει στον Δήμαρχο.



Φίλε Δήμαρχε καλημέρα.

Το ότι ζητούν 4-5 καταστηματάρχες μια πεζοδρόμηση δε σημαίνει πως ικανοποιούμε το αίτημα. Το εξατάζει η Επιτροπή Κυκλοφοριακών Ρυθμίσεων (γι'αυτό δημιουργήθηκε) και στη συνέχεια αποφαίνεται και σε συμβουλεύει για το θετικό ή αρνητικό του θέματος.
Οι πεζοδρομίσεις δεν αποφασίζονται από τον Δήμαρχο γιατί ούτε συγκοινωνιολόγος είναι ούτε και μπορεί να έχει εξειδικευμένες γνώσεις. Συνεπώς κακώς αποφάσισες χωρίς να συμβουλευτείς.(άποψή μου).
Οι χώροι στάθμευσης σε γειτονιές ορθά δημιουργήθηκαν. Δεν αποτελούν όμως άλλοθι για τη μη δημιουργία μεγάλων χώρων στο κεντρο της πόλης. Και οι επισημάνσεις του κειμένου μου εκεί εστιαζόταν.
Τα δύο οικόπεδα (Λαζαριστών και Αγ. Ιωάννης) θα μπορούσαν να αλλάξουν χρήση και να προχωρήσει το θέμα.
Κάποια στιγμή ας ξαναδούν τους χώρους φορτοεκφόρτωσης (κίτρινη διαγράμμηση). Δεν ειναι δυνατόν να υπάρχουν τόσο υπερβολικοί χώροι όλο το 24ωρο για τόσο μικρή και ολιγόωρη χρήση.
Όλη η πόλη στο κέντρο είναι γεμάτη αυτοκόλλητα και αφίσες. Δεν ειναι μόνο οι πινακίδες σήμανσης. Είναι και οι στάσεις και τα καρτοτηλέφωνα και οι κολώνες και οι κάδοι... Το Σάββατο είδα πως ήδη ξεκίνησε μια απορρύπανση. (Θετικό).
Το υπόλοιπο της περιμετρικής Ανατολικά (που τώρα τελειώνει στο τίποτα και το πουθενά) έπρεπε να έρθει προ πολλού στην επιφάνεια σαν πάγιο αίτημα. Ας ελπίσουμε οτι θα δωθεί λύση από τον κ.Μαγκριώτη.
¶λλωστε η περιμετρική πρέπει να συνεχιστεί και Δυτικά (ύψωμα Βασιλάκη). Οι ανάγκες τρέχουν και τα έργα στέκονται.
Η Καβάλα έφτασε στα πολεοδομικά και περιβαλλοντικά της όρια γιατί δεν φρόντισαν οι προηγούμενες διοικήσεις να δημιουργήσουν νέα πολεοδομικά συγκροτήματα δορυφορικά της πόλης που θα στεγάσουν σε ανθρώπινες συνθήκες τις ανάγκες των κατοίκων της. Τώρα που μεγαλώνει ο Δήμος και μπαίνει η περιοχή των Φιλίππων, ας δημιουργηθούν προς εκείνες τις περιοχές νέα πολεοδομικά συγκροτήματα (Αμυγδαλεώνας, Ζυγός, Αμισιανά κλπ) ώστε να αποσυμφορηθεί η πόλη και να δημιουργηθούν δορυφορικοί οικισμοί. Ένας πολεοδόμος (ως αρμόδιος του θέματος) θα σας έδινε λύσεις εφικτές στο θέμα αυτό.
Οι πολίτες προτείνουν. Οι ειδικοί κρίνουν και αποφασίζουν το ορθό της κάθε πρότασης.
Σας ασπάζομαι.
Καλή σας μέρα.

Κυκλοφοριακές αστοχίες

Όταν γίνεται πεζοδρόμηση ή μονοδρόμηση ενός δρόμου, τότε ο όγκος των αυτοκινήτων που δεχόταν, εξαφανίζεται ή ελαττώνεται. Ο όγκος. Όχι όμως και τα αυτοκίνητα, που μπαίνουν σε παράπλευρους δρόμους και φορτώνεται η κυκλοφορία τους.
Για να γίνει πεζοδρόμηση υπάρχουν συγκοινωνιακά κριτήρια. Δεν πεζοδρομείς με κριτήριο το αίτημα 4-5 καταστηματαρχών. Γίνεται πεζοδρόμηση όταν είναι ανύπαρκτα τα πεζοδρόμια, όταν υπάρχει έντονη κυκλοφορία πεζών που δεν χωράνε στα πεζοδρόμια ή όταν δεν δημιουργούνται κυκλοφοριακά προβλήματα. Κάνεις διαβούλευση. Ρωτάς και τους οδηγούς, αν τους εξυπηρετεί μια πεζοδρόμηση. Λόγο έχουν όλοι.
Θα περίμενε ο πολίτης να ξεκινήσει κάτι ανάλογο και η Επιτροπή Κυκλοφοριακών Ρυθμίσεων στο Δήμο Καβάλας. Να κάνει δυναμικές παρεμβάσεις ώστε να γίνει ορατή μια καλή εικόνα στο κυκλοφοριακό χάος.
Σε μια πόλη με υπερβολικά κυκλοφοριακά προβλήματα, με ανύπαρκτη οριζόντια και κάθετη διαγράμμιση στους κεντρικούς της δρόμους, χωρίς φωτεινούς σηματοδότες σε πολλά σημεία απαραίτητους (κεντρική πλατεία κλπ) με σηματοδότες παρωχημένης τεχνολογίας και ανύπαρκτης φωτεινότητας, τότε ξεκινάς από τα μεγάλα κυκλοφοριακά προβλήματα.
Ξεκινάς να δημιουργήσεις χώρους στάθμευσης, όχι μέσα σε κεντρικές αρτηρίες αλλά χτίζοντας σταθμούς αυτοκινήτων. Και αν δεν υπάρχουν χρήματα τότε το αναθέτεις σε εταιρείες που θα τους χτίσουν και θα τους λειτουργήσουν εκείνες. Δεν προγραμματίζεις χώρους στάθμευσης σε σημεία όπου δεν πρόκειται να δημιουργηθούν ποτέ ή έχουν τρελό κόστος κατασκευής όπως Κεντρική πλατεία και Ροδόπη.
Βάζεις σε μια τάξη το κυκλοφοριακό. Διαγραμμίζεις τους κεντρικούς δρόμους, ώστε να μη κυκλοφορούν χύδην τα αυτοκίνητα αλλά σε συγκεκριμένες λωρίδες όπως έγιναν οι διαγραμμίσεις στο Φάληρο και την Ιχθυόσκαλα από τη ΔΕΣΕ με πολύ καλό αποτέλεσμα.
Προσθέτεις διαβάσεις σε σημεία που δεν υπάρχουν, δεν κρατάς τεράστιους χώρους για φορτοεκφόρτωση χωρίς λόγο και χρήση (Γαλαξίας κλπ) ελέγχεις συνεχώς την στάθμευση και όχι μόνο για μια δυο ώρες το πρωί.
Προσθέτεις εσοχές για τη στάση των λεωφορείων στην αρτηρία Φάληρο – Καλαμίτσα, ώστε να μη σταματούν καταμεσής του δρόμου τα αστικά κόβοντας το ένα ρεύμα κυκλοφορίας.
Προτείνεις στη ΔΕΣΕ να βάλει σε εφαρμογή επιτέλους το πράσινο ρεύμα κυκλοφορίας και όχι να σταματούν συνεχώς τα αυτοκίνητα σε κάθε φανάρι επιβαρύνοντας έτσι τη μόλυνση με το ‘’σταμάτα-ξεκίνα’’.
Προγραμματίζεις να καθαρίσεις κάποια στιγμή, τις υπάρχουσες πινακίδες κυκλοφορίας από τα αυτοκόλλητα που υπάρχουν πάνω τους, εδώ και χρόνια. Ξεθώριασαν και άρχισαν να ξεκολλάνε μόνα τους!
Μετράς τα σημεία με τα περισσότερα τροχαία ατυχήματα και προγραμματίζεις παρεμβάσεις ώστε να αποφεύγονται.
Όταν μετέχεις σε μια επιτροπή Κυκλοφορικών Ρυθμίσεων παρεμβαίνεις δυναμικά. Δεν γίνεσαι θεατής προβλημάτων αλλά λύτης τους.
Καλημέρα σας.

Συμπεράσματα απογραφής

Από λεπτομέρειες μπορείς να κρίνεις τις ικανότητες του απέναντι.
Από απλά πράγματα, κρίνεις τη δυνατότητα οργάνωσης στον άνθρωπο.
Και όταν κρίνεις την ικανότητα κάποιων που δεν ξέρουν ούτε τα απλά να ταξινομήσουν και να αξιολογήσουν… τότε απλά βγάζεις μόνος σου συμπεράσματα.
Ξεκίνησε η απογραφή των υπαλλήλων του δημοσίου. Τόσα χρόνια και δε ξέρουν οι εκάστοτε διοικούντες τον ακριβή αριθμό τους! Ήρθε λοιπόν η ώρα να μάθουμε πόσοι είναι. Που βρίσκονται. Ποιο είναι το αντικείμενό τους. Να μάθουμε το λόγο που υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι.
Ξεκίνησε επιτέλους οι απογραφή τους και άρχισε να αναβλύζει το μέγεθος της κακής οργάνωσης που υπάρχει στο δημόσιο.
Μπήκαν τη πρώτη μέρα 200.000 αλλά το σύστημα δέχεται μέχρι 60.000 ημερησίως. Η κατάθεση των φορολογικών δηλώσεων γίνεται με σειρά του τελευταίου αριθμού ΑΦΜ. Το ίδιο και η κατάθεση δηλώσεων ΦΠΑ. Στην απογραφή των υπαλλήλων δε μπορούσε να προβλεφθεί αυτό; Έπρεπε να χαθούν τόσες ώρες ώστε να περιμένουν να τους δεχθεί το ηλεκτρονικό σύστημα; Έπρεπε να ‘’πέσει’’ το σύστημα τη πρώτη μέρα για να το σκεφτούν;
Υπάρχει μια φόρμα «φορέας εργασίας». Όπου θα επιλέξει ο απογραφόμενος τον φορέα που απασχολείται για να τον δηλώσει. Η λίστα με τα ονόματα σε όλα τα ηλεκτρονικά συστήματα μπαίνει με αλφαβητική σειρά. Ώστε άμεσα να βρεις μέσα από εκατοντάδες φορείς αυτόν που ψάχνεις. Αυτό δε το κάνει ο συντάκτης. Το κάνει με την εντολή ‘’sort’’ το ίδιο το σύστημα. Από μόνο του. Στη προκειμένη περίπτωση ούτε αυτό το απλό δεν έγινε. Οι φορείς είναι βαλμένοι με ένα πρόχειρο τρόπο κακήν κακώς και όποιος ενδιαφέρεται ας ψάξει να βρει το φορέα του.
Θα βρεις στο κατάλογο «Γ.Γ. Ναυτιλιακής Πολιτικής» και πιο κάτω «Γεν. Γραμ. Ενημέρωσης» και μετά «Γενική Γραμ. Μακεδονίας ε σΘράκης»
Ούτε μια κοινή ονομασία δυο κοινών λέξεων δεν μπόρεσαν να συντάξουν. Και περιμένουν ακριβή στοιχεία από την απογραφή…
Και μέσα από την απογραφή αυτή φάνηκε και μια διαφοροποίηση. Άμεση η αντίδραση των δικαστικών. Δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι. Είναι λειτουργοί. Αυτό ήταν το μέγα πρόβλημά μας. Πάντως η αντίδρασή τους ήταν ακαριαία. Όπως και για όσα σκάνδαλα δικαστικών διαβάζουμε κάθε φορά τόσα χρόνια. Όταν η βουβαμάρα στα μεγάλα ζητήματα ενός κλάδου, διαδέχεται την έντονη υποκρισία στα ανούσια, ας μην απορούμε με όσα βλέπουμε.
Μια απλή απογραφή βγάζει αρκετά συμπεράσματα τελικά.
Καλημέρα σας

Ένας αιώνας… μια στιγμή

Ένα βιβλίο που σε ταξιδεύει στο χρόνο με τρόπο πολύ έξυπνο είναι το νέο βιβλίο της κ. Πόπης Κανή - Καραβά, με τίτλο «Ένας αιώνας… μια στιγμή» που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κέδρος.
Η ιστορία ξεκινάει από το τέλος του 18ου αιώνα (1897) και φτάνει στις μέρες μας. Μια ιστορία δοσμένη με πολλά ιστορικά στοιχεία, που ταξιδεύουν τον αναγνώστη ήρεμα στα βάθη του προηγούμενου αιώνα.
Ένα ταξίδι μυθιστορηματικό, βασισμένο σε ιστορικά στοιχεία που άντλησε η συγγραφέας μέσα από αντίστοιχα βιβλία εποχής, δίνουν με γλαφυρότητα τα γεγονότα της εποχής εκείνης.
«Ποτέ δεν φανταζόταν ο Παύλος ότι τα λιγοστά σκαλοπάτια που τον χώριζαν από το γραφείο της Ρόδης θα ήταν ικανά να τον χωρίσουν και από την Ελένη. Ούτε ότι ένα σπασμένο κάδρο έκρυβε μυστικά και σχέσεις που έπρεπε να μείνουν στο σκοτάδι για πάντα, ούτε βέβαια ότι η επίσκεψη που δέχτηκε στο ατελιέ του εκείνη τη Μεγάλη Παρασκευή θα απέβαινε μοιραία.
Ποιο ήταν, αλήθεια, το μυστικό του κάδρου και ποιος ο παράξενος επισκέπτης; Από ποιον γράφτηκε η λέξη «Άβατον» πάνω στον μισοτελειωμένο πίνακα και ποια η σημασία της; Πρόκειται για τυχαία περιστατικά ή για γεγονότα συνδεόμενα και πώς;
Ο αναγνώστης καλείται να βρει την απάντηση κάνοντας βουτιά στο παρελθόν της οικογένειας Μυλωνά, εκατό χρόνια πριν, όπου μέσα από έναν λαβύρινθο γεγονότων και συμπτώσεων έρχεται αντιμέτωπος με ζωές ταραγμένες, με απαγορευμένους έρωτες, με τις πολιτισμικές αντιθέσεις του χθες με το σήμερα, αλλά και με τον τρόπο που η Ιστορία ξαναμοιράζει τα χαρτιά…
Ένα μυθιστόρημα γι αυτούς που αγαπούν την Ιστορία και τις ιστορίες των άλλων, για όσους δεν φοβούνται να κοιτάξουν κατάματα τη ζωή και το θάνατο, γι αυτούς που βιώνουν τον πόνο της εγκατάλειψης, την ένταση των δεσμών, την αγωνία και το πάθος.»
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου.
Μέσα στη παραζάλη της καθημερινότητας και το άγχος της επιβίωσης, υπάρχουν και κάποια βιβλία που τα έχουμε ανάγκη. Βιβλία που μας μεταφέρουν σε άλλες εποχές και βιώματα. Σε εποχές που το στρες ήταν άγνωστη λέξη και οι αμφιβολίες του «αύριο» ήταν ανύπαρκτες.
Καλημέρα σας.