Τετάρτη, 1 Ιουνίου 2011

Ακτήμονες τσιφλικάδες

Χαμογελαστοί άρχοντες του χθες. Τους ψηφίζαμε με δημοκρατική συνείδηση να εκπροσωπήσουν το λαό στη Βουλή. Και αυτοί μοίραζαν απλόχερα διορισμούς στο δημόσιο. Και όταν δεν υπήρχαν πάγιες θέσεις να βολέψουν ψηφοφόρους, δημιουργούσαν προσωποπαγείς θέσεις και τους… έβαζαν. Αρκεί να τους έβαζαν. Παλιά μου τέχνη κόσκινο. Εμείς πληρώναμε.

Ντελικάτοι και ευθυτενείς του χθες ακόμη και όταν αποτύγχαναν στις εκλογικές αναμετρήσεις τρύπωναν οι ίδιοι σε θέσεις γυαλιστερές και καλοπληρωμένες. Πληθώρα του είδους. Διοικητές Οργανισμών, Τραπεζών, Συμβουλίων και βάλε.
Μόλις σε έβλεπαν από μακριά περίμεναν να τους χαιρετήσεις. Και η καλημέρα τους έμοιαζε με χαΐρι. Ευγενική τους προσφορά η καλοσυνάτη ματιά τους. Υποχρέωσή σου να τους κοιτάς κατάματα πριν τους χαιρετήσεις. Άρχοντες με τα όλα τους. Τους εξέλεξε ο λαός, άρα τους χρωστάει ο λαός. Την ευμάρεια και το άπλετο αρχοντιλίκι τους. Καταδίκασαν με τις αποφάσεις τους ένα κράτος να εισάγει το 70% των αναγκών του. Ακόμη και το φαγητό μας φτάσαμε να εισάγουμε, αφού απαξίωσαν κάθε παραγωγική δραστηριότητα. Τώρα ζητάνε και τα ρέστα.

Ήταν και οι άλλοι. Οι εργατοπατέρες. Εκλεγμένα εξαπτέρυγα και αυτοί. Δημιουργήματα των πρώτων. Τον Πατέρων μας. Αλίμονο. Με τη βούλα της Δημοκρατίας όλα γίνονται Και άντε να κουνήσεις τον εκλεγμένο. Φίδι που σ’έφαγε. Όταν ο Μητσοτάκης είπε να πουλήσει ένα μικρό μέρος των μετοχών του ΟΤΕ ξεσηκώθηκε το σύμπαν. «Πωλείται» έλεγαν τα παλικάρια του ΟΤΕ ειρωνικά. Θα έχαναν τα προνόμια. Ποιος έχασε τότε; Ο αποστάτης καλέ. Που έκανε τέτοιες κακές σκέψεις!!!